من اجل ذنب
اننا نيجى علشان يعملها مفاجأة
سمر: كل ده عمله
نهى: بصراحة الراجل ده بيحبك اوى وبيدور على اى حاجة يسعدك بيها وبعدين لم قولت لبابا قال عليه
راجل محترم بس انت عرفتى منين
دينا: مش وقته لم ترجع الكلية نعرف منها التفاصيل أما ليكم عندى خبر بمليون جنيه
سمر ونهى فى نفس واحد : خير
دينا: ابو الهول نطق
نهى: ابو الهول مين
دينا: مش سمر لوحدها غبية انت كمان
سمر بضحك: قصدها احمد
نهى: بجد
دينا: اه وربنا بعد مافقدت الامل نطق وهيكلم بابا الاسبوع الجاى
نهى وهى بتحـ,ـضنها: مبروك
دينا: عقبالك انتى كمان
وبعد ما خلصت السهرة الكل مشى ماعدا اهل سمر فسليم أصر انهم يعقدوا كام يوم لكن شادية رفضت
انها تعقد كام يوم واتفقوا انهم يمشوا الصبح وطلعت سمر مع سليم على اوضتهم بعد ما سلمت على اهلها
واتمنلوها السعادة
دخلت سمر مع سليم وهى خايفة فحس بيها سليم فقرب منها وقعدها على كرسي موجود فى الاوضة
سليم :خايفه من ايه
سمر وهى بتبص على الارض: انا مش خايفة
سليم: اومال وشك مخطوف ليه وجسمك بيرتعش
سمر : مفيش بس انت قولت اننا جواز على الورق فايه لازمته ننام فى أوضة واحدة
سليم: دى حقيقة بس لازم مننساش اننا زوجين ادام الناس واهلك موجودين هنا مينفعش تبقى انتى فى
أوضة وانا فى أوضة
سمربقلق: طب هنام ازاى
سليم: كل واحد فى اوضته انا على نفسى مش بعرف بأنام جنب حد
سمر: بحيرة يعنى اخرج دلوقتى
سليم: تخرجى ليه
سمر وبدأت تتعصب: مش انت لسه قايل إن كل واحد ينام فى أوضة
سليم بضحك طب ممكن تهدى كده وتعالى معايا وشدها من أيدها ومشى بيه ناحية مكتبة فيها كتب
سمر بحيرة: احنا جايين هنا ليه
سليم: اصبرى وفتح المكتبة ودخل بيها على أوضة فريدة دلوقتى عرفتى انا دخلت عليكى الاوضة ازاى
وانت كنت قافلة بالمفتاح
سمر بدهشة: ايه ده باب سرى
سليم: ده باب بيفصل بينى وبين أوضة فريدة انا وهى كنا بنحب نسهر ونام جمب بعض بس بعد ماكبرنا
فصلونا علشان مينفعش ففكرت كنت لسه اول سنة فى كلية الهندسة ازاى اعمل وكنت اتفرج ساعتها
على فريم قديم وجاتلى الفكرة منه وطبعا استغليت عدم وجود بابا وماما وعملت الباب السرى ده محدش
كان عارف بيه غير انا وفريدة وداده سيدة وبعدها فوزية من قريب وانتى دلوقتى فبكده تقدرى تتدخل
اوضتى منها على اوضتك محدش يحس بحاجة خصوصا اهلك لو هنا
