كيف اعيش معك ج١
بقلم حسناء محمود
عمر مشاكسا : من عاشر القوم بقى ياستى
لمار : هههههههه بقى كده ماشى
عمر : يلا بقى انا جعان اوى عيب المطعم دا انه دايما بيتأخر فى الاكل
لمار : بس القاعده هنا مريحه جدا
عمر : بتحبى الغروب ؟
لمار : اوى
عمر بغمزه : دا انتى رومانسيه بقى
لمار : هههههههه طب وانت بتحبه ؟
عمر بتنهيده : جدا
لمار : ما انت كمان رومانسى اهو
عمر : محدش ميقدرش يحب الغروب انا من زمان كان نفسى فى شقه على النيل بس بابا الله يرحمه كان مصمم
يبنى فيلا بعيد عن الدوشه والناس واهو رمانا فى اخر 6 اكتوبر
لمار : ع فكره عنده حق انا كمان مبحبش الدوشه ورغم انه مكان الفيلا بعيد بس هادى جدا
عمر : اه ما دا اللى مصبرنى
لمار : بس الفيلا دى جديده ؟ انا فكرتها من زمان
عمر : بقالها 10 سنين كان عندى 15 سنه وقتها وزعلت اوى لما مقعدناش على النيل
لمار : اصل الاستايل بتاعها
قاطعها عمر : عارف كلاسيك ماما اللى كانت مصممه تعمله كده
لمار بابتسامه : بس ذوقها حلو اوى
عمر : الله يرحمها كانت مهندسه ديكور
لمار : الله يرحمها
جاء النادل بالطعام والذى طلبه عمر مثل لمار
عمر : ياه انا جعان اوى
لمار : ههههه وانا جدا الشغل بيجوع
عمر : طيب يلا كلى
ساد الصمت قليلا ثم قطعه عمر لطالما احب ان يسمع صوتها طوال الوقت
عمر : مقولتليش بقى
لمار : ايه ؟
عمر : مين باباكى وماماتك محكتيش قبل كده
استغربت لمار كثيرا ذلك السؤال : اول مره تسألنى يعنى
عمر : وهو انا بشوفك فين اصلا ولما بشوفك بنتخانق
لمار : هههههههه خلاص بلاش سيره الخناق خلينا حلوين
بابا ياسيدى كان دكتور فى جامعه مشهوره فى امريكا وماما كانت دكتوره باطنه وقلب
عمر باندهاش : ايه دا انتى كنتى عايشه فى امريكا ؟
لمار : اه وجينا هنا وانا فى ثانوى ودخلت صيدله واستقرينا فى مصر
عمر : بس امريكا مش مأثره فيكى كتير
لمار بابتسامه : بابا وماما مكنوش محسسنى بفرق اه طبعا المجتمع مختلف بس كنا عايشيين فى حته كلها مصريين وعرب وكنا اصحاب
عمر : ومكنش ليكى صحاب امريكان ؟
لمار : لا كان ليا كتير بس هناك بيحترموا الاختلاف وبابا كان معلمنى متأثرش بللى حواليا
عمر : وهناك احلى ولا هنا ؟
لمار : هناك وهنا
هناك الصحاب واللمه والحريه والنظام وكل حاجه
هنا كل حاجه ليها روح بتحسها من القلب فى امريكا مفيش عواطف زى هنا
كان نفسى ابقى هنا من زمان كنت الحق يبقى ليا صحاب
