نقطه تحول ج2

روايه ” نقطه تحول ”
ل : فاطمه عيد

حلقه 17

( يخرج عمر من القسم ويركب عربيته ويطلع الفون بتاعه )
عمر : ايوه .. نفذ بكره
( يقفل فونه ويحرك العربيه .. يعدى الوقت .. ماجد يروح البيت يطلع اوضته ميلاقيش غاده يستغرب .. ينزل كانو كلهم بيتعشوا )
ماجد : انتو روحتو الفرح انهارده ؟
تامر : ايوه لسه راجعين
ماجد : طب مجبتوش غاده معاكو ليه ؟!
أكرم بغلاسه : وبتسأل عليها ليه مش مقموصين من بعض
ماجد : مش ناقص استظراف .. مجبتوهاش ليه !!
تقى : هى قالت هتبات انهارده هناك عشان هى ونرجس يروحوا الشغل سوا
ماجد : اوك
تامر : طب ما تكلمها او تروح تجيبها
ماجد : لا براحتها .. بعد اذنكو
( يطلع اوضته وهو مضايق .. هو اه مش حابب يتكلم معاها بس حابب وجودها جنبه .. يغير هدومه وينام ع السرير وعمال يتقلب مش عارف ينام .. يطلع الفون وكان هيتصل بس يسرح ف صورتها اللى حاططها خلفيه .. يفضل يبصلها نظرات كتير غيظ وضيقه وحب .. الوقت عدى عليه وهو ف نفس الوضع دا مش عارف عدى اد ايه بس يفوق لما يسمع الفجر .. يقفل التلفون ويقوم وبعدها ينام بتعب .. تانى يوم .. ف الشركه .. ماجد قاعد ف مكتبه وكل شويه يقوم يسأل ع غاده .. يخرج للمره العاشره )
ماجد : محمود بق….
يقاطعه محمود بصوت عالى : لسسسسسسه مجتش .. اهدى بقي مش عارف اشتغل خيلتنى
ماجد : ما تتكلم عدل يلا
محمود : ماهو مش معقول كده .. دى مراتك يابنى كلمها شوفها فين
ماجد : شادين مع بعض شويه
محمود : طب اهدى زمانها جايه
( يسمعوا صوت ضحك ع السلم )
محمود : تقريبا دا صوت نرجس
ماجد : ايوه وغاده .. انا داخل مكتبى .. اول ما تدخل خليها تجيلى
محمود : خليها تاخد نفسها حتى البت لسه طالعه
ماجد وهو داخل المكتب : خليك ف حالك
( يدخل ماجد مكتبه .. غاده ونرجس يدخلوا الشركه )
محمود : صباح الخير
غاده ونرجس : صباح النور
محمود : غاده روحى شوفى ماجد كان عايزك
غاده بابتسامه : كنت رايحاله اصلا
محمود : تمام .. انسه نرجس تعالى انا اللى عايزك بقي
نرجس باستغراب : ليه !
محمود : هنشتغل سوا .. افطرى وروقى كده وتعالى مكتبي
نرجس : اوك
( تدخل نرجس مكتبها ومحمود يمشي .. غاده تبص ع مكتبه بابتسامه وتظبط لبسها وشعرها .. تقرب ع المكتب وتخبط )
ماجد : ادخل
( تدخل وهى مبتسمه وبتبصله وهو يبص عليها وبعدين يتابع شغله بهدوء .. تقرب عليه وتطلع تقعد ع المكتب جنبه )
غاده بابتسامه : كنت عاوزنى ف ايه !
ماجد ببرود : ياريت يا استاذه متتجاوزيش حدود الشغل .. اتفضلى اقفى مكان ما دخلتى
( تستغرب غاده طريقه كلامه )
غاده : انا كده مضايقاك ؟!
ماجد : اتعدلى الاول وبعدها نتكلم
( تحط ايدها ع وشه )
غاده : حبيبي انت لسه زعلان !
ماجد : اسمى استاذ ماجد .. ( يعلى صوته ويقف ) .. اتفضلى اقفى وبطلى اللى بتعمليه دا
( تقوم وتقف قدام المكتب وهو يقعد تانى ويبصلها )
ماجد : انتى عارفه اللى بيتأخر عن 10 ايه جزاءه
غاده بضيق من طريقته : لا عرفنى
ماجد : بيتخصمله نص يوم
غاده : اوك
ماجد : وبيتكثف عليه الشغل كمان
غاده : والله !!!
