طفله العاصم
كدا انا بحبك وعاوز اتجوزك حور بدمـ,ـوع وازى تقوله انها لسه متجوزه عاصم وبتحبه وفى نفس الوقت مش قادره تكسر قلب فهد اللى اكرمها فهد انا اسف انسي اللى قولته خالص وهدى وخرج فات اسبوع ورجع عاصم للقاهره فهد اخد حور يفسحها فى الاجازه زى ماوعده فى القاهره وعاصم عزم فهد عل خطوبه اخوه حور جوه بتلبس فهد يلا اجهزى يا حور هنتاخر حور خلاص يافهد خلصت خرجت حور بفستان بيج وطرحه زرقاء نفس لون عيونها وكانها حوريه فهد اتسمر مكانه لما شافها فهد قدامى ياست هانم ربنا يسترها متخانقش مع حد النهارده بسببك حور راحت الخطوبه وهى متعرفش انه
خطوبه اخو عاصم راحت هى وفهد الخطوبه وفهد اخد حور عشان يسلمو عاصم لف بصدمه لقي حور والصدمه لحوى لقيت كارما ماسكه فى ايده وعاصم شايل بيبي عل ايده حمزه واختفت ابتسامتهم هما الاتنين استوب17 عاصم لف بصدمة لقى حور و الصدمة لحور لقيت كارما ماسكة فى ايده و عاصم شايل بيبى على ايده حمزة و اختفت ابتسامتهم هما الاتنين عاصم حور فهد انت تعرف حور عاصم متمالكش نفسه و عناق حور قدام الكل و قدام فهد اللى اول ما شاف كده شد حور من عناق عاصم و ضرب فهد باستياء ازاى تحط ايدك عليها يا بن عاصم حووووور انتى
كنتى فين كل ده فهد انتى تعرفيه منين يا حور انطقى عاصم انت بتكلمها كده ازاى ديه مراتى فهد بصدمة و اتسعت عينه مراتك حور لاء مش مراتك يا استاذ عاصم مش حضرتك عندك كارما و حمزة ابنك ربنا يخليهملك عاصم انتى مش فاهمة اى حاجة انتى كنتى فين كل ده يا هانم انطقى عاصم للحظة استوعب انك كده حور عايشة مع فهد و ان البنت اللى حكيلها عليكى قبل كدا كان يقصد حور مراته عاصم مسك فهد باستياء عاصم بقي يا ابن ال كل دا قاعد معاكى ازى وكمان كنت عاوز تتجوزها ثريا ولده عاصم عاصم اهدى وبلاش فضايح
لحد كدا ولو كدا طلق حور عاصم شد ايد حور وسط الكل وخرج من الخطوبه حور ابعد عنى يا ابيه سيب ايدى عاصم بصلها باستياء كفيله انه اخرسها وركبها العربيه ووصلوا بيتهم حور رغم خوها بس حست بالامان لما وصلت بيتها عاصم باستياء بيدخلها الشقه وقفل الباب بجديه ادخلى يا هانم حور ابيه انا عاوزه اروح عاصم ضربها قلم حور لسه هتتملم عاصم ضربها قلم تانى عاصم القلم الاولانى علشان كل دا كنتى قاعده مع راجل غريب وكمان كان عاوز يتجوزك اما القلم التانى علشان قولتى بكل بحاحه قدامى انك عايزه تروحيله ويا عالم كان ايه اللى بيحصل بينكن حور
