روايه احببتك يا صغيرتى
وفى نفس الوقت ما يبعدش عن التانى.وفى مره كنت بذاكر معاه
وفجاه قال:هدى مش خايفه منى واحنا مع بعض طول الليل والنهار والشيطان شاطر
وانا ما كنتش مصدقه السمعته وبصتله وتنحت.
وهو قام وجه عند مكتبى وكان ايد على الكرسى ورايا والتانيه على
المكتب وقال:ايه يا هدى متنحه كده ليه؟
فاتكسفت وجيت اقوم فمسك ايدى وقعدنى وقال:اهو اى حجه بس
عشان تسيبى الكتاب وتقومى.
فبصتله بغيظ وقلت:انا البعمل كده.
فضحك وقال:اه مش كنتى هتقومى تقدرى تقوليلى على سبب
قوى عشان تقومى؟
فقلت بغيظ:مش انت البتخوفنى وبتقولى هدى مش خايفه منى
واحنا مع بعض طول الليل والنهار و…….
وسكت وبصيت للارض لانى اتاكدت من نظرته انه بيوقعنى فى
الكلام وعايز يكسفنى.
فقال:ايه يا هدهوتى سكتى ليه؟
طيب اقوله ايه ده؛ فسكت وما ردتش.
فرفع وشى بايده وقال:هو انتى مكسوفه ليه يا هدهد ووشك محمر
كده؟
ولمحت المكر فى عينه.
فقلت وانا مرتبكه ومش قادره عينى تيجى فى عينه:وانا ايه
اليكسفنى عادى يعنى.
فضحك وقال:مش عارف ايه البنات البتتكسف من غير ما حد يقربلها
دى؛يلا كانوا خمسه فرفشه عشان الواحد يجدد طاقته عشان يكمل
مذاكره.
وسابنىورجع مكتبه وانا فضلت ابصله شويه ومش مصدقه يعنى قام
وخوفنى وكسفنى ورجع يذاكر عادى؛وكل ده عشان عنده خمس
دقايق راحه من المذاكره.
واستعوضت ربنا فى حسن الكان عاقل واتجنن من بعد ما عرفت
بكتب كتابنا ربنا يصبرنى عليه.وكملت مذاكره لغايه لما تعبت ونمت
من غير ما احس.
وصحيت لقيته جنبى وبيصحينى.
وبيقولى:ايه يا هدى فى واحده تنام فى اوضه خاطبها وفى سريره كده.
الحلقه الخامس والعشرين:
…………………………………
وصحيت لقيته جنبى وبيصحينى.
وبيقولى:ايه يا هدى فى واحده تنام فى اوضه خاطبها وفى سريره كده.
وبصيت حواليا ولقيت فعلا كنت نايمه على سريره.
فاتعدلت وقلت:ايه الجابنى على سريرك؛انا مكنتش نايمه عليه؟
فنام جنبى وقال:طبعا ما انتى ما نمتيش على سرير كنتى نايمه فى
حضنى يا هدهد.
ففتحت عنيا على الاخر وقبل ما اتكلم هو ضحك وعرفت انه كان
بيضحك عليا وقال:شكلك بيبقا تحفه وانتى متنحه ما تخافيش انا
نيمتك على سريرى ورحت نمت على سريرك.
وجيت اشوفك قمتى صليتى الفجر ولا لا لقيتك لسه نايمه فقلت
اتسال شويه عليكى قبل ما انزل اصلى.
فقمت ومسكت المخده وضربته بس خطفها منى ومسك ايدى وقبل