ماجد : يعنى حضرتك زى الشاطره تتابعى شغلك القديم اللى اتأخر طول فتره اجازتك وتخلصيه ف يومين
غاده بزهول : عاوز شغل شهرين اعمله ف يومين !
ماجد ببرود : بالظبط .. يلا ابدأى
غاده : ماجد انت مجنون صح .. انا مينفعش اشتغل اصلا .. ماجد انا ح…
يقاطعها ماجد : قولتلك استاذ ماجد .. ثانيا اتفضلى مبحبش الكلام كتير ف الشغل لانه ملوش لازمه
( تبصله وتسكت تماما وتسيبه وتخرج .. هو يحس انه زودها معاها شويه ويضايق من نفسه .. نرجس تخلص فطار وتاخد ورق الشغل بتاعها وتروح ع مكتب محمود وهى خارجه تلاقي غاده داخله ومتعصبه )
نرجس : مالك !
غاده بعصبيه : انا مش فاهمه هيفضل يعاقبنى لحد امتى !!!! انا اعتذرت وطبطت ودلعت ومفيش فايده .. اعمله ايه تانى ؟؟؟
نرجس : اهدى اهدى العصبيه غلط عليكى
غاده بصوت عالى : مدنيش فرصه حتى اقوله انى حامل .. واللى عليه .. ( تقلده ) .. اسمى استاذ ماجد .. الزمى حدودك
( تضحك نرجس ع طريقتها )
غاده بعصبيه : متنرفزنيش
نرجس بضحك : خلاص اهدى واقعدى كده
( تقعد غاده )
نرجس : بصي روقى كده وكلى ماما عملالك اكل مخصوص ليكى .. وانا هشوف استاذ محمود واجيلك .. اوكى ؟
غاده : اوكى
( تطلع غاده الاكل وتبدأ تاكل .. تروح نرجس لمحمود وتخبط )
محمود : ادخلى
( تدخل نرجس ومحمود يبصلها بابتسامه )
محمود : تعالى اقعدى
نرجس : ميرسيي
( تروح تقعد قدامه ع المكتب .. وتحط الورق )
محمود بابتسامه : بما انك خدتى اجازه يومين واتراكم عليكى الشغل .. فانا هساعدك عشان يخلص انهارده
نرجس باستغراب : هتساعدنى ف شغلى ! طب دا ليه ؟
محمود : مش فاهم
نرجس : يعنى حضرتك الكلام دا مش متوفر ف الشركه .. كل واحد يتحمل ظروف شغله لوحده .. ف غريبه شويه
محمود باحراج : انتى عارفه ان مؤهلك وشغلك ف الشركه عالين .. ف ضرورى انه يخلص
نرجس : امممم
محمود بتوتر : نبدأ بقي
نرجس : اه طبعا
( يبدأوا شغل .. ماجد خرج يتابع الموظفين ف الشركه .. يبص ع مكتب غاده يلاقيه مقفول .. يدخل من غير ما يخبط .. يلاقى غاده قالعه الكوتش وقاعده ع الكنبه مربعه رجلها وبتاكل مكرونه بشاميل وفراخ .. يبصلها بزهول وهى تبصله ببرود وتكمل اكل )
ماجد : انتى بتعملى ايه !!
غاده : مش واضح يعنى انا بعمل ايه !؟
ماجد بصوت عالى : انسه غاده ابدأى شغلك حالا وكفايه لحد كده
غاده بضحك : استاذ ماجد انا متجوزه ع فكره
( ماجد ياخد باله من جملته ويضحك وبعدها يبطل ضحك ويرسم الجديه ع ملامحه )
ماجد : اتفضلى لمى اللى عملاه دا
غاده : اقفل الباب دا كده
ماجد باستغراب : ليه !
غاده : اقفله بس
( يبصلها بحيره ويروح يقفل الباب ويرجعلها )
ماجد : خير !
( تقوم وتقرب عليه .. يوقفها بايده )
ماجد : غاده من فضلك
( تقرب عليه )
غاده بغمزه : عبرنا يا مدمرنا
ماجد : قولتلك الزمى حدود شغلك
غاده : يا جارحنى بلقمه ناشفه والعيش عندك طرى .. تقلان عليا ليه ما تحن يا مفترى
( ميقدرش يمسك نفسه ويضحك )
ماجد بضحك : بس بطلى
غاده بغمزه : ماتحن يا جن
ماجد : يابنتى كفايه
( تقرب وهو يخبط ف الكرسي ويقعد عليه تقف قدامه وتحاوطه )
غاده بابتسامه : هتصالحنى ولا اقتلك بقنبله لا نون لها
( يضحك ويبصلها بحب )
ماجد بابتسامه : اقتلينى
( يدوب هتقرب يقاطعهم دخول نرجس .. يتحرجوا وتتعدل بسرعه )
نرجس باحراج : سورى كنت فاكراكى لوحدك
غاده : نرجس انتى فصيله ليه !
