كيف اعيش معك ج٣

عمر : خلاص انا كمان خلصت شغل هاجى اخدكوا انتوا فى مول ايه ؟

لمار : مول ..

عمر : ماشى قولى لسلمى تخلى بالها من موبايلها لما اوصل تحت هكلموا

لمار : ماشى سلام

اعطت لمار الهاتف الى سلمى وبدت على ملامحها الضيق .. تفهمت سلمى الوضع وقالت مهدأه لمار : معلش هو قلق عليكى بس لما مردتيش

لمار بضيق : كان لازم يحط عذر فى دماغه زى انى ناسيه الموبايل او مش سامعه هو حاجه غريبه يعنى

سلمى : حطى نفسك مكانه كده اكيد كنتى هتقلقى برده وبعدين انتى عارفه عمر بيحبك وبيخاف عليكى قد ايه اعذريه برده يا ليمو

ابتعلت لمار ريقها وابتسمت بتوتر عند ” بيحبك وبيخاف عليكى ” وقالت : ماشى يلا بينا نكمل قبل ما يجى

سلمى : يلا

انهى عمر اخر ما تبقى من عمله وذهب اليهم فى الموول ليقلهم الى المنزل بسيارته .. وصلوا سوياً الى الفيلا استأذنت منهم سلمى وصعدت لتنام ثم صعدت لمار الى غرفتهم لتضع مشتراياتها
دخل عمر الى الداده ليطمئن عليها وصعد هو الاخر الى الغرفه ..

طرق عمر باب الغرفه ودخل بهدوء وجد لمار تمشط شعرها سارحه فى المراه

قال عمر مازحاً : متبصيش فى المرايه كتير ممكن تتلبسى

التفت له لمار وعادت مره اخرى لتمشيط شعرها ولم ترد عليه

اقترب عمر منها ببطئ وضع يده على كتفها و ادراها اليه انتفضت لمار وابتعدت عنه جذبها امامه مره تانيه فقالت بغضب : نعم !

عمر : نعم كمان دا انتى شكلك زعلانه منى خالص

لمار بضيق : مش زعلانه هزعل من ايه

عمر : انا اسف عارف انى زعقت فيكى بس والله غصب عنى

لمار : مش مبرر ياعمر انت عارف انى مبحبش حد يزعقلى

عمر بحنان : خلاص بقى انا اسف متزعليش

لمار : طيب ياريت تبقى اخر مره

اقترب منها عمر اكتر قائلا بهمس : حاضر تؤمر مولاتى بأى حاجه تانيه ؟

رجعت لمار الى الوراء لاقترابه منها فاقترب منها اكثر حتى لاصقت الحائط وقف أمامها ينظر فى عينيها مباشره .. سجدت بأعينها فى الارض هرباً من نظراته التى كادت ان تفتك بها
وردت بهدوء للتخلص منه : لا مفيش حاجه خلاص عدينى بس عايزه انام شويه
عمر بنفس النبره : ولو مبعدتش ؟

لمار : هبعدك انا

وبالفعل دفعته لمار الى الامام ولكنها لم تؤثر فيه .. اقترب عمر من وجهها ببطئ أنفاسه الحاره تلفح وجهها
كاد ان يفعل شيئاً ولكنه تراجع فى اخر لحظه أغمض عينيه بشده قبلها على جبينها برقه وقال بصوت متهدج : متقدريش تبعدينى
هسيبك عشان تنامى وهصحيكى على الغدا