نقطه تحول ج2

حلقه 11 ( يدخل ماجد مره واحده فنفس اللحظه اللى عمر مسك ايدها وقالها بيحبها .. يتصدم منهم وينسي هو كان جاى ليه اصلا ! .. وغاده تتخض لما تشوفه .. يفضل باصصلهم ومش مستوعب اللى سمعه او شايفه .. وعمر اول ما يلاقيه دخل يستغل اللحظه ويقرب منها اكتر ) عمر بابتسامه : جيت ف وقتك ( غاده تبصله وتشيل ايدها بس عمر ماسكاها باحكام ) غاده : عمر سيب ايدى وبطل اللى بتعمله دا عمر : مش هسيبها ومش هسيبك يا غاده لو ايه اللى حصل غاده بنرفزه : اوعى بقي متكرهنيش فيك اكتر من كده ( ماجد يشدها ويوقفها وراه ويبص لعمر ) ماجد : مين حضرتك ! عمر ببرود : حبيبها غاده : لا مش حبيبي ولا طايقاك اصلا ماجد : مين اداك الحق انك تدخل هنا وتمسكها بالشكل دا ! عمر : مش محتاج اخد الاذن عشان اشوف او المس حبيبتى ( يضايق ماجد منه وجاب اخره يمسكه من رقبته جامد ) ماجد بعصبيه : لو لمحتك بتضايقها تانى او تلمسها حتى مش هرحمك ( عمر يحاول يشيل ايده بس مش عارف .. ماجد ماسكه جامد ) عمر بخنقه وصوت متقطع : شيل ايدك واتكلم ع ادك غاده : ماجد سيبه مش كده ( يبصلها ماجد بصه تسكتها .. يسيبه ماجد مره واحده ويزقه يقع ع الارض ) ماجد بزعيق : تعرف لو لمحتك بتبصلها حتى .. همحيك ( يقوم عمر يقف ) عمر : انا همشي دلوقتى وهنتقابل تانى ووقتها انت اللى هتترجانى ارحمك ماجد يضحك بتريقه : هستناك يا معلم .. متتأخرش عليا بس ( يبصله عمر بنرفزه ويخرج .. غاده تروح تقعد ع مكتبها .. ماجد يقفل الباب ويبصلها ) ماجد بهدوء : انا عاوز اعرف ايه اللى حصل بالتفصيل ! غاده تبص ع الورق قدامها : ميخصكش ماجد : حاليا كلك تخصينى غاده : انت مش قولت لو مراتى او خطيبتى بالاسم ومحلمش .. انت كمان خطيبي بالاسم فمتحلمش ماجد : غاده انا سألت سؤال مباشر .. عاوز اجابته مباشره من غير لف ودوران ( غاده تسيب الورق بنرفزه وتبصله ) غاده بعصبيه : خير عاوز تعرف ايه ؟؟؟ ماجد : ايه حكايه الاستاذ !! غاده بصوت عالى : مش هحكيلك يا اخى انا حره .. فكك بقي وسيبنى لوحدى ماجد بنرفزه : عن اهلك ما حكيتى .. انا هعرف ازاى المك بمعرفتى .. ثانيا صوتك ميعلاش غاده : ع فكره انا مبتهددش ماجد : وانا مبهددش انا بنفذ بس ( يسيبها ويخرج ويرزع الباب وراه .. وهى تفتكر عمر وتضايق اوى .. يعدى الوقت ) ماجد : محمود معلش ناديلى غاده عشان نروح محمود: طب ما تناديها انت ماجد :مش فاضي محمود : يا سلام .. ماانت مخلص اهو ماجد بنفاذ صبر : هتندها ولا لا محمود : اوك ( يروح محمود يناديلها تكون جهزت ومستنياه.. تخرج من المكتب تلاقي ماجد مستنيها اول ما يشوفها يمشي ع طول من غير ما يتكلم وهى تنزل وراه ويروحها .. يوصلوا قدام البيت ) غاده بتوتر : شكرا ماجد : ع ايه ! غاده : وقفتك جمبى الصبح ماجد : اه اوك ( تفضل بصاله ومتنزلش من العربيه ) ماجد بنفاذ صبر : مش هتنزلى يعنى ! غاده : هنزل اه ماجد : طيب ( يفضل واقف بالعربيه مستنيها تنزل ومتنزلش وتفضل قاعده .. يتحرك بالعربيه ) غاده : رايح فين ؟! ماجد : تقريبا انتى عاوزه تتكلمى وانا عاوز اسمعك غاده بتردد : احم .. لا مش عاوزه ( يبصلها ) ماجد : متأكده ؟ غاده : لا ( يفضل ماشي ويقف ف شارع هادى وبره منطقتها ) ماجد : هنا كويس ولا تحبى نروح كافيه ! غاده : لا مش محتاجه كافيه .. هنا حلو ( يتعدل ويبصلها وهى كمان تبصله ) ماجد : اتكلمى غاده : اقول ايه .. ( كان هيتعصب عليها بس عارف انها هتعند اكتر وانه لازم يكون هادى عشان تقدر تتكلم من غير تردد او خوف ) ماجد بهدوء : بصي يا غاده .. انا جايز اكون بتعصب عليكى كتير .. بضايقك وبحملك فوق طاقتك .. بس دى ردود افعال .. جايز انا ببدأ الفعل بس بيبقي رد فعل لحاجه قديمه .. بس دا ميمنعش اننا هنتجوز واه انا مش مبسوط بدا وانتى كمان .. بس بقي امر واقع لازم نتعايش فيه .. لازم تحكيلى وتعرفينى كل كبيره وصغيره ع الاقل عشان احميكى .. دا ابسط حق ممكن تديهولى ف سبيل راحتك وحمايتك غاده : كلامك منطقى بس انت ممكن لما تتعصب تقولى الكلام دا .. ممكن تضايقنى بيه ف يوم .. خصوصا انك بتبتكر ازاى تضايقنى ماجد : اكيد لا .. انا عمرى ما عملت كده .. اكيد مش يوم ما هعملها هتبقي مع مراتى باعتبار ما سيكون .. فمتقلقيش .. هسمعك وبعدين هنسي اللى قولتيه ( غاده سكتت شويه وبعدين ابدت تدمع ) غاده بدموع : كنت بحبه اوى .. كان كل حاجه ف حياتى .. كنت ببتكر عشان افرحه .. بعد الوقت اللى نتقابل فيه ونكون مع بعض .. عشقت ضحكته وصوته وكلامه وهمساته .. حبيت احساس انه معايا وبيكملنى .. لما كان بيحتاجلى كنت ببقي جنبه لكن ولا مره احتاجتله وكان جنبي ولا مره .. لو طلب يقابلنى كنت بوافق ع طول كنت ما بصدق اصلا لكن لو انا طلبت كان بيتحجج وميقابلنيش .. عمرى ما شكيت فيه او ف حبه لحظه لكن كان ايه المقابل سابنى ! اتحايلت عليه يفضل وقام بقلب بارد ومشي .. طلبت منه يتقدم لان ماما عرفت ولازم يحسن صورتى قدامها لكن ادانى ضهره ومهمتوش .. دلوقتى لما لقانى مع غيره راجع .. وعاوزنى اسامحه بسهوله .. ع قد ما حبيته كرهته .. ع اد ما اشتقتله مبقتش طايقه اشوف وشه .. خذلنى وكسرنى .. وجعنى اوى ... ( كل دا بتعيط بهستريه وماجد مش عارف يعملها اى او يتصرف ازاى .. يحضن ايدها بايده ) ماجد : اهدى ممكن غاده بعياط : وانت اهو بدل ما تعوضنى عاوز تكسرنى زيه ماجد : انا !!! غاده : ايوه .. عاوز تسيبنى تانى واتوجع تانى بس المرادى الناس كلها هتعرف بكسرتى مش انا بس ماجد : مقصدش اكسرك ابدا .. مقدرش اصلا ( تحضنه بتلقائيه ) غاده بعياط : خليك معايا .. انا محتاجالك اوى .. متسبنيش ( ماجد يتصدم من اللى عملته ومش عارف يعمل ايه وعاوز يبعدها عن حضنه بس مش عارف يتحكم ف نفسه ومشاعره هى اللى بتحركه يضمها لحضنه وهى تحضنه اوى وكل ما تحضنه يبادلها بنفس اللهفه لدرجه انها بقت شبه قاعده ع رجله والاتنين مغيبين تماما .. ترفع عينها وتبص ف عينه .. نظره هو مش قادر يفسرها بس كل اللى يعرفه دلوقتى انه عاوز اكتر ومش قادر يبعد ونظرتها وحضنها بيشجعوه .. يقرب من وشها ويبوسها برقه ع خدها وهى متجاوبه معاه وبتحضنه اكتر .. يعدل وشها ويبصوا لبعض ويقرب بوشه منها وخلاص هيبوسها تقاطعهم رنه فون غاده .. يفوقوا الاتنين وتتخض لما تاخد بالها انها ع رجله ..ترجع مكانها وتظبط نفسها ووشها بقي احمر ومش مستوعبه اللى عملته وهو بيحاول يتحكم ف نفسه و حس ان العربيه ضاقت اوى عليهم .. الفون مش مبطل رن .. ترد غاده ) غاده بصوت مبحوح : الو .. ايه يا ماما .. جايه .. اه معاه .. حاضر .. سلام ( تقفل الفون وتبص قدامها والاتنين مش عارفين يتكلموا او يبصوا لبعض حتى .. بعد شويه غاده تبصله ) غاده : ايه اللى انت هببته دا !! ماجد : نعم ! غاده بعصبيه : بتستغل ضعفي صح .. دا اللى كنت عاوز توصله !! اديك وصلتله ارتحت ماجد بزهول : اوصل لايه انتى مجنونه ! انتى اللي .. ( يقطع كلامه مش عارف يقول ايه اصلا ) غاده بنرفزه : انت حيوان ع فكره ومش محترم وانا مستحيل اتجوز واحد زيك ماجد بصوت عالى : غااااده .. متعلقيش اخطاءك ع شماعه غيرك غاده بعند : انا مغلطتش انت استغليتنى ماجد : احنا الاتنين غلطنا وفقدنا السيطره واللى حصل خلاص مش هيتغير .. ملوش لازمه النقاش ف حاجه زى دى .. وانا اسف ع غلطى غاده بدموع بتحاول تداريها : روحنى ( يحرك العربيه وهى طول الطريق بتعيط وتمسح دموعها قبل ما يشوفها لكن هو خد باله من ضيقتها .. يوصلوا قدام البيت وقبل ما تنزل ) ماجد : انتى واخده اجازه لحد الفرح .. قدامك تلت اسابيع يدوب تجهزى فيهم غاده : اوك ماجد : انا اسف غاده : مش هيغير حاجه ماجد : ع الاقل تعرفى انه غلط غير مقصود غاده : ان شاء الله ( تنزل غاده وهو متابعها بعينه لحد ما تختفى وتدخل البيت اول ما تدخل يضرب ع الدركسيون بعصبيه ) ماجد بعصبيه : غبي غبااااى .. ايه اللى نيلته داااا ( يحرك العربيه بنرفزه ويمشي .. تمر الايام من غير اى جديد غاده مش بتروح الشركه ومشغوله ف شرى اللبس وتجهيزات الفرح وماجد بيروحها ع فترات لانه بيغير اوضته باكملها ديكور واثاث فبيقف بنفسه مع العمال ومحدش فيهم حاول يكلم التانى طول الفتره دى .. ماجد راحلهم مرتين وكانت بتبقي مع مقابله على كل جمعه لكن غاده كانت بتتهرب منه ومش بتحاول تتكلم معاه حست انها ضعيفه اوى قدامه وتجاهلته تماما .. عدوا التلت اسابيع وكل واحد ف وادى لوحده محدش فيهم فتح الموضوع او اتكلم مع التانى .. يوم الفرح .. الفرح هيتعمل ف الفيله .. توصل غاده واهلها الصبح عشان يجهزوا ف البيت .. ماجد جابلها الميكب ارتست ف البيت .. تستقبلهم نبيله ) نبيله : اهلا نعمات بابتسامه : ازيك يا حبيبتى عامله ايه وايه احوالك نبيله بجفاء : كويسه .. فين العروسه ! فرح : اهى ( تبصلها نبيله تلاقيها فعلا جميله وكمان لبسها ع الموضه .. بس برضو مش متقبله نسبهم ) نبيله بتكبر : مش بطاله فرح : هو ايه اللى مش بطاله .. هو انتى بتعاينى بضاعه ( تشدها نرجس وتحط ايدها ع بقها ) نرجس بابتسامه : اومال استاذ ماجد فين ؟ نبيله : واقف بره مع العمال نرجس : اه تمام نبيله : اوك ( تقعد نبيله وتحط رجل ع رجل وتقرأ مجله ) نعمات بتوشوش نيفين : ياختى هى مالها شايفه نفسها علينا كده ليه ؟! نيفين : مش عارفه .. سيبك منها نعمات : سيبانى ياختى بس مبقتش مرتاحه ع اختك كده نيفين : ماجد معاها متقلقيش ( يقاطعهم دخول ماجد ) ماجد بابتسامه : مساء الخير نعمات بفرحه : مساء النور يا حبيبي .. مبروك يابنى تتهنوا وتتسعدوا يارب ماجد : الله يبارك فيكى يا امى ( تأفف نبيله وتقفل المجله ) نبيله بزعيق : فوززززيه .. فوززززيه ( تيجى فوزيه بتجرى ) فوزيه : ايوه يا هانم نبيله بنرفزه : هاتيلى قهوتى فوق عشان ضغطى على والمكان هنا يخنق ( تبصلهم من فوق لتحت وتتنهد بنرفزه وتطلع ) نعمات باستغراب : هى امك مش موافقه ع الجوازه ولا ايه ؟ ماجد : لا ابدا هى بس تعبانه شويه فرح : ماهى بتمشي اهى اومال مجتش الخطوبه ليه ! ماجد : بتدوخ لما بتخرج بره البيت .. المهم الميكب ارتست مستنياكو فوق .. اول دور الاوضه اللى ف الوش نرجس : اوكى ( تاخدهم ويطلعوا كلهم يجهزوا .. يعدى الوقت .. يجى الليل يروح ماجد يجيب غاده من الاوضه وكالعاده جميله فوق الطبيعى .. ينزلوا ويقفوا ف الممر اللى ف الجنينه وقدامهم الناس تحت عمالين يصقفوا ويبصولهم وهو مبتسم وهى سرحانه ) ماجد : ع الاقل افردى وشك شويه قدام الناس ( تبصله وتستغرب نفسها هى بتعمل ايه هنا .. ازاى هيبقي جوزها بعد دقايق ازاى ! .. يتنزلوا يقعدوا ع التربيزه عليها المأذون وجابر ومصطفى وقاعد هو وأكرم وتامر والشهود ونبيله وشيرى بيتابعوا من بعيد بخنقه ومش مبسوطين من اللى بيحصل .. غاده كل دا سرحانه وبتفكر ف اللى جاى وحاسه انها عاوزه تهرب بس خلاص فات الاوان .. عينها بتبص ع كل الموجودين واتثبتت ع ماجد .. وحاسه انها بترتكب غلطه حياتها .. تفوق من سرحانها ع صوت المأذون ) المأذون : بارك الله لكما وبارك عليكما وجمع بينكما ف الخير ( الزغاريط عليت ف البيت والدى جى اشتغل وهى وماجد بصوا لبعض نظره طويله قاطعهم محمود اللى حضن ماجد ) محمود : مبروووك يا ميجز ( عينه ع غاده وبيحضنه ) ماجد : الله يبارك فيك ( يباركولهم كلهم ويبدأوا الرقصه السلو .. نرجس واقفه بتابعهم يقرب عليها محمود ) محمود : مبروك فك الجبس نرجس بابتسامه : مرسيي محمود باحراج وتردد : شكلك حلو انهارده نرجس بغرور مصطنع : انا ع طول حلوه ( يضحكو ويفضلوا يتكلمو .. مصطفى كان بيجيب عصير من البوفيه وهو معدى شيرى تكون رايحه ع البوفيه تخبط فيه والعصير يدلق عليها ) شيرى بعصبيه مكتومه : اوووه شت .. مش تاخد بالك يا بنى ادم انت مصطفى : انتى اللى خابطه فيا ع فكره شيرى بغيظ : وانا اللى اتبهدلت مصطفى : شويه اريل وتبقي زى الفل شيرى : اريل !!! اووووه نو ابعد ابعد مش ناقصه ( بتصرخ فوشه يبصلها باستغراب ويضحك عليها ويمشي وهو مش مبطل ضحك وهى اتعصبت اكتر .. يعدى الوقت ويخلص الفرح .. تاخد نعمات والبنات غاده وتطلعها الاوضه وماجد واقف تحت مع الناس لحد ما يمشوا كلهم .. يدخلوا الاوضه وينبهروا بيها ) نعمات : بسم الله ما شاء الله .. الاوضه جميله نيفين : تجنن يا امى تجنن فرح : ذوقه راقى اوى جوزك دا نرجس : اكيد يا بنتى مش خريج فنون .. يلا يا جماعه وصلنا خلينا نمشي بقي نعمات : طب اخرجوا انتو عاوزه غاده ف كلمتين نيفين بضحك : طب ما تخلينى انا ع وش جواز برضو نعمات بتطلعهم بره : يلا يابت لما يجى وقتها بقي ( يخرجوا البنات وهى تقعد مع غاده ) نعمات : جميله يا حبيبتى تبارك الله غاده : ميرسيي يا ماما نعمات : بصي يا غاده ماجد كويس ولو طلبتى عنيه هيجبهالك ولا بخيل ولا متعب وطبعه هادى وذوق كده .. انا عرفاكى لسانك متبرى منك وناقصه تربيه .. احترمى جوزك واسمعى كلامه يقولك اعملى سوى من غير تفكير تقوليله حاضر .. فاهمه ولا لا غاده : اها فاهمه نعمات : وتحترمى اهله وتبقي كويسه معاهم ومتقليش ادبك ع حد غاده : حاضر نعمات : وتهتمى باكله ولبسه وشغله ودلعيه غاده : حاضر -_- نعمات : و... تقاطعها غاده : حاضر يا ماما حاضر .. فاهمه كل دا اتكلى بقي نعمات بضحك : شوف البت عاوزه تمشينى ازاى .. انا ماشيه ياختى ربنا يهنيكى يا حبيبتى ( تحضنها وتنزلهم وغاده قاعده تفكر المفروض تعمل ايه .. تنزل نعمات يكون الناس كلهم مشيوا ) جابر : بنتى امانه ف رقباتك تحطها جوه عنيك ماجد : متقلقش يا عمى مصطفى بجديه مصطنعه : متزعلهاش اشطا عشان سلامتك بس ( تخبطه نعمات ويضحك ماجد ) ماجد : مش هزعلها حاضر جابر : طب نستأذن احنا بقي ماجد : تحب ابعتلكو السواق يوصلكوا جابر : لا مصطفى هيروحنا بعربيته ماجد : تمام توصلوا بالسلامه ( يمشوا كلهم ومصطفى وراهم وهو خارج يلمح شيرى .. يقرب عليها ) مصطفى بضحك : لو الاريل مساعدتكش حطى فانيش ( يضحك ويمشي وراهم وهى تتعصب اكتر وتطلع اوضتها وهى متنرفزه منه .. يطلع ماجد اوضته ويخبط خبطتتين ويدخل .. اول ما يدخل يتصدم من اللى قدامه ... روايه " نقطه تحول " ل " فاطمه عيد حلقه 12 ( يطلع ماجد اوضته ويخبط خبطتتين ويدخل .. اول ما يدخل يتصدم من اللى قدامه .. غاده قاعده ع السرير ولابسه اسدال واسع وطويل ومغطيه شعرها وقاسمه من اول السرير لحد الباب بالملايات حتى من عند باب الحمام قاسماه نصين .. والسرير قسماه بالمخده ) ماجد بزهول : ايه اللى انتى عملاه ده ؟!!!! غاده : حلوه مش كده ماجد : ايه القرف دا ! غاده : طبعا قرف عشان فاصله بينا .. ما لازم ميعجبكش يا سافل ماجد : متبوخيش بالكلام .. وبعدين انتى مش فاصله بينا .. انتى كركبتى الاوضه ع الفاضي .. يعنى هى الملايه دى اللى هتمنعنى عنك ! غاده : والله ملايه مخده اى حاجه تفصل وخلاص .. ما هو انا اكيد مش هعيش معاك لوحدنا من غير عازل كده ( يمسك الملايه اللى ف الارض ويضحك بتريقه ) ماجد بتريقه : دا العازل يعنى ؟ غاده ببرود : مؤقتا لحد ما اشوف حاجه تعزل بجد ( يلم ماجد الملايات كلها ويحطها ف الدولاب .. وسط زهول غاده اللى بتتابعه وهى مش فاهمه هو ناوي ع ايه ) غاده بتوتر : بتشيلهم ليه ؟؟ ماجد : انا بكره الكركبه جدا .. اتمنى طول الفتره اللى هنقضيها مع بعض متعمليش اى حاجه تضايقنى .. عشان قلبتى وحشه ومش هتستحمليها غاده : مبخافش ع فكره ( ياخد لبس من الدولاب ) ماجد ببرود : وانا مبخوفكيش ( يدخل الحمام .. ياخد شور ويغير هدومه ويخرج تكون هى لسه قاعده ع السرير .. يطلع جنبها ع السرير تتخض وتقوم تقف ) غاده : ايه داااا ؟؟ انت بتعمل ايه !!! ماجد باستغراب : هنام غاده : هتنام فين ؟ ماجد : ع السرير غاده : يا سلام وانا انام فين بقي ! ( يبص ماجد حوليه بتفكير .. يبصلها ) ماجد وهو بيحسس ع شعره من ورا : ماهو مفيش الا السرير غاده : اوعى يخطر ع بالك انى ممكن انام جنبك ماجد : اعتبرينى جوزك غاده : انا مبهزرش ماجد : ولا انا بهزر ( يتعدل ويديها ضهره ويتجاهلها تماما .. وهى واقفه بتبصله بغيظ ومش عارفه تعمل اى .. يعدى الوقت وهى لسه واقفه مكانها وتعبت وهتموت وتنام .. تاخد مخدات واللحاف اللى ماجد متغطى بيه وتفردهم ف الارض وتنام عليهم .. شويه وعماله تتقلب وضهرها وجعها تقوم وترمى اللحاف والمخدات بنرفزه ع ماجد .. يقوم مفزوع ) ماجد بخضه : ف ايه !! غاده بتعب : اتصرف عاوزه انام ماجد ابتدى يتعصب : اعملك ايه يعنى ؟ غاده بصوت هادى غالب عليه النوم : متزعقليش كده ( صوتها نوعا ما هداه وحس ان النقاش معاها دلوقتى مش ف صالحه ابدا .. يدخل ع حرف السرير ويحط مخده تفصل بينهم ) ماجد بهدوء : كده كويس ( تطلع ع السرير وتفرد جسمها بتعب وتغمض عينها ) غاده بهمس : كويس اه ( تنام وهو قاعد مكانه صوتها الرقيق وشكلها وهى نايمه مجننه ) ماجد ف نفسه : انتى ازاى جميله ورقيقه اوى كده ! ( يحاول ينام بس بيتقلب مش عارف .. ينزل المخده اللى فاصله بينهم تحت شويه ويبان قدامه وش غاده .. الطرحه اللى كانت لابساها اتفكت وف خصل من شعرها ع وشها .. يفضل يتأملها وهو مبتسم ويمد ايده ويبعد الخصل عن وشها ويرجعلها شعرها لورا .. غاده تحضن المخده بايدها ورجلها وتلف تديله ضهرها .. بقي نايم جنبها من غير فاصل .. يحسس ع شعره بتوتر ومش عارف يمنع نفسه عنها .. ينام بهدوء ويديها ضهره .. يعدى الوقت وهو برضو مش عارف ينام .. يلفلها ويحط ايده ع وسطها بحذر وهى غرقانه ف النوم .. يطمن ويقرب منها جامد ويحضنها من ضهرها .. ويسند راسه ع شعرها ويروح ف النوم .. يعدى الليل .. تانى يوم تصحي غاده ع صوت خبط ع الباب .. تفتح عينها براحه وبتستوعب المكان وبتبص حوليها باستغراب .. تلاقى ماجد حاضنها وهى حاطه ايدها ورجلها عليه كأنه مخده .. تتخض وكانت هتقوم بس تفتكر ان فرحهم كان امبارح .. تغمض عينها بارتياح وفجاءه تفتكر ظروف جوازهم .. تزقه جامد وتقوم تقف وهو صحي من زقتها ) ماجد بصوت نايم : خير ع الصبح ! غاده بنرفزه : هو انت بيجى منك الخ... ( يقاطعهم خبط الباب المستمر .. تروح تفتح تلاقيها فوزيه ) فوزيه : الفطار جاهز يا هانم غاده : اوك ( تنزل فوزيه وغاده تبص لماجد بعصبيه وهو مش فاهم مالها ) غاده بعصبيه : هو دا الفاصل اللى حطيته بينا ! ماجد بتوهان : فاصل ايه !! مش فاهم ؟؟ ..عاوزه ايه انا مش فايق غاده بزعيق : ما طبعا مش فايق ما اكيد الاستاذ سهران طول الليل والله اعلم بقي كنت سهران بتعمل ايه ! ماجد : انا نمت بعدك ع طول مسهرتش ولا عملت حاجه غاده : مش مصدقاك ماجد : ميفرقش غاده : وشيلت المخده ليه ؟! ماجد : انا مشلتش حاجه .. شوفى المخده فين وهتعرفى مين اللى شالها ( تبص عند السرير تلاقيها واقعه ف الارض من ناحيتها .. تغمض عينها بعصبيه وبعدها تبصله ) غاده : احنا لازم نلاقى حل غير المخده ماجد : مفيش حل اصلا .. المخده نفسها مكنتش حل بس انا كنت بهاودك غاده : طب وبعدين مانا اكيد مش هصحى ف حضنك كل يوم ماجد ببرود : فتره وهتعدى غاده بعصبيه : بقولك ايه متبقاش استغلالى كده ( يقاطعهم خبط الباب .. تفتح غاده تلاقيها نبيله ) غاده : ايوه ! ( تتجاهلها نبيله وتدخل تقعد جنب ماجد ) نبيله : بونجور يا قلبي ماجد : بونجور نبيله : عامل ايه يا حبيبي ؟ ماجد : الحمدلله نبيله : طب مش يلا عشان تفطر ماجد : مش جعان دلوقتى نبيله : مش جعان ازاى بقي .. هو انت كل يوم ع كده ! ماجد : معلش يا امى .. هريح شويه وهنزل نبيله بابتسامه : اوك يا حبيبي متتأخرش ماجد بابتسامه : حاضر ( تقوم نبيله وتبص لغاده من فوق لتحت بقرف وتخرج .. وغاده تستغربها اوى ) غاده : هى امك مالها ؟ ماجد : امك ! غاده : هتسيب الموضوع الاساسي وتمسك ف الكلمه ماجد : ماهو الكلمه لوحدها كده معناها مش لطيف غاده بنفاذ صبر : سورى والدتك ! ماجد : متركيزيش معاها ( يقوم يطلع لبس من الدولاب وهى تقرب عليه ) غاده : هى مكنتش عاوزانى ! ماجد : مش بالظبط غاده : اومال ( واقفه قدامه ع الدولاب وماجد مش عارف يطلع حاجه منها ) ماجد : ابعدى مش عارف اطلع التيشرت غاده : قولى الاول ماجد : بعدين غاده باصرار : لا دلوقتى ( يبصلها وتيجي ف باله فكره .. يقرب منها جامد ويحاوطها بايده ويعمل كأنه بيدور ف الدولاب وهى اتوترت من حركته ) غاده بتوتر : احم .. اوعى عدينى ماجد بابتسامه : هقولك الاول غاده بتوتر واضح : خليها بعدين ماجد بغمزه : لا دلوقتى ( كانت عاوزه تنزل من تحت ايده بس هو مقرب جامد ومش عارفه تتحرك ) غاده باحراج : ماجد اوعى ماجد بهمس : تؤ تؤ غاده : وبعدين ! ماجد بخبث : الله مش انتى اللى عاوزه تعرفى غاده : بس بقي مترخمش ( يضحك جامد ع شكلها .. يقاطعهم دخول نبيله .. غاده مكنتش قفلت الباب ) نبيله : ايه اللى بتعملوه دا !! ( يبعد عنها بسرعه وهى تقف عدل ) ماجد باحراج : ايوه يا ماما ف حاجه ! نبيله بغيظ : بعد كده تاخدوا بالكو انتو مش قاعدين ف البيت لوحدكو ماجد : اوك ( تبص لغاده ) نبيله : ويستحسن تتلمى وتخلى عندك شويه دم ومش ع الملئ كده .. ف حاجه اسمها ادب ولا معرفتيش عنه ف بيت اهلك غاده : لا انا ف بيت اهلى عرفت الذوق اللى غالبا انتو مش عارفينه هنا نبيله : قصدك انى قليله الذوق غاده : والله انا عممت .. حضرتك بقي شايفه نفسك كده .. ده يبقي تصالح نفسي ورحم الله امرئ عرف قدر نفسه نبيله بزعيق : انتى بتردى عليا يا قليله الادب .. شايف تربيه الشوارع اللى جبتهلنا غاده بزهول : تربيه شوارع ! ماجد : امى اهدى مش كده غاده متقصدش غاده تبصله : اقصد ايه وزفت ايه ! انت سامع قالتلى ايه ؟ ماجد : نشوف الكلام دا بعدين .. ( يبص لنبيله ) انا اسف نيابه عنها نبيله : اخلص وانزل افطر ماجد : تمام نبيله : لوحدك والهانم هخلى فوزيه تبعتلها الفطار ماجد : طب خليها تبعتهولنا نبيله : مش هتفطر معايا ؟! ماجد : اكيد مش هسيبها تفطر لوحدها نبيله : اه طبعا ميصحش لكن سيب مامتك عادى ماجد : امى انتى مش بتفطرى لوحدك كلهم معاكى تحت .. استأذنك اقفلى الباب وراكى وخلى فوزيه تجيب الفطار هنا ( نبيله تبصلهم بنرفزه وتخرج وتسيب الباب مفتوح .. يروح ماجد يقفله ويرجع لغاده ) ماجد : انا اسف غاده تنفجر فيه : اسف !!!! شوفت بتكلمنى ازاى ! وحضرتك تعتذرلها هى وتسكتنى انا !! ماجد بتفهم : انا معاكى انها غلطت من البدايه .. بس اعتبريها والدتك .. معلش فوتيلها غاده : انا مش مضطره استحملها ابدا ماجد : مضطره عشانى غاده : انا مش مستحملاك انت اصلا ماجد بضحك : اسفين هنتقل عليكى شويه غاده : انت بتضحك ! ماجد : اعملك ايه يعنى ؟ غاده : متعملش ماجد : اوك .. ( يكمل بضحك ) ..يلا فلاش باك زى ما كنا بقي غاده بنرفزه وصوت عالى وهى داخله الحمام : باااااااارد ( تدخل الحمام وهو يطلع لبس ويستناها تخرج .. ف بيت جابر .. قاعدين بيفطروا ) نعمات بقلق : انا عاوزه اكلم غاده نرجس : تكلميها ازاى دلوقتى يا ماما ! نعمات : معرفش حساها مضايقه نيفين بضحك : بذمتك دا وقت حد يضايق فيه نعمات : مش عارفه يا بنات بس لا ف حاجه .. هاتولى التلفون مصطفى : يا امى احنا رايحينلها بليل .. فاهدى لبليل بقي ميصحش تتصلي دلوقتى نعمات بتنهيده : طيب ( عند غاده .. معظم لبسها ضيق حتى بتاع الخروج والواسع لا قصير لا مفتوح وهى لابسه الاسدال ومش عارفه تلبس ايه .. يخرج ماجد من الحمام يلاقيها لسه واقفه قدام الدولاب ) ماجد : انجزى عشان ننزل غاده :مش هى هتطلع الفطار ماجد : اكيد لا .. هتلاقيها راحت اوضتها ع طول غاده : طيب هلبس ع طول بس انت اخرج بره ماجد : اوك ( تطلع بنطلون اسود ضيق وعليه قميص مخطط بالطول اسود ف ابيض .. خلصت لبس وواقفه بتسرح شعرها .. يخبط ماجد ) غاده : ادخل ماجد : بصي هننزل نفطر وبعدها تطلعى تجهزى الشنطه غاده باستغراب : شنطه ليه ؟! ماجد : شنطه هدومك عشان هنسافر انهارده امريكا .. الطياره هتتحرك الفجر غاده : بسرعه كده ! ماجد : مانتى عارفه ان ميعادها الايام دى اصلا غاده : متخيلتش انه بسرعه اوى كده .. وبعدين اهلى جايين بليل ماجد : هنتحرك ع 1:30 معتقدش اهلك ممكن يقعدوا دا كله غاده : انا خايفه ماجد باستغراب : من ايه ! غاده : مركبتش طياره قبل كده ماجد : متخافيش انا معاكى غاده : انت لوحدك تخوف اصلا ماجد بضحك : تسلمى ( تبص ف المرايه وتكمل تسريح لشعرها وماجد يبص للبسها بتفحص ) ماجد : غاده غاده : نعم ! ماجد : لبسك ملفت غاده : مش فاهمه ! ماجد : البنطلون ضيق جدا والشيمز ضيق وقصير يعنى لو رفعتى ايدك حتى بطنك هتبان غاده : لا مش بتبان ماجد : واريفر بوصفلك يعنى انه غير لائق بطبيعه جسمك غاده : ليه ان شاء الله شايفنى تخينه ! ماجد : مش قصدى كده .. جسمك مظبوط ومرسوم .. اظن مفيش شرح اكتر من كده غاده : ايوه عاوز ايه من الكلام دا يعنى ماجد : غيرى طبيعه لبسك غاده : ماجد احيانا بحس انك فعلا مجنون رسمى ماجد : اعتبريها زى مانتى عاوزه .. بس انتى حاليا شايله اسمى .. وانا مسمحش انك تلبسي كده .. انتى مش فترينه هفرج الناس عليها غاده : كل الكلام ده صورى مش حقيقي فملكش انك تتحكم فيا ماجد : انتى ليه اى كلمه او طلب تقلبيها بنقاش طويل ملوش اخر ! .. انا قولت كلمه وتتنفذ تمام .. لما نقطع الاجازه هنزل معاكى وتغيرى الاستايل بتاعك .. ولبسك ده ابقي البسيه ف البيت غاده : راجل سمج ومتعجرف ماجد : شكرا ( يقعد ع السرير ويفتح اللاب توب مستنيها تخلص .. وهى لسه واقفه محتاره تسرح ايه .. يعدى نص ساعه وهى لسه مخلصتش ) ماجد بنفاذ صبر : ما تخلصي بقي غاده : مش عارفه اظبطه ماجد : هو انتى مش لابسه الطرحه من امبارح .. قلعتيها ليه ! غاده : انا مش محجبه ماجد : اها نسيت بتتحجبى عليا انا بس ( تبصله بقرف وتكمل تسريح ف شعرها .. واخر ما تزهق تسيبه مفرود ) غاده بابتسامه ارتياح : خلصت ( يبصلها ومش مستوعب هى خلصت ايه ) ماجد : بقالك ساعه بتفرديه بس !! غاده بابتسامه : اها .. يلا بقي هموت من الجوع ( تخرج وهو يقوم وراها وقبل ما ينزلوا يمسك ايدها وهى تسحبها ) ماجد بصوت واطى : عشان محدش يشك فينا بس غاده : والله يعنى لو ممسكتهاش هيشكوا ماجد : لا بس ع الاقل نبين اننا بنحب بعض بجد عشان جوازنا اللى اصريت عليه بسرعه ده غاده بتفكير : اوك .. بس متسوقش فيها قدامهم ماجد : اكيد مش مبسوط من مسكه ايدك .. فاكيد مش هحب انى اسوق فيها ( يمسك ايدها ويحس بحاجه غريبه هو مش مفسرها .. ينزلوا ف الريسيبشن كانوا قاعدين كلهم الا نبيله ) تقي بابتسامه تبص لغاده : بونجور يا قمر غاده بابتسامه : بونجور أكرم : لا تستاهل الضجه اللى عملتهلنا يا ماجد تامر بضحك : علا لسه قايلالى نفس الجمله الصبح علا بضحك : اها .. قمر يا حبيبتى ما شاء الله شيرى : ع فكره انتو اوفر اوى .. كل ده ميكب اصلا غاده : انا مش حاطه ميكب دلوقتى شيرى : والله ! المفروض نصدق بقي غاده : لا مش المفروض .. مش مصدقه براحتك شيرى : طبعا مش مصدقه ولا... يقاطعها ماجد : شيرى .. خلصنا ( تبصله بغيظ وتسكت ..يقعدوا كلهم مع بعض .. غاده تقرب من ماجد وتهمس ) غاده بهمس واحراج : انا جعانه ماجد : ثوانى طيب .. ( يعلى صوته ) .. فوززززيه فوززززيه ( تيجى فوزيه ) فوزيه : اؤمرنى يا بيه ماجد : حضريلي فطار انا وغاده فوزيه : حاضر ( تروح فوزيه تحضر الفطار .. يعدى الوقت .. ف بيت جابر ) نرجس : ماما انا نازله نعمات : رايحه فين بدرى كده نرجس : هروح الشركه .. بقالى كتير اجازه نعمات : هتروحى ازاى يختى ومديرها مش موجود ؟ نرجس : استاذ محمود هناك وهو بياخد دور استاذ ماجد ف غيابه وكمان لانه مسافر اسبوع فهو هيمسك الشغل نعمات : هيسافر ويسيب غاده ! نرجس : اكيد لا يا ماما .. سفريه امريكا اللي كلم بابا عليها .. غاده لازم تكون معاه اصلا نعمات بابتسامه : ربنا يسعدها .. شوفتى دعواتى عملت فيها ايه نرجس بضحك : اه طبعا .. ادعيلى زيها بقي نعمات : روحى يا بنتى الهى تلاقي ابن الحلال اللى يحبك ويصونك ويهنيكى نرجس : مش الدعوه دى يا حجه نعمات : انتى هتنقي كمان يابت ( تضحك نرجس ) نرجس : طب يلا باى بقي نعمات : سلام ومتتأخريش عشان رايحين لاختك نرجس وهى نازله السلم : حااااضر ( تنزل نرجس وتروح الشركه .. تروح تلاقي محمود واتنين بس من الموظفين ف الشركه ) نرجس باستغراب : اومال فين الباقي ! ( محمود يبتسم اول ما يشوفها ) محمود : تقريبا استغلال ان ماجد مش موجود فأجزوا كلهم نرجس : اهااا .. اوك ( تدخل مكتبها وتحط حاجتها وتبدأ تشتغل .. شويه ويجي محمود ) محمود : تسمحيلي اتطفل واشتغل معاكى عشان ماجد مش موجود وهطق من الزهق نرجس بابتسامه : اكيد ( يبتسم ويقعد معاها .. كل شويه يبصلها ومش مركز نهائى وهى بتشتغل ومشغوله ف الورق اللى قدامها ) محمود : ايه رأيك اعزمك ع الغدا نرجس بأسف : فرصه تانيه يا استاذ محمود بس مش هينفع اتأخر انهارده لاننا رايحين لغاده محمود بتفهم : امممم ولا يهمك ( يشتغل هو كمان وعمال يتابعها وهى ابتدت تلاحظ بس متبينش انها واخده بالها .. يعدى الوقت ) نرجس : انا خلصت شغلى انهارده .. هروح بقي محمود : انتى مشتغلتيش الا 3 ساعات بس نرجس : كثفت الشغل فيهم لانى فعلا لازم امشي بدرى محمود بابتسامه : تحبى اوصلك ! نرجس بابتسامه : لا شكرا .. بعد اذنك محمود : اتفضلى ( تخرج ومحمود يتابعها من شباك المكتب وهو مبتسم .. تروح نرجس البيت يكونوا نعمات والبنات بيلبسوا .. يفتحلها مصطفى ) مصطفى : ما بدرى يا هانم نرجس : ماهو بدرى فعلا مصطفى : ايوه رجعتى دلوقتى ليه ! نرجس : عشان رايحين لغاده .. امك فين مصطفى : بتلبس نرجس : دلوقتى ! مصطفى : اه عماله تقولى نروح نقعد وابوك يبقي يحصلنا ع هناك .. مش قادره ع بعدها يا عينى نرجس بضحك : ولا انا قادره بصراحه .. هروح اغير وانت اجهز بقي مصطفى : اشطا ( يلبسوا كلهم وياخدهم مصطفى ويروحولها .. عند غاده جرس الفيله رن وفوزيه راحت تفتح الباب .. كانوا كلهم قاعدين ف الريسيبشن .. يسمعوا زغاريط ) نبيله : ايه الدوشه دى !! غاده بفرحه : اهلى جم ( تجرى ع بره تستقبلهم وماجد كمان يخرج معاها ) نبيله : شايفين الناس الفلجر اللى ناسبهم ! شايفين الاصوات اللى بيعملوها تقى : اصوات ايه يا ماما !! بيزغرطوا عادى ما دا طبيعى دى عروسه نبيله : بلا عروسه بلا زفت .. فين شيرى ؟؟ علا : ع البسين بره بتتكلم ف الفون نبيله : اوك ( شيرى بتتكلم ف الفون ) شيرى : اوك يا فندم .. يعنى خلاص كده اقدر اشتغل من الاسبوع الجاى .. كل منح الكورسات خلصت اكيد .. تمام ميرسيي .. باى ( وهى بتقفل كانت واقفه ع حرف البيسين .. بتتمشي خبطت ف دايره صغير متثبته ف الارض وكانت هتقع ف البيسين بس فجاءه حد يشيلهاا من وسطها .. روايه " نقطه تحول " ل " فاطمه عيد حلقه 13 ( وهى بتقفل كانت واقفه ع حرف البيسين .. بتتمشي خبطت ف دايره صغيره متثبته ف الارض وكانت هتقع ف البيسين بس فجاءه حد يشيلها من وسطها ) شيرى بخضه : انت مين ! ( كان شايلها من ضهرها ومش شايفاه .. ينزلها .. تلف شيرى وتبصله ) شيرى بنرفزه : هو انت مصطفى : خدى بالك عشان متقعيش بعد كده شيرى بعصبيه : اقع ولا اتنيل انت مالك اصلا .. ازاى تمسكني بالمنظر دا ! مصطفي : سورى بس كنتى هتقعى خلاص شيرى بعصبيه اكتر : وادى الفون وقع ف الميه بسبب مسكتك الغبيه دى هجيبه ازاى انا دلوقتى !! ( مصطفى يبصلها شويه ويسيبها وهيمشي تمسكه من التيشرت توقفه ) شيرى بعصبيه : انت يا بتاع انت مش بكلمك ! .. اتصرف بقي وقولى هجيبه ازاى ولا انت فالح تشيلنى وخلاص ( مصطفى يتعصب منها جامد ويجيب اخره ) مصطفى بنرفزه : انا اسف لاهلك ( يشلها مره واحده ويرميها ف البيسين وهى صوتت ) مصطفى : هاتى التلفون وساعدى نفسك بقي ( يسيبها ويدخل الفيله وهى ف الميه متعصبه .. تطلع من البيسين وتدخل ورا مصطفى وهى بتبرطم .. يسلموا كلهم ع مصطفى ويدخل يقعد .. شويه وتدخل شيرى مبلوله ومتبهدله ) أكرم : شييييرى ف ايه ! ( متردش وتطلع ) أكرم : تقى اطلعى شوفيها تقى : حاضر علا : خدينى معاكى تقى : يلا ( يطلعوا يشوفوها .. ومصطفى مبتسم بانتصار وقاعد معاهم ) نعمات : يعنى هتسافرى ع الساعه 1 غاده : اها واحده واحده ونص كده نعمات : طب جهزتى اكلك وشنطك غاده بضحك : اكيد مش هسافر امريكا باكل يعنى .. جهزت الشنطه بس نعمات : اومال هتاكلوا ايه هناك ! ماجد : الاوتيل بيبقي ف اكل ودرينك وكل حاجه .. مش محتاجين ناخد حاجه من هنا نعمات : اه .. طب خلى بالك ع البت ماجد : ف عنيا نبيله بنرفزه : فوززززيه .. تعالى هاتيلى قهوتى اشربها فوق نعمات : ليه يا حجه ماانتى قاعده منورنا نبيله : حجه ! استمبوسيبل .. نوو فوزززززيه طلعلى القهوه بسرعه ( تطلع وكلهم مستغربيناها ) مصطفى : هى الحجه مالها ! ماجد : تعبانه شويه بس .. انا بعتذر منكو حقيقي نعمات : لا ولا يهمك نستأذن احنا بقي غاده : ليه يا ماما مش قولتى هتستنوا عقبال ما بابا يجى نعمات : لا باينه هيتأخر .. هنروح احنا وهو يبقي يزورك لما ترجعى من السفر غاده : تمام ( تقوم تحضنها وتحضن اخواتها .. ويمشوا .. اول ما يخرجوا تبص غاده لماجد بعتاب وضيقه وتطلع اوضتها .. ف العربيه ) نرجس : مشتينا بدرى كده ليه يا ماما ! ما كنا لسه واصلين نعمات : امه قليله الذوق وبتشتمنى فرح : فين دا اللى شتمتك انتى هتتلككى ! نعمات : اتلكك يا قليله الادب .. بقي انا تقولى سمبسل فرح بضحك : استمبوسيبل .. دى مش شتيمه يا امى نيفين : حتى لو مش شتيمه .. اسلوبها متعجرف ومش كويس مصطفى : هى باينها بتغير ع ابنها بس نعمات : ليه ياخويا هو كان ابنها الوحيد ! .. ما هى مجوزه اتنين قبله ومبتتعاملش مع مرتاتهم كده .. اشمعنا غاده اللى مش قابلاها مصطفى : جايز عشان غاده لسه عروسه وفاكراها هتاخد ابنها ولا حاجه تلاقى الباقى اتعودت ع وجودهم نعمات : لا اكيد ف حاجه تانى نرجس : هيكون ايه تانى يعنى يا ماما ! نعمات : انا عارفه بقي .. المهم كلمى ابوكى قوليله ميروحش نيفين : كنتى سيبه يروح يشوفها قبل ما تسافر نعمات : يروح ويتهزق .. لا يختى ابوكى لو حصل كده قدامه مش هيسكت والبت لسه عروسه مش عاوزين نخرب عليها نرجس : اوكى هكلمه ( تتصل نرجس بجابر ) نرجس : عليكم السلام .. ايوه يا بابا .. لا احنا راجعين .. اصلها اصل ( تبص لنعمات ومش عارفه تقوله ايه .. تشاورلها نعمات بايدها بمعنى السفر ) اه اصلها مسافره هى وماجد انهارده .. اه هى كويسه الحمدلله .. كويس .. ماشي احنا جايين اهو .. سلام ( تقفل معاه ) نيفين : والله كان يروحلها يطمن احسن نعمات : مااحنا روحنا ولا عرفنا نطمن ولا غيره .. يلا ربنا يعينها ع حماتها دى فرح : وليه ارشانه ( يضحكوا ويروحوا البيت .. ف الفيله .. علا وتقى قاعدين جنب شيرى وهى بتعيط ) تقى : يا حبيبتى اهدى كده وقوللنا ف ايه ! شيرى بعياط : عاوزه اقعد لوحدى علا : يا شيرى مش معقوله بقالك نص ساعه مبطلتيش عياط .. حرام عليكى نفسك شيرى : سيبونى لوحدى بقي ( تبص تقى لعلا وتشاورلها ب يلا ) علا : خلاص يا روحى لما تهدى شويه نتكلم شيرى : ان شاء الله تقى : بطلى عياط بقي شيرى : اوك ( يسيبوها وينزلوا .. يكون ماجد وتامر وأكرم قاعدين مع بعض ) أكرم : ها مالها ؟ تقى : مفيهاش يا بابا .. هى تعبانه شويه بس تامر : كانت مبلوله تقى : وقعت ف البيسين وفونها كمان لسه جواه واكيد باظ .. ابقي هاتلها واحد يا أكرم أكرم : تمام علا : اومال فين غاده واهلها ! تامر : مشيوا علا : هما لحقوا قعدوا !! تامر : البركه ف ماما تقى : طب وغاده فين ؟ تامر : ف الاوضه فوق ( تقي تبص لماجد ) تقى : وحضرتك قاعد بتعمل ايه هنا ومراتك زعلانه فوق ماجد : مش زعلانه اكيد علا : لا أكيد زعلانه .. اهلها مش هيمشوا من حاجه بسيطه كده .. اكيد ماما زودتها معاهم تامر : ماما بهدلتها معاهم خالص أكرم : اطلعلها يا ماجد .. وهديها بكلمتين ماجد : طيب ( يسيبهم ماجد ويطلع اوضته اول ما يدخل .. غاده تقف قدامه ) غاده : بص انا ممكن استحمل اى حاجه .. بس حاجه تمس اهلى انا مش هسمح بده ابظا .. جواز مؤقت مش مؤقت انا هنا ليا احترامى انا واهلى .. انا مش هعذر مامتك ومش هقول ست كبيره وممكن تغلط .. انا كمان مامتى ست كبيره وليها احترامها ومش هسمح بالاسلوب دا ف التعامل معاها .. مامتك زودتها وانا احترمتك ومردتش بس انت كمان سكت ومردتش .. ف متلومنيش ع اى رد فعل اعمله وانت موجود طالما انت بتقف زى قلتك كده ( كانت بتتكلم كله ورا بعضه ومش مديه فرصه لنفسها تهدى حتى وهو بيسمعها وبس ) ماجد : خلصتى ؟ غاده : اها ماجد : اولا انا مش واقف زى قلتى .. ثانيا انا اعتذرت لمامتك واكيد مكنتش هغلط ف امى قدامكو او هغلط فيها عموما .. ثالثا احترامك انتى واهلك موجود وانا بحاول ارضي كل الاطراف .. اعمل ايه تانى ! غاده : كنت المفروض تقولها ميصحش كده .. كنت تجبرها تقعد لحد ما اهلى يمشوا او ع الاقل تمسك ف اهلى مش توافق انهم يمشوا كده ماجد : انا مليش كلمه ع امى ودى مش قله رجوله او ضعف شخصيه بس هى امى وانا المفروض اراضيها حتى لو غلطانه .. اعكسي الادوار وهتفهمى موقفى غاده : طيب ملكش كلمه ع مامتك .. ممسكتش ف اهلى ليه ؟ مخلتهمش يفضلوا قاعدين معانا ليه ! ماجد : هو ايه تمسك ف اهلى دى كمان .. انا مش بمسك ف حد اللى عاوز يقعد اهلا وسهلا واللى عاوز يمشي مش همنعه .. قدرى حد تعبان محتاج يستريح ف بيته غاده : كل غلطه عندك ليها مبرر صح ماجد : انا مغلطتش عشان ابرر .. والدتى غلطت واعتذرت لاهلك .. فخلصنا غاده : لا مخلصناش ماجد يعلى صوته : غااااده .. انا اتخنقت متضغطيش بالمنظر دا وتخرجينى عن شعورى غاده : ولا اخرجك ولا تخرجنى يا سيدى .. ادينا اتجوزنا وخلصت واجبك .. طلقنى يلا ماجد : اطلقك امتى ! غاده : طلقنى دلوقتى ماجد : وماله يا قلبي اطلقك .. وبدل ما نكحلها نعميها بجد .. روحى جهزى شنطك واسكتى عشان مش طايق منك ولا كلمه غاده : مش مسافره معاك وطلقنى دلوقتى حالا يلا ماجد بنرفزه : روحى جهزى الشنط ولمى الدور غاده : مش هلمه يا ماجد وورينى هتعمل ايه ( صوتهم كان عالى جدا .. يسمعوه اخواته .. يخبطوا عليه ) ماجد : ايوه أكرم : ماجد ف حاجه عندك ! ماجد : لا تمام تامر : طب افتح ماجد : بغير هدومى تامر : متأكد ؟ ماجد بنرفزه : ايوه أكرم : طيب ( يسيبوه وينزلوا .. ماجد يبص لغاده بعصبيه وهى مربعه ايدها وبتبصله ببرود ) ماجد بعصبيه مكتومه : عجبك اللى حصل دا ! غاده ببرود : اه ماجد : حضرى الشنط غاده : لا ( يقرب منها ويمسكها من دراعها جامد ) ماجد بنرفزه : قولتلك مرتين انتى مش اد قلبتى .. اخلصي ف ام الليله دى غاده : اااه اوعى .. هتضربنى ( يسيب ايدها ) ماجد : لا انا بنبهك بس .. انا مبمدش ايدى .. عندى وسائل تانيه للعقاب هتوجعك اكتر من الضرب غاده : ما عاش اللى يوجعنى ( يمسكها من خدودها ويشدهم لقدام ) ماجد : كلمه كمان وهخليكى مراتى بجد ( تتخض من جملته ويظهر عليها التوتر .. يسيبها ويدخل الحمام .. وهى ساكته تماما ونسيت انه العنصر الاقوى ومينفعش تقف ند ليه .. تبدأ تجهز الشنطه وهو يخرج من الحمام ويجهز شنطته هو كمان .. واقفه ع الدولاب عماله تحط اللبس ف الشنطه وهو جنبها .. بلوزتها ف اخر رف وعماله تشب ومش عارفه تجيبهم .. وهو ملاحظ انها بقالها كتير بتحاول ) ماجد : اساعدك ! ( متردش عليه وتكمل بتحاول تجيب اللبس ومفيش فايده .. يشيلها ويرفعها سنه من ع الارض ) غاده : ايه اللى بتعمله دا !! نزلنى ماجد : انجزى عشان مفيش وقت غاده : نزلنى بقولك ماجد : خلاص شيلتك واتحسبت .. هاتى اللى هتجيبه واخلصي ( تتنهد بصوت عالى وتجيب بلوزات وترميها ع السرير وهو شايلها ) غاده : خلصت ( ينزلها براحه ويكمل شنطته .. يعدى الوقت .. يخلصوا الشنط وماجد مستنى غاده تخلص لبس ) ماجد : يا غااااده يلا .. اتأخرنا غاده : خلصت اهو ( تطلع من الحمام .. واول ما يشوفها يتصدم ) ماجد بزهول : اي اللى انتى لابساه دا ؟!! غاده باستغراب : ايه !! ( كانت لابسه بنطلون بوى فرند مقطع كله لحد فوق وبدى قط لونه اسود ) ماجد : فين اللبس ! غاده : اهو ( تلفله توريله اللبس ) ماجد : غاده انتى قالعه غاده : مش رايحين امريكا .. هلبسلك اسدال يعنى ولا ايه ! ماجد : خشي غيرى غاده : لا ( لسه هيقرب عليها بعصبيه تجرى ع الدولاب ) غاده : اوووف خلصنا ( تطلع فستان نبيتى وتدخل تلبسه.. تخلص ) ماجد : قصير غاده : لا مع نفسك بقي ( تسيبه وتنزل تحت بسرعه قبل ما يمسكها وهو يضحك ع طفولتها ويشيل الشنط وينزل وراها ) تقى : خلاص هتمشوا غاده : اها تقي :خلى بالكو من نفسكوا ماجد :اوك ..اومال الباقي فين ؟! تقى : نايمين .. استنى اصحيهم ماجد : لا ملوش لزوم .. كده وكده اسبوع وراجعين تقى : تيجوا بالسلامه ( ياخد ماجد غاده ويطلع ع المطار يوصل ف النداء الاخير للطياره كان فاضل هما بس من الركاب .. يطلعوا الطياره ) غاده بتوتر : هى هتتحرك امتى ؟ ماجد : دلوقتى غاده : طيب ( الطياره تبتدى تتحرك وغاده بتمسك ف ايد الكرسي جامد .. ماجد ياخد باله ويفتكر انها اول مره تركب طياره .. يحط ايده ع ايدها بهدوء .. واول ما يعمل كده تكلبش ف ايده جامد ) ماجد بضحك : للدرجادى غاده : متضحكش ماجد بضحك اكتر : حاضر ( تضربه برقه ف دراعه ويضحك عليها تانى .. الطياره اتحركت من القاهره خلاص .. تحط راسها ع كتفه وهى مأنكجه دراعه وتروح ف النوم .. وهو يتأملها شويه .. فستانها لحد الركبه وطار شويه وبين رجلها .. حاول يمسك الفستان من غير ما يلمسها وغطى رجلها وبعدين سند راسه ع راسها ونام .. يعدى الوقت توصل الطياره مطار نيويورك .. يصحى ماجد ويصحى غاده ) ماجد بهمس : وصلنا ( تفتح عينها بابتسامه وتتمطع وتبص من الشباك ويعجبها شكل المطار .. ياخدها ماجد وينزلوا ويخرجوا بره المطار .. يركبها تاكسي ويروحوا ع الاوتيل .. وهى طول الطريق بتبص من الشباك زى الاطفال ومبهوره ببلد والمكان .. يوصلوا الاوتيل ) " الحوار بالانجلش " ماجد : ف هنا حجز باسم ماجد السيوفى موظف الاستقبال : ايوه حجز غرفتين ماجد : اها ( يدى المفاتيح والشنط للشيال ) موظف الاستقبال : هيوصل حضرتك ماجد : شكرا ( يوصلهم الموظف للاوض .. الاوضتين ف وش بعض ) ماجد : دى اوضتك .. واجهزى ع الساعه 7 عشان اول لقاء صحفي غاده : بسرعه كده ماجد : ايوه اعملى حسابك ان الاسبوع كله شغل .. لان ف شركات منافسه اعضاءها موجودين كمان فلازم نبقي نشطاء ونستغل الفرص غاده : اوكى ( تدخل الاوضه اول ما تدخل تفتح البلكونه وتبهر بجمال المدينه قدامها .. تدخل من البلكونه وتترمى ع السرير وتنام تدق الساعه 6 تصحى غاده .. تبص ف الساعه وتقوم مفزوعه ) غاده : يا خبر .. يدوب البس ( تقوم تجهز بسرعه .. شويه يخبط ماجد تفتحله ) ماجد : خلصتى ؟ غاده : هظبط شعرى بس ماجد : اوك ( يدخل ويقعد ع السرير ) غاده : ما تستنى بره عيب تقعد كده ماجد : دا ع اساس انك مكنتيش ف حضنى امبارح غاده تكشر : اتلم ماجد بضحك : خلصي عشان ننزل ( تخلص غاده وينزلوا ف قاعه الاحتفالات ف الفندق يكون ف ناس كتير اوى وماجد ماسك ايد غاده وداخل بيها .. وهى ماشيه تلمح عمر وتلاقيه باصصلها .. تتخض وتشد ماجد ) غاده بهمس : عمر هنا ماجد باستغراب : عمر مين ؟ غاده : عمر يا ماجد اللى حكيتلك عنه ( يبص ماجد يشوفه ) ماجد : دا قاعد مع عملاء شركه ديزين غاده بتذكر : ايوه صح بيشتغل فيها ماجد : طب خلاص طبيعى يبقي موجود .. متبصلوش ولو كلمك مترديش عليه وتجيلي ( تمسك ف دراعه اكتر ) غاده : لا والنبي متسبنيش خالص .. انا معرفش حد غيرك هنا ماجد : اوك بس حاسبي هتخلعى دراعى ( تضحك وترخى ايدها عن ايده شويه وتبدأ الحفله .. غاده قاعده جنب ماجد ) ماجد : غاده هقوم دقيقه اسلم عليهم .. ( يشاورلها ع مجموعه شباب ) .. كانو اصحابى ف الجامعه وبقالى كتير مشفتهمش غاده : خدنى معاك ماجد : طب قومى ( بتسند عليه وهى بتقوم كعب جزمتها يتكسر ) غاده : لا ياربى ماجد : جايبه جزم تانى ! غاده : اه فوق ماجد : طيب تعالى اوصلك للاسانسير تطلعى تغيرها وتظبطى نفسك وهاجى اخدك غاده : تمام ( ياخدها ويطلعوا من القاعه وهى سانده عليه ويوصلها للاسانسير ) غاده : اطلع معايا فوق وبعدين انزل ماجد : انتى متعبه غاده : مرسيي ( يطلع يوصلها لحد اوضتها فوق وبعدها ينزل .. تدخل غاده الاوضه وتطلع فستان جديد وتلبسه وتغير الجزمه .. الباب يخبط ) غاده وهى بتفتح الباب : كويس انك جي... ( تقطع كلامها لما تشوف عمر قدامها تتصدم ) عمر بابتسامه : انى جيت صح غاده : انت بتعمل ايه هنا ! عمر : جى لحبيبتى غاده : انت مجنون صح ! عمر : لا مش مجنون .. ( يبصلها من فوق لتحت بتفحص .. وبعدين يركز ع عنيها ) .. وحشتينى غاده : لا انت بتهزر وانا مش فايقلك ( تيجي تقفل الباب يحط رجله ويمنع قفله ويحط ايده ع الباب ) عمر : يبقي تفوقيلي غاده بزعيق : انت اتجننت اطلع بره ( تزقه عشان تخرجه من الاوضه يشدها من شعرها ويزقها جوه تقع ع الارض ويدخل ويقفل الباب... روايه " نقطه تحول " ل " فاطمه عيد حلقه 14 غاده بزعيق : انت اتجننت اطلع بره ( تزقه عشان تخرجه من الاوضه يشدها من شعرها ويزقها جوه تقع ع الارض ويدخل ويقفل الباب .. تقوم تقف بسرعه ) غاده بعياط ونرفزه : عمر اطلع بره .. ايه اللى بتعمله دا ! عمر باستفزاز : انتى بتعيطى ليه ! لسه بدرى ع العياط دا غاده بدموع : والله هصوت والم عليك الناس ان ما طلعت عمر : هتصوتى يا بيبيى متستعجليش ( يشدها من شعرها ويلفها ويحضنها من ضهرها جامد يشل حركتها وحط ايده ع بقه لان صريخها كان عالى ) عمر : اتجوزتيه وسيبتينى ها .. وماله ( يزقها ع السرير وهى تصوت وتقوم بسرعه وتجرى ع بره يشدها من الفستان جامد يتقطع من تحت ) عمر بعصبيه : متقاوميش لانك هتتعبي اكتر .. كده كده مش هرحمك ( غاده بتصوت وهو يديها بالقلم ويشدها عليه وحط ايده ع بقها .. تعض ايده يشلها وتصوت ) عمر بعصبيه : انا كنت ناوى ابقي حنين معاكى بس انتى مش عاوزه غير العنف ( يشد فستانها ويقطعه مره واحده ورماه بعيد وهى تصرخ جامد وبتعيط ) غاده بعياط : والنبي سيبني والنبي يا عمر عمر بابتسامه خبث وبيتفحصها بعينه : شكلك حلو وانتى بتترجينى .. لا وجسمك احلى كمان .. ( يغمزلها ) .. يا بخته غاده بصريخ : اوعى بقي سيبنى .. حد يلحقن... ( يحط ايده ع بقها ويمسكها من شعرها ويرميها ع السرير ويطلع فوقها يشل حركتها بجسمه .. ماجد سلم ع الناس وقعد مستنيها وبعدين افتكر انه قالها هيجيلها .. يستأذن من اللى قاعدين ويطلع يشوفها .. عند غاده عماله تعيط بهستريه وعمر فوقها وبيضحك باستفزاز ومكتفها .. الباب يخبط ) عمر ببرود : جوزك شرف .. ياترى افتحله دلوقتى ولا لما نقطع باقى اللبس ( كاتم صوتها وهى بتعيط وبتحرك راسها ب لا .. ماجد عمال يخبط ومبتفتحش .. ابتدى يقلق .. بيرن ع فونها سامعه من جوه بس مش بترد .. يفتكر نسخه المفتاح التانيه اللى ف الفندق تحت ينزل يجيبها .. عمر بصلها ) عمر : كفايه تهويش بقي .. نبدأ الجد ( يفضل كاتم بقها ويبدأ يبوس رقبتها وهى عياطها بيزيد وتغمض عينها جامد بوجع .. يجيب ماجد المفتاح ويدخل الاوضه .. اول ما يشوفه يجرى ويشيله من فوقها .. غاده تشد الغطا عليها ) ماجد بعصبيه يديله بالبوكس ف وشه : انت ازاى تعمل كده ف مراتى .. ( يديله بالرجل يوقعه ف الارض ) .. دا انا هطلع عين اهلك عمر بضحك : هههههه خلاص يا بشمهندس .. كسرت عينك وكسرتها .. انجوى بالرحله بقى ( يمسكه ماجد بعصبيه ويخبط وشه ف الحيطه .. يقع عمر ف الارض ويدوخ ) ماجد : وحيات امى ما هسيبك يا وسخ ( يشده من الارض لبره ويقفل الباب بالمفتاح ع غاده اللى مش مبطله عياط ومش قادره تتحرك .. يتصل ماجد بالبوليس وف ظرف دقايق يكون جه وهو واقف جنب عمر مع افراد الامن ) " الحوار بالانجلش " الظابط : ايه اللى حصل ؟! ماجد بضيق : اتهجم ع مراتى وضربها الظابط : هاتوه ( ياخدوه الظباط وعمر يبصله بتوعد ) عمر : تمام هاجى معاكو .. ( يبص لماجد ) ..حسابنا مخلصش ( يديله ماجد بالبوكس ف وشه مناخيره تجيب دم يحوشه الظابط ) الظابط : التعدى عليه مخالف للقوانين .. اتفضل حضرتك واحنا هنتصرف معاه ( يبصله بعصبيه ويطلع الاوضه .. يفتح الباب بالراحه يلاقي غاده لسه زى ما هى بتعيط .. يقرب عليها ) ماجد : غاده .. ب... ( تقاطعه غاده اللى قامت نطت ف حضنه .. يحسس ع شعرها بالراحه ويرجعها السرير ) ماجد بلين : اهدى اهدى اعتبرى مفيش حاجه حصلت غاده بعياط : مش قولتلك متسبنيش انا خايفه ماجد : انا اسف ( تحضنه جامد وتعيط ف حضنه واكتشفت انها مرتاحه وحاسه بالامان .. يحضنها ماجد ويتغطى معاها ) ماجد بحذر : ممكن اسألك ف حاجه بس متضايقيش ! ( تبصله ) ماجد : هو عمل ايه ! غاده : ضربنى جامد وكان عاوز .... ( تقطع كلامها ) ماجد : لا انا عاوز اعرف هو عمل ايه مش كان عاوز ايه ( تحكيله غاده اللى حصل بالتفصيل ) ماجد بارتياح : كويس انى جيت ( تحضنه اكتر وتدارى ف حضنه ) غاده : كويس انك موجود ( يبصلها ويلاقيها ابتسمت .. يضمها ليه ويفضلوا فتره طويله ساكتين ) ( ماجد بيحاول يفك التشنه اللى حاصله ) ماجد بضحك : عجبك حضنى صح ( تتكسف وتبصله ) غاده بكسوف : سورى مخدتش بالى ( قامت نص قعده وشدها ليه ) ماجد بابتسامه : خليكى غاده : افضل ولا اقوم ! ماجد : افضلى طبعا ( يقوم يقلع بدلته ويطلع جمبها ) غاده بزهول : انت هتنام كده ! ماجد : ماانتى نايمه كده ومتكلمتش ( تبص لنفسها بصدمه وتفتكر انها ملبستش ولسه زى ما هى .. تشد الغطا عليها بسرعه ووشها يجيب الوان وعماله تبص ف الارض وع الحيطه باحراج ومش عارفه تبصله .. يضحك ع شكلها ) ماجد بابتسامه : اهدى انا جوزك غاده : احم .. اطلع بره عشان اغير ماجد : عاوزنى اخرج ! غاده : هلبس بس ماجد : عيونى ( يطلع جمبها ع السرير وهى تبصله باستفسار ) ماجد بضحك : ايه ! غاده : عاوز ايه ! اخرج يلا ماجد : تعرفى غاده : ها ماجد بجديه : انا مش عارف مالى .. بس انا برتاح معاكى رغم انك اكتر واحده بتخنقينى .. بس اللى اعرفه ان كلامى معاكى وحتى خناقنا .. بقت حاجه ممتعه اوى بالنسبالى ( تبصله واول مره تاخد بالها من عيونه الملونه .. عينه صافيه اوى قدامها .. سرحت فيهم .. يشاور ماجد ) ماجد : روحتى فين غاده : هاا ! لا ابدا معاك ( يفتحلها ايده ) ماجد : تعالى ( كان عاوزها تيجى ف حضنه ) غاده : هلبس الاول ( يشدها ف حضنه ) ماجد : انتى حلوه كده غاده بابتسامه كسوف : عيب كده ماجد بضحك : تقريبا كنتى نايمه واحنا بنكتب الكتاب اول امبارح .. بصي يا غاده انا قعدت مع ابوكى واتجوزنا ماشي عشان شكلك مش عارفه ( تخبطه ع صدره بخفه ) غاده بضحك : بس يا سكر ( يبصلها وهى بتضحك ويفضل مركز معاها .. تاخد بالها منه وتبطل ضحك ) غاده : ايه ! ( يبوسها ف خدها .. ويشيل الغطا من عليها ) غاده بهمس : بتعمل ايه ! ماجد بهيام : اللى كان المفروض يتعمل امبارح ( تبتسم وتحضنه .. وبعدين تفتكر ) غاده : والطلاق !! ماجد : هو انا مقولتلكيش غاده : ايه ؟؟ ماجد : احنا معندناش طلاق اصلا .. ( يبصلها ) غاده انتى حلوه ليه ! ( تضحك وهو يحضنها .. يعدى الوقت .. تانى يوم تصحى غاده وتلاقي نفسها ف حضن ماجد تتخض وكانت هتقوم بس تفتكر امبارح تبتسم بكسوف وتحضنه وتفضل تتأمله .. شويه ويصحى ماجد ويلاقيها باصله ) ماجد بابتسامه : صباح الخير تبتسم غاده : صباح النور ماجد بضحك : ماانتى طلعتى هاديه ورقيقه اهو اومال كان مالك الفتره اللى فاتت تكشر غاده : ع اساس انك كنت بلسم ماجد : جدا انتى اللى كنتى بتجرى شكلى غاده : والله ! انا اللى سمجه وسئيله وبطلب طلبات كتير ومتخلفه ماجد : لا انا اللى بشتم كل دقيقه غاده : بقي كده .. اوكى ( تيجى تقوم .. يدوب تقف وتشيل الغطا .. تبص ع نفسها وتتكسف تنام تانى وتتغطى كويس ) ماجد بابتسامه خبث : ما تقومى غاده : هقوم اهو ماجد : طب يلا ( عماله تفكر تقوله ايه بس مش عارفه ) غاده : انت رخم ليه ! ( يشدها لحضنه ) ماجد : بحب اجر شكلك بس .. انا هقوم اغير وانتى تدخلى بعدى عشان ننزل غاده بضيق : شغل تانى ماجد : تؤ تؤ .. هلففك امريكا كلها .. اعتبريه هانى مون غاده بفرحه تزقه : قوم بسرعه طيب ( يضحك عليها ويقوم ياخد شور ويلبس البرنس ويخرج ) ماجد : انا هروح البس ف الاوضه التانيه وانتى ظبطى نفسك وجايلك .. متفتحيش الباب لحد انا معايا المفتاح غاده : حاضر ( كان خارج وهو ع بابا الاوضه ومديها ضهره ووفتح الباب ) ماجد : غاده غاده : ايوه ماجد : بحبك ( يخرج ويقفل الباب وهى مستوعبتش الكلمه .. مش اول مره تسمعها .. بس اول مره تحسها كده .. تفرح اوى ومش مصدقه نفسها .. معقول دا ماجد اللى بتتخانق معاه ع طول ! .. لو عمر مكانش جالها مكنتش هتقضي الوقت دا مع ماجد وتكتشف مشاعرها ومشاعره .. جت ف دماغها الايه " وعسي ان تكرهوا شيئا وهو خيرا لكم " فرحت اوى من اللى حصل بتفاصيله وتقوم وكلها نشاط وحيويه تدخل الحمام وتبدأ تلبس .. يخلص ماجد ويروحلها ع الاوضه تكون لسه بتجهز ) ماجد بابتسامه : اساعدك غاده بدلع : اكيد ( تشده عليها .. تعدى الايام بين لقاءات صحفيه وشغل ولحظات بيخطفوها لوحدهم .. رجعوا القاهره وغاده وماجد طايرين من الفرح وباين ع ملامحهم الارتياح والحب .. والاتنين ابتدوا يكتشفوا بعض .. اول ما يوصوا البيت يستقبلهم الكل بترحاب شديد ونبيله متديش اهتمام لغاده .. بس غاده المرادى بقت عندها سبب تستحملها عشانه .. وهو ماجد ) نبيله : يلا يا حبيبي اطلع غير هدومك وهجهزلك الغدا ماجد بتعب : لا هموت وانام نبيله : طب كل الاول وبعدين نام ماجد : انام بس وبعدين نشوف حكايه الاكل دى نبيله : طيب يا حبيبي تصبح ع خير ماجد : وانتى بخير ( يمسك ايد غاده ويطلع بيها ونبيله تتنرفز لما تشوفه كده ) نبيله بنرفزه : شايفين بيعمل ايه ؟ أكرم باستغراب : عمل ايه ! نبيله : ماسك مراته وطلع كده من غير احترام ليا تامر بضحك : السافل .. مسك ايد مراته ! لا دا عاوز يتربي ( يضحكوا كلهم الا نبيله ) نبيله بنرفزه : انا غلطانه انى بتكلم معاكو اصلا ( تسيبهم وتطلع اوضتها ومش متقبله فكره ان غاده مرات ابنها .. عند ماجد .. يطلع هو وغاده وترص الهدوم ف الدولاب وتغير ) ماجد : هتنامى ؟! غاده بتعب : هموت وانام ماجد : طب يلا نموت سوا غاده بضحك : انا هنام بجد ماجد يضحك : طب ماانا كمان هنام بجد ( تضحك ويطفى النور ويناموا .. بعد ساعتين .. تصحي غاده ع خبط ع الباب .. تقوم براحه عشان متقلقش ماجد وتلبس الروب وتفتح الباب .. تلاقيها نبيله ) غاده : ايوه يا ماما نبيله بعصبيه : ايه ماما دى .. متقوليش ماما غاده : اومال اقولك ايه ! نبيله : نبيله هانم غاده : نعم ! نبيله : ايه عندك اعتراض غاده بغيظ مكتوم : لا يا نبيله هانم .. خير ! نبيله : انتى هتردى عليا كمان غاده : هو انا رديت دلوقتى !!! نبيله : قصدك ايه ب خير يعنى .. زهقانه منى مثلا غاده بنفاذ صبر : لا قصدى ان حضرتك بيجي من وراكى كل خير نبيله : انزلى روقى الريسيبشن تحت والمطبخ وحضرى الغدا غاده : افندم ؟ نبيله : ايه مش عاجبك غاده : طبعا مش عاجبنى .. هو انا خدامه نبيله : ماانتى كنتى بتعملى كده ف بيت اهلك ولا عايزه تقنعينى ان مامتك الفلجر دى كانت عندها خدامه غاده : انا امى فلجر ! نبيله : انتو كلكو عيله فلجر غاده : انا مش هرد احتراما لسنك ولجوزى بس نبيله : لا ردى وورينى اخلاقك غاده : يا الله يا ولى الصابرين .. انتى عاوزانى اروقلك وانا هنزل اعملك اللى عاوزاه ممكن بقي تتكلى هغير واجى نبيله : اتكل ! غاده : تتفضلى يعني نبيله : انجزى وخلصيهم بسرعه غاده : ان شاء الله ( تبصلها بقرف وتروح اوضتها وغاده ترجع تكمل نوم .. شويه وتيجى نبيله تخبط تانى ) غاده بصوت عالى : وبعدين بقي ف الوليه اللى مش هتجيبها لبر دى ( تقوم بنرفزه وتفتح الباب..... روايه " نقطه تحول " ل " فاطمه عيد حلقه 15 غاده بصوت عالى : وبعدين بقي ف الوليه اللى مش هتجيبها لبر دى ( تقوم بنرفزه وتفتح الباب ) غاده بنرفزه مكتومه : نعم !!!! نبيله : منزلتيش عملتى اللى قولتلك عليه ليه ؟ غاده : والشغالين راحوا فين ! نبيله ببرود : مشغولين غاده : طب حضرتك ممكن تعينى شغالين تانى .. لكن انا مش هنضف لوحدى نبيله : دا ع اساس انك ف بيت اهلك مكنتيش بتعملى ! غاده : ف بيت اهلى كنا كلنا بنعمل مش انا بس .. دا غير ان بيت اهلى مش بالحجم دا كله .. هو يدوب دورين وكنا بنقسمهم علينا بلص انى كنت بعمل لان معندناش حد يعمل انما مش فراغ وخلاص نبيله : قصدك انى عندى فراغ !! .. تصدقى انك متربتيش غاده ببرود : شكرا نبيله بعصبيه : لا انتى زودتيها اوى ( غاده من كتر استغرابها تضحك وهى مش فاهمه مالها ! ) نبيله بنرفزه : انتى بتضحكى وبتستهزءى بكلامى ! .. انا كلامى مش معاكى .. كلامى مع ابنى اللى جابك من المكان الزباله اللى كنتى فيه .. لا يمكن اسمح انك تقعدى فيها من انهارده .. لا انا لا انتى ف البيت دا غاده بعصبيه : وع ايه كل دا .. استنى اصحيلك ابنك ( تدخل ونبيله تدخل وراها .. غاده تصحى ماجد بعنف وتزعق ) غاده بزعيق : ماااااجد ( يتخض ماجد ويتفزع ويقوم ) ماجد بخضه : ف ايه !! غاده بعصبيه : شوف امك عاوزه ايه نبيله : شايف مراتك المحترمه بتقول امك ازاى ! ما طبعا تربيتها بيئه زيها تبصلها غاده : بقولك ايه يا حجه انا ساكتلك من الصبح اتمسي بقي ماجد : غاده اسكتى تبصله : انا اللى اسكت !! ماجد : عاوز افهم ف ايه ! نبيله بمسكنه : يدوب يا حبيبي طلبت منها تعمل الغدا انهارده عشان فوزيه اجازه .. قولتلها تعملك انت بس واحنا طلبنا جاهز وكلنا قبل ما توصلوا .. لكن رفضت تعملك وقالت انا مش خدامه ومش هعمل حاجه دا غير اسلوبها معايا ولا كأنى صاحبتها ( غاده بتبصلها وتبرق ) غاده بزهول : انتى بتكدبى ليه !! ماجد بحده : غاااده .. اتكلمى عدل غاده : اتكلم عدل !! ع فكره مش دا اللى حصل .. اللى حصل ان... تقاطعها نبيله : انتى بتكدبينى يعنى ! غاده : لا انا مش بكدبك انتى فعلا كدابه ( يقوم ماجد من ع السرير ويشدها من دراعها جامد ويوطى ع ودنها ) ماجد بصوت واطى : ممكن تخرسى وتسيبينى اتعامل وتبطلى قله ادبك دى ( تبصله بعصبيه وتسكت ) ماجد : تمام يا امى .. انا مش عاوز اكل .. مكنش ليه لازمه اللى حصل دا كله نبيله : يعنى هتفضل طول اليوم من غير اكل ! ماجد : هاخدها ونتعشي بره ( تتجنن نبيله لما تسمع كده ) نبيله بعصبيه : لا طبعا انت لسه راجع من السفر تعبان .. وبعدين مش دا موضوعنا دلوقتى .. مراتك غلطت فيا وبهدلتنى .. وانا محدش يستجرى يكلمنى باسلوبها دا .. يا انا يا هى ( صوتهم كان عالى ويجى كل اللي ف البيت ع الصوت .. غاده اول ما تسمع صوت اخواته بره الاوضه تدخل الحمام وتغير هدومها ) نبيله : شايف قله ذوقها .. دخلت وسابتنا كمان ماجد : بتغير يا امى بتغير .. هتقف قدامهم بلبسها دا يعنى نبيله : انا مش متقبلاها ف عيلتنا ولا يمكن اتقبلها أكرم : تانى يا امى تانى .. اللى هنعيده هنزيده نبيله : تانى وتالت .. مبقاش الا بنت نجار تاخد ابنى منى ماجد : ممكن متغلطيش ف حد .. وبعدين باباها مش نجار ولا هما اقل مننا بالعكس جايز هما اغنى كمان بس فلوسهم متجمده تامر : ماما تعالى تحت نتكلم وسيبهم مع بعض لسه راجعين تعبانين اكيد نبيله باصرار : انا قولت لا انا لا هى .. مشوها دلوقتى حالا تقى : الساعه 10 بليل هنمشيها فين بس .. وبعدين دا تانى اسبوع جواز ليها .. حرام عليكى يا ماما نبيله : ملكيش دعوه انتى أكرم : تعالى تحت ونشوف الموضوع دا .. يلا يا امى بقي ( تبصلهم بعصبيه وتخرج ) أكرم : شوف مراتك ماجد بضيق : اوك ( يخرجوا ويقفل الباب وراهم وغاده كل دا ف الحمام بتعيط .. اول ما تسمع قفله الباب تمسح دموعها وتطلع .. تطلع شنطه السفر وتحطها ع السرير وتبدأ تلم هدومها ) ماجد : بتعملى ايه سيادتك ؟ ( متردش عليه وتطلع اللبس تحطه ف الشنطه ) ماجد بعصبيه : انا مش بكلمك ( ترمى البلوزه اللى ق ايدها بعصبيه وتبصله ) غاده بنرفزه وصوت عالى : ما شاء الله صوتك على دلوقتى .. وسيبينى اتصرف واخرسي .. ادينى سيبتك .. عملت ايه هااا ؟؟ اتصرفت ازاى !! انت حتى مسمعتنيش ماجد : ودلوقتى عاوز اسمعك .. وسبق وشرحتلك انى مقدرش اغلط ف امى .. انا مستعد اراضيكى دايما واعوضك عن معاملتها معاكى .. لكن اغلط فيها مقدرش غاده : اه طبعا متقدرش ما انت ابن ماما ماجد : يعنى ايه ابن ماما ! غاده : يعنى امك اللى ممشياك متقدرش تقولها بم حتى ماجد بهدوء : اولا مسمهاش امك .. ثانيا لو هى اللى ممشيانى مكنتيش هتبقي هنا دلوقتى .. ثالثا ف فرق بين بحترمها وبقدرها وبين بخاف اقولها بم زى ما بتقولى .. هو اللى يخاف ع زعل والدته وتعبها منه تبقي ممشياه .. اعكسي الادوار .. اعتبرى مصطفى متجوز وف خلاف بين مراته ومامتك .. هترضى ان اخوكى يغلط ف مامتك عشان مراته ؟؟ غاده : انا مامتى مش متعبه كده ماجد : انا قولت لو نفترص .. الفكره مش طبع مامتك انا بتكلم ع المبدأ غاده : انا اطردت قدامك وانت متكلمتش ! باى منطق بتبرر ماجد : مفيش حاجه اسمها اطردى .. خلاف حصل وهنحله .. محدش بيطرد من بيته غاده : دا مش بيتى ماجد : لا طبعا بيتك .. وهيفضل كده .. انتى خلاص بقيتى فرد اساسي ف العيله دى غاده : انا مش فاهمه انت بتبرر ايه ومش فاهمه اخره النقاش دا ايه .. اللى اعرفه انى اتهانت ومستحيل اتغاضي عن الموضوع مهما حصل ماجد : ايه اللى يريحك ! غاده : اروح لاهلى ماجد : الحل دا مرفوض .. غيره غاده : مفيش غيره هو دا اللى انا عاوزاه ماجد بنرفزه : هتروحى ف تانى اسبوع جواز تعملى ايه هناك !!!! انتى اتجننتى ؟؟ غاده : اها اتجننت وحقيقي مش قاعده هنا تانى ماجد بزعيق : غااااده .. متعصبنيش عليكى .. كفايه كده غاده : مش كفايه يا ماجد تمام .. وعمره ما هيبقي كفايه بعد اللى حصل دا ( ترجع تحط لبسها تانى .. يروح قدامها ويرفع وشها ) ماجد : هتقدرى تروحى عند اهلك وتقعدى من غيرى ! ( تنزل عينها ف الارض .. ملقتش رد ع سؤاله ) ماجد بهمس : انا شبعت منك خناق .. عاوز اشبع حب بقي ( يقرب عشان يبوسها تحط ايدها ع شفايفه وتبعد ) غاده : ماجد من فضلك .. مش هتأثر فيا كده .. انا مش هعدى اللى حصل دا ابدا ماجد بصوت عالى : انا جبت اخرى ( تبصله ومتردش وتلم هدومها ) ماجد بهدوء : انا نازل اشوفهم .. ارجع الاقى اللبس دا مكانه ف الدولاب غاده : ماجد متعقدش الموضوع ماجد بصوت عالى : النقاش انتهى ف الموضوع دا .. اهدى كده لحد ما اطلعلك ( تبصله شويه وبعدها تقعد ع السرير .. ينزل ماجد يشوفهم يلاقي امه قاعده وعماله تشتم ف غاده ومصره ع قرارها .. يقف قدامهم وكلهم يبصوله ) ماجد : بصوا يا جماعه للاتفاق بس .. غاده هنا زيي بالظبط يعني الكلمه اللى هتمسها هتمسنى .. ( يبص لامه ) ومضطرين تتقبلوها .. وهى مش مجنونه عشان تتخانق لاسباب تافهه زى اللى اتقالت .. وشتيمه فيها او ف اهلها انا مش هسمح بيه تانى .. فشيلوها من دماغكو خالص ( نبيله كانت هتتكلم بس يسكتها بايده ) ماجد بصرامه : لو اى حاجه هنا ضايقتها بس هاخدها ونستقر ف امريكا وهنمسك شركتى اللى هناك ومش نازل تانى غير زيارات .. انا مستنى غلطه واحده بس ف حقها وهمشي اجراءات السفر .. بعد اذنكو ( يسيبهم ويخرج من الفيله وكلهم يبصوا لنبيله بعتاب اللى قعدت مصدومه من كلام ابنها .. يخرج ماجد ويركب عربيته ويلف ف الشارع ويفكر يصالحها ازاى .. يروح يجيب بيتزا بكل الانواع .. وجاتوه بالكراميل والشوكليت .. وجاب شيبسهات وبيسى وحلويات كتير .. يرجع البيت بعد نص ساعه ميلاقيش حد منهم ف الرسيبشن .. يطلع بهدوء لاوضته .. وغاده كانت صاحيه اول ما تحس بيه تغمض عينها .. يدخل ويحط الحاجه ع الكوميدينو ويبصلها ويضحك .. كانت لابسه الاسدال ) ماجد بضحك يهزها : شيخه غاده .. يا شيخه غااااده غاده بتمثيل تفتح نص عين : ممممم ماجد بابتسامه : صباح الحلويات ( تغمض عينها تانى .. يطلع يقعد جنبها ويبوس دماغها .. تفتح عينها وتبصله ) ماجد : حقك عليا انا ..اوعدك محدش هيضايقك تانى غاده بضيق : انت اللى بتزعلنى ماجد : اسف غاده : وامك... يقاطعها : امى مش هتقدر تضايقك تانى .. ممكن تنسي بقي غاده بدلع : مممم هفكر ماجد : طب وكده ( يحطلها علب البيتزا .. تقوم تقعد بفرحه .. بس بعدها تبعدهم ) غاده : تؤ تؤ .. هفكر برضو ( يحطلها الجاتوه تفتحه وتاكل منه ) غاده والجاتوه ف بقها : لسه هفكر ( يضحك عليها ويحطلها شنطه الحلويات ) غاده : داانا هفكر سنتين لقدام ماجد بضحك : خلصوا خلاص مفيش تانى غاده بابتسامه : لا فيه ماجد : مفيش والله .. هما دول بس ( تبصله ف عينه اوى ) غاده : وانا قولت فيه ( تشده عليها وتحضنه .. يعدى اليوم .. تانى يوم .. ف بيت جابر ) نعمات : كلمتى اختك يابت فرح : ايوه يا ماما نعمات : وقالتلك ايه ! فرح : هتشوف ماجد وترد عليا .. ( تكمل بتريقه ) .. قال يعنى مؤدبه اوى وبتسمع الكلام نعمات : طب والله كويس .. داانا بقالى 22 سنه وليه امرها ولا عمرها قالت لحد هشوف ماما الاول دى فرح بضحك : شكله رباها نعمات بضحك : بركه .. عقبال ما تتربى انتى كمان فرح بابتسامه : يارب يارب نعمات : شوف البت ( يضحكو ويجهزوا الاكل .. عند غاده .. ماجد لسه خارج من الحمام كان بياخد شور ) غاده : ماما لسه مكلمانى ماجد وهو بينشف شعره : اها غاده : كانت عاوزانا نزورهم انهارده ماجد : اشمعنا انهارده ! غاده : عشان على هيبقي هناك .. وهيحددوا فرح نيفين .. فماما قالت تعالى وكمان عشان عاوزين يقعدوا معايا ماجد : اوك هوديكى غاده : بقول نروح مش اروح ماجد : عاوز انزل الشركه اخلص شويه حاجات غاده : انهارده الجمعه ماجد : عادى غاده : طب اجلها وتعالى معايا عشان ميزعلوش ماجد : هبقي اعدى اخدك واقعد معاهم شويه غاده : يا ماجد بقي ماجد : هتزنى كتير غاده بضحك : اهااا يضحك ماجد : خلاص قومى اجهزى انا مش حمل نقاشاتك اللى مبتخلصش غاده بفرحه : اوكى ( تقوم تلبس وماجد متابعها ) غاده باستغراب : بتبصلي كده ليه ! ماجد : فكرينى نعمل شوبينج انهارده واحنا راجعين غاده : ليه انت عاوز تشترى حاجه ؟! ماجد بابتسامه : لا يا روحى الشوبينج دا ليكى انتى غاده باستغراب : بس انا مش محتاجه اعمل شوبينج .. لبسي كله لسه جديد ماجد : ماهو دا مش لبس دى عينات .. احنا بقي هننزل نشترى لبس بجد غاده : نبقي نشوف الموضوع دا بعدين ( تلبس غاده وماجد وينزلوا .. يكون كلهم قاعدين ع الفطار .. يمسك ماجد ايدها ويشدها ع بره من غير ما يكلم حد فيهم ) نبيله : شايفين ( يرمى أكرم الشوكه من ايده بعصبيه ويقوم ) أكرم بعصبيه : يا امى بقي فكى دماغك منها شويه .. مش كده دا بقي شيء لا يطاق ( يسيبها ويطلع وتقي تطلع وراه ) تامر : تعرفى انك هتحبيها اوى وهتتمنى توافق تعيش هنا لما ماجد ياخدها ويسافر .. برافو عليكى ضايقيها اكتر ومشيهم ( يطلع اوضته وعلا وراه ونبيله تبطل اكل وتفضل قاعده وخايفه من كلامهم .. يعدى الوقت .. توصل غاده وماجد بيت جابر .. ويجروا عليها كلهم يحضنوها ) نعمات وهى بتحضنها : وحشتينى يا حبيبتى اوى غاده بابتسامه : وانتى اوى يا ماما ( نعمات تحضن ماجد ) نعمات : وانت عامل ايه يابنى ! ماجد : كويس الحمدلله نعمات : والبت دى عامله معاك ايه ؟ ماجد بابتسامه : كويسه نعمات : طيب يا حبيبى .. تتهنوا وتتسعدوا يارب نرجس : بطلى رغى يا ماما بقي .. اوعى عاوزه اسلم عليهم نعمات : تعالى ياختى ( تروح نرجس تحضنها .. ويقعدوا كلهم ف الصاله .. شويه ويجى على ) على بابتسامه : انتو هنا غاده بضحك : لا مش هنا يضحك على ويسلم عليها : مبتتغيريش جابر : تعالى يا على عاوزك على : حاضر ( ياخده ويدخل الصالون والبنات يبدأوا يجهزوا الاكل وماجد قاعد مع مصطفى ) جابر : ها يابنى .. رسيتوا ع ايه ؟ على : هنعمل كتب الكتاب ف جامع السلام والفرح هنا قدام البيت وكده كده شقتنا جمبكو .. نوفر الوقت بتاع مشوار القاعه جابر : ونيفين رأيها ايه ؟! على : دا قرار نيفين اصلا .. انا كنت حابب اعمله ف قاعه جابر : طب وهى رفضت ليه ! على : لا هى مرفضتش بس وضحت انها بتحب الافراح المفتوحه دى اكتر وعاوزه الفرح يبقي ف المنطقه وكده جابر : طالما اتفقتوا يبقي ع خيره الله .. كتب الكتاب والحنه يوم الخميس والفرح يوم الجمعه على : تمام يا عمى جابر : يلا نطلع زمانهم جهزوا الغدا ( يطلعوا الصاله .. يكونوا حطوا الاكل ومستنينهم ) نعمات : يلا يا حبايبي عشان ناكل ( يقعدوا كلهم وغاده تقعد ف مكانها اللى متعوده عليه جنب نرجس وفرح .. ماجد لسه واقف ومش عارف يقعد فين ) نعمات : تعالى يابنى اقعد جنب مصطفى .. وانتى يا غاده بدلى مع نيفين واقعدى جنب جوزك ( غاده بدأت تاكل ) غاده : لا انا مرتاحه هنا نعمات : قومى يابت غاده : يووووه ( تقوم تبدل مع اختها وتقعد جنب ماجد .. ويبدأوا الاكل .. يوطى ماجد عليها ) ماجد بهمس : مرتاحه هناك ها غاده : لا ابدا يا حبيبي انا بقول كده عشان ميشكوش فينا ماجد : والله ! غاده بضحك : والله ماجد بابتسامه : اوك .. كلى يا قلبي بالهنا ( ترجع تاكل وبعدين تحس بايد ع رجلها .. تبص تلاقيها ايد ماجد .. " التربيزه عليها مفرش طويل ومشجر " .. تبصله تلاقيه باصص ف طبقه وبياكل .. يبدأ يزغزغها ف رجلها براحه وهى تضحك مره واحده وكلهم يبصولها ) جابر : ف ايه يا غاده ؟ غاده باحراج : لا ابدا يا بابا افتكرت حاجه كده على برخامه : طب ما تضحكينا معاكى ماجد يبصلها ويمثل الفضول : ايوه صح كنتى بتضحكى ع ايه ( تبصله وترفع حواجبها وهو مبتسم .. يغيظها ) غاده بتضغط ع سنانها : ما تخليكو ف حالكو ( يضحكو وتكمل اكل .. وماجد يحط ايده تانى بس المرادى تمسكها وتشاورله بمعنى يوطيلها .. يوطى عليها ) غاده : اتلم ها .. عشان مقولهمش انا بضحك ع ايه ماجد بهمس وابتسامه : قوليلهم فرح : انتو بتتوشوشوا ف ايه ! نعمات : وانتى مالك يابت .. ملكيش دعوه فرح : اصل غاده بتنسي اى حاجه اول ما يتحط الاكل .. غريبه يعنى سيباه وبتتكلم غاده : ما تخليكى ف حالك يا ست -_- فرح : هحترمك عشان جوزك بس .. مش عاوز اقل منك قدامه ( تضحك غاده بصوت عالى ) غاده بضحك : شاكرين لخدماتك جابر : ياريت ناكل بقي ( يسكتوا كلهم وياكلوا .. يعدى الوقت ) نعمات بزعل : طب خليكو قاعدين شويه غاده : احنا هنا من الصبح نعمات : لسه مشبعتش منك يابنتى غاده : مااحنا هنتقابل الاسبوع الجاى وكمان هنبات معاكو يوم الحنه .. يعنى هتشبعى منى وزياده كمان نعمات : طيب يا حبيبتى .. ( تبص لماجد ) .. خلى بالك منها ماجد : متقلقيش دى ف عنيا نعمات : تسلم عينك يابنى ( يسلموا عليهم وهينزلوا ) ماجد : نرجس لو عاوزه تاخدى اجازه الاسبوع دا تمام .. عشان تجهيزات الفرح وكده نرجس : لا هروح عادى غاده : لا هناخد ماجد بضحك : انا قولت نرجس بس .. ادخلتى ف الموضوه ليه ! غاده بضحك : ما احنا اخوات ماجد : ايه يعنى اخوات غاده بابتسامه : اصل احنا بنعمل كل حاجه مع بعض ( يضحكو كلهم ) ماجد : اوك انتو الاتنين اجازه جابر : تسلم يابنى ( يبتسم ماجد ويسلم عليه وياخد غاده وينزلوا .. يروح ع مول متعود يجيب منه اى حاجه ) ماجد : يلا غاده : برضو ! ماجد : اه غاده : متضايقنيش بقي .. انا بحب لبسي كده وكله لسه جيباه قبل الفرح .. حرام الفلوس دى كلها ماجد : ملكيش دعوه بالفلوس غاده بتنهيده : انت رخم ليه ؟! ماجد : وانتى رغايه ليه !! ( تنفخ ف وشه وتنزل وهو يضحك عليها .. يطلعوا المول وهو يبدأ يطلعها حاجات طويله ومقفله واى حاجه كان بيطلعها كانت بتعجبها .. واكتشفت ذوقه جميل جدا .. قاست كل اللى اختاره وهو نقى اللى مظبوطين عليها واشتراهم .. ينزلوا ويركبوا العربيه ) ماجد بابتسامه : لو لمحتك لابسه حاجه من الهدوم القديمه .. هفلقك دماغك نصين .. ماشى يا حبيبتى غاده بضحك : ماشي ( ياخدها ويروحوا .. ماجد ينزل الشركه لوحده ع مدار الاسبوع وبيقوم بشغل غاده وخلى محمود يمسك شغل نرجس .. وغاده اغلب الوقت بتقضيه مع اخواتها استعدادا للتجهيزات الاخيره قبل الفرح .. ماجد بلغهم ف البيت بميعاد كتب الكتاب وطلب من الكل يحضر الا نبيله اللى بقي متجنبها تماما مش بيتكلم معاها الا نادرا .. شيرى اعترضت ومكانتش راضيه تروح بس أكرم ضغط عليها وطلب منها تروح عشان خاطر ماجد ووافقت .. يوم الحنه الصبح .. تصحى غاده من النوم بدرى وتقوم تلبس هدومها وتحط الهدوم اللى هتلبسها بليل ف شنطه .. تخلص وتروح تصحى ماجد ) غاده : مجووودى ( ميردش عليها .. تهزه ) غاده : حبيبييييييى .. اصحى يفتح عينه براحه : ايه يا حبيبتى ! غاده : يلا عشان توصلنى البيت ماجد : هى الساعه كام ؟ غاده : الساعه 7 ونص ماجد : هتروحى بدرى كده ! غاده : اها يدوب نلحق نجهز ماجد : اوك .. ثوانى وهجهز غاده : تمام ( يقوم ماجد ياخد شور ويلبس .. بعدها ياخدها ويوصلها البيت ويطلع ع الشركه .. يبدأوا البنات يظبطو البيت استعداد للحنه وكتب الكتاب ومشغلين اغانى وبيزغرطوا ويرقصوا .. ومصطفى واقف ف الشارع مع العمال بيظبطو الشارع ويركبو الدى جى ويعلقوا الديكور .. يعدى الوقت ويجى الليل .. يلبسوا البنات كلهم .. نرجس تدى لغاده تيشرت ) غاده باستغراب : ايه دا ؟! نرجس : هنلبس احنا التلاته تيشرتات زى بعض بس الوان مختلفه .. فجبتلك دا عارفه انك بتحبي الاسود ( تشوفه غاده بتفحص ) غاده : دا قصير اوى فرح : طب فين المشكله ! غاده : ماجد بيضايق لما البس حاجه زى دى فرح : مش هياخد باله غاده : يااا سلام مش هياخد باله ازاى يعنى نرجس : بصي هى ليله واحنا عاوزين نظبط الدنيا .. ف فعلا مش هتفرق .. وماجد اصلا اوبن مايند فمش هيضايق غاده : مين دا اللى اوبن مايند .. دا بيردحلى لما البس كده نرجس بضحك : ليله مش هتفرق بقي وبعدين بصي جميل ازاى ( تبص غاده للتيشرت وفعلا عاجبها جدا .. وتفضل محتاره ) غاده : لا بلاش مشاكل احسن فرح : يابنتى بطلى القفله دى .. هو احنا عندنا فرح كل يوم ما تخلصي بقي وبعدين هو واخدك ولبسك كده ف مش حاجه جديده يعنى وبعدين من امتى وانتى مطيعه اوى كده !! نرجس : يلا بقي مترخميش ( تبص للتيشرت وتبصلهم ) غاده : اوك ( يبتسموا وتلبس غاده .. يعدى الوقت وتبدأ الحنه وكل دا ماجد لسه موصلش .. غاده تتصل بيه ) غاده : الو .. فينك كل دا ؟ .. نص ساعه .. طب وهما هيجوا معاك .. اوك متتأخرش عشان تحضر كتب الكتاب .. يلا باى نعمات : قالك ايه ؟! غاده : نص ساعه وجاى نعمات : طيب ( يشتغل الدى جى وينزلوا كلهم الا نيفين تفضل ف البيت لحد كتب الكتاب .. نرجس وغاده وفرح واقفين مع مصطفى والناس كلهم جم والدى جى شغال .. يولع مصطفى شماريخ والبنات بتضحك ) نرجس : يااااه الاوضه فضيت الحمدلله فرح : عقبال ما تفضي خالص نرجس : دا لو لبعدك ( يضحكوا .. يشتغل مهرجان حب عمرى ناسيته وفاتنى .. يشد مصطفى فرح ويرقص معاها وتروح نرجس وغاده وراهم ويرقصوا والناس حوليهم .. تتغير الاغنيه وتشتغل ع رمش عينها .. يبطلوا رقص الا غاده هى الوحيده اللى بتعرف ترقص بلدى .. تفضل ترقص ويعملوا دايره حوليها وهى مندمجه وبتضحك .. ماجد وصل هو واخواته وركن العربيه بعيد لان الشارع مسدود عشان الحنه .. يدخلوا الشارع .. وبالصدفه يسمع اتنين واقفين ) شاب 1 : شوفت الصاروخ اللى بيرقص جوه دا شاب 2 : الحلويات اللى ف شارعنا دى مش بتظهر الا ف الافراح شاب 1 : بس جامده اوى بجد ( يمشي الولدين وأكرم يبصلهم ) أكرم بضحك : ما تمدوا يا جماعه .. خلينا نشوف الحلويات دى.... روايه " نقطه تحول " ل " فاطمه عيد حلقه 16 ( يمشي الولدين وأكرم يبصلهم ) أكرم بضحك : ما تمدوا يا جماعه .. خلينا نشوف الحلويات دى ( تخبطه تقي ف كتفه ) تقى تكشر : والله ! أكرم بابتسامه : القمر غيران ! تقى : القمر هينيمك جنب ماما انهارده ( يضحكو كلهم ويدخلوا الحنه وكلهم يلاحظوا البنت اللى بترقص وحوليها الناس .. يقعدوا يتفرجوا عليها وهما مبتسمين .. الا ماجد حاسس انها مش مجرد بنت عاديه بترقص .. يقوم يقف ويحاول يشوف وشها بس الناس كلهم حوليها ومش عارف يحدد ) تامر : ايه يابنى مالك سرحان كده ( ماجد وهو بيبص عليها ) ماجد : لا ابدا مفيش .. بعد اذنك ( يلف من بين الناس .. وهنا كل شكوكه اتأكدت غمض عينه بعصبيه واتنهد جامد محاوله منه لتهديه اعصابه بس مش عارف يتحكم ف نفسه .. اما غاده كانت ف موقف لا تحسد عليه .. بتبصله وبس وابديت تخاف من نظراته اللى مش بتوحى بالخير ابدا .. يشدها من ايدها كأنه بيمسكها ويحاول يبتسم عشان الناس متاخدش بالها .. ياخدها ويقرب ع اخواته اللى اتصدموا لما عرفوا انها غاده ) ماجد بعصبيه مكتومه : يلا علا : يلا فين ؟ ماجد : هنروح غاده : هنروح از... يقاطعها ماجد بحده : مش عاوز اسمع صوتك لحد ما نوصل مفهوم غاده : طب ممكن تسم... يقاطعها بزعيق : مفهوم ( تتخض غاده من الصوت وتسكت ) أكرم : ماجد اهدى مش كده ماجد : هتمشوا ولا اخدها ونمشي احنا تامر : تمشيها ازاى بس يا ماجد .. دا فرح اختها .. اعقل كده واهدى الموضوع مش مستاهل شيرى : ايه مشكلتك انها ترقص ! ما طبيعى مش فرح اختها ماجد : انت بتتكلموا كتير ليه .. هتروحوا ولا لا ! غاده : ماجد ارجوك .. مش هينفع نمشي ماجد بعصبيه : تعرفي ان صوتك اكتر حاجه معصبانى دلوقتى .. اخرسي لانك حقيقي مش بتساعدينى ع الهدوء ( تبص ع اخواته وهى محروجه من اسلوبه معاها قدامهم .. تبصله شويه .. وبعدها تدخل البيت وسط زهول ماجد وضحك اخواته ) تامر بضحك : مسيطر اوى ( تخبطه علا وتحرك راسها بمعني يسكت .. يتعصب ماجد اكتر من تصرفها ويدخل وراها .. تكون نعمات قاعده ف الصاله هى ونيفين ) نعمات : انت جيت يا حبيبي .. عامل ايه ؟ ماجد : كويس .. غاده فين ! نعمات : لسه داخله اوضتهم .. ادخلها يابنى محدش جوا ماجد : تمام ( يدخل ماجد ويقفل الباب وراه ويلاقي غاده واقفه ف البلكونه .. يشدها من البلكونه ويدخلها جوه الاوضه .. وبعدين يقفل البلكونه ويبصلها ) ماجد بعصبيه : لبس تيشرت يدوب واصل لسرتك .. رقص ف وسط الشارع .. تجاهل لكلامى وانك تمشي بالمنظر دا قدام اخواتى .. تقريبا مصره تثبتيلى ان استمرارنا مع بعض اكبر غلط ( تبصله بصدمه بعد اخر جمله .. مش مستوعبها اصلا ) غاده : قصدك ايه بكلامك دا ! ماجد : انا كلامى واضح مش محتاج تفسير غاده : تمام وانا هفسر افعالى .. اولا التيشرت انا رفضت البسه بس نرجس وفرح اصروا عليا عشان نكون زى بعض وانه فرح اختنا ف اضطريت البسه .. الرقص فانا مكنتش برقص لوحدى .. كلنا كنا بنرقص لكن الاغنيه اتغيرت وهما معرفوش يرقصوا ع الاغنيه اللى شغاله وانا اندمجت ومخدتش بالى انهم بطلوا رقص .. نيجي بقي لثالثا .. ( تبدأ تعلى صوتها ) .. انت باى منطق تكلمنى بالاسلوب دا قدام حد !!! ازاى تكلمنى كده اصلا ؟؟ والمفروض انى ابقي مطيعه طبعا واسمع الكلام .. لا يا استاذ ماجد انا مش هسمح باهانتى حتى لو غلطانه .. ممكن تعبر عن ضيقتك منى انما تهنى بالشكل دا مش هسمح بيها ابدا ( ماجد بيسمعها وساكت وهى خلصت كلام وبصتله ومستغربه سكوته اللى طال .. يبصلها بهدوء ويخرج من الاوضه .. وهى اتصدمت انه سابها ومشي من غير ما يتكلم حتى .. تخرج وراه ) ماجد : انا اسف يا نيفين بس جالى شغل ضرورى ومضطر امشي نيفين بابتسامه : لا ابدا ولا يهمك ماجد : مبروك نيفين : الله يبارك فيك نعمات : طب يابنى استنى احطلك الغدا تلاقيك جعان الا انت طول اليوم ف الشغل ماجد : لا ابدا اكلت ف المكتب .. بعد اذنكو نعمات : مع السلامه يا حبيبي ( يسيبهم ويخرج وغاده تخرج وراه ) غاده : ماجد استنى ( يتجاهلها تماما ويقرب ع اخواته ) ماجد : يلا أكرم : هنمشي دلوقتى ! ماجد : انا عموما همشي جالى شغل مهم .. حابين تقعدوا خليكو تقى : غاده كده ممكن تزعل ماجد : خلاص خليكو وانا هتصل بالسواق يبعتلكو عربيه تانيه ( تقرب غاده عليهم وتسمعهم ) غاده : انت هتمشي بجد !!! ( يتجاهلها ويوجه كلامه لاخواته ) ماجد : بعد اذنكو ( يسيبهم ويمشي وهى كانت هتروح وراه بس تمسكها علا ) علا : وجودك معاه مش الافضل دلوقتى .. سيبه يهدى وهو هيصالحك غاده : معتقدش انه هيهدى .. اول مره يتجاهلنى كده علا : دي طبيعه ماجد .. طالما اضايق من حد اوى بيتجاهله فتره وبعدها بيرجع وبيعوض عن غيابه غاده بقلق : اكيد هيرجع ! علا بابتسامه : اكيد يا قمر غاده : تمام .. بعد اذنكو هشوف نيفين أكرم : اتفصلي ( تمشي غاده ) تقى : هو ليه ماجد اوفر اوى كده أكرم : ماجد مش اوفر بالعكس .. هى اللى افورت اوى انهارده شيرى : ليه يعني ماهو فرح اختها وطبيعى هترقص أكرم : مش ف وسط الشارع والناس حواليها بالشكل دا علا : يعنى لو ف قاعه كان عادى !! أكرم : لا برضو .. محدش يسمح ان مراته ترقص بره بيته اساسا بالك بالمنظر دا بقي تامر : خلاص يا جماعه اقفلوا الموضوع دا .. هما الاتنين احرار مع بعض ( يسكتوا ويتفرجوا ع الحنه ومنبهرين بالرقص والديكور والاغانى كلها حاجات جديده عليهم .. حبوا الجو دا جدا .. ماجد اخد عربيته وفضل يلف ف الشوارع شويه بعدها وقف ف حته فاضيه قدام النيل .. ينزل من العربيه ويسند عليها وعمال يفكر .. مش عارف يرحم نفسه من دوشه افكاره ومش عارف يتصرف ازاى .. مش بيفكر غير انها لغت شخصيته انهارده تماما ومش قادر يترجم اللى حصل غير بالطريقه دى .. يركب العربيه ويفضل موقفها ويفرد الكرسي وينام عليه وعمال يفكر .. عند غاده ابتدى كتب الكتاب ونيفين بقت مرات على رسمى .. يرجعوا عند البيت ويبدأوا الحنه والعرسان موجودين وكلهم بيهيصوا الا غاده ف وادى تانى خالص واتمنت لو كان زعقلها او عاتبها انما صمته دا مش بيدل ع خير ابدا .. تروح تقف مع اخواته ) غاده بابتسامه : حقيقي منورين تامر : دا نورك غاده بتوتر : احم .. هو ماجد مش هيرجع ! أكرم : لا تقريبا هيروح غاده بضيق : اوك علا : غيرتى ليه التيشرت التانى كان جميل اوى عليكى غاده : دا وحش ! علا : لا جميل جدا بس مقفل مش استايلك غاده : مش مهم كده وكده كلها نص ساعه ونروح تقى : انتى مش هتباتى هنا ؟! غاده : لا هروح واجى بدرى تقى : طب كويس انك قولتى عشان ناخدك معانا غاده : اها ( يفضلوا واقفين مع بعض .. بعد شويه ) شيرى : بقولك غاده : ايوه شيرى : هو مفيش ميه هنا ! غاده : هيوزعوا المفروض بس لو عطشانه اوى البيت اهو هتلاقي الباب مردود .. خشي وهتلاقي المطبخ ف وش الباب شيرى : انهى بيت ( تشاورلها غاده ) غاده : دا شيرى : اوك ( تمشي شيرى ) تقى : هى شيرى عقلت ولا ايه تامر بضحك : أكرم بستفها علا : لا تلاقيها خايفه ان ماجد يسافر فعلا غاده باستغراب : يسافر ليه !! علا : هو مش حكالك ! غاده : لا علا : ساعت الخناقه لما ضايقتك .. نزل زعق وقال لو حد ضايقك تانى هياخدك وتسافروا امريكا غاده : بجد ! علا : لا بهزار ( يضحكو وبعدين غاده تسرح لانها مكنتش تعرف اللى حصل .. ماجد على ف نظرها اوى وفعلا لما سكتت هو اتصرف وجابلها حقها وزياده .. اتبسطت اوى وقررت تعوضه عن اللى حصل وابتدت تفكر تعمل ايه .. تدخل شيرى البيت وهى قرفانه من شكله وحاسه ان المطبخ بتاعهم شكله ارقى منه .. تفتح الباب بهدوء وتاخد بالها ان البيت تقريبا فاضي .. تقفل الباب وراها وتدخل ع المطبخ وتقرف من شكل الازايز والكوبايات ) شيرى : ييييي ايه القرف دا .. هى الحاجه شكلها وحش كده ليه ؟؟؟.. هشرب ازاى انا دلوقتى !!!!! ( تفضل تدور .. الحاجات شكلها نضيف بس الديكور والمكان عموما مش عاجبها وقرفانه تشرب ) شيرى بقرف : ايه الناس دى .. ازاى عايشين هنا ! ومالها العيشه هنا !! ( تتخض وتبص وراها بسرعه تلاقيه مصطفى ) شيرى : ف حد يدخل كده ؟! مصطفى : لو ملاحظه ان دا بيتى يعنى وانت اللى داخله شيرى : كنت عاوزه مايه وغاده قالتلى اجى هنا مصطفى : بقالك 10دقايق ولسه مشربتيش ! شيرى : انا لسه داخله حالا مصطفى : لا حضرتك مانا هنا من اول فتحه الباب وقفلته كنت ف اوضتى ومستغرب قفلتيه ليه اصلا ! شيرى : عشان محدش سمج زى حضرتك يجى ويعمل معايا حوار ( يبصلها ويتنهد ) مصطفى : اتفضلى اشربى ( شيرى بان ع ملامحها الاسمئزاز ) شيرى : لا خلاص مش عاوزه مصطفى : ايه اللى مش عاوزاه بالظبط ! شيرى : مش عاوزه ميه ( ياخد مصطفى باله انها مش حابه تشرب من الميه العاديه .. نوعا ما يعذرها لان الموضوع عكس طبيعتها .. كانت واقفه قدام التلاجه بالظبط يقرب منها وهى تتخض وتصوت ) شيرى بصوت عالى : انت جاى هنا ليه ؟! مصطفي : شششش الله يخربيتك وطى صوتك شيرى : عاوز ايه يا حيوان !!!!! ( مصطفى يستغرب كلامها وصويتها ومش فاهم هى مالها اصلا وبعدين ياخد باله انها خايفه منه ) مصطفى : هعوز ايه يعنى ! شيرى : اومال بتقرب ليه ؟؟ اخرج بره اصلا مكنتش اعرف انك هنا .. غاده قالتلى البيت فاضي مصطفى : ماهو فاضي فعلا شيرى : طب اوعى كده عدينى مصطفى : ما تعدى هو انا ماسكك شيرى : هعدى ازاى وانت سادد الباب كده مصطفى : طب مش هتشربى ! شيرى : لا مصطفى : طب ثوانى ( يقرب وهى بتبرق وترجع لورا لحد ما تخبط ف التلاجه وهو بيضحك جامد ودا خوفها اكتر يحط ايده ع باب التلاجه وهى تكون قدامه بالظبط ) شيرى : والله ان ما عديتنى لاخلى ماجد ينفخك ( يضحك ويفتح باب التلاجه مره واحده وهى تتخبط ف المطبخ لانها كانت سانده ع الباب .. يطلع ازازه ميه معدنيه ويقفل الباب برجله .. وخارج ) مصطفي : شيرى ( تبصله .. يحدفلها الازازاه تيجى ف دراعها ) شيرى : اااااه مصطفى ببرود : الميه يا قمر ( يسيبها ويخرج وهى ايدها واجعها جامد تاخد ازازاه الميه وتخرج تلاقيه قاعد ف الصاله ) شيرى : انت اللى بدأت يا كابتن .. الشاطر اللى يضحك ف الاخر ( تسيبه وتخرج وهو يبتسم عجبه تمردها دا جدا .. ياكل وبعدين يخرج .. يعدى الوقت وتخلص الحنه وغاده تقول لنعمات انها هتمشي ) نعمات : مش قولتى هتباتى ! غاده : لا هروح بقي .. ماجد طول اليوم بره واكيد مكلش وتعبان نعمات : طب تعالى الصبح بدرى زى انهارده كده غاده : حاضر ( تمشي غاده معاهم وترجع الفيله .. ماجد يكون لسه مرجعش .. تتصل بيه .. ماجد كان قاعد جوه العربيه ومغمض عينه وفارد ع الكرسي .. تلفونه يرن يبص يلاقيها غاده .. يقفل صوت التلفون .. غاده قاعده مكانها هتجنن وقلقت عليه جامد .. عماله تتصل ومفيش رد .. كانت عاوزه تقولهم ف البيت بس فضلت تستنى شويه عشان متقلقهمش ع الفاضي .. يعدى الوقت .. الفجر يأذن وماجد مكانه ف العربيه .. يتعدل ويعدل الكرسي ويرجع الفيله .. يطلع اوضته ويدوب فتح الباب يلاقي غاده بتجرى عليه .. يستغرب وجودها هو عارف انها هتبات بس ميبينش استغرابه ) غاده بلهفه : انت كويس صح ! ( ميردش عليها ويروح ع الدولاب يطلع لبس ويبدأ يغير ) غاده : ماجد انا بكلمك ( يبصلها بنرفزه ويكمل لبس .. يخلص وهيطلع السرير تشده من دراعه ) غاده : استنى متنامش عاوزه اقولك حاجه ( يبصلها ) ماجد بعصبيه مكتومه : عايزه من اهلى ايه !!! ممكن تخرسي وتسيبينى اتخمد غاده : ماجد اهدى بس الاول ونتفاهم ماجد : مفيش تفاهم بينا تمام .. اسكتى عشان الحق انام عندى شغل بكره غاده : انت مش هتيجى الفرح ؟ ( ميردش عليها وهيطلع ع السرير تشده تانى .. يتعصب ويجيب اخره يلفلها بعصبيه ويقرب عليها وهى اتخضت منه وخافت ) ماجد بنرفزه : سبق وسمعتك يا غاده ومش حابب اسمعك تانى .. كلمه زياده منك وهسيبلك البيت كله ( يسيبها وينام وهى بتفكر تعمل ايه ومش عارفه تصالحه ازاى .. تطلع جنبه ع السرير وتطفى النور .. تفضل تتقلب وبرضو مش عارفه تنام ) غاده بهمس : انت نمت ! ( متلاقيش رد تطمن وتقرب عليه تحضنه من ضهره وهو كمان كان صاحى بس مقدرش يبعدها فقرر يمثل النوم احسن لانه كمان معرفش ينام .. اول ما تحضنه تنام .. يعدى اليوم .. تانى يوم .. تصحي غاده بدرى وهى حاسه بتعب .. تتقلب ف السرير والتعب بيزيد وهى مش فاهمه ف اي .. تهزه ) غاده بتعب : ماجد .. ماااجد ( يفتح عينه ويبصلها ) ماجد بصوت نايم : ف ايه !! غاده : تعبانه اوى ( يبصلها بنص عين فاكرها بتمثل عشان تصالحه .. يغمض عينه وهينام ) غاده : انا بتكلم بجد .. بطنى هتموتنى ماجد : بتتكلمى بجد اكيد ؟ غاده : اومال ههزر ع الصبح كده ( يقوم يقعد ) ماجد : ايه اللى تاعبك ! غاده بوجع : بطنى وضهرى ماجد : طب قومى اوديكى لدكتور غاده : مش محتاج شويه والوجع يروح ماجد : هلبس تكونى جهزتى ( تبتسم وتقوم واول ما تقف تقع ع السرير تانى .. يقوم بسرعه ويقرب عليها ) ماجد : انتى دايخه ؟ ( تحركله دماغها ب اه .. يفردها ع السرير ويقوم يغير وبعدها يجيب فستان ويغيرلها هدومها ) غاده : براحه يا ماجد بطنى بتوجعنى لما بتحركنى ماجد : اوك ( يشيلها براحه وينزل بيها .. البيت كان كله نايم ودا وفر عليهم اسئله كتير .. غاده وهى ف العربيه الوجع ابتدى يهدى وكمان الدوخه راحت ) غاده بتوتر : ممكن نرجع ماجد باستغراب : ليه ! غاده : الوجع اختفي ماجد : نعم ياختى !! غاده : والله بجد حاسه انى كويسه ماجد : نروح برضو نتطمن ونعرف كان عندك ايه غاده : ملوش لازمه خلاص ( يوقف العربيه مره واحده ويبصلها ) ماجد : كنتى بتمثلى ! ( تضايق من كلمته وانه فكرها مش تعبانه فعلا ) غاده : شكرا ماجد : لا ما هو هتتقمصي وبتاع فانا مش فايق .. يعنى حضرتك مصحيانى الساعه 6 الصبح وانا اصلا نايم الفجر وننزل وتقوليلي الوجع اختفى .. وجع ايه اللى بيختفي معلش .. انتى خدتى ادويه ! غاده : لا مخدتش راح لوحده ( يتنهد بنرفزه وهيحرك العربيه تحط ايدها ع دراعه ) غاده : استنى متتحركش دلوقتى ماجد : خير ! غاده : انا اسفه ممكن خلاص وكفايه تعاملنى كده ماجد بتريقه : اسفه ع ايه بالظبط .. هو انتى بتغلطى اصلا غاده : ع اى حاجه مضايقاك ماجد : امممممم .. اللى مضايقنى .. تعالى نعدهم كده .. لبسك حاجه انا رفضت انك تلبسيها وانتى قدام اخواتى حتى لكن حضرتك لبستها قدام الناس كلها عادى جدا ولا همك .. رقصك ف وسط الشارع والمياصه اللى كنتى بترقصي بيها ولا كأنك قاعده ف البيت لا ومش كده وبس اسمع شباب بيمدحوا ف الصاروخ اللى بيرقص جوه .. ادخل الاقى الناس كلها ملمومه ولا كأن الرقاصه هى اللى واقفه وعمالين يصقفوا .. واخوكى ما شاء الله عليه واقف بيضحك عادى جدا ولا كأن الرجاله بتتفرج ع الهانم اللى بترقص .. ولما اخدك بهدوء من غير اى اهانه ليكى قدام الناس وقررت نأجل كلامنا ف البيت حفاظا ع منظرك .. تقومى انتى تقلى احترامى قدام اخواتى وتسيبينى وتمشي .. واجى وراكى ونتناقش الاقيكى انتى اللى مضايقه وبتزعقى وبمنتهى البجاحه واقفه تتشرطى اتصرف ازاى ومتصرفش ازاى .. مفيش حاجه اسمها اسفه يا غاده .. اللى عملتيه امبارح فاق كل غلطاتك .. اسفك معدش نافع ( كل دا كان صوته عالى وبيتكلم بعصبيه .. يخلص كلامه ويتحرك بسرعه رهيبه .. وغاده دموعها نزلت ف صمت .. يروحها البيت ويروح هو الشركه .. تطلع غاده البيت وتاخد اللبس اللى هتلبسه ف الفرح وتركب تاكسي وتروح عند اهلها .. يعدى الوقت ويجى الليل .. بدأ الفرح وماجد مجاش تقرب نعمات ع غاده ) نعمات : هو ماجد فين ! غاده : عنده شغل نعمات : طب ما تكلميه غاده : قالى مش جاى نعمات : ليه كده !!! غاده بنفاذ صبر : اااامى دماغك منه بقي سيبه براحته ( تسيبها وتقوم تقف مع اخواتها .. يعدى الوقت ويخلص الفرح .. تقرب غاده ع اخواته ) غاده : انا هبات هنا انهارده عشان نروح انا ونرجس الشغل مع بعض تقى : طب وماجد عارف ! غاده : ابقو قولوله أكرم : تمام ( يسيبوها ويمشي وهى تدخل البيت ويدوب دخلت تيجلها الدوخه تانى وتسند ع الحيطه ) غاده بتعب : مااااماااا ( تخرجلها نعمات وتلاقيها سانده ع الحيطه تجرى عليها وتسندها تقعدها ع الكنبه ) نعمات : مالك يابنتى ما كنتى كويسه غاده : مش عارفه الصبح برضو تعبت وبعدها بقيت كويسه نعمات : تعبتى ازاى بالظبط ( تشرحلها غاده اللى حاسه بيه ونعمات ضحكتها اترسمت وغاده مستغرباها ) غاده باستغراب : انتى بتضحكى ليه ! نعمات بفرحه : فررررح .. بت يا فررررح فرح : ايوه نعمات : قولى لمصطفى يروح الصيدليه يجيب اختبار حمل ( غاده تتخض بفرحه ) غاده : هو دا ممكن يك... تقاطعها نعمات بضحكه : باذن الله يا حبيبتى ( تروح فرح تقول لمصطفى ويجيب الاختبار .. تدخل غاده تعمله وتخلص ويستنو النتيجه .. تظهر ف الاختبار ونعمات تزغرط واخواتها كمان يزغرطوا ويحضونها ) نعمات بفرحه : كلمى ماجد قوليله نرجس : لا الحاجات دى تتقال ف الوش احلى .. استنى لما تشوفيه بكره غاده بابتسامه : ايوه هستنى ( تبتسم وتحط ايدها ع بطنها وتفكر هتقوله ازاى .. ف مكان تانى خالص .. بالتحديد ف القسم ) الظابط : احنا اكتفينا بترحيلك ورجوعك مصر والكفاله اللى دفعتها .. ياريت تتظبط عشان المره الجايه فلوسك مش هتنفعك عمر ببرود : تمام ( يخرج عمر من القسم ويركب عربيته ويطلع الفون بتاعه ) عمر : ايوه .. نفذ بكره ( يقفل فونه ويحرك العربيه.... روايه " نقطه تحول " ل : فاطمه عيد حلقه 17 ( يخرج عمر من القسم ويركب عربيته ويطلع الفون بتاعه ) عمر : ايوه .. نفذ بكره ( يقفل فونه ويحرك العربيه .. يعدى الوقت .. ماجد يروح البيت يطلع اوضته ميلاقيش غاده يستغرب .. ينزل كانو كلهم بيتعشوا ) ماجد : انتو روحتو الفرح انهارده ؟ تامر : ايوه لسه راجعين ماجد : طب مجبتوش غاده معاكو ليه ؟! أكرم بغلاسه : وبتسأل عليها ليه مش مقموصين من بعض ماجد : مش ناقص استظراف .. مجبتوهاش ليه !! تقى : هى قالت هتبات انهارده هناك عشان هى ونرجس يروحوا الشغل سوا ماجد : اوك تامر : طب ما تكلمها او تروح تجيبها ماجد : لا براحتها .. بعد اذنكو ( يطلع اوضته وهو مضايق .. هو اه مش حابب يتكلم معاها بس حابب وجودها جنبه .. يغير هدومه وينام ع السرير وعمال يتقلب مش عارف ينام .. يطلع الفون وكان هيتصل بس يسرح ف صورتها اللى حاططها خلفيه .. يفضل يبصلها نظرات كتير غيظ وضيقه وحب .. الوقت عدى عليه وهو ف نفس الوضع دا مش عارف عدى اد ايه بس يفوق لما يسمع الفجر .. يقفل التلفون ويقوم وبعدها ينام بتعب .. تانى يوم .. ف الشركه .. ماجد قاعد ف مكتبه وكل شويه يقوم يسأل ع غاده .. يخرج للمره العاشره ) ماجد : محمود بق.... يقاطعه محمود بصوت عالى : لسسسسسسه مجتش .. اهدى بقي مش عارف اشتغل خيلتنى ماجد : ما تتكلم عدل يلا محمود : ماهو مش معقول كده .. دى مراتك يابنى كلمها شوفها فين ماجد : شادين مع بعض شويه محمود : طب اهدى زمانها جايه ( يسمعوا صوت ضحك ع السلم ) محمود : تقريبا دا صوت نرجس ماجد : ايوه وغاده .. انا داخل مكتبى .. اول ما تدخل خليها تجيلى محمود : خليها تاخد نفسها حتى البت لسه طالعه ماجد وهو داخل المكتب : خليك ف حالك ( يدخل ماجد مكتبه .. غاده ونرجس يدخلوا الشركه ) محمود : صباح الخير غاده ونرجس : صباح النور محمود : غاده روحى شوفى ماجد كان عايزك غاده بابتسامه : كنت رايحاله اصلا محمود : تمام .. انسه نرجس تعالى انا اللى عايزك بقي نرجس باستغراب : ليه ! محمود : هنشتغل سوا .. افطرى وروقى كده وتعالى مكتبي نرجس : اوك ( تدخل نرجس مكتبها ومحمود يمشي .. غاده تبص ع مكتبه بابتسامه وتظبط لبسها وشعرها .. تقرب ع المكتب وتخبط ) ماجد : ادخل ( تدخل وهى مبتسمه وبتبصله وهو يبص عليها وبعدين يتابع شغله بهدوء .. تقرب عليه وتطلع تقعد ع المكتب جنبه ) غاده بابتسامه : كنت عاوزنى ف ايه ! ماجد ببرود : ياريت يا استاذه متتجاوزيش حدود الشغل .. اتفضلى اقفى مكان ما دخلتى ( تستغرب غاده طريقه كلامه ) غاده : انا كده مضايقاك ؟! ماجد : اتعدلى الاول وبعدها نتكلم ( تحط ايدها ع وشه ) غاده : حبيبي انت لسه زعلان ! ماجد : اسمى استاذ ماجد .. ( يعلى صوته ويقف ) .. اتفضلى اقفى وبطلى اللى بتعمليه دا ( تقوم وتقف قدام المكتب وهو يقعد تانى ويبصلها ) ماجد : انتى عارفه اللى بيتأخر عن 10 ايه جزاءه غاده بضيق من طريقته : لا عرفنى ماجد : بيتخصمله نص يوم غاده : اوك ماجد : وبيتكثف عليه الشغل كمان غاده : والله !!! ماجد : يعنى حضرتك زى الشاطره تتابعى شغلك القديم اللى اتأخر طول فتره اجازتك وتخلصيه ف يومين غاده بزهول : عاوز شغل شهرين اعمله ف يومين ! ماجد ببرود : بالظبط .. يلا ابدأى غاده : ماجد انت مجنون صح .. انا مينفعش اشتغل اصلا .. ماجد انا ح... يقاطعها ماجد : قولتلك استاذ ماجد .. ثانيا اتفضلى مبحبش الكلام كتير ف الشغل لانه ملوش لازمه ( تبصله وتسكت تماما وتسيبه وتخرج .. هو يحس انه زودها معاها شويه ويضايق من نفسه .. نرجس تخلص فطار وتاخد ورق الشغل بتاعها وتروح ع مكتب محمود وهى خارجه تلاقي غاده داخله ومتعصبه ) نرجس : مالك ! غاده بعصبيه : انا مش فاهمه هيفضل يعاقبنى لحد امتى !!!! انا اعتذرت وطبطت ودلعت ومفيش فايده .. اعمله ايه تانى ؟؟؟ نرجس : اهدى اهدى العصبيه غلط عليكى غاده بصوت عالى : مدنيش فرصه حتى اقوله انى حامل .. واللى عليه .. ( تقلده ) .. اسمى استاذ ماجد .. الزمى حدودك ( تضحك نرجس ع طريقتها ) غاده بعصبيه : متنرفزنيش نرجس بضحك : خلاص اهدى واقعدى كده ( تقعد غاده ) نرجس : بصي روقى كده وكلى ماما عملالك اكل مخصوص ليكى .. وانا هشوف استاذ محمود واجيلك .. اوكى ؟ غاده : اوكى ( تطلع غاده الاكل وتبدأ تاكل .. تروح نرجس لمحمود وتخبط ) محمود : ادخلى ( تدخل نرجس ومحمود يبصلها بابتسامه ) محمود : تعالى اقعدى نرجس : ميرسيي ( تروح تقعد قدامه ع المكتب .. وتحط الورق ) محمود بابتسامه : بما انك خدتى اجازه يومين واتراكم عليكى الشغل .. فانا هساعدك عشان يخلص انهارده نرجس باستغراب : هتساعدنى ف شغلى ! طب دا ليه ؟ محمود : مش فاهم نرجس : يعنى حضرتك الكلام دا مش متوفر ف الشركه .. كل واحد يتحمل ظروف شغله لوحده .. ف غريبه شويه محمود باحراج : انتى عارفه ان مؤهلك وشغلك ف الشركه عالين .. ف ضرورى انه يخلص نرجس : امممم محمود بتوتر : نبدأ بقي نرجس : اه طبعا ( يبدأوا شغل .. ماجد خرج يتابع الموظفين ف الشركه .. يبص ع مكتب غاده يلاقيه مقفول .. يدخل من غير ما يخبط .. يلاقى غاده قالعه الكوتش وقاعده ع الكنبه مربعه رجلها وبتاكل مكرونه بشاميل وفراخ .. يبصلها بزهول وهى تبصله ببرود وتكمل اكل ) ماجد : انتى بتعملى ايه !! غاده : مش واضح يعنى انا بعمل ايه !؟ ماجد بصوت عالى : انسه غاده ابدأى شغلك حالا وكفايه لحد كده غاده بضحك : استاذ ماجد انا متجوزه ع فكره ( ماجد ياخد باله من جملته ويضحك وبعدها يبطل ضحك ويرسم الجديه ع ملامحه ) ماجد : اتفضلى لمى اللى عملاه دا غاده : اقفل الباب دا كده ماجد باستغراب : ليه ! غاده : اقفله بس ( يبصلها بحيره ويروح يقفل الباب ويرجعلها ) ماجد : خير ! ( تقوم وتقرب عليه .. يوقفها بايده ) ماجد : غاده من فضلك ( تقرب عليه ) غاده بغمزه : عبرنا يا مدمرنا ماجد : قولتلك الزمى حدود شغلك غاده : يا جارحنى بلقمه ناشفه والعيش عندك طرى .. تقلان عليا ليه ما تحن يا مفترى ( ميقدرش يمسك نفسه ويضحك ) ماجد بضحك : بس بطلى غاده بغمزه : ماتحن يا جن ماجد : يابنتى كفايه ( تقرب وهو يخبط ف الكرسي ويقعد عليه تقف قدامه وتحاوطه ) غاده بابتسامه : هتصالحنى ولا اقتلك بقنبله لا نون لها ( يضحك ويبصلها بحب ) ماجد بابتسامه : اقتلينى ( يدوب هتقرب يقاطعهم دخول نرجس .. يتحرجوا وتتعدل بسرعه ) نرجس باحراج : سورى كنت فاكراكى لوحدك غاده : نرجس انتى فصيله ليه ! نرجس : هاخد التارجت واخرج خلاص ( تاخد التارجت وتخرج وتقفل الباب .. غاده ترجع تحاوطه بابتسامه ) غاده : كنا بنقول ايه ! ( يبعد ايدها ويقوم ) ماجد بجديه : كنا بنقول تلمى الاكل وتكملى شغلك غاده : انت هتستعبط ! ماجد : نعم ! غاده بهدوء : اوك انت اللى اختارت ( تمسكه من لياقه قميصه وترميه ع الكنبه وتكتفه ) غاده : بقولك ايه يلااااا انت مش هيجى معاك الا العنف .. مش هطبطب وادلع لا .. ( تقرب راسه منها ) .. هتصالحنى ولا اتجه للعنف ( يضحك عليها وانها مش عارفه تثبت ايده حتى وكل شويه تقع منها ) ماجد بضحك : انتى كده عنيفه يعني ! غاده : اهاا ماجد بابتسامه : طب اقتلينى بالقنبله بتاعتك ( تبتسم ويدوب هتقرب الباب يخبط .. تبصله وتكشر ) غاده : اتكل ع مكتبك يا ماجد .. انا عارفه اننا مش هنتصالح ف ام الليله دى ( يضحك عليها جامد ويقوم ويفتح الباب .. يلاقيه محمود ) ماجد : خير !! محمود : تعالى شوف الورق دا وخلصنى مش وقته ماجد باستغراب : ايه اللى مش وقته ! محمود : مش وقته الاكل ( يبص ع المكرونه والفراخ .. يبص ماجد لغاده ويضحك ) ماجد : قولها مصره تأكلنى محمود : اكليه لما يروح ( يضحكو .. يروح ماجد مكتبه ويتابع الشغل .. يعدى الوقت .. ماجد يخلص شغل ويروح لغاده ) ماجد : خلصتى ! غاده : خلصت ايه بس ! دا شغل شهرين مش هلحق طبعا ماجد يضحك : شهرين ايه بس .. انا مخلصلك كل شغلك اصلا .. انتى بتشتغلى ف شغل الشهرين الجايين غاده : انت بتهزر صح ! ماجد : لا طبعا .. شيلى الحاجه دى وهستناكى بره غاده : هنروح ! ماجد : لا هنبات غاده : هه سكر ( يبتسم ويخرج يستناها .. تخلص وتحصله .. ينزلوا ويركبوا العربيه .. ف الطريق ) غاده بابتسامه : عاوزه اقولك ع حاجه ماجد : قولى غاده : جاهز ماجد : ايوه سامعك غاده : سامعنى يعنى ماجد بضحك : ف ايه مالك ! غاده : بصراحه .. انا..... ( تقطع كلامها لما ماجد يقف مره واحده بالعربيه ) غاده : ف ايه ! ماجد : مش فاهم المتخلف دا قطع عليا ليه ما الشارع فاضي ( ينزل من العربيه ولسه هيروحلهم .. يلاقى 3 رجاله ماسكين شوم ومسد..سات ويقربوا عليهم يرجع للعربيه ولسه هيركب يقرب واحد منه .. وغاده تصوت اول ما تشوفهم .. يلفله ماجد ويضربه يجى التانى من وراه ويديله بالشومه ع دماغه .. يقع ف الارض والدنيا اسودت قدامه مش سامع غير صريخ غاده اللى بيروح واحده واحده .. يعدى الوقت .. يفتح ماجد عينه براحه . ويبص حوليه ومش مستوعب المكان لسه .. يبتدى يفوق يلاقي مكان قديم كله كركبه .. يحس ان جسمه متشل حركته يبص يلاقي نفسه مربوط ف كرسي من اول رجله لحد صدره .. يفتكر اللى حصل ويبص حوليه بسرعه يلاقى غاده ع كرسى جنبه مربوطه وتقريبا لسه بتفوق ) ماجد : غاااده .. غاااده سمعانى ( يلاقيها بتبص حوليها باستغراب ) ماجد : غااااده فوقى غاده : مممم ماجد : غااااده اصحى وركزى غاده بتعب : انا فين ماجد : فوقى بقي ( تبتدى تحرك راسها وصوت ماجد عمال يفوقها .. تفتكر اللى حصل وتتفزع من مكانها ومتعرفش تتحرك .. تعيط ) غاده بعياط : ماجد احنا فين ! مين دول ؟؟ ماجد : اهدى متعيطيش انا جنبك ( يبص حوليه ويحاول يشوف طريقه يفك نفسه بيها .. شويه والباب يتفتح ويدخل راجل وحوليه اتنين ) اهلا بالغالى ( يبص ماجد للوش باستغراب شديد ) ماجد : انت !! مش قولتلك سليم الانصارى ميخسرش ابدا ماجد : انت عامل كل دا ليه ؟؟ انا مش فاهم حاجه ! وبعدين الوسخ دا مش كان محبوس !! عمر بابتسامه بارده : خرجت بكفاله وجه وقت مقابلتنا التانيه ماجد : خير يعنى ! سليم : حلو هدوءك دا .. توقعت غير كده ماجد ببرود : ليه انت شايف انك شخص اتعصب منه اصلا ! سليم : يستحسن متغلطتش انت تحت رحمتى دلوقتى ماجد يضحك بتريقه : بتعجبنى ثقتك اللى بتتكلم بيها حقيقى عمر : سليم باشا انا من رأيي نخرسه بطريقتنا ( يسكته سليم بحركه من ايده ) سليم بابتسامه : سيبه يتكلم .. هو ميملكش غير الكلام دلوقتى ماجد بجديه : عاوز ايه يا سليم ! مكتفنى وجايبنى هنا وتاعب نفسك ورجاله ومكان قديم كده وكل دا ليه ؟!!! وارتكبت جر..يمه ونسيت انك مش حمل عقباتها .. ف كل دا ليه ؟؟ سليم : صفقه نيويورك ماجد : مالها ! سليم : تتنازل عنها وتثبت ان النجاح دا لشركتى وانك سارق منى التصاميم ( يضحك ماجد بصوته كله .. وكلهم يبصوله باستغراب ) ماجد : يعنى مش بس حرامى لا وبجح كمان سليم : كنت عارف انك هتلاوع معايا .. ( يبص لغاده ويبتسم ) .. اومال انا جبتها معاك ليه ( يبص ماجد ع غاده ونسي وجودها تماما .. وهنا اكتشف ضعف موقفه لانه مش هيستحمل ان حاجه وحشه تمسها ) ماجد بصوت عالى : مراتى ملهاش علاقه بالشغل بينا .. خليك معايا انا .. راجل لراجل ومتتعاملش مع الحريم .. بين ع الاقل قدام نفسك انك راجل عمر : متخلهوش يستفزك بالكلام دا يا باشا .. هى اللعبه اللى تقدر تحركه بيها ( يقرب سليم ع ماجد ويحط ايده ع الكرسي ) سليم بابتسامه : ومين قالك انى هتعامل معاها .. تقريبا ف طار قديم بينها وبين عمر .. وعمر بقي من اكفئ رجالتى .. يعنى يرضيك انه يمشي شغله ع اكمل وجه وانا مكافئهوش .. عيب ف حقي والله ماجد بعصبيه وصوت عالى : اقسم بدينى اللى هيقربلها لنهايته هتبقى ع ايدى سليم : ايه دا انت اتعصبت .. تؤ تؤ .. ميصحش تتعصب من واحد زيي يا بشمهندس ( يبتسم باستفزاز وماجد اتعصب جامد وحس انه فعلا متكتف مش قادر يعمل حاجه .. يبعد سليم وهيخرج ) سليم : هديك فرصه لحد بكره تقلبها ف دماغك كويس .. ( يبص لعمر ) .. وانت خليك معاهم .. ( يبص لماجد ويضحك ) .. تسالى خفيفه يا عمر .. خلى التقيل كله لبكره عمر بضحك : متقلقش مش هنتعبها اوى ( يخرج سليم ويقفل الباب وعمر يبصلهم ويقرب ع غاده ) ماجد بعصبيه : وحيات امى لو لمستها ما هسيبك ( يتجاهل عمر ويقعد قدام غاده ويمسح دموعها وهى تبعد وشها عنه .. يمسك وشها ويعدله بعنف وتبصله ) عمر : اتعدلى معايا ماشي ماجد بزعيق : ابعد ايدك عنها يا وسخ ( عمر يسيبها ويروح لماجد ويوطى عليه ) عمر بابتسامه : متقلقش مش هعملها حاجه دلوقتى .. لانى مش ف المود الحقيقه .. هأجلها لبكره عشان اتبسط انا وصحابي .. انت عارف اللى ياكل لوحده يزور ( يبصله ماجد بعصبيه .. كان عمر مقرب منه اوى .. يديله ماجد بدماغه ف مناخيره .. تنزف ) عمر بنرفزه : وحيات امى ما هرحمك يا ماجد .. الصبر بس وانت اللى هتترجانى ( يحط ايده ع مناخيره ويخرج بره ويقفل عليهم ) ماجد : احنا لازم نخرج من هنا انهارده غاده بعياط : انا خايفه اوى ماجد : ممكن تهدى وتبطلى عياط .. اوعدك مفيش حاجه هتحصلك او حد هيقربلك اصلا .. ثقى فيا اوك ؟ غاده باطمئنان : اوك ( يبص ماجد ف الاوضه يلاقى شباك مقفول ) ماجد : بصي ف شباك اهو معرفش بيودى ع فين بس اكيد المحاوله مش هتخسرنا حاجه .. دورى معايا ع حاجه افك نفسي بيها غاده : انت عاوزنا ننط من الشباك ! ماجد : مفيش حل تانى غاده : افرض الدور عالى ماجد : معتقدش دا شكله مخزن .. المهم دلوقتى لازم ننجز ونفك نفسنا غاده : ماجد انا مش هينفع انط .. انا حامل ( يبصلها ماجد بصدمه ويبرق ) ماجد بزهول : نعم !!!!! غاده : لسه عارفه امبارح وكنت هقولك وانت مدتنيش فرصه اتكلم ( ماجد يغمض عينه بوجع مش عارف يفرح انها حامل ولا يخاف ع اللى جاى .. كل اللى يعرفه انه لازم يمشيها من المكان دا ) غاده بدموع : انا خايفه يتأذى ماجد : اهدى خلينى افكر ( تسكت غاده وماجد عمال يفكر .. يسمعهم بره ) سليم : انا همشي دلوقتى وانتو احرصوا المصنع بره مش هنا يا اغبيه عمر : بس كده ممكن يهربوا سليم : مفيش فرصه للهرب عندهم .. ومتربطين كويس جدا .. اخرجوا بره احرصوا المصنع عشان محدش يجى ويدخل وقتها هننتهى بجد عمر : طيب ( يلاقى النور اللى بره اطفي ويعرف انهم كلهم خرجوا .. يقعد يفكر ويبص حوليه وفعلا مفيش اى حاجه تفكهم .. يبص يلاقي غاده بتعيط بصمت .. يتعصب اكتر هو المفروض يحميها هى وابنه ازاى قاعد عاجز كده .. يطلع راسه لقدام ويقف ع رجله موطى والكرسي ع ضهره .. ينط بالكرسي وحاسس بوجع بس لازم يتحمل وينجز عشانهم .. يقف ف نص الاوضه وينط مره واحده ع ضهره يقع ع الارض والكرسي يتكسر والحبل يتفك من عليه ) غاده بصوت عالى وقلق : ماجد ضهرك ماجد بهمس ونرفزه : اسكتى ( يقف جنب الباب ويتابع عشان لو حد سمع كسره الكرسي .. يعدى شويه ومحدش يجى يطمن ويقرب عليها يفكها بحذر واول ما يفكها تحضنه .. يضمها ويهديها ) ماجد : بس خلاص كفايه عياط .. تعالى بسرعه وامشي براحه ( تمشي وراه بالراحه .. يقرب ع الشباك يلاقيه مقفول بقفل ) غاده : هنعمل ايه دلوقتى ( يبصلها ومش عارف يتصرف .. كانت رافعه شعرها كحكه .. يشد بنسه من شعرها وشعرها يفك شويه ) غاده : ايه دا !! ماجد : اسكتى خلينى اركز ( يحاول يعمل ف القفل بالبنسه .. شويه ويتفتح .. يديها البنسه ويشل القفل يفتح الشباك يلاقيه بيطل ع جنينه مفتوحه .. يبص من بره ميلاقيش نور او حد ف المكان ) ماجد : بصي دا دور ارضي .. هشيلك وتنزلى براحه بس اوعى تنطى وانا هاجى وراكى .. لو حد دخل تمشي انتى .. فاهمه غاده : همشي واسيبك ! ماجد : ايوه غاده : لا طبعا ماجد : مش وقته اخلصي ( يشيلها ويساعدها تنزل .. وهى تحاول متنطش وفعلا تنزل .. ينط وراها ماجد ويقفل الشباك من بره ) ماجد : يلا بسرعه ( كان المكان كله زرع طويل .. يجرى وهى بتمشي وراه بالعافيه وهو ماسك ايدها بيشدها .. الرجاله كانوا قاعدين بره بيتفرجوا ع التلفزيون وعمر كان بيجيبلهم سجاير .. يرجع عمر ) عمر : محدش فيكو دخل يشوفهم ! محمد : ياعم هتلاقيهم متنيلين مكانهم .. هيعملوا ايه يعنى ! عمر : انا هدخل اشوفهم ( يدخل ويلاقيهم مش موجودين ويلاقى الشباك متوارب .. ينادى ع الرجاله ويفتح الشباك بسرعه يلمحهم بيجروا بس بعيد شويه .. واحد من الرجاله يضرب عليهم نار ) عمر بزعيق : بس يا غبي متموتهمش .. هاتو الشوم بسرعه ( ينط والرجاله ينطوا وراه ويجروا عليهم .. ماجد ياخد باله منهم ويشدها اكتر ويجرى ) ماجد : اجرى بسرعه يا غاده .. اسرع غاده بتعب : مش قادره بموت ماجد : انجزى بسرعه غاده بتعب : ماجد مش قادره .. بطنى بتتقطع ماجد : حاولى مفيش وقت .. دول ورانا ( تجرى معاه وهى تعبانه اوى .. ماجد مخه واقف وعقله مع اللى بيجروا وراهم مش مع غاده خالص .. مره واحده تقف ) ماجد : غاده مش وقته انجزى غاده بوجع : مش قادره بطنى .. ااااه ( كانت لابسه فستان ..ماجد يبصلها ويلاحظ دم ع رجلها...... روايه " نقطه تحول " ل "فاطمه عيد حلقه 18 ( تجرى معاه وهى تعبانه اوى .. ماجد مخه واقف وعقله مع اللى بيجروا وراهم مش مع غاده خالص .. مره واحده تقف ) ماجد : غاده مش وقته انجزى غاده بوجع : مش قادره بطنى .. ااااه ( كانت لابسه فستان ..ماجد يبصلها ويلاحظ دم ع رجلها .. يتخض .. يلاقيهم جايين .. مخه عاجز تماما مش عارف يعمل ايه .. يلاقيهم هيقربو يشيلها بسرعه ويجرى بيها وهى بتتوجع ) غاده بتعب : اااااه بسرعه والنبي بطنى بتموتنى ( يبصلها ودموعه خانته المرادى حبيبته هتموت منه وابنه تقريبا مات .. يجرى جامد لحد ما يلاقى الزرع خلص وطلع ع الطريق بس الطريق فاضي .. يجرى باقصي سرعته ويبعد عنهم كتير بس برضو ظاهرين وراه .. يلاحظ مكنه مركونه قدام بيت صغير باين عليه مهجور يقرب ع المكنه يلاقيها متربه .. يحط غاده ف الارض وياخد منها البنسه ويحطها مكان المفتاح ف المكنه ويكسر الكبوت اللى تحت ويطلع سلكين يلمسهم ببعض .. يلاقيهم قربوا منهم شويه .. لسه هيسيب المكنه ويجروا .. يلاقيها اشتغلت يشيل غاده ويركب ويركبها وراه ) ماجد : امسكى فيا جامد غاده بدوخه : حاسه انى هقع ( ينزل ويقعدها قدامه ويحاوطها بايده ويتحرك بالمكنه باقصي سرعه .. يبص وراه يلاقيهم اختفوا تماما يتنهد بارتياح ) ماجد : اخيراا بعدنا عنهم .. اطمنى ماشي هنروح المستشفى وكل حاجه هتبقي كويسه ( ميلاقيش رد ) ماجد : غاده ( متردش .. يلف وشها بايده .. يلاقيها مغمضه عينها ووشها متلج .. يتفزع من منظرها ويسرع اكتر بالمكنه .. يعدى الوقت ويطلع ع شارع عمومى وتقريبا هو عارفه يروح اقرب مستشفى .. ينزل من المكنه ويشيلها ويجرى بيها ع جوه اول ما الاستقبال يشوفه يجيبوا كرسي متحرك ويجروا عليه .. يحطها ع الكرسي والدكتوره تاخدها اوضه الكشف .. تكشف عليها وبعدها تنادى الممرضين ) الدكتوره : دخلوها العمليات بسرعه دى حاله اجهاض ( ياخدوها اوضه العمليات ويفضلوا كتير جوه وماجد قاعد بتعب وتوتر .. بيدعى من قلبه انها تفضل كويسه وميحصلهاش حاجه .. يعدى الوقت وتخرج الدكتوره .. يجرى عليها ) ماجد : خير يا دكتوره طمنينى الدكتوره : خير ان شاء الله .. قدرنا ننقذها ف الوقت المناسب وشويه وهتفوق ماجد بقلق : والجنين ! الدكتوره : للاسف كانت ف الشهور الاولى وتقريبا اتعرضت لمجهود كبير .. ادى للاجهاض ( يغمض عينه بوجع وحزن ) الدكتوره : الحمدلله انها جت ع اد كده .. المهم ان المدام بخير ماجد : الحمدلله الدكتوره : حضرتك احنا ممكن نبلغ البوليس لان واضح ع هيئتك وهيئتها انكو اتعرضوا لبهدله وعنف ماجد : لا ابدا مفيش داعى .. انا هتصرف لما ارجعها البيت الدكتوره : تمام يافندم .. حضرتك انزل الحسابات تحت وخلص اجراءات العمليه تكون المدام اتنقلت لاوضه عاديه ( يحط ايده ف جيبه ميلاقيش ولا محفظته ولا التلفون ) ماجد : تقريبا الفلوس مش متوفره معايا حاليا .. ف هنا تلفون اقدر اكلم حد منه لانى مش لاقى لا المحفظه ولا الفون الدكتوره : اه طبعا يافندم .. هتلاقي تلفون تحت ف الاستقبال ماجد : تمام ( يسيبها وينزل الاستقبال ويستأذن ويتكلم ف الفون .. يتصل ع تلفون البيت ترد فوزيه ) ماجد : الو .. فوزيه ادينى أكرم او تامر .. ( يعدى شويه وأكرم يرد ) .. أكرم هاتلى فلوس ولبس وتعالى ع مستشفي الامل الجديده .. ايوه ف اكتوبر .. بسرعه بس .. غاده اجهضت .. هبقي اشرحلك بعدين انجز دلوقتى وخلى تقى تطلع تجيبلها لبس وتجيبلي انا كمان وهاتهوملى مع الفلوس .. سلام ( يعدى الوقت وغاده تتنقل اوضه عاديه .. يطلعلها ماجد ويدخل يلاقيها لسه مفاقتش .. يقرب بالكرسي ويقعد جنبها ويمسك ايدها ) ماجد بضيق : انا اسف مقدرتش احافظ ع ابننا زى ما وعدتك ( يحط راسه ع ايدها وتنزل دموعه .. شويه ويوصل اكرم وتامر المستشفى ) أكرم : لو سمحت الغرفه اللى موجوده فيها غاده السيوفى رقم كام ؟ موظف الاستقبال : غرفه 17 أكرم : شكرا ( يسيبوه ويطلعوا الاوضه يخبطوا ويدخلوا .. ماجد اول ما يشوفهم يمسح دموعه ويقف ) أكرم : ايه اللى حصل !! واجهاض ايه ؟؟ هى كانت حامل اصلا !!!! ماجد : لسه مكتشف دا انهارده تامر : طب واجهضت ازاى ! ماجد : انا مش فايق لاى كلام دلوقتى .. انزلوا حاسبوا تحت عشان اغير واغيرلها أكرم : طب نفهم ع الاقل ماجد بتعب : بعدين يا أكرم .. مش قادر اتكلم ( يبصوا لبعض وهما مش فاهمين حاجه .. ياخد ماجد منهم شنطه الهدوم ويخرجهم ويقفل الباب بالمفتاح .. يغير هدومه .. ويدخل الحمام اللى ف الاوضه.. يحط دماغه تحت الميه .. دموعه عماله تنزل ومش قادر يوقفها .. قوته ف الثبات راحت وسمح لجسمه بالانهيار .. يطفى الميه وينشف شعره ووشه ويخرج وحاسس بتأنيب ضمير من ناحيتها .. هى ذنبها ايه ف الصفقات والمنافسات دى !! .. ذنبها ايه تتقتل فرحتها اللى لسه متخلقتش !! .. يحس انه السبب ف وجعها دا .. يخبط بايده ف الحيطه بعصبيه لدرجه ان ايده توجعه بس الوجع جواه كان اقوى منها .. يفتح المفتاح ويقعد جنبها .. شويه ويرجعوا اخواته .. يخبطوا ) ماجد : ادخل ( يدخلوا ويقعدوا ع الكنب ف الاوضه .. يفضلوا ساكتين مستنين ماجد يتكلم من نفسه .. يعدى الوقت .. غاده تبتدى تفوق وتضغط ع ايد ماجد .. يبصلها بسرعه ويقرب منها وياخد دماغها ف حضنه ) ماجد : حبيبتى انتى فوقتى ! ( غاده لسه بتفوق وبتستوعب المكان حوليها .. يبصلها ومستنيها تتكلم ) غاده بتعب : انا ف ف فين ماجد : احنا ف المستشفي .. اهدى خالص انتى ف امان دلوقتى ( تحط ايدها ع بطنها ) غاده بخوف : هو كويس صح ! ( يسكت ماجد مش عارف يقولها ايه ) ماجد : هروح انادى الدكتوره ( يخرج بسرعه ينادى الدكتوره .. تدخل معاه وتبدأ تفحصها ) الدكتوره بابتسامه : بقينا احسن كتير اهو غاده : هو البيبي كويس ؟ الدكتوره : حصلك اجهاض المهم صحتك وانك بخير والبيبي هيتعوض شكلكو صغير والحياه لسه طويله قدامكو .. خليكى مؤمنه بربنا ( غاده دموعها نزلت ف صمت .. الدكتوره تكتب الملاحظات وتعلقها ف السرير وتخرج .. ماجد يقعد جنبها ويمسح دموعها ) ماجد : العياط غلط عليكى غاده بعياط : انا ملحقتش افرح .. يدوب عرفت ماجد : جايز ربنا مش رايد اننا نخلف دلوقتى .. مينفعش نعترض ع قدره ( تعيط وتحضنه جامد .. يعدي الوقت .. يحس انها استكانت ف حضنه .. يبص يلاقيها نامت .. يجي يقوم ميعرفش مكلبشه فيه جامد .. يرفع رجله من ع الارض ويفرد جنبها ع السرير .. أكرم وتامر يبصوا لبعض باحراج .. يقرب تامر منه ) تامر بصوت واطى : شكلنا مش لطيف أكرم : تعالى نروح ونيجي كلنا الصبح تامر : دا الافضل ( يقوموا يقفوا ويبصلهم ماجد ) أكرم : هنروح دلوقتى وهنيجي كلنا الصبح ( يشاورلهم بمعنى تمام .. يخرجوا ويقفلوا الباب .. يبص ماجد ع غاده ويبتسم .. مستخبيه ف حضنه زى الاطفال كأنه بيتها الوحيد .. يضمها اكتر وينام .. يعدى اليوم .. تانى يوم يصحى كل اللى ف البيت ويجهزوا ويروحوا ع المستشفي وكمان ماجد كلم محمود وحكاله اللى حصل .. محمود قال لنرجس وهى اول ما سمعت كده جريت ع المستشفي واتصلت بنعمات وقالتها ونعمات اتخضت وخلت جابر يوديها ومصطفى وفرح راحوا معاهم .. يعدى الوقت .. وكلهم وصلوا والاوضه بقت زحمه من اهله واهلها .. وهو مش فاهم كل دول قاعدين بيعملوا ايه اصلا .. وكلهم بيسألوا نفس السؤال .. ايه اللى حصل ! ) ماجد بنفاذ صبر : ممكن تهدوا شويه وانا هتكلم .. كفايه صوت عالى بتزعجوها .. اولا انا مكنتش اعرف انها حامل غير لما اتخطفنا جابر بزهول : اتخطفتوا !!!! ماجد : ايوه ( يبدأ يحكيلهم اللى حصل بالتفصيل وكلهم سمعوه ومش مصدقين اللى حصل وازاى كل دا يحصل وهما مش حاسين اصلا .. يخلص كلامه ويروح يقعد جنبها ويمسك ايدها وسط صدمتهم من اللى سمعوه ) جابر بعصبيه : سيب ايدها ( يبصوله باستغراب وخصوصا غاده وماجد ) ماجد : نعم ! ( يروح جابر يشده من جنبها وماجد مستغربه جدا ) جابر بنرفزه : بنتى ورقتها توصلها .. انت فاكر انى ممكن اسيبها تقعد معاك دقيقه واحده بعد اللى سمعته دا .. انا مش لاقيها ف الشارع عشان بهدلتها دى ماجد بصدمه : عمى انت بتقول ايه ! .. انا مقدرش ابهدلها ابدا .. اللى حصل دا كان خارج ارادتى جابر : وبكره يحصل تانى وتالت وهيبقي خارج ارادتك برضو ماجد : اوعدك انى اشيلها ف عيونى .. انا مستحيل اقبل بحاجه تمسها جابر بعصبيه : واهى حاجات مستها والبت اجهضت وكانت هتروح منى .. تقدر تقولى أأمن عليها معاك ازاى !! ماجد : حضرتك لو مكنتش اجهضت كان هيحصل الاسوء .. انا حاولت ع اد ما اقدر احميها والتمن كان ابننا .. لكن لو كنت استنيت ابننا كان هيفضل كويس وهى اللى هتبقى التمن .. حاول تفهمنى جابر بعصبيه : ولا هفهمك ولا زفت .. انا غلطان انى وافقت ع الجوازه دى من الاول .. اتفضل خد اهلك وامشي من هنا وهتوصلك تكاليف المستشفي اللى ادفعت وتطلقها بالمعروف نبيله : انت بتتكبر ع الولد وتتشرط ليه ! دا انتو عالم بجحه صحيح .. مش تحمد ربنا انه تنازل واتجوزها اصلا ماجد بزعيق : اااامى من فضلك اسكتى جابر : خد امك وامشي ومشوفش وشك تانى .. ورقه طلاقها تبعتها مع اى محامى غاده : بابا ارجوك انت فا.... يقاطعها جابر بزعيق : مسمعش صوتك ماجد : انا مش هطلق جابر : مش بمزاجك يا بشمهندس .. هتطلق ورجلك ف رقبتك ماجد : لا يا عمى .. النقطه دى بالذات بمزاجى .. واسف بس انا مش هطلق جابر بعصبيه : وانا بنتى مش هتعيش معاك تانى وهترجع عندى البيت وابقي ورينى هطولها ازاى نعمات : اهدى ياخويا مش كده ( يبصلها جابر بتحذير .. تسكت نعمات ) غاده : بابا الامور مش هتتحل كده .. وبعدين هو حمانى وعمل المستحيل عشان ابقي هنا دلوقتى وانت بدل ما تكافئه بتزعقله جابر : واللى حصل دا بسبب مين !! ما الاستاذ لو يبطل يناكف خلق الله ولا كان هيبقي عنده منافسين ولا زفت ماجد : يا عمى دا طبيعه اى شغل .. الشغل لو ناجح لازم يبقاله منافسين جابر : خلاصه الكلام .. بنتى تتطلق بالمعروف .. هتقاوح هطلقها غصب عنك .. انما ترجعلك دا ع جثتى ماجد : انا مش هطلق ودا اخر كلام عندى جابر : ماشي عنك ما طلقت .. بس ورحمه امى ما هطول ضفرها حتى ماجد : مراتى هتروح معايا واظن طول ماهى ع ذمتى فانا اللى ولى امرها مش حضرتك ( يقرب عليه جابر ويمسكه من لياقه قميصه ) جابر : وبنتى مش هتروح معاك .. وورينى هتعمل ايه ( مصطفى يفك ماجد من ايد ابوه ) مصطفى : بابا اهدى متعقدش الامور بالشكل دا جابر : لا هعقدها نبيله : شايف البيئه اللى روحت ناسبتهم جابر : ما تلم الحجه عشان مغلطش فيها أكرم : الاحسن اننا نمشي دلوقتى ونحل الموضوع دا بهدوء بعدين .. يلا يا جماعه ( يخرجوا كلهم وماجد لسه واقف ) أكرم : ماجد يلا ماجد : انا مش هسيبها وامشي وهى ف الحاله دى أكرم : هى بقت كويسه خلاص وكمان انت محتاج تستريح ماجد : قولت لا جابر بنرفزه : ما تخلص وتغور من هنا بدل ما اخرشمك ( يبصله بزهول ) ماجد : عمى ايه اللى حصل لده كله !!! الموضوع ميستاهلش جابر : طالما حاجه جت ع بنتى يبقي يستاهل ونص .. اتكل ع الله وشوف طريقك وانساها عشان لو لمحتك تانى مش هسيبك يا بشمهندش ( ماجد يبص لغاده اللى نايمه .. يلاقيها بتعيط وبتحرك دماغها بمعنى امشي .. لسه هيقرب عليها جابر يقف قدامه ويزقه ) جابر : انت مش هتيجي بالذوق يعنى ! أكرم ابتدى يتعصب : ماجد ممكن نمشي دلوقتى ونشوف الموضوع دا بعدين ( يبصلهم ويمشي مع اخوه .. يدوب خرج مصطفى يخرج وراه ) مصطفى : ماجد استنى ( يستنوه ع جنب وماجد يروحله ) ماجد : ايوه ! مصطفى بابتسامه : شكرا ع اللى عملته مع غاده ماجد : انت مش مضايق !! مصطفى : مضايق عليكو انتو الاتنين .. مش انتو اللى اختارتوا الظروف لكن اتحطيتوا فيها وانت فكرت ف غاده قبل كل شىء حتى قبل نفسك .. ف دا اكبر دليل انك اكتر واحد يستحقها ماجد بضيق : طب ما تقول الكلام دا لابوك مصطفى : بابا دماغه ناشفه حبتين مش هيستوعب بسهوله .. هو خاف ع غاده وحس انها مكنتش ف امان .. ف عاوز يرجعها لامانه تانى .. معلش اعذره ماجد : طب وهو هيفك ويستوعب امتى ؟! مصطفي بضحك : معاك ربنا بقي ماجد بضيق : مش طالبه ضحك خالص مصطفى : سورى .. بص اهم حاجه انك متعندش معاه او تاخدها غصب .. مهما كان هو اب وكده هتأكد شكوكه انك مش مصدر امان ليها .. وف نفس الوقت متسمعش كلامه وتطلقها .. حاول تهاوده ماجد : ان شاء الله مصطفى : تمام سلام ماجد : سلام ( ينزل ماجد وكلهم وراه وشيرى رباط الكوتش يتفك تقف تربطه .. مصطفى واقف متابعها .. تاخد بالها ) شيرى : ما تصورنى بالمره مصطفي بابتسامه : التلفون جوه للاسف شيرى : دمك يلطش مصطفى : ميرسيي يا قمر ( يسيبها ويدخل وهى هطق من الغيظ .. يعدى الوقت الدكتوره تكتب لغاده ع خروج .. ياخدها جابر ويروحوا البيت ) نعمات : مش كان اولى جوزها ياخدها جابر : متقوليش جوزها .. البت مش متجوزه سامعه نعمات : لا ياخويا تف من بقك .. البت متجوزه زينه الشباب .. والنبي ما فاهمه انت قافش عليه ليه واحد غيره كان سابها وجرى ولا انه يشيلها ويجرى بيها المسافه دى كلها جابر : وهو اللى حصل دا بسبب مين !! ماهو طبيعى يشيلها ماهو السبب ف المصيبه كلها .. اقفلى ام الموضوع اللى يموع النفس دا .. غااااااده ( تيجى غاده ع الصوت وتقعد جنبهم ) جابر : فين تلفونك غاده باستغراب : ليه ! جابر : هاتيه غاده : ضاع ف الحادثه او اتسرق مش عارفه .. فوقت ملقتوش جابر : كويس اهى جت من عند ربنا .. شوفي بقي وركزى ف كلامى واحفظيه كويس .. مفيش حاجه اسمها شغل .. ولا نزول من البيت خالص .. اعرف بس انك كلمتى ماجد هطين عيشتك .. تمحيه من ذاكرتك تماما غاده : يا بابا ايه الل.... يقاطعها جابر : انا مش عاوز اعتراضات .. الكلام اللى قولته يتنفذ غاده : لا طبعا مينفعش .. هو احنا مخطوبين مثلا ولا مرتبطين .. انت بتتكلم ع جوزى امحيه ازاى يعني ؟!!! جابر : متخلنيش اجيبه واخليه يطلقك بطريقتي .. انا عاوزه يزهق وتيجي منه هو بدل ما نتجه للعنف ( تخاف من كلامه وتسكت وتدخل الاوضه ) نعمات : ربنا يهديك يا جابر ( تقوم تدخل اوضتها وهو يفضل قاعد ف الصاله وعمال يتخيل اللى كان ممكن يحصلها .. عقله رافض اللى حصل تماما .. هو ممكن يستحمل اى حاجه بس عياله ميعانوش ابدا طول ماهو عايش .. يعدى الوقت ويقوم ينام .. عند ماجد كلهم قاعدين ف الريسيبشن وهو واقف وعمال يروح ويجى بعصبيه ) نبيله : ما تطلقها وتخلص .. مش فاهمه مستصعب الموضوع ليه !؟ تامر : امى من فضلك اسكتى نبيله : ملكش دعوه انت ماجد بنرفزه مكتومه : ممكن كلكو تسكتو وتسيبونى افكر أكرم : طب وصلت لايه ؟! ماجد : اولا المكنه دى هترجع مكانها .. ثانيا هروح القسم دلوقتى وهبلغ ونروح المصنع أكرم : انا كل دا فاكرك بتفكر هترجع غاده ازاى ماجد : لما اخلص حقي الاول .. ارجعها تامر : بلاش تنزل دلوقتى خليها بكره ماجد : لا عشان ميلحقوش يسيبوا المكان أكرم : استنى انا جاى معاك ماجد : يلا تقى : خلي بالكو من نفسكو أكرم : اوك ( ينزل ماجد وأكرم ويروحو القسم يعملوا بلاغ .. والظابط يتحرك معاهم .. يركب ماجد وأكرم المكنه وهما ماشين .. يرجعها قاسم مكانها قدام البيت وينزلوا يركبوا مع البوليس ) ماجد : لو ممكن تقفل السرينه والنور لانى مش عاوزهم يحسوا بينا الظابط : تمام ( يقفلهم الظابط ويقرب ع المصنع ) ماجد : انا هدخل لوحدى وانتو سجلوا اللى هيحصل عشان يبقي ف دليل الظابط : خد بالك احسن تتصاب ماجد : تعالو تابعوا من الشباك دا ( وداهم عند الشباك اللى نطوا منه .. ينط ماجد جوه المكان ويسمع سليم وعمر ) عمر : احنا هنفضل هنا كتير ! سليم : الدنيا زمانها مقلوبه علينا بره .. دا ماجد السيوفى عمره ما هيعديها بالساهل .. كل دا بسبب غبائكو .. انت متأكد انهم توهوا الطريق ؟!! عمر : مستحيل يعرفوه اصلا .. لانهم كانو بيجروا ومركزين معانا مش مع الطريق .. فانهم يوصلوا تانى صعب بغباء سليم : كويس دا أأمن مكان محدش هيقدر يوصلنا فيه ماجد بابتسامه : مشفتش اغبى منكو حقيقي ( يبصوا جوه الاوضه بصدمه ويتفاجئوا بيه .. يقربوا عليه ويبصوا ف الاوضه بحذر .. يلاقوه لوحده يطمنوا ) ماجد : انا جتلك بقي عشان نعرف نتكلم راجل لراجل سليم : كويس انك جيت ( يشاور لرجالته يقربوا ع ماجد ويمسكوه وماجد يبتسم ) ماجد : هتخاف منى لحد امتى ؟ سليم : الاحتياط واجب ماجد : اممم .. كنت عاوزنى انسب الصفقه باسمك بقي سليم : ما انت شاطر اهو وبتركز ماجد : تقوم خاطفنى انا ومراتى وتبتزنى بيها عشان تنسب نجاحى لنفسك .. ترتكب جر..يمه عشان شويه شهره وفلوس !! سليم : شركتى معرضه للافلاس .. فانا مضطر .. وكفايه كلام لحد كده .. ( يبص لعمر ) .. هات العقد ( يدوب عمر هيتحرك ينط الظابط والعساكر جوه الاوضه ) الظابط بصوت عالى موجه المسد..س ناحيتهم : محدش يتحرك من مكانه ( الرجاله اللى كانوا ماسكين ماجد يسيبوه ويقفوا .. عمر يجرى ع بره الظابط يضربه رصاصه ف رجله .. يقع ف الارض ) الظابط : هاتوهم ( ياخدوهم العساكر ويركبهم البوكس وأكرم وماجد يركبوا جنب الظابط .. يوصلهم ع الطريق وبعدين يطلعوا ع القسم .. يركب ماجد وأكرم تاكسى .. يعدى الوقت .. عند غاده .. قاعده ف اوضتها بتعيط ومضايقه وبتتمنى لو ماجد جنبها دلوقتى وبيطمنها .. باباها مش حماها بالعكس ضيع منها الامان اللى كانت حاساه .. كانت الساعه 2 بليل تسمع خبطه خفيفه ع البلكونه .. تتخض وتخاف وبعدين تفتكرها تهيئات .. شويه وتسمع خبطه تانى .. تخاف اكتر وتغطى وشها .. والخبط بيزيد .. تحاول تصحى اخواتها ميردوش عليها وينامو .. تتجاهل الصوت وهتنام تسمع خبط تانى .. تقوم بالراحه وتخرج بره .. تجيب عصايه المقشه وبعدها تدخل وهى مرعوبه والخبط ع البلكونه مستمر .. تفتح البلكونه بحذر واول ما تفتحها تتصدم.... روايه " نقطه تحول " ل " فاطمه عيد حلقه 19 والاخيره تقوم بالراحه وتخرج بره .. تجيب عصايه المقشه وبعدها تدخل وهى مرعوبه والخبط ع البلكونه مستمر .. تفتح البلكونه بحذر واول ما تفتحها تتصدم .. تلاقي ماجد واقف ف البلكونه وعمال يخبط ع الازاز ) غاده بزهول : انت طلعت هنا ازاى ! ( ياخدها من ايدها ويوريها الونش تحت ) ماجد بابتسامه : اجرتهولك مخصوص غاده : ماجد انت اتجننت !! افرض حد من الجيران شافك او بابا مثلا ماجد باستغراب : طب وايه المشكله ما يشوفونى عادى غاده : لا طبعا مش عادى .. بابا لسه متكلم معايا ف الموضوع دا وقالى لو عرفت انكو اتكلمتو هخليه يطلق بطريقتى .. بلاش نستهون بيه ماجد : ولا انتى تستهونى بيا .. انتى عبيطه ولا ايه ! .. مش معنى انى سيبتك تروحى معاه ف كده يفتكره او تفتكريه ضعف .. لا انا بس احترمته مش اكتر .. لكن لو عايز اخدك دلوقتى محدش هيقدر يمنعنى غاده : متبقاش عنيد .. الامور كده هتتعقد اكتر ماجد : وانا عشان كده سيبتك ومحبتش اعند .. لانى عاوزك بالتراضي مهما كان دا اب مينفعش نلغيه من حياتنا كده غاده : طب انت جاى ليه دلوقتى ؟! ماجد : هاجى ليه يعنى ! غاده : مش عارفه بسألك ماجد : والله !!!! غاده : ايه ؟ ماجد : انتى رخمه ع فكره .. وكفايه عشان بوختى ومش لايق عليكى الثبات اللى بتمثليه دا ( تبصله ف عينه وتحس انه فاهمها اكتر من نفسها .. تترمى ف حضنه وتعيط وهو يضمها ويضايق عشانها ) ماجد : اهدى ماشي غاده بعياط : اول ما عرفت انى حامل فرحت اوى .. حسيت احساس غريب اول مره احسه .. كان نفسي يعيش اوى ماجد : دا قدر ربنا مينفعش نعترض عليه .. وبعدين كويس انها جت ع الاجهاض بس ومحصلتلكيش اى مشكله صحيه .. دا ف حد ذاته اكبر نعمه غاده بدموع : طب ليه عمر يعمل كل دا ! مكنش كده خالص .. كان حنين وكويس طول الوقت .. ازاى يتحول كده ؟؟ ماجد : هو صياد السمك ممكن يصطاد من غير طعم غاده : مش فاهمه ! ماجد : الصياد لازم يحط اكل للسمك ف الصناره عشان تغمز ويلم سمك بالهبل وياكل ويتبسط .. زى بالظبط الاسد بيحطوا لحمه ف العصايه ويحركوه بيها ف السيرك عشان عارفين ان الاسد محتاج لحمه فهيعملهم اللى هو عاوزه فبيخلوه يعمل شو قدام الناس واول ما يخلص بيرموله اللحمه بعد ما كسبوا من وراه فلوس كتير .. كذلك الصياد عارف ان السمك جعان فبيرميله الطعم .. فهمتى ؟! غاده : لا ( يبصلها ويضحك .. تكشر ) غاده : متضحكش وقول كلام مباشر ماجد : يعنى يا غاده دى حيل بسيطه بيختروعها الرجاله عشان يجذبوا الجنس اللطيف .. بيستغلوا احتياجهم للاهتمام والحب ومشاعرهم الفياضه وبيمثلوا شويه لحد ما يصطادوا الفريسه .. اول ما يصطادوها بيرجعوا ع طبيعتهم .. فتيجى واحده ساذجه زيك تقول دا اتغير .. لا هو متغيرش هو ظهر ع حقيقته بس .. خلاص اصطاد فريسته وكل لما شبع تفتكرى هيحطلها طعم تانى او هيهتم اصلا ولا هيزهق من طعمها ويدور ع فريسه تانيه ! غاده : يعنى انت بعد ما تصطادنى هتدور ع واحده تانيه !!! ماجد بزهول : دا اللى لفت نظرك ف كلامى ؟! غاده بنرفزه تزقه : اوعى متلمسنيش ماجد بضحك : انتى مجنونه يابنتى ! .. انا بشرحلك حاله عمر بس .. لكن ف نوع تانى من الرجاله مش بيمثلوا عشان يصطادوا .. هما بيبقي الطبيعى بتاعهم حب واهتمام وبيبان ف التعامل غاده : ازاى بقي ! ماجد : يعنى مشاعره بتبان ف حركاته .. هتحسي بحبه لوحدك .. لو انتى بتحبي حد والمفروض انكو ف علاقه .. هيحصل اتصال روحى بينكو وهتحسي بحبه ف كل فعل بيحصل .. اعرف واحد صاحبي كان دايما ف مشاكل مع البنت اللى مرتبط بيها وع طول منكده عليه .. قولتله اكيد مش بتحبك رد عليا " كل واحد ليه طريقه للتعبير عن حبه .. جايز هى مش عارفه تثبت دا قدامك .. لكن انا بحس حبها ف اى حاجه بتعملها " فهمتى بقي الحب احساس مش تفكير خالص .. مفيش حاجه اسمها تفكرى وتسألى عشان تتأكدى من الحب .. لو محستوش يبقي عمرك ما حبيتى ( تتنهد وتبصله كل كلمه هو قالها دخلت قلبها وكأنه بيأكدلها احساسها تجاهه .. تقرب وتحضنه تانى .. يرفع وشها بايده .. ويبصلها ) ماجد بهمس : وحشتينى غاده بابتسامه : وانت اوى ( يضمها جامد .. يقاطعهم صوت خبط ع باب الاوضه .. تتفزع غاده وتبعد عنه وهو يضحك تحط ايدها ع بقه لان صوت ضحكه كان عالى وتبرقله ) غاده بصوت واطى : ششششش وطى صوتك .. اخبيك فين انا دلوقتى !!!! ( ماجد يشيل ايدها ) ماجد بضحك : افتحلهم وانا هستر عليكى واتجوزك ( تديله بالبوكس ع كتفه ) غاده بهمس : انت هتهزر .. اقعد ورايا ماجد : هتدارينى بجسمك يعنى غاده : اه ( يمسك وسطها بايده ويشدها ) ماجد : دا هيدارى فيا ايه معلش ! ( الباب يتفتح وهى تسيبه وتخرج بره بسرعه وهو يفضل ف مكانه .. تلاقي مصطفى داخل ) غاده بتوتر ظاهر : خير يا مصطفى ايه اللى مصحيك دلوقتى ! مصطفى : مش جايلى نوم غاده : طب عاوز حاجه اعملهالك ؟! مصطفى : لا ابدا كنت جاى اخد الشاحن