نرجس : هاخد التارجت واخرج خلاص
( تاخد التارجت وتخرج وتقفل الباب .. غاده ترجع تحاوطه بابتسامه )
غاده : كنا بنقول ايه !
( يبعد ايدها ويقوم )
ماجد بجديه : كنا بنقول تلمى الاكل وتكملى شغلك
غاده : انت هتستعبط !
ماجد : نعم !
غاده بهدوء : اوك انت اللى اختارت
( تمسكه من لياقه قميصه وترميه ع الكنبه وتكتفه )
غاده : بقولك ايه يلااااا انت مش هيجى معاك الا العنف .. مش هطبطب وادلع لا .. ( تقرب راسه منها ) .. هتصالحنى ولا اتجه للعنف
( يضحك عليها وانها مش عارفه تثبت ايده حتى وكل شويه تقع منها )
ماجد بضحك : انتى كده عنيفه يعني !
غاده : اهاا
ماجد بابتسامه : طب اقتلينى بالقنبله بتاعتك
( تبتسم ويدوب هتقرب الباب يخبط .. تبصله وتكشر )
غاده : اتكل ع مكتبك يا ماجد .. انا عارفه اننا مش هنتصالح ف ام الليله دى
( يضحك عليها جامد ويقوم ويفتح الباب .. يلاقيه محمود )
ماجد : خير !!
محمود : تعالى شوف الورق دا وخلصنى مش وقته
ماجد باستغراب : ايه اللى مش وقته !
محمود : مش وقته الاكل
( يبص ع المكرونه والفراخ .. يبص ماجد لغاده ويضحك )
ماجد : قولها مصره تأكلنى
محمود : اكليه لما يروح
( يضحكو .. يروح ماجد مكتبه ويتابع الشغل .. يعدى الوقت .. ماجد يخلص شغل ويروح لغاده )
ماجد : خلصتى !
غاده : خلصت ايه بس ! دا شغل شهرين مش هلحق طبعا
ماجد يضحك : شهرين ايه بس .. انا مخلصلك كل شغلك اصلا .. انتى بتشتغلى ف شغل الشهرين الجايين
غاده : انت بتهزر صح !
ماجد : لا طبعا .. شيلى الحاجه دى وهستناكى بره
غاده : هنروح !
ماجد : لا هنبات
غاده : هه سكر
( يبتسم ويخرج يستناها .. تخلص وتحصله .. ينزلوا ويركبوا العربيه .. ف الطريق )
غاده بابتسامه : عاوزه اقولك ع حاجه
ماجد : قولى
غاده : جاهز
ماجد : ايوه سامعك
غاده : سامعنى يعنى
ماجد بضحك : ف ايه مالك !
غاده : بصراحه .. انا…..
( تقطع كلامها لما ماجد يقف مره واحده بالعربيه )
غاده : ف ايه !
ماجد : مش فاهم المتخلف دا قطع عليا ليه ما الشارع فاضي
( ينزل من العربيه ولسه هيروحلهم .. يلاقى 3 رجاله ماسكين شوم ومسد..سات ويقربوا عليهم يرجع للعربيه ولسه هيركب يقرب واحد منه .. وغاده تصوت اول ما تشوفهم .. يلفله ماجد ويضربه يجى التانى من وراه ويديله بالشومه ع دماغه .. يقع ف الارض والدنيا اسودت قدامه مش سامع غير صريخ غاده اللى بيروح واحده واحده .. يعدى الوقت .. يفتح ماجد عينه براحه . ويبص حوليه ومش مستوعب المكان لسه .. يبتدى يفوق يلاقي مكان قديم كله كركبه .. يحس ان جسمه متشل حركته يبص يلاقي نفسه مربوط ف كرسي من اول رجله لحد صدره .. يفتكر اللى حصل ويبص حوليه بسرعه يلاقى غاده ع كرسى جنبه مربوطه وتقريبا لسه بتفوق )