قضيه شرف ج1
بقلم فاطمة عيد
رئيس المستشفى : حتى لو لسه متخرجين .. دول دكاتره وهما هيقدروا يتابعوا الحاله
( سليم فاهم رئيس المستشفى كويس وعارف هو عاوز ايه )
سليم : فلوسك وحساب المستشفى هيوصلك كامل تمام .. سيب دكتور ادم يتابعه وفضلنا الحوار دا محدش ناقص
رئيس المستشفى بتوتر : ااا لا يا سياده المقدم متفهمنيش غلط انا بس…………
يقاطعه سليم بحده : ما قولنا فض ام الحوار دا وخلصنا وخد شويه العيال اللى انت بتقول عليهم دكاتره دول معاك
رئيس المستشفى : طيب حد يدفع التكاليف فى الحسابات تحت
كمال : انا نازل ادفعها دلوقتى
ماهر : لا يا كمال ثوانى ويوسف هيجيب الفلوس
كمال : ملوش لازمه انا معايا الفيزا
( يسيبهم وينزل عشان يدفع التكاليف .. كل العيله تقعد اخيرا وبقي جواهم امل انه يتحسن ويبقي بخير .. رحمه تروح وتقول لفرحه وميار انه بقي احسن .. مى كانت قاعده مع فرحه فى نفس الاوضه والاتنين اتعلقلهم محاليل لان اتسحب منهم دم كتير جدا ونوعا ما فرحوا ان ادم قدر ينهى العمليه من غير ما حاله عبدالله تدهور .. ادم قعد على الكرسي بتعب بيرتاح .. تقرب عليه ليلى )
ليلى : انت كويس دلوقتى ؟؟
ادم بصوت باين عليه التعب : ايوه بخير
ليلى بشك : اومال شكلك تعبان كده ليه ؟!
ادم : لا بيتهيئلك
ليلى : طب تحب تروح ترتاح ؟؟
ادم : مش هينفع قبل ما يعدى ال 24 ساعه واطمن على نجاح العمليه
ليلى : بس……….
يقاطعها ادم : فكك واهدى
( يحط راسه بين ايده ورقبته وجعته .. يحركها يمين وشمال وبيحاول يفرد ضهره .. ليلى تحس بيه جدا .. تقرب عليه وتقف قصاده بالظبط .. ادم يرفع راسه ويبصلها )
ادم : خير !
ليلى : ما تشوف طيب اوضه نحجزها وترتاح فيها عقبال ما الوقت يعدى .. انا حساك تعبان اوى
ادم : ما تشغليش بالك
ليلى : بس انت مش عارف تحرك راسك
ادم بنفاذ صبر : قولت انا بخير .. خلصنا بقي
( ليلى تضايق من اسلوبه وتقف جنبه وهى ساكته .. يرجع ضهره لورا على الكرسي ويرفع راسه لفوق وبيحاول يفرد نفسه لانه فعلا تعبان جدا من العمليه اللى استمرت ل 6 ساعات .. ليلى كانت عاوزه تتجاهله بس مقدرتش .. تنادى لممرضه )
ليلى : بقولك معلش هو ينفع لو فى اوضه فاضيه ناخدها يرتاح فيها عقبال ما حاله عبدالله تستقر
الممرضه : مش عارفه والله .. هسأل الدكتور واقولك
ليلى : تمام هستناكى