بس غاده : اه طب يلا خده عندك اهو مصطفى : ماانا هاخده اهو غاده بتوتر : اوك مصطفى : انتى بتعملى ايه ف البلكونه دلوقتى ! غاده بتوتر اكتر : لا ابدا الجو حر قولت اتهوى مصطفى : سايبه التكيف وبتتهوى ف البلكونه غاده : لا ماهو التكيف مطفى مصطفى : بجد والله مطفى ! غاده : اه ايوه ( يبص يلاقيه مفتوح .. يرفع حاجبه وهى تبص بعيد .. ياخد الشاحن وقبل ما يخرج ) مصطفى : غاده غاده : ايوه ! مصطفى بابتسامه : ابقو اقفوا ف الناحيه التانيه بعيد عن اوضتى عشان سمعت كلامكو كله غاده بصدمه : احنا مين !!!! مصطفى : انتى والهوا ( يضحك ويخرج ويقفل الباب وراه .. وهى تدخل لماجد اللى ميت ع نفسه من الضحك ) غاده بغيظ : مبسوط اوى ماجد بضحك : جدا ( تضحك ع ضحكه .. يبصلها ويقرب عليها ) ماجد : ما تيجى اخطفك تضحك غاده : نعم ! ماجد : نفسي ابقي مجرم وعاوز ارتكب معاكى جرايم وتدينى مؤبد ( تضحك عليه جامد وبعدين تفتكر ) غاده : ايوه صح .. انت اشتغلت حرامى او بادى جرد قبل كده ! ماجد : مش فاهم غاده : اصلك كسرت الكرسي وفكيت نفسك وطفشت القفل وشلتنى وجريت زى النعام ولا كأنك شايل قلم .. وسرقت المكنه وهربتنا بيها وكأنى مع مصارع او ف فيلم اكشن وانت البطل .. مع ان ميبانش ع ملامحك الاجنبيه وشكلك الفرافيرى دا يضحك ماجد : شكلى صغير بس ننيجا غاده بضحك : بتكلم جد ماجد : كل واحد عنده قوه روحيه لما بيعوز يطلعها بتطلع يا موهى غاده تخبطه ف بطنه وتضحك : انت يا عم الاستظراف .. هتقتلنى بخفه دمك دى ( يبوس دماغها وياخدها ف حضنه ) ماجد : انا نفسي مش عارف .. كل اللى فكرت فيه انى مستحيل اخليكى تتأذى وحاولت ع اد ما اقدر صدقينى .. كنت عاوز احافظ ع ابننا ب.... ( تحط ايدها ع بقه وتسكته ) غاده : انت حافظت وزياده .. دا قدر قولنا ( يبتسملها وتفضل حضاناه وبيبصوا للسما .. الفجر يأذن .. يقرب ع ودنها ويهمسلها ) ماجد بهمس : همشي واجيلك بكره غاده : خليك معايا شويه ماجد : هاجى بكره وعد ( يبتسملها.. يرن ع الراجل صاحب الونش يرفعهوله .. يبوسها ويركب وينزله .. وهى تتابعه لحد ما يركب عربيته ويمشي .. يعدى اليوم .. تانى يوم .. ماجد يتصل بجابر لكن جابر ميردش عليه .. يروحلهم بعد العصر .. يخبط ويفتحله مصطفى ) مصطفى : ياااه لحقت وحشتك ماجد بابتسامه : الحب ولع ف الدره يابنى مصطفى : لا وانت الصادق دا ولع ف البلكونه ( يضحكوا .. يدخلوا مصطفى يدخل ينادى جابر .. غاده تقف ع باب الاوضه مبتسمه وبتبصله كأنهم لسه مخطوبين وهو استمتع باللحظات دى لانه اتحرم منها فتره خطوبته حس نوعا ما انها تعويض ل قبل جوازهم .. شويه ويخرج جابر ويشاور لغاده عشان تدخل الاوضه .. تكشر وتبصله بضيق وتدخل .. يقعد جابر مع ماجد ) جابر : خير ! ماجد : ازى حضرتك يا عمى جابر : كويس ماجد : يارب دايما جابر : مقولتش جاى ليه !! ماجد : عمى انا مقدر خوفك ع غاده ك أب بس والله انا حاولت ع اد ما اقدر عشان متتأذيش .. حتى لو مكناش هربنا كنت همضي ع الصفقه برضو عشان متتأذيش .. صدقنى حضرتك باصص للصوره من جهه واحده بس جابر : خلصت كلامك ! ماجد : لا جابر : اتفضل ماجد : انا حابب انها ترجع معايا .. عاوز اعوضها عن ابننا اللى متخلقش .. عاوز اكون جنبها الفتره دى لان احنا الاتنين محتاجين دا جدا .. بعد اذن حضرتك طبعا لو توافق وارجعها معايا ع الاقل نقدر نتخطى اللى حصل مع بعض زى ما عيشناه مع بعض جابر : خلصت ؟ ماجد : ايوه ( يقوم جابر يقف ) جابر : شرفتنا ماجد : مش فاهم ! جابر : يعنى اتفضل جيت وقولت كلامك وسمعتك .. لكن سبق وضحت انك مش هطولها صح .. لما احس انك تستحقها فعلا هرجعهالك معززه مكرمه .. غير كده لا ماجد بنرفزه مكتومه : وحضرتك هتحس ازاى وانت مش مدينى فرصه اشوفها حتى !!!! جابر : احس زى ما احس بقي .. دى حاجه تخصينى ماجد : تمام يا عمى انا هحترم انك ف مقام والدى وهنفذ كلامك بس لو طال فاعذرنى ع اللى هعمله جابر : انت بتهددنى ! ماجد : لا ابدا انا بس بطالب باقل حق ليا ان مراتى تبقي جنبي .. حضرتك والداها ع عينى وراسي لكن انا جوزها برضو وحاليا شرعا ودينا وقانونا انا رقم واحد ف حياتها .. بس سبق وقولتلك انى بعتبرك والدى فكلامك يحترم وع راسي كمان جابر بعصبيه : اتفضل عشان متعصبش عليك ( يخرج ماجد وغاده قعدت ف الاوضه تعيط ) مصطفى : بابا انت مزود..... يقاطعه جابر بزعيق : مش عاوز اسمع اى كلمه ف الموضوع دا .. انا عارف انا بعمل ايه كويس ( يسكت مصطفى وجابر ينزل الورشه .. تصحى نعمات وفرح تحكيلها اللى حصل ) نعمات : لا ابوكى دا دماغه ضربت .. دا مصدق عاوز يرجعها جنبه .. يختى ايه خوته الدماغ ديه فرح : مش عارفه اتمتع بالاجازه اللى لسه واخداها من كام يوم .. يعنى بقالى 11 شهر ف تعب ومناهده وفرهضه ويوم ما اخد اجازه ترجعولى غاده البيت .. يادى النيله عليا ( تبصلها نعمات وتقلع الشبشب وتحدفها بيه ) نعمات : يعنى انا عاوزه احل المشكله عشان منخربش ع اختك وانتى بتفكرى ف اللى هتعمله فيكى والاجازه .. ( تعلى صوتها ) .. قووووومى من وووووشى فرح : انتى كل شويه تحدفينى بالشبشب .. هاتى ام الشبشب دا ( تروح فرح تقلعهولها .. تمسكها نعمات من دراعها وتكتفها ع رجلها .. وتقلع الشبشب وتضربها بيه ) فرح بزعيق : بهزر معاكى يا وليه .. اااااوعى بقي نعمات تضربها اكتر : انا وليه يا بنت الجزمه ( تفضل تضرب فيها وفرح بتصوت وتضحك ف نفس الوقت .. يعدى الوقت .. تانى يوم .. ف صاله المحكمه .. ماجد قاعد وبيبص لسليم وعمر باستحقار وتكبر .. يخرج القاضي ) القاضي : حكمت المحكمه حضوريا ع المتهم عمر محمد فاروق المحمدى بالسجن لمده 10 سنوات .. ( يحصل دوشه ف القاعه .. يخبط القاضي ع الدسك قدامه ) .. كما حكمت ع المتهم سليم على جمعه الانصاري بالمؤبد .. رفعت الجلسه ( ياخدوهم العساكر وهما خارجين يبصوا لماجد اللى لبس نضارته وابتسم بهدوء وهو خارج .. عدى بينهم ومن غير ما يبصلهم ) ماجد بابتسامه بارده : مش قولتكوا ارتكبتوا جر..يمه مش اد عقباتها .. اشربوا بقي ( يسيبهم ويخرج وهما اتحسروا ع عمرهم اللى هيضيع جوه السجن .. يرجع ماجد البيت ومش قادر يبعد عن غاده اكتر من كده .. يلم اخواته كلهم ويروح ع بيتها .. تفتحلهم نعمات وترحب بيهم شويه ويخرج جابر يقعد معاهم ) أكرم : طبعا حضرتك عارف انى اكبرهم وقايم بدور بابا الله يرحمه جابر : ممم وبعدين ! أكرم : حضرتك ليه بتعاقبه ع حاجه ملوش ذنب فيها ؟؟ جابر : انا مبعاقبهوش انا بس بعرفه قيمتها .. انا بنتى مش للبهدله .. بنتى تقعد وتتستت وتتشال جوه العين وع الراس كمان مش تتبهدل بالشكل دا وتجهض اول عيل ليها تامر : طب ما بنتك كده فعلا .. ماجد مبيتسحملش عليها اى حاجه .. ولو حد ضايقها بس حتى لو امى مبيسكتش وبيرجعلها حقها تالت ومتلت .. اما بالنسبه للاجهاض دى اراده ربنا وبعدين هو اول عيل دا ابنها لوحدها .. ماهو كمان خسر ابنه جابر : والله كله بسببه .. الناس كانو مستقصدينو هو عشان البيه عاملى فيها بطل اوى ومش عامل حساب لاهل بيته .. فيتحمل بقي ماجد : يا عمى هما ناس منافسين للشركه .. بيمشوا شغل بما لا يرضي الله .. عاوزنى اطبطب عليهم يعنى ولا اعمل ايه ! جابر : لما اتأكد انك تستحقها هرجعهالك ماجد بعصبيه : هو ايه تتأكد تتأكد .. انا وهى حرين مع بعض حضرتك تدخل بينا ليه ! جابر : اتكلم عدل معايا .. الا والنعمه انسي انك جوز بنتى واروحك ع نقاله أكرم : اهدى حضرتك الكلام مش بالاسلوب دا جابر : لا مفيش اسلوب اصلا .. نورتونا ( يقوم يقف ويستناهم يقوموا .. يبصوا لبعض وماجد بيشاورلهم يستنوا ويشاور لاكرم يتكلم ) أكرم : يعنى حضرتك لو الوضع معاكس ومصطفى هو اللى عرض مراته لكده .. كان هيبقي دا موقفك ! جابر : انا مبعكسش الادوار .. لما يبقي يحصل نبقي نشوف تامر : طب حضرتك ممكن تقعد نتكلم شويه ( يقعد جابر ) شيرى : طب ممكن عقبال لما تتكلموا ادخل لغاده .. معلش حابه اقولها حاجه نعمات : طبعا يا حبيبتى .. ( تشاورلها ع اوضه ) .. هتلاقيها ف الاوضه دى ( تقوم شيرى وكلهم يرجعوا يتكلموا .. تخبط خبطتين وتدخل .. تلاقي الاوضه فاضيه .. تنادى ) شيرى باحراج : غاااده ( يخرج مصطفى من البلكونه ويبصلها باستغراب وهى تتصدم من وجوده ) مصطفى : خير ! شيرى : مش دى اوضه غاده ؟ مصطفى : لا دى اوضتى .. اوضه غاده اللى لازقه ف دى شيرى : اوك ( كانت لسه هتخرج ) مصطفى : ايه اللى جابك معاهم وبتسألى ع اختى ليه !! من امتى وانتى مهتميه اصلا بعلاقتهم ؟؟ شيرى : وانت مالك مصطفى : دى اختى .. يعنى مالى ونص شيرى : ملهاش علاقه اختك ولا لا .. ياريت ما تتحشرش ف اللى ملكش فيه ( يقرب عليها وتخبط ف الحيطه وهو يحط ايد ع الحيطه جنبها ) مصطفى : لسانك عاوز قطعه شيرى بتوتر بتحاول تداريه : وانت عاوز تتربى ( يضحك ع شكلها ) مصطفى : انا ساكت عليكى بمزاجى ع فكره .. فاتظبطى لاظبطك شيرى : المفروض اخاف انا كده مصطفى : لا خافى لما اظبطك مش دلوقتى شيرى : ابعد كده مصطفى : تؤتؤ .. مش قولتى الشاطر اللى يضحك ف الاخر وانا حابب اضحك ( تزقه ولسه هتتحرك رجلها تتلوى .. كعب جزمتها اتكسر كانت هتقع تمسك فيه جامد .. يشدها يوقفها ) مصطفى بضحك : متعمليش اسد وانتى شرازى ف نفسك كده شيرى بعصبيه : ما تخليك ف حالك .. اوعى ( تيجى تمشي تعرج جامد وهتقع ) مصطفى بضحك : اسندك يا نينه ( تبصله بعصبيه وتمسكه من خده بايدها وتضغط ع خدوده ) شيرى بغيظ : بطل سكر عشان مضربكش ( يبصلها ويبتسم ويركز ف عنيها .. ف لمحه تمرد وقوه ونرفزه .. نوعا ما اتبسط يمسك ايدها وينزلها ويقرب من ودها ويهمس ) مصطفى بهمس : ع فكره انا بحب البت اللى بتكابر .. زيك بالظبط .. فيستحسن تخرجى عشان دى اوضه نومى زى ما انتى شايفه .. وانتى نوعى المفضل .. والشيطان تالتنا .. هتخرجى ولا ايه ! ( يبصلها ف عينها وهى برقت ووشها احمر وسخن ) شيرى بتوتر : يا سافل ( تشيل جزمتها وتجرى ع بره وهو يضحك ع شكلها وحس باحساس غريب من تعامله معاها بس مقدرش يفسر احساسه دا ايه .. بمعنى تانى تجاهله .. تخرج بحذر عشان محدش يشوفها تلاقيهم كلهم مش واخدين بالهم وبيتكلمو .. تخبط ع اوضه غاده .. تفتحلها فرح وتدخلها .. تستغرب غاده وجودها جدا وبان ع ملامحها الاستغراب ) شيرى : اوكى .. باين جدا انك مستغربه حتى انا مستغربه نفسي بس دا طبيعي تمام غاده : تمام شيرى : انا مش هنكر انى ف الاول مكنتش مبسوطه بعلاقتك انتى وماجد لكن بعد اللى حصل واللى ماجد حكاه ودرجه الحب دى فانا حقيقي بشجع ان العلاقه دى تكمل .. وكمان من بعد فرح اختك وحنتها والشو اللى حصل كان يجنن الموضوع مش وحش خالص بالعكس حسيته ونس وعزوه اكتر من الفيله والعربيات والناس الرسميه اللى طول حياتى بقابلهم .. انى واى كنت جايه اقولك ان ماجد اختار صح وانك جميله حقيقي وانا مبسوطه انك فرد ف عيلتنا ( تبتسم غاده ومبسوطه من كلامها وكمان نرجس وفرح يبتسموا ) فرح بابتسامه : والنبي انتى سكر هاتى بوسه ( تحضنها وتبوسها وشيرى تستغرب وبعدها تبتسم ) شيرى : ميرسيي نرجس : مال جزمتك ! ( تفتكر شيرى ويبان ع ملامحها التوتر ) شيرى : كعبها اتكسر بس غاده : انا عندى واحده نفس اللون البسيها لانك مش هتعرفى تمشي ب ديه شيرى : ملوش لزوم العربيه هتاخدنا من البيت للبيت ع طول غاده : لا طبعا ميصحش ( تقوم تجيبلها الجزمه وتعجب شيرى جدا ) شيرى : انا بعد كده هاخدك معايا وانا بعمل شوبينج نرجس بغرور مصطنع : دا ذوقى انا شيرى بضحك : واريفر هاخدكو انتو الاتنين ( يضحكو وتدخل نعمات وباين ع ملامحها الحزن .. تقلق غاده من شكلها ) غاده بقلق : استقروا ع ايه ! نعمات بحزن : هتطلقوا .. خلاص ماجد جاب اخره من ابوكى وراح يجيب المأذون ( يتخضوا كلهم وغاده تنزل دموعها وتبصلها وهى مش مصدقه ) غاده بدموع : ماجد وافق ! بالسرعه دى ؟؟؟ نعمات : حقه ابوكى كفره نرجس : ماما انتى بتتكلمى جد !!!! نعمات : بهزر طبعا .. قومى يختى البسي وامشي مع جوزك احسن صدعنا من الزن بتاعه دا ( يضحكو وغاده مش مستوعبه ) غاده : هطلق ولا هرجع متحيرنيش !!!! نعمات : تتطلقي ايه تفي من بقك دا انا ما صدقت خلصت منك .. قومى البسي ولمى هدومك يلا ( تلف وهي خارجه ) نعمات : مسم قال تطلق قال ( يضحكوا البنات وغاده تقوم تتنطط وتحضنهم كلهم حتي شيرى اللى حبت تحمسها لرجوعها زى اخوها ما اتحمس للمجيه وابتسمت .. يخرجوا البنات وتلبس غاده .. شيرى قاعده وكل ما عنيها تيجى ع مصطفى تلاقيه باصصلها وبيغمز ويشاور ع الاوضه توطى وشها بسرعه وتتوتر وهو مبسوط بشكلها دا .. شويه وتخرج غاده ) جابر : لو عرفت بس انها اضايقت هرجعها تانى ماجد : انت ليه محسسنى انى مشترى منك تلاجه !! .. مش كده يا عمى مش كده فكها شويه ( يضحكو ياخد غاده وينزلوا .. يعدى الوقت ويطلعوا الفيله .. وكله يروح اوضته .. يطلع ماجد وغاده اوضتهم اول ما يطلعوا يرمى ماجد مفاتيجه ع السرير ويفك زراير القميص ويبصلها ) غاده بضحك : ايه بصه حمدى الوزير دي !! ( يشدها عليه ويقرب ويبوس رقبتها ) ماجد بهمس : وحشتينى ( تتعلق ف رقبته ويضمها جامد .. تعدى الايام وتطلع نتيجه الثانويه العامه .. نعمات تتصل بغاده ) نعمات بفرحه : الو يا غاده .. يختى شرفتنا كلنا .. 98.5% .. بتقول هتخش اسمها ايه دى .. يوووه نسيت بس قالت تبقي صحفيه .. ايوووووه اعلام .. طيب يابنتى انتو معزومين عندنا كلكو انهارده .. اه ابوكى هيحتفل بنجاحها .. ماشي يا حبيبتى مستنينكو .. وهاتى حماتك معاكى اهو نراضيها شويه .. يلا ف امان الله .. سلام سلام سلام سلام سلام (تقفل غاده معاها ونعمات ونرجس يبدأو يجهزوا البيت للحفله اللى هتتعمل وفرح قاعده تطلب واى حاجه بتطلبها بتجيلها ف لحظتها .. فرحتهم بيها متتوصفش .. يعدى الوقت ويجى الليل .. توصل غاده والعيله كلها .. حتى نبيله اللى ماجد اصر عليها تحضر بدل لما تقعد لوحدها .. يستقبلهم جابر ونعمات بترحاب شديد .. وتبدأ .. الكل مندمج واقعدين يهزوا ونيفين وعلى جم واندمجوا كلهم مع بعض .. نبيله قاعده ع الكنبه بعيد عنهم كلهم وبتتابعهم من بعيد.. تلاحظ غاده وتقرب عليها ) غاده : ماما انتى قاعده لوحدك ليه .. احم سورى قصدى نبيله هانم ( تبصلها نبيله وتبص ع علا وتقى اللى مندمجين وبيضحكو وكمان تبص ع عيالها اللى مشغولين وناسينها تماما ) نبيله : مرتاحه هنا غاده : طب اكلتى ؟ نبيله : مبكلش من اى مكان كده لازم يكون اكل نضيف غاده : بس الاكل فعلا نضيف جدا وماما عملاه بنفسها وبعدين حضرتك مكلتيش من الصبح ( نبيله فعلا كانت جعانه جدا بس متبينش وبتكابر ) نبيله : مش عاوزه غاده بابتسامه : اوك ( تروح غاده المطبخ وتنقي اشيك طبق وشوكه وتحطلها مكرونه بشاميل وكفته وفراخ مشوين وتجيبلها كانز بيبيسي وتروح تقعد قدامها ع الارض ) غاده بابتسامه : مش هتاكلى برضو نبيله : ما قولتلك مش عاوزه هى عافيه غاده : لا طبعا مش عافيه بس تقريبا انتى بتاخدى كل يوم دوا ضغط ف نفس الميعاد دا ولازم تاكلى قبلها .. وكمان سيبتي الدوا ف البيت ولما مش بتاخديه بتتعبي وتدوخى ( تبصلها نبيله بزهول هى ازاى مركزه اوى كده .. تطلعلها غاده برشامه دوا من جيبها ) غاده بابتسامه : جبتهولك معايا عشان متتعبيش ( نبيله تبصلها كتير ) نبيله : فاكره انك كده هتضحكى عليا وتثبتينى !! غاده بضحك : وماله .. بس متتثبتيش اوى عشان بحب اشاكسك ( نبيله غصب عنها تضحك .. تاخد منها الاكل وتبدأ تاكل .. من اول معلقه بان ع ملامحها الجوع والانبهار بطعم الاكل ) غاده : شوفتى بقي انه احلى من بتاع فوزيه نبيله تبصلها : فعلا غاده : تمام يا نبيله هانم لو عوزتى حاجه شاورى بس وانا ف الخدمه ( لسه هتمشي نبيله توقفها ) نبيله : غاده ( تبصلها ) نبيله بابتسامه : قوليلى ماما واهتمى بيا كده ع طول .. عشان فوزيه بترفعلى الضغط اكتر ( تضحك غاده وتبتسم بفرحه وتقرب بحذر عشان تحضنها تلاقي نبيله استقبلتها بترحاب شديد .. لدرجه انه لفت انتباهم كلم واهل غاده حسوا بارتيارح من اللى حصل .. تروح تقف جنب ماجد .. يوطى عليها ) ماجد بضحك : بلفتيها ! غاده بابتسامه : اعتبرتها امى وعذرتها ( تبتسم .. يعدى الوقت وتخلص الحفله .. الايام بتمر ع الكل بسعاده وهنا .. نبيله وغاده علاقتهم اتحسنت جدا وبقت المقربه ليها وملازماها ف كل مكان .. شيرى ومصطفى كل شويه يتخانقوا ويعملوا مقالب ف بعض وبقوا يتحججوا عشان يشوفوا بعض مره مصطفى يروحلهم ومره شيرى تروح عندهم لانها صاحبت نرجس وفرح اليوم مش بيعدى عليهم الا بالخناقه اللى بتقلب اعجاب يومهم بقي يكمل بيها .. نرجس ومحمود بيعيشوا قصه حب جديده بس تقيله شويتين الاتنين باين ف تصرفتهم الحب والكل لاحظ بس هما بيكابروا ويعندوا رغم ان افكارهم احيانا بتخونهم وتفكر ف الموضوع لكنهم بيرفضوا الافكار دى ومسمتعين بالقرب اللى بدون تكلف دا .. اكرم وتقى رجعوا قصه الحب العنيفه قبل الجواز وبقي يقضي كل وقته معاها .. تامر وعلا الحب بيكبر بينهم واتخلق حب جديد جوه بطن علا حته منهم هما الاتنين وكل العيله طارت بيهم ومستنيه قدوم اول حفيد .. ف يوم ماجد رجع من الشغل متأخر .. طلع الاوضه لقي كل الانوار مطفيه .. استغرب جدا لان غاده مبتنامش من غيره .. فتح النور واتفاجئ بالارض اللى كلها ورد والسرير عليه ورد وغاده قاعده ف اخره وحاطه رجل ع رجل ولابسه فستان ابيض كب قصير جدا يدوب واصل لنص فخدها وضيق ومسيبه شعرها .. بان الاعجاب ع ملامحه رغم مرور الفتره دى كلها ع جوازهم الا انه بينهر ف كل مره يشوفها كأنها المره الاولى .. تقوم غاده وتمشي قدامه بدلع وتشغل اغنيه كلاسك .. تشده من الكرافت وتقربه عليه وتمسك ايده تحطها ع وسطها وتحط ايدها حولين رقبته ويبدأوا يرقصوا سلو ) ماجد بابتسامه : القمر دا بتاعى بجد ! غاده بدلع : اها كله بتاعك ماجد : ديكور الاوضه يهبل غاده : عاملته مخصوص عشانك ماجد : اشمعنا عشانى ؟! غاده : بصراحه كده .. ( تقرب ع ودنه وتهمس وهو يبرق ) ماجد بزهول : بجد ؟؟؟؟ غاده تحضنه : ايوووه يا احلى بابى ماجد : ف كام شهر غاده بضحك : اسبوعين بس .. كام شهر ايه احنا لحقنا ( يضحك ويشيلها ويلف بيها ) ماجد : بحبككككككك غاده بدلع تلعب ف زرار قميصه : يعنى مدبستش فيا ماجد بابتسامه : احلى تدبيسه ف حياتى ( يشيلها ويحطها ع السرير ويطفى النور ) ........ " الحب مش للحبيب الاول .. الحب للى يستاهل .. الحب بيجى بعد خناقات ومعافره واكتشاف العيوب والرضا بيها .. بيجى بعد الجواز وحدوث مشاكل وتخطيها مع بعض .. بيجى مع اول لحظه ضعف وانهزام للطرف التانى .. الحب ضعف صعب تلاقي حد يحتوى ضعفك .. صعب تلاقي اللى يستحمل تعبك ويقدر مجهوداتك ويشجعك ع اقل حاجه بتعملها .. عشان كده اختار اللى تستقوى بيه .. هى لحظه امان مع اول شعور باختفاءها انسحب .. عافر .. اثبت .. متتخلاش طالما اللى قدامك يستاهل ....... تمت....