رحيل ج١
كانت رحيل تلبس فستان فرحها حينما دخل جدها عليها فوجدها صامتة تعلو علامات الحزن وجهها
احتضنها جدها فبكت بقهرة وهى فى حضنه فأدار وجهها اليه وهو يسألها فى قلق
صالح : مالك يارحيل ؟ ليه ده كله ؟
رحيل بحزن : بلاش ياجدى عشان خاطرى
صالح مستفهما : بلاش ايه يارحيل ؟
رحيل : بلاش يونس ,,بلاش هنا خالص , خلينى ابعد عن هنا ياجدى عشان خاطرى لو فعلا بتحبنى
صالح بتأثر : وانتى عندك شك للحظة انى بحبك يارحيل ,,ده انتى الغالية بنت الغالى ,اغلى من روحى وربنا اللى يعلم
رحيل : خلاص خلينى ابعد عن هنا ياجدى لو بتحبنى بلاش تربطنى بيونس وانت عارف انى هعيش معه تعيسة ,ابعدنى عن حساباتك ياجدى , عشان خاطرى
انحنت على يده تقبلها ثم على قدمه وهى تبكى بحرقه
رحيل : انا مش عاوزة اعيش هنا ياجدى , ارجوك ابعدنى عن هنا ,لو فضلت هنا هم*و*ت والله العظيم هم*و*ت
صالح وهو يرفع وجهها اليه :بعيد الشر عنك ياحبيبتى .طب صارحينى فى حد فى دماغك غير يونس ,,حد من مصر يعنى ,,زميلك ولا حد عرفتيه ؟
هزت رأسها بالنفى قائله : لاء ياجدى صدقنى , انا راضية تجوزنى اى حد تانى بس بعيد عن هنا ومش دلوقتى بعد شوية ,,انا من الاول وافقت وانا مش عاوزة ياجدى وانت كنت عارف ده وكنت شايف ان مرات عمى مبتطقنيش ويونس نفسه مستنى الفرصة اللى ابقى فيه مراته ويتحكم فيا ويذلنى .
صالح وهو يهز رأسه آسفا : عارف يارحيل بس قوليلى اعمل ايه ؟ هو فى الاخر ابن عمك ومن لحمك ودمك وقلت هيخلى باله منك ,طب دلوقتى اتصرف ازاى ,ده المأذون زمانه جاى ,,,طيب عامة انا هتصرف ,,غيرى هدومك واقفلى الباب عليكى ومتفتحيش لحد الا لما ارجعلك
ظل صالح يفكر بعض الوقت قبل ان يبعث لشعبان ابن عمه كى يأتى بإبنة من بناته الخمسة حالا بعد ان يجهزها لتزف ليونس والذى ثار وتوعد لرحيل وكاد ان يكسر باب غرفتها بعدما ابلغه جده بإنهاء زيجتها منه الا ان تهديد جده له لو فكر ان يمس شعره من رحيل كافى بأن يقطع كل علاقه له معه , وتهدئة امه له جعله يهدأ ويتقبل الامر الواقع ويتزوج الفتاة الاخرى حفاظا على شكله امام الناس بعدما اكدت له امه انها سوف تبلغ الجميع عن طريق الاقارب وخادمات القصر بسوء فهمهم لحقيقه زواج ابنها من رحيل وانه كان قد فسخ الخطبة منذ زمن
اخرج صالح رحيل من الباب الخلفى اثناء انشغال الجميع بالفرح وتأكد من توصيلها للمطار الى القاهرة مع سيدة خادمتها الكبيرة .
