خلف الظلال ج1

غادرت امانى الى المطبخ وقالت هند : يومها بالليل صحيت على صوت راجل بيتكلم مع سالم وروحت اتسحب عشان عرف فى ايه راح هوا شافنى وعينك ماتشوف الا النور.. مسكنى ضربنى وبهدلنى.. وقالى انى بتجسس عليه وانك انتى اللى موصيانى وطلع عارف ان اسمك هاله مش مريم …فلما قالى كده دافعت عنك والله كان قصدى انى ابينله انك غلبانه فحكيتله عن اللى فات ..بس والله ..اوعى تزعلى منى يا هاله انتى زى اختى

هزت هاله رأسها وقالت : طيب ماجيتيش قولتيلى ليه انه عرف ؟

هند : قالى ماقولكيش حاجه والا هيخلى الدبان الازرق مايعرفيليش طريق …وانا قلت تلاقيه عايز يتأكد انك مش هتأذيه وانا ماحبتش اقلقك ولا اضايقك

هاله : خلاص يا هند ..خلاص ..اللى حصل حصل

هند : المهم مش هتصدقى مين كان عندى امبارح فى البيوتى سنتر ؟

اصغت لها هاله وقالت باهتمام : مين؟

هند : المأمور ..فكراه

هاله : المأمور!!!! كان معاه وحده ست يعنى ؟

هند : لاء ابدا جاى لوحده وقعد يلف شويه فى المكان ويسأل العمال مين صاحب المكان وكده

هاله : وانتى قولتى لسالم ؟

هند : خفت ااقوله الصراحه وقلت طالما مافيش مشكله يبقى مالوش لزوم الشوشره

هاله : طيب وهوا كان عايز ايه يعنى …وايه اللى يخليه يجى عندك ..؟

هند : مش عارفه انا برضه هتجنن وافهم فى ايه ؟

هاله : هوا سالم بيجى السنتر عندك

هند : ابدا ده مفهمنى ومأكد عليا ان مافييش جنس مخلوق يعرف انه ليه علاقه بالسنتر

هاله : يا خوفى يا هند عليكى …مش عارفه ليه مش بطمن لسالم اوقات احس انه كويس واوقات تانيه كتير احس انه كتله شر متحركه

هند : والله انا حساه غلبان اووى …ااه يعنى شويه عصبى وحمقى بس عليه حنيه ماشوفتهاش من اقرب الناس ليا

احمر وجه هاله وشعرت بالضيق وقامت فجأه وقالت : انا هروح اشوف الست امانى كل ده بتصب الحاجه الساقعه

وكما انصرفت هاله باتجاه المطبخ …انصرف سالم من قصر المرشدى بعدما ابلغه بما فعله عادل مؤخرا

وركب سيارته وامسك بهاتفه ليتصل بموسى ..وما ان رد الاخير حتى قال سالم بنفاذ صبر : هاه يا موسى ..ماكلمنتيش ليه ؟

موسى : يا باشا انا واقف من ساعتها ماجاش لحد دلوقتى

سالم بعصبيه : ازاى ده …ده عدى ساعتين

موسى : والله يا باشا واقف ماتحركتش ..يمكن مش جاى على فايد الليله يا باشا

سالم : طيب ياموسى ساعه كده ولو مجاش تعالالى الفيلا