من اجل ذنب
شادية: ربنا مايحرمنى منك بس انت بتيجى كل شهر علشان ترتاحى وكفاية عليكى مذاكرتك وشغلك كمان
سمر: يلا علشان نفطر وبلاش نتكلم فى الموضوع ده تانى
خرجوا كلهم علشان يفطروا وهما اقعدين على الفطار
عاليا: ابلة سمر وهو حضرتك هتسافرى النهارده
سمر: اه يا حبيبتى عايزة حاجة
عاليا: ابدا بس كنت عايزة فلوس درس الانجليزى
سمر: حاضر
شادية: ماقولتش ليها ليه
عاليا: علشان حضرتك لسه مقبضتيش معاش بابا
سمر: عادى ياماما انا كده كده كنت هسيب فلوس اصل الحمد لله صرفنا مكافأة فى الشغل
شادية: بس انتى فى غربة ومحتاجة كل قرش
سمر: انا الحمد لله بعرف ادبر امورى
على: وانا كمان محتاج فلوس
شادية: يااخى خلى عندك دم بدل ما تقول إنا اتكلف بالمصاريف وساعد اختى تقوم تقولها هاتى
على: أن لسه ثانوية عامة ياماما شغل ايه اللى عايزنى أشتغله
شادية بغضب : واحد زيك طول بعرض مش بيشتغل ليه ويصرف على الاقل على نفسه
كمان معندكش دم بتطلب فلوس من أختك وانت عارف ظروفها كويس
على بضيق : أنا ثانوية عامة ومحتاج كل دقيقة فى مذكرتى
شادية : مذاكرة أيه بلا نيلة هو انا بشوفك بتمسك كتاب
على : خلاص المرة الجاية همسك
شادية : شوفتى الواد ياسمر بيرد عليا الكلمة بكلمتها
سمر: أسكت خالص ياعلى خالص يا ماما كلها كام شهر على يخلص ويدخل الجامعة وساعتها هيشتغل وانا كمان اكون اتخرجت
الام: ربنا يعينك بابنتى
وقامت سمر من على الفطار
الام: رايحة فين
سمر: هدخل الاوضة ارتب حاجاتى اللى هسافر بيها
الام: بس أنت مفطرتيش حاجة
سمر: الحمد لله شبعت ياماما
على : أنتى مش قولتى عايزانى فى موضوع مهم
سمر : سديت نفسى عن الكلام دلوقتى هقولك بعدين بعد مااحضر شنط هدومى
وسابتهم سمر ودخلت اوضتها تفتكر أحوالهم من سنتين لما أبوها مات هو كان موظف
بسيط فى الجمعية الزراعية ومسابش ليهم أى فلوس غير فلوس المعاش وسمرأصرت انها
لازم تحقق حلم أبوها انها تتخرج وتبقى مهندسة واخوها وكيل نيابة واختها دكتورة
فقررت تشتغل وتساعد فى المصاريف ورجعت كليتها ودورت على شغل فى مكتب
هندسى أو شركة لكن من غير فايدة لحد ما شافت محل ملابس وقابلت صاحب المحل
واشتغلت من غير مامتها تعرف انها بتشتغل فى محل لكن عارفة انها بتشتغل فى شركة كمهندسة تحت تمرين
بقلم نيفين عبد السلام ( روايات ولاء يحيى)
فاقت سمر من شرودها على خبط الباب
