روح وزين 2

كلكو اتجمعتوا انها مسر.قتش حاجه !! .. تمام يبقى افتشها وافتش شنطتها وبعدين نتكلم ( لسه هتقرب عليها .. زين يقف قدام روح ) زين بزعيق : انا اقسم بالله محترمك لحد دلوقتى .. لكن اى حركه هتعمليها ولا كلمه هتقوليها .. هنك .. انا عاوزك تجازفى بس وتقربى منها وشو..فى انا هعمل ايه ( سوزى تبصله بيه وتطلع اوضتها .. زين يشد روح من ايدها ويطلع الاوضه .. يدخلوا الاوضه ويقفل الباب ) زين : حضرى الشنط وانا هنزل اشو..ف مكان نقعد فيه روح : زين زين : نعم روح : انا مسر.قتش حاجه .. ا…….. يقاطعها زين :

انا مطلبتش منك انك تبررى تمام .. جهزى الشنط واقفلى الباب ولو مين خبط عليكى متفتحيش روح : حتى لو انت خبطت مفتحلكش ؟! ( يغمض زين عينه بيه بيحاول يهدى نفسه .. هو مش حمل غباءها اطلاقا .. ف اغه مليون فكره و..فكره وحاليا مش رايق لاى سؤال او نقاش ) زين بيه مكتومه : ارجوكى مش وقته غباء تمام .. انا مش ناقص حقيقي روح : افتحلك انت بس يعنى !! زين بصوت عالى ممزوج بنفاذ صبر : اااااايوه ( تتخض روح من نبره صوته ) روح : خلاص طيب اهدى ( يسيبها ويخرج من الاوضه وينزل ..

يلاقى كل صحابه قاعدين ف الريسيبشن معاذ اول ما يلمحه ينادى عليه .. زين يتجاهله تماما ويتجاهل الكل ويخرج من الشاليه .. يركب عربيته ويتحرك .. روح اول ما نزل طلعت الشنط بتاع.تهم اللى لسه متفضوش حتى .. جمعت كل متعلقاتهم الشخصيه اللى طلعوها من الشنط وحطتها جوه الشنطه تانى .. بعد ما خلصت دخلت خدت شاور وغيرت هدومها ولبست هدوم ينفع تخرج بيها وقعدت ع مستنيه زين يرجع .. يعدى الوقت .. زين يرجع الشاليه .. يدوب داخل يوقفه احمد وكان معاه سوزى .. حاول يتجاهلهم بس احمد وقف قدامه ومنعه يمشي ) احمد : اع.تقد انك هديت دلوقتى

زين : هيفيد بايه سواء هديت او لا ؟! احمد : سوزى عاوزه تتكلم معاك زين : مش فاضى سوزى بدلع : يا زينوو………. ( يقاطعها زين بحركه من ايده من غير ما يبصلها ) زين بصرامه : قولت مش فاضى ( تقرب منه وتمسك ايده بس زين يسحب ايده منها بهدوء ) زين ببرود : اع.تقد انى هزائتك بالادب .. لو دا مكفكيش انا ممكن اهزائك بقله الادب .. يستحسن تسكتى وتهدى وبطلى ترخصي نفسك لانى بدأت اقرف منك .. بعد اذنكو ( يسيبهم ويطلع وسوزى واقفه مكانها وحست كأن حد رمى عليها جردل ميه بارده .. يطلع زين