روايه رجل ج٢

فلاش باك
لاما كانت قاعده على السلم وبتلعب بعروسه جديده
ندى : الله حلوه العروسه دى تعالى نلعب سواء
لاما : لاء انا هستنى ميجو عشان بشوف العروسه الجديده
ندى بغيظ وهى بتشد العروسه : لاء هو كل حاجه ميجو انا هلعب بيها
وشدتها جامد وقعت لاما سلميتن على وشها وتعروت
جه ماجد بسرعه ولحق لاما وضرب ندى وخده منها العروسه وداها للاما

ندى ترجع للواقه وهى بتمسح دموعها
” هى اللى مكنتشى بترضى تلعب معايا … كل حاجه ماجد ..انا لازم اخد منها ماجد عشان متلقيش حد تلعب معاه ابدا ”
وفضلت تعيط

ماجد نزل لقى لاما نايمه على الانتريه وكانت محضره عشا حلو اوى بس برد …قرب منها وباسها ” انا اسف ياحبيتى عشان اتاخرت عليكى ”
لاما بتفوق من نومها بس لسه نيمانه :ماجد انت جيت ..هسخن الاكل …انت كنت فين
ماجد حط صبعه على شفايفها : هووووش
وشالها ودخل بيها اوضت النوم

الحلقه الحاديه والعشرون

لاما كانت نايمه فجاء لقت نور الشمس بيدخل اوضتها قامت وهى مخضوضه ” ماااااااااااااجد ”
بصت جانبها لقته نايم رجعت تانى براحه نامت على السرير وهى بتبصله وبتلمس ملامحه والابتسامه على وشها وبتشكر ربنا على السعاده اللى هي فيها بس كان جواها خوف من اللى جى ياترى السعاده دى هدوم ولا لاء

لاما صحت حضرت الفطار وشويه ولقت ماجد وراها وخدها فى حضنه
ماجد بابتسامه : وحشتينى …كده تنامى من غير مشوفك بليل
لاما بزعل : يا سلام …. انت كنت فين اصلا
ماجد بارتباك وهو بيبعد عنها : كنت فالشغل هكون فين يعنى
لاما : انا شوفتك لما جيت بالعربيه وبعدين قاعدت اكتر من ساعه وانت مجاتشى وفالاخر روحت فالنوم
ماجد : اصل …وانا طالع قابلت عمى محسن وطلعت معاه
لاما باستغراب : ليه ؟
ماجد : كان عاوزنى اكلم ندى عشان جايلها عريس
لاما بغيظ : ندى ….طيب وانت مالك
ماجد : هعمل ايه بس يالاما عمى دبسنى وبعدين متنسيش انها بنت عمى وليها حق عليه
لاما فضلت ساكته وكان باين عليها الزعل
ماجد قرب منها : ممكن اعرف حبيبى مكشر ليه ع الصبح
لاما : يعنى مش عارف … ماجد انت عارف ندى بترفض العرسان ليه ؟
ماجد باستعباط : اكيد يعنى مش مرتاحه لسه نصابها مجاش
لاما : لا ياماجد … عشان ندى بتحبك
ماجد : بس انا بحبك انتى
لاما : بس انا خايفه منها ومن طريقتها معايا ومعاك
ماجد : متخافيش مفيش اى حاجه هتاثر علينا …عشان انا مش هحب حد غيرك
لاما : بس
ماجد وهو بيقرب منها اكتر : من غير بس
امجد دخل عليهم وهو بيدعك فى عينه : مامى
ماجد وهو بيبعد عن لاما : ابنك مظبط نفسه
لاما بابتسامه : ايوه يا روح مامى
امجد : بتعملو ايه ؟
ماجد : ها ولا حاجه ياحبيبى بقول لماما سر
امجد وهو بيجرى على ماجد : قولى ثرررررر
ماجد شاله وهو بيضحك واخده فى حضنه