رحيل ج١
الرجل : تحب اطلعها بره ياكبير
قالها وهو يتجه ناحيتها ,اشار اليه جاد ان يقف مكانه ومس*د*سه مايزال فى رأس رحيل قائلا لصالح
جاد بغضب : انت بتتحامى فى حريم بيتك ياصالح ؟
صالح وقد استفزته الكلمة ,متقدما امام رحيل وهو يخبأها ورائه قائلا فى غضب لجاد
صالح : انا اهو ياابن الموافية اق*ت*لنى ,ملكش دعوة بيها
عادت للوقوف امامه مسرعه مرة اخرى وهى تنظرالى جدها بحنان قبل ان تنظر لجاد بحقد قائله
رحيل بغضب : لا ياجدى ..انا اودامك اهو لو عاوز تق*ت*له يبقى لازم تق*ت*لنى انا الاول لانى مش هسمح لك تاخد منى اغلى حد عندى
رمقها جاد بغضب لثوانى قبل ان يلمح قلادته التى كان قد اهداها لها اخر مرة التقيا فيها حول عنقها ,نظر اليها لثوانى قبل ان يرفع عينيه اليها وهو ينزل س*ل*احه ,مشيرا بطرف يده لرجاله كى ينزلوا اسلحتهم قائلا وهو ينظر لصالح
جاد : انا متعودتش ادخل ستات فى حساباتنا ,,ولولا وجودها كان هيكون اخر يوم لك النهاردة يا صالح ,بس معلشى ملحوقه ,لنا لقا تانى وقريب
خرج صوت يونس من خلفهم قائلا ببجاحته المعهودة بعدما تأكد من تحركهم نحو الباب .
يونس مهددا : اوعى تفتكر انى هعدى لك دخولك بيتنا بالطريقه دى ياجاد ,,انا هوريك
التفت اليه جاد عائدا مرة اخرى ليلكمه فجأة فى وجهه قائلا بمنتهى الهدوء والثبات
جاد بغضب : انت بالذات احمد ربنا انك لسه عايش لان المرة الجاية مضمنش انى ممكن اعمل حساب لوجود حد حتى لو لميتم ستات بيتكم كلهم
سقط يونس ارضا وسط دهشة الجميع وبخاصة رحيل
رمق جاد رحيل سريعا وهو ينصرف خارجا فى ثقه ومن ورائه رجاله يحمون ظهره بأسلحتهم ؟
بمجرد خروجه صرخ صالح على رحيل فى غضب قائلا
صالح : ايه اللى نزلك يارحيل .انتى جبتيلى العار بنزولك ده ,كده يتحسب عليا انا ..صالح الجارحى انى بتحامى فى واحدة ست
رحيل بحب : تتحسب زى ماتتحسب ياجدى ,انت كنت عاوزنى اتفرج عليه وهو بيق*ت*لك
صالح بغضب موجها كلامه لاحفاده : اطلع بره يانطع انت وهو ..شوفولى الزفت الرجاله دول فى انهى مصيبة ,,والاسم عندى رجاله ياكلوا الزلط وانتم كلكم زى قلتكم
يونس متألما والدماء تنزف من فمه قائلا وهو يستند قائما لجده
يونس : انا هوريه ياجدى
صالح بغضب :اتنيل واخرس انت يا نطع ,ماانت السبب فى كل ده ولسه ياعالم بإللى جاى ,هو انت فاكر ان جاد هيعديلك اللى عملته ولا خاله هارون ,انت كده فتحت علينا ابواب جهنم ,واى حكم هيحكموا به دلوقتى هنفذه ومش هقدر حتى افتح بوقى
