روايه احببتك يا صغيرتى
غيار ليكى عشان تغيرى.
فرفعت المفرش بسرعه وانا مخضوضه وقالت:غيار ايه الهتجيبه
ياحسن؛اطلع بره وابعتلى ماما؛ولا اقولك انا هاقوم اجيب لنفسى؛
اطلع يا حسن يلا ربنا يهديك..
فضحك وقال:فيكى مين يكتم السر ؟
فبصتله وانا خايفه من الهيقوله وقلت:ايه فيه ايه؛انا مش مرتحالك
على فكره؟
فضحك وقال:اغلب لبس البيت والحاجات الخاصه بتاعتك وخاصه لما
كبرتى انا المشتريهالك
ففتحت عنها على اخرها من غير مانطق؛لانى كنت مش مصدقه
وفى نفس الوقت عارفه ان حسن مش بيكدب يعنى ممكن كلامه
يطلع صح.
بس غصب عنى طلعت منى كلمت:كداب؛ طيب احلف كده؟ازاى يعنى؟
فقرب منى وقال:انتى عارفه انه من ساعه ما عمو اتوفى الله
يرحمه؛مامتك مش بترضى تخرج من البيت الا عشان تروح المقابر
تزوره وترجع على طول.ومامتى عارفاها مش بتعرف تشترى لنفسها
حتى الا لو قاست اللبس بتاعها فى المحل .
يبقى مين يا هدهد الهيجبلك البس الا حسن حبيبك؟
انا اتفقت مع طنط انها تشوف كل طلباتك اول باول وتكتبهالى فى
ورقه وانا انزل اجبها وادهالها وهيا تدهالك على اساس انها هيا
الجايباها؛وكل ده عشان حضرتك بتتكسفى تشترى هدوم البيت
معايا.طيب ما انتى بتشترى هدوم الخروج معايا وبتلبسيها وباشوفها
عليكى من قبل ما نشتريها؛يعنى مش هتفرق كتير يا هدهد.بس
قوليلى يا هدهوتى انا فى سوال كان نفسى اسالهولك من زمان ؟
طول ما بيتكلم وانا مكسوفه وعنيا للحيطه عشان عينها ما تجيش
فى عينه وبحاول ابين انه عادى مش مكسوفه لانها حسيت انه عايز
يكسفنى من كلامه وطريقته ونظرته؛ بس عملت انى مش واخده
بالى من قصده لغايه لما قال انه فى حاجه عايز يسالها من زمان
فبصت ناحيته وقلت:سوال ايه ده؟
فابتسم وقرب منها وبنظره ذات معنى وقال:هو بالنسبه للمقاسات
(وغمزلها )كانت بتبقى مظبوطه ولا لا ؟
وكمل وهو بيبعد شويه ويتصنع الجديه وقال:اه انا عارف ان فى
حاجات اهم حاجه فيها المقاسات وانا كنت بحاول اركز عشان
المقاسات تبقى مظبوطه.ها طمنينى مظبوطه ياهدى؟
انا كنت مركزه عشان اعرف السوال النفسه يساله من زمان .بس
بعد ما ساله اتكسفت قوى قوى وقلت بعد ما غطيت وشى
تانى:اسكت خالص يا حسن واطلع بره؛وانا هاتصرف مع ماما حسابها
معايا؛ اخرتها تعمل فيا كده ماشى يا ماما ماشى…
وهو ضحك عليا وعرف انه كسفنى وهو كان عايز يغلس عليا فكمل
