روايه رجل ج٢

……………………………………………………………….

بعد اسبوعين
ماجد داخل مكتبه وباين عليه الارهاق والتعب
حاتم : برده ملقتهاش
ماجد وهو بيحط راسه على المكتب : لاء
حاتم : وبعدين
ماجد بيأس : مش عارف …انا مسبتش حته مدورتش فيها … حاسس ان جارلها حاجه
حاتم : ان شاء الله خير … متقلقشى
ماجد : ده غير امجد اللى مش بيبطل عياط عاوزها وباباها ومامتها بيسالونى ايه اللى حاصل ومش عارف اقولهم ايه
حاتم : هم معرفوش حاجه من اللى حصلت
ماجد : لاء
حاتم : ولا حتى موضوع هيثم … ندى مقالتشى حاجه
ماجد : لاء هم بس عرفو انه كان مش كويس وواحد قاتله بس ميعرفوش اللى حصل معانا … وندى طلعت جدعه ومقالتشى اى حاجه
حاتم : طيب روح استريح شويه شكلك تعبان
ماجد بحزن : استريح ازاى وقلبى مش مستريح عليها
حاتم : متخافشى ياماجد ….. اللى حصل مع لاما مش شويه هى اكيد بس فى مكان بتريح نفسها فيه وهترجع قريب
ماجد : ياريت ياماجد … المهم تكون بخير
وقام ماجد وروح عشان فعلا كان تعبان اوى

ندى وقفه البلكونه بتتكلم فى التليفون
ندى : لاء متخافيش امجد كويس بس مش بيبطل عياط .. وماجد صعبان عليه اوى شكله مرهق اوى ومش بينام تقريبا … ارجعى بقى يالاما حرام عليكى اللى بتعمليه ده
لاما بدموع : مش قادره ياندى … مش قادره اورى وشى لماجد بعد اللى حصل انا ظلمته اوى معايا وهو ضحى عشانى كتير …وكمان هورى وشى للناس ازاى بعد اللى حصل
ندى : متخافيش يا لاما محدش عرف حاجه …انا وماجد مقولناش حاجه وموضوع هيثم عدى
لاما بدموع : خايفه اوى ياندى … حسه انى كل مقرب من ماجد بأذيه هو ميستهلشى منى كده
ندى : لاما ماجد بيحبك اوى …وانتى كمان بتحبيه اوى متخليش حبكم لبعض يتعسكم مش يسعدكم …. ارجعى يا لاما وانسى كل اللى فات وعيشى زى مانتى عاوزه مع الانسان اللى تحبيه
لاما : انتى ياندى اللى بتقولى كده
ندى : انا اتغيرت يا لاما حبك لماجد وحبه ليكى غيرنى بجد …انا كمان بحبكم اوى زى اخواتى ..ومتزعليش منى لو فيوم ضايقتك …عشان خاطرى ارجعى بقى لبيتك وجوزك ….ارجعى تانى وسطينا عشان فرحتنا تكمل
لاما بدموع : ماشى يا ندى ربنا يسهل …انا هقفل بقى سلام
ندى : سلام