روايه رجل ج١

…………………………………………………………………..

ياسمين كانت فى اوضتها بتلبس عشان تقابل العريس
شويه والباب خبط : ادخل
عادل : ياسمين انتى خلصتى
ياسمين : اه يابابا
عادل : طيب تعالى افتحى للناس عشان انا وماما لسه مخلصناش
ياسمين : ايه لا طبعا مش هفتح لحد … ازاى يعنى هتكسف
عادل : مش وقت كسوف الناس بترن على الباب وانا لسه مخلصتش لبس .. ياله بقى ميصحش الناس ع الباب
ياسمين طلعت وهى مضرره ومكسوفه كده
وقفت وراء الباب وهى بتاخد نفسها وخضوضه اخدت نفس كبير وفتحت الباب وفضلت وقفه وهى متنحه
حاتم كان واقف قدامها وماسك بوكيه ورد كبير ولابس بدله وشكله زى القمر

الحلقه السابعه

لاما لبست ونزلت وهى على اخرها دخلت شقة ماجد كان مصطفى قاعد مع محس بيتكلمو سلمت عليه ودخلت الانتريه كان مامتها وسناء ومامت ندى قاعدين يتكلمو ويضحكو
لاما : السلام عليكم
سناء ابتسامه : ازيك يا لاما وحشانى كده مش بشوفك ليه
لاما : معلشى بقى يا طنط
ثريا بتريقه : مش لما نبقى نشوفها احنا الاول
لاما بضيق : هو فين الباقى
سناء : تقريبا ندى وماجد فالبلكونه ادخللهم
ندى سابتهم وراحت نحية البلكونه سمعت ندى
ندى: ماجد انا بحبك اوى بجد ونفسى تحس بيه
ووقفت وهى مصدومه وهى شايفه ندى وماجد قريبين اوى من بعض وماجد ماسك ايدها
ماجد كان لسه هيتكلم شاف لاما وقفه عند باب البلكونه وباين عليها الصدمه فضل باصص عليها
لاما فاقت و قبل ما دموعها ما تنزل : اسفه واضح انى جيت فى وقت مش مناسب
وجرت لجوه
ماجد شد ايده من ايد ندى : عجبك كده
ندى بضيق : وانا مالى … انا اللى قولتلها تتصنت علينا
ماجد : ندى اخر كلام فالموضوع ده انا بحب لاما ومش هحب غيرها … انسينى ياندى وابعدى عنى … وكفايه اللى حصل لحد كده
وسبها وخرج عشان يشوف لاما

لاما لما خرجت طلعت تجرى ندهت عليها سناء
سناء : لاما
لاما وهى بتمسح دمعه نزله غصب عنها : ايوه يا طنط
سناء : مالك يا حبيبتى
لاما : مفيش بس مصدعه شويه …. هطلع اشوف حبايه للصداع
سناء : طيب تعالى ساعدينى ادخل اوضتى ..عشان تعت من القاعده دى
لاما : حاضر
وسندت سناء عليها لحد الاوضه وقاعدتها على السرير
سناء بشك : لاما انتى مش زعلانه من حاجه
لاما وهى بدارى حزنها بابتسامه : لا ياطنط هو بس الصداع
طيب تعالى نامى جانبى هنا ونيمتها جانبها وخدتها فى حضنها
سناء بحب : فكره يا لاما وانتى صغيره لما كنتى بتجى تقعدى هنا جانبى وتشتكيلى من ماجد
لاما بوجع : يارتنى ارجع تانى عيله صغيره زى زمان ياطنط … كل همى عروسه جديده بابا يجبهالى و امتى هخروج اتفسح والعب مع ماجد
سناء : لكل زمن ليه حلاوته يا لاما … بس حنا لما بنكبر بنعقدها على نفسنا وبننسى روح الطفوله الحلوه …. متعقديش حياتك يا لاما واعملى اللى حساسه
لاما : مبقتشى حاسه بحاجه …. عارفه ياطنط الكل الناس شايفنى مغروره واسعد وحده فالدنيا وناس كتير يتحسدنى وبتقولهالى فى وشى ….بس محدش يعرف انى وحيده وجوايا وجع وحزن
سناء : عشان انتى اللى عملتى كده فى نفسك قفلتى على نفسك ومش بتشركى حد فى حياتك … اتكلمى يا لاما اتكلمى مع ماما او معايا او حتى مع ماجد زى زمان
لاما بخنقه : ماجد … ماجد بقى ابعد انسان عنى بعد ما كان اقرب انسان ليه
سناء : ليه بس احكيلى
لاما لسه هتتكلم دخلت عليهم ثريا
ثريا: ياله يا لاما حطينا الغداء
لاما : وطنط سناء
سناء : لا يا حبيبتى ان هاكل هنا … اكلى اصلا غيركم الممرضه هتجبهولى دلوقتى
لاما : وانا مليش نفس هقعد هنا مع طنط سناء
ثريا : لاء مينفعشى احنا كلنا متجمعين … ياله بلاش دلع
سناء : ياله يا لاما قومى كلى معاهم
لاما : حاضر
وقامت مع مامتها
وعلى السفره الكل كان قاعد ماجد قاعد جانب شهاب بيتكلمو مع بعض وشويه وجات عليهم ثريا ولاما
لاما قاعدت من سكات ومحاولتشى تبص لماجد ولا تتكلم مع حد وبعدين دخلت ندى من البلكونه
ندى : قوم ياشهاب .. انا عاوزه اقعد هنا
ماجد بصلها بستغراب بس هى ولا فرق معاها وقاعدت جانبه وعلى وشها ابتسامه عريضه لاما كانت بتبص عليهم وهى هتموت من جواها
شويه وبداءت ندى تحط اكل لماجد فى طبقه وتبصله وتبتسم وتبص للاما بابتسامه صفرا
لاما قامت من على الاكل : انا شبعت … عن اذنكم
مصطفى : طيب متقعدى معانا شويه
لاما : لا انا طلعه … مع السلامه
وطلعت تجرى وعين ماجد عليها مش عارفه يعمل ايه