خلف الظلال ج1
بقلم يسرا مسعد
خرج عادل تاركا صغاره وقد عاد الكبير الى اللهو مجددا وظل الصغير محدقا فى الفضاء شاردا وخبر نزهه الغد التى لن تتحقق ربما
لم تحركه قيد انمله ولم تصرف وجدانه عن الاشتياق لوالدته وجدته الحنون
اتجه عادل الى غرفه النوم ليجد زوجته تنظر له متذمره وقالت : اخيرا جيت بقالى ساعه بنده عليك
عادل بخشونه : وانا مش عيل صغير ياست هانم اول ماتندهلى اجري جرى عليكى
ردت الزوجه باستهتار : طيب طيب براحه ليطقلك عرق …ثم وضعت ذراعها على كتفه وعبثت بأنفه وقالت : مين اللى كان عندك ؟
مط عادل شفتيه قائلا : حذرى فزرى ؟
ردت الزوجه بنفاذ صبر : اتكلم بقى….. الله
عادل : سالم ..ارتحتى ..سالم يامنال هوا اللى كان هنا
ردت منال بحذر : وعاوز ايه سى سالم ؟
عادل بخشونه: شغل مالكيش فيه
منال متبجحه: نعم ….نعم …نعم ….ماليش فيه ده ايه يا عنيا ..دا احنا دافنينه سوا
عادل بضيق: بقولك ايه اتمسى وقولى يا مسا ….وصله الردح بتاعه كل ليله دى انا مش ناقصك
منال وقد اخفضت صوتها : طيب خلاص ..خلاص …ماتنرفزش روحك ..بس يعنى مش انا اللى يتقالى الكلام ده يا عادوله احنا برضه شركا فى كل حاجه ..جواز وبيزنس ..هاه سالم جاى عايز ايه ؟بخصوص الورق اللى معاك صح ؟
عادل مؤكدا: صح ..ارتحتى
منال : طيب جميل اتفقتو على كام
عادل باقتضاب : سبعه
منال مستنكره : بس؟؟؟؟…
ثم تابعت بتهديد ….عليا يا عادل ؟؟
عادل : مش هيدفعوا اكتر من كده انا عارف
منال : ماشى ماشى ..اتفقتوا على ميعاد تسلم وتستلم ؟
عادل : لسه بس غالبا هيبقى فى المعرض بتاع جوز اخته
منال : ومايجيش يسلمك هنا ليه ؟
عادل : قالى مشغول ومش كل شويه يسافر
عضت منال شفتها السفلى وقالت بقلق: انا قلبى مش مطمن
عادل : ليه بس ؟
منال: وانت ايش ضمنك مايمكن يغدر بيك وياخد الورق ومايديكش الفلوس
عادل غاضبا : ليه ..عيل صغير اياك ؟
اجلسته منال الى جوارها على طرف الفراش الوثير وقالت بدهاء : اسمع كلامى ..دول عالم *****…خد معاك نص الورق بس عشان يبقى قلبه مطمن يديك نص المبلغ وتتفقوا على مكان تانى بشروطك المره دى وتستلم منه بقيه المبلغ وتديله بقية الورق وخلى معاك نسخ للورق احتياطى تحطهم فى مكان مايعرفوش الجن الازرق مهما ان كان يمكن يوم تحتاجهم لحاجه
حك عادل ذقنه وقال : فكرك هيرضى ولا هيفتكر انى بلاعبه …وبعدين النسخ ولا ليها اى لازمه …
