قضيه شرف ج1

المأذون : بارك الله لكما وبارك عليكو وجمع بينكم فى الخير………..

الفصل الثامن

( بعد 3 شهور .. ادم قاعد جنب المأذون وايده ف ايد كمال والعيله كلها متجمعه حوليهم .. كان غرقان ف بحر افكاره اللى فعلا مش عارف يهرب منه .. يفوق على كلمه المأذون )

المأذون : بارك الله لكما وبارك عليكما وجمع بينكم فى الخير

( تزغرط البنات والرجاله تسلم على ادم وتباركله .. يروحوا البنات جنب ليلى )

فرحه بابتسامه وصوت وعالى : مبرووووك مبروووووك مبرووووك .. مبرووووووك علينا وعليكى

( قالتها بتلحين وغنى )

ميار : صوتك وحش

فرحه : مقهووورين ياربى

( يضحكوا البنات ويحضنوا ليلى .. ليلى مستغربه فرحتهم وف نفس الوقت مستغربه برودها هى وتعايشها مع الموقف .. يعدى الوقت وكل واحد يطلع شقته .. البنات ياخدوا ليلى ويطلعوها شقه ادم ويقعدوا معاها عقبال ما يجى )

امل : وااااو .. الشقه تحفه

( الشقه كانت مليانه الوان كتير وطاغى عليها الازرق وكان شكلها مبهج جدا )

فرحه بتكبر مصطنع : ذوقى

ميار : كدابه دا ذوق ليلى

فرحه : ذوق ليلى بس احنا اللى مختارينه .. يبقي ذوقنا ولا مش ذوقنا يا متعلمين يا بتوع المدارس

رحمه بضحك : يبقي ذوقنا طبعا

ميار بغرور : لا بس تسلم ايدينا والله

( فرحه تبصلها ويضحكوا سوا .. ليلى قاعده وهى مش معاهم اصلا .. بتفكر ف اللى جاى وللحظه حسدتهم على بساطتهم وحياتهم اللى عايشينها وحريتهم .. شويه ويدخل ادم الشقه .. كانوا قاعدين ف الصاله واول ما يجى يقوموا كلهم )

ميار : طب يلا نسيبك بقي

فرحه : هنجيلكوا بكره متقلقوش

رحمه : بطلى تناحه بقي وسيبهم

فرحه : مانا هسيبهم انهارده اهو

( تشدها ميار وتخرجها بره ورحمه وامل يسلموا على ليلى ويمشوا .. ادم يقفل الباب وراهم ويبص لليلى )

ادم : احم .. مبروك

( تبصله ليلى وتسكت .. ادم مش عارف يتكلم يقول ايه وحاسس لاول مره فى حياته انه محرج من حد )

ادم : طب انتى اكلتى ؟

( تشاورله بمعنى لا )

ادم : جعانه طيب ؟

( تشاورله ب لا )

ادم يضحك : انتى قلبتى سايلنت ولا ايه !

( ليلى تبتسم وتفضل ساكته .. هى مكنتش عارفه تقوله ايه اصلا .. تحس ان الشقه ضاقت اوى عليهم .. ادم يقعد قدامها ونوعا ما حست بتوتره هو كمان .. يلعب ف شعره من ورا بتوتر )

ادم : بصي انا عارف ان كل حاجه جت فجأه واننا متأهلناش لدا .. بس اللى حصل حصل ومنقدرش نغيره .. بس نقدر نتعايش تمام