روايه رجل ج١

لاما دخلت اوضتها وانهارت فالعياط .. وحطت ايدها على قلبها وهى حسة بوجعه
” لحد امتى هقدر استحمل الوجع ده …. لحد امتى هفضل اشوفه مع غيرى انا تعبت منه وتعبت من كل اللى حواليه مبقتشى قدره استحمل كلامه ولا حتى تصرفاته ”
مسكت ايدها وكانت لسه حسه بلمست ماجد لايدها ” حتى لمسته بقت بتوجعنى اكتر واكتر ”
مسحت دموعها” خلاص انا مش هبقى ضعيفه ولا هعيط تانى ولا هجرى وراء وهم وتعب نفسى على الفاضى …..انا مبقتشى ليه ولا حتى بقيت عاوزاه انا بقيت بكرهه بجد … بكره كلامه نظراته حتى لمسته لايدى …انا مش هستناه تانى وهكمل حياتى مع غيره ”
و مسكت موبيلها واتصلت بهيثم

…………………………………………………………………..

هيثم كان قاعد مع واحد صاحبه فى شقته
احمد : ها وبعدين عملت ايه
هيثم : عادى سبتها ومشيت
احمد : ليه يابنى كده … دى بت جامده وكانت كمان بتديك فلوس ومنجهاك
هيثم : ما انا عارف عشان كده مش عاوز اضيعها من ايدى .. البت غنيه وابوها هيظبطنى لو اتجوزنا
احمد : طب ازاى بقى وانت سبتها ومشيت
هيثم بغرور : متخافشى على اخوك هترجع
احمد : ياسلام … معتقدشى انها هتوافق على موضوع العرفى ده … البت ده مش هينفع معاهاغير انك تروح لباباها وتلعب عليه وهى ممكن تساعدك وتضغط عليه
هيثم وهو بيلف سجاره : يابنى مليش انا فحوارات الابهات الخنيقه دى … صدقنى هتيجى بس اتقل على الرز ..
هيثم لقى موبيله بيرن واسم لاما عليه
هيثم بابتسامه وغرور : هههههههههه شكلى مش هحتاج اتقل
احمد باستغراب : هى
هيثم بيشوارله براسه باه وبيرد عليها وهو عامل نفسه زعلان
هيثم : ايوه يا لاما
لاما بعياط : هيثم انا موافقه بس متسبنيش
هيثم بحنينه : طب اهدى ياحبيبتى … بتعيطى ليه بس
لاما : مفيش مضايقه شويه … بجد متسبنيش انت كمان
هيثم : متخافيش يا روحى مش هسيبك بكره نتجوز ونكون مع بعض على طول وهبعد عنك اى زعل وضيق
لاما :ياارب …. بس انا عندى شرط
هيثم : شرط ايه
لاما : هيبقى جواز على الورق بس يعنى هنكتب الورقه عشان اثبتلك انى كلامك غلط وانى بحبك وبس …..لحد متكون نفسك وتتقدملى رسمى
هيثم : بس
وسكت شويه وفكر
هيثم : ماشى وانا موافق … عشان بس متفكريش انى عاوز استغلك … انا بس عاوز احس انى مش بعمل حاجه غلط واننا مجرد اتنين متصاحبين … لا انتى هتبقى مراتى قدام ربنا وده كفايه عليه
لاما بابتسامه حزين : طيب … يعنى خلاص مش زعلان
هيثم بحنيه : مقدرشى ازعل منك اصلا … بحبك
لاما : بحبك
لاما الباب كان بيخبط
لاما : هيثم هقفل دلوقتى حد عاوزنى
هيثم : ماشى يا روحى هتوحشينى … سلام
قفل هيثم واحمد وقف يصقفله على براعته فى التمثيل
احمد : برنس الليالى … ايه ده ده انا نفسى صدقتك
هيثم بغرور : دى اقل حاجه عندى