كيف اعيش معك ج١

لمار ضاحكه : صباح النور يا داده فكرت عمر بس شكلى ظلمته

الداده : ظلمتيه نص نص هو اللى قالى اصحيكى الساعه 10

دخلت لمار : ايه وهو لسه نايم بقى

الداده : لا دا صاحى من 8 الصبح وقاعد فى الجنينه

لمار : بيبيع لبن فى الجنينه ولا ايه ؟

الداده ضاحكه : يووه جتك ايه يا لمار اتعلمتى اللماضه منه

لمار : هههههههه لا طول عمرى بس الزمن اللى هدنى

الداده : بعيد الشر عنك من الهده خدى دا والبسى وانزلى يلا الفطار جاهز

مدت الداده يدها للمار باكياس

لمار باستغراب : دا ايه يا داده ؟

الداده : طقم سلمى اشترته ليكى واحنا خارجين البسى بسرعه بقى متتأخريش

قالت الداده جملتها ووضعتهم على الاريكه وانصرفت مسرعه قبل ان تبدى لمار أي اعتراض

ابتسمت لمار وقالت بهمهمه : ماشى يا داده بتهربى منى

فتحت لمار الاكياس ووجدت تايير طويل من الشيفون ابيض ومنقوش بورود كثيره الالوان وصغيره الحجم رقيقه

وفى كيس اخر جاكت جينز ازرق قصير مطرز بورود مثل التايير

وشنطه بيضاء اللون وحذاء ابيض ايضا
وفى علبه صغيره حليه للشعر عبار عن ورود من نفس النوع و خاتم من الفضه

نظرت لهم لمار باعجاب فقد راق لها رقه ذوق سلمى

تركتهم لمار واستعدت للاستحمام ثم خرجت وصلت فرضها ارتدت ملابسها
وكانت اول مره منذ فتره طويله ترتدى طقم كامل بالحلى فتذكرت والدتها التى كانت تعشق ” الاكسسوارات ” وتصمم ع اختيار ” اكسسوار ” خاص لكل طقم
تممت بابتسامه ” الله يرحمها ” ونزلت الى الجنينه

وجدت الداده وسلمى ينتظراها فى مكانهم المفضل وامامهم الفطور
استقلبتها الداده بابتسامه قائله : ما شاء الله اكبر ايه القمر دا

سلمى بمزاح : سيدى يا سيدى على الحلاوه انا كده هبدأ اغير بقى

لمار باحراج : شكرا يا سلمى بجد تعبتى نفسك والله

سلمى وقامت لاحتضانها : دا عربون محبه بس ياحبيبتى

لمار : مش محتاجه والله بس ذوقك حلو اوى

سلمى : المهم القالب اللى لابسه

الداده : القالب قمر ياختى

سلمى : ههههههه طب اقعدى يا قمر يلا افطرى

لمار ضاحكه : ماشى بس فين عمر الاول ؟

سلمى بغمزه : ليه ؟

لمار بغيظ : يعنى مصحينى بدرى وانزل ميبقاش موجود

الداده : لا موجود ف الناحيه التانيه من الجنينه كلى وروحى

لمار : لا هروح الاول واجيبه ياكل معايا

توجههت لمار الى المكان الذى اشارت به الداده
وجدت عمر ممسكا بشاكوش ويدق مسامير فى بناء خشبى
لم يشعر بوجودها فبدا منهمكا فى عمله وبدأ فى الغناء