قضيه شرف ج1
بقلم فاطمة عيد
ميار : تمام تصبحى على خير
كوثر : وانتى من اهله
( تخرج كوثر وميار تقوم وراها عشان متدخلش اوضه فرحه )
كوثر : فى ايه ماشيه ورايا كده ليه ؟!
ميار : ااا ااا اااه .. اه جايه اشرب
كوثر باستغراب : المطبخ اهو
( ميار واقفه مش عارفه تعمل ايه وكوثر تبصلها بشك )
ميار : عدينى كده اصحى فرحه .. ( تعلى صوتها ) .. فرحه .. فرووووحه قومى يلا .. ( تدخل الاوضه وتقفل الباب وتفتح النور وتعلى صوتها عشان كوثر تسمعها ) .. انتى نمتى باللبس .. قومى انجزى عشان ناكل
( كوثر تطمن وتدخل تنام .. ميار تبص من خرم الباب ولما تلاقيها دخلت اوضتها تتنهد بارتياح وبعدين تفتكر فرحه تجرى على الاوضه وتطلع فونها وتتصل تلاقى تلفونها مقفول .. القلق يتملكها اكتر .. تخرج من الاوضه وتروح تنادى مى عشان يشوفوا هيعملوا ايه .. تخبط على الباب بالراحه عشان متصحيش عبدالله .. تخبط كذه مره محدش يفتح .. تمشي وتقف فى البلكونه بتبص على الشارع ومستنيه فرحه تيجى .. فى الاوضه .. عبدالله نايم زى القتيل على السرير ومى قاعده جنبه وضامه رجلها لصدرها ومحاوطاها بايدها ودموعها بتنزل فى صمت .. هى سمعت تخبيط ميار بس مقدرتش تفتح فقررت تطنش .. بعد ربع ساعه .. ميار اخيرا لمحت فرحه نازله من عربيه عمر .. تتصدم وتتضايق اوى من اختها وتخرج تستناها عشان تفتحلها الباب .. فرحه يدوب دخلت مدخل العماره وتوقفها هاجر )
هاجر بصوت عالى جدا : يلهوى ياست فرحه يلهوووى .. مين عمل فيكى كده
( فرحه تتخض وتجرى تحط ايدها على بوقها )
فرحه : اسكتى يخربيتك هتفضحينى
هاجر بصوت واطى : مين عمل فيكى كده
( شعرها كان منكوش والبنطلون لسه مش ناشف والتيشرت بقي مكرمش جدا وشكلها مبهدل )
فرحه : مالى مانا كويسه اهو
هاجر : لا يا ستى انتى مش كويسه .. ( تبص على عربيه عمر وتبتسم ) .. الا مين الجدع الحليوه دا
فرحه : بقولك ايه انا مش فايقالك على المسا .. اعملى كأنك مشوفتنيش ماشي
هاجر توطى عليها : اوعى يكون غرغر بيكى يا ستى .. شرف البت زى عود الكبريت .. تعالى ناكل لقمه وتحكيلى
( فرحه تبصلها بقرف وتسيبها وتطلع .. هاجر تبصلها )
هاجر : هى العيال دى مش بتحترمنى ليه .. كتكو نيله كلكو
( تلف وتلاقى عمر لسه واقف .. تقرب على العربيه )
هاجر : انت مين يا سعت البيه ؟
عمر باحراج : زميلها
