رحيل ج١
تسمرت مكانها من المفاجأة بينما نطق هو قائلا
جاد: مش هتفتح معاكى ,فمتحاوليش
استجمعت شتات نفسها قائله بحيرة : هو انت !!!؟؟ يعنى الرجاله اللى جابونى هنا يبقوا رجالتك ؟
هز رآسه بالإيجاب
ابعدته وهى تصرخ فيه بعصبية : ممكن افهم ايه اللى بيحصل بالضبط ؟ وليه جبتنى بالطريقه دى لهنا ؟ وانا هنا فين ؟
نظر اليها مطولا قبل ان يتركها وهو يجلس على احدى الكراسى المريحة واضعا قدما فوق الاخرى قائلا بثقه
جاد : زى ماانتى شايفه مزرعه فيها كل خيرات الله اللى تتمنيها ,ودى استراحة جاهزة بكل حاجة ممكن تحتاجيها ,,قوليلى صحيح حد من الرجاله ضايقك او تعرض لك طول الطريق
رحيل بنفاذ صبر: جاد ممكن نفهمنى بالضبط انا هنا ليه ؟ ودلوقتى
سآلها ببرود : جعانة ؟ انا بعت جبت لك كل اصناف الاكل اللى ممكن تكونى بنحبيها
ضغطت على شفتيها بضيق قائله له : انا عاوزة امشى مش عاوزة اكل ,انا ماشية ,من فضلك خلى حد من رجالتك يوصلنى عند جدى
قالتها وهى تحاول فتح الباب الا انها وجدت سويلم امامها ,نظر لجاد والذى اشار اليه ان يغلق الباب ورائه
التفتت اليه فوجدته نهض من مكانه ليصنع كوبا من الشاى من المعدات المجهزة امامها
اجابها دون ان يلتفت اليها وهو يصب لنفسه كوبا من الشاى
جاد : تشربى شاى ؟ ولا اقولك فى نسكافيه والحاجات التانية اللى بتحبيها دى
صرخت فيه بغضب : قلت لك مش عاوزة حاجة
اعد كوبا من الشاى لنفسه واخرج هاتفه ,طلب رقما وانتظر حتى اتاه الصوت من الطرف الاخر فقال له وهو يعود لكرسيه
جاد بثبات : اه خلاص ,هى معايا ,مستنيكم..سلام
اقتربت منه فى فضول قائله
رحيل : جدى ده ؟؟
هز رآسه بالنفى وهو يشرب الشاى ,اغتاظت لصمته فإقتربت منه قائله فى توسل
رحيل : جاد بعد اذنك ممكن تريحنى وتفهمنى ايه اللى بيحصل ؟ وليه انا هنا ؟ ومين اللى كنت بتكلمه ده
وضع كوب الشاى على المنضدة امامه ونهض واقفا قائلا لها
جاد : بصى ياستى ,انتى هنا لاننا هنتجوز بعد شوية
صعقت من كلامه واتسعت عيناها من هول المفاجأة ,مضت ثوانى حتى استطاعت ان تجمع حروف كلماتها قائله بحيرة
رحيل : نتجوز ؟
جاد وهو يقترب منها : اه ,,نتجوز ,,مش دى كانت امنيتك زمان ,اننا نتجوز ,,خلاص هنتجوز
رحيل وهى غير مصدقه : انت بتهزر صح ؟
هز رآسه بالنفى ,,,فى نفس الوقت سمع طرق على الباب فأجاب بالدخول
