قصة عشق
بقلم سحر فرج
قصى فرح جدا ان الازازة جت اودامه علشان يدايقها بسؤاله اكتر ويستفذها اكتر من كده فابص ناحيتها وفضل يفكر وقال … حد قالك انك مغرورة ومتكبرة قبل كده ولا لا ؟
فرح بغيظ قامت وقفت وقالت .. انا غلطانه انى لعبت معاكم لعبه رخمه زى كده وبعدين يا استاذ قصى احب اريحك .. ايوا انا مغرورة ومعترفه بكده لان مفيش واحده فى حلاوتى وجمالى ما اتغرش ليه بقى اياك تستريح .
انا طالعه انام يا سلمى هاتيجى معايا ولا اسبقك انا على فوق .
سلمى .. يا فرح قصى ما يقصدش السؤال ده هو يقصد ….. وقبل ما تكمل سلمى كلامها فرح قالت يقصد الى يقصده طالعه معايا ولا لا ؟
سلمى … لا لا خدينى معاكى يا فرح ثوانى هالبس شبشبى .
هدى وملك قاموا وقفوا هما كمان وقالوا .. واحنا كمان هانطلع ننام يالا تصبحوا على خير يا جماعه .
وفعلا طلعت البنات على فوق كلهم ودخلوا قعدوا شويه مع بعضهم فى اوضه ملك وهدى .
فرح بغيظ .. انا عاوزة اعرف انتم طايقين اللى اسمه قصى ده ازاى .. ده رخم اوى ودايما بيجر فى شكلى من واحنا صغيرين مش عارفه ليه .
سلمى .. حرام عليكى يا فرح .. ده قصى جدع جدا وراجل يعتمد عليه ودمه خفيف جدا جدا والله وحنين وبيحب الضحك والهزار بس مش دايما لما يبقى رايق لان معظم وقته فى شغله وقليل اوى لما يتلم معانا فى قاعده مش علشان اخويا بقول كده لااا حتى اسألى هدى وملك عليه .
هدى .. فعلا سلمى عندها حق وقصى ابن عمى جدع ودمه شربات وبيهزر ويضحك عادى خالص معانا وعمره ما زعل حد فينا .
ملك اللى كانت قاعده وباين عليها الحزن والزعل ومش هنا خالص ومش زى عاويدها وضحكها وهزارها اللى بيملى القصر كله .
سلمى بصت لملك وقالت .. اييييه نحن هنا روحتى فين ومالك كده من ساعه ما طلعنا وانتى مبوزه وبوزك شبرين فى ايه انتى كمان .. طيب فرح وزعلانه من طريقه قصى معاها من ساعه ما جت .. وانتى بقى ان شاء الله قصى مزعلك انتى كمان ولا ايه .
ملك بحزن … لا ابدا يا سلمى اصل صدعت اوى وهاروح انام ونبقى نكمل كلامنا بكره عن اذنكم .
هدى بصت لسلمى وعملت بكتفها انها مش عارفه هى مالها .
وفجاه فرح جالها فكرة وقالت .. ايه رايكم يا بنات ناخد بعضنا بكرة ونتمشى فى البلد شويه لانى انا زهقانه اوى وننزل كمان المدينه وتورونى مكان جامعتكم بالمرة علشان اسال على التحويل بتاعى واشوف الورق المطلوب والشروط لتحويلى عندهم .
