روايه رجل ج١

فات حوالى اسبوع
ولاما لسه زى مهى طول الوقت قاعده فى اوضتها وحالتها النفسيه وحشه جدا كلهم كانو حواليها بس هى مكانتشى بتبطل عياط
وفى يوم ماجد طلع عشان يشوفها وكان قاعد معاها بس هى مكانتشى بتتكلم وطول الوقت ساكته
ماجد : لاما انتى كويسه
لاما مش بترد
ماجد بقلق : لاما انتى زعلانه منى … ردى عليه متخضنيش عليكى
لاما بصوت مبحوح : انا كويسه
ماجد : هو ايه اللى حصل يا لاما …انا شوفت العربيه مفيهاش اى حاجه ولا حتى خدش
لاما بدموع : مفيش …عملت حدثه
ماجد بشك : ازاى ؟
لاما بارتباك : ها …اصل كنت ماشيه وحد بداء يغلس عليه وانا وقفت وكنت خايفه وبعدين نزل وضربنى كان عاوز يسرقنى ويسرق العربيه بس انا ركبت العربيه بسرعه ومشيت
ماجد قرب منها وبحنيه : عشان كده كنتى خايفه ؟
لاما بخوف : اه
ماجد بابتسامه : معلشى يا لاما انتى بقيتى خلاص وسطنا متخافيش وبعد كده متنزليش لوحدك بليل لو عاوزه حاجه ابقى قوليلى زانا هجبهالك او انزل معاكى
لاما : حاضر
ماجد : انتى عارفه يومها كنت مع عمو مصطفى
وفجاءه قطع كلامه دخول ياسمين
ياسمين : السلام عليكم
ماجد باحراج وهو بيبعد عن لاما : اهلا اتفضلى
ياسمين : كنت جايه اطمن على لاما
ماجد : ااه…انا هنزل بقى بعد اذنكم
وبعدين بص للاما بحب : لاما لو عاوزه حاجه قوليلى
وخرج من الاوضه
ياسمين قاعده جانبها :عامله ايه يا حبيبتى
لاما : الحمد لله
ياسمين : يارب دايما … حاتم بيسلم عليكى كان عاوز يجى يطمن عليكى بس تحرج
لاما بابتسامه حزينه : الله يسلمه
ياسمين : مش تتجدعنى بقى الامتحانات كمان اسبوعين
لاما : ربنا يسهل
ياسمين : صحيح …هو هيثم فين بقاله فتره كبيره مش بيجى الجامعه
لاما لما سمعت اسم هيثم قلبها انقبض وحست بالخوف كانت كرهاه وكرهه تسمع اسمه
ياسمين : هو مش بيجى عشانك ولا ايه
لاما : معرفشى …معرفشى عنه حاجه
ياسمين باستغراب : ليه مش بيكلمك
لاما : لاء
ياسمين : انتم متخانقين
لاما : لاء …. غيرى الموضوع عشان خاطرى
وبداءت تعيط
ياسمين وهى بتخدها فى حضنها : ماشى يا حبيبتى …المهم بقى انا هجيلك كل يوم نذاكر مع بعض شويه
لاما : ماشى

……………………………………………………….