روايه احببتك يا صغيرتى
بس هو الفتره دى بيمر بازمه نفسيه بسبب الحاث والحاله الهو فيها؛
وطالما قال بلاش تروحى المستشفى يبقى بلاش.
وانا هتصل اطمنك عليه وهاحاول اكلمه ولو اقتنع تروحى معانا من
بكره.
فبصتله برجاء ودموعى تنزل ومش لاقيه كلام يوصف احساسى وانا
حاسه ان اكتر واحد بحبه فى الدنيا رافض انى ابقا جنبه فى محنته
وانى منبوزه منه؛
وان مسموح للكل يطمن عليه الا انا.
وعمو طبطب على كتفى وقال:ادعيله يا هدى بالشفا وان ربنا يعدى
المرحله دى على خير.
وبعد ما مشيوا فضلت اعيط شويه وانا مخنوقه جدا وبعدها مسكت
التلفون واتصلت على رقمه فى المستشفى وردعليا وقال:السلام
عليكم ورحمه الله وبركاته.مين معايا؟
فقلت :وعليكم السلام ورحمه الله وبركاته.
انا هدى يا حسن اخبارك ايه النهارده عامل ايه؟
فسكت شويه وبعدها قال:انا كويس .عايزه حاجه؟
فقلت:عايزه اطمن عليك ؛
اصل عمو ما رضيش يخلينى اجيلك معاهم
عشان كلامك بتاع امبارح.
فقال بعصبيه:وهو يرضا او ما يرضاش ليه؟
انا قلتلك كلمه تسمعيها ولا برضوا عايزه تنفذى الفى دماغك
وتعملى اليعجبك؛
انا فى الاول قدرت احميكى بس دلوقت عاجز لو حد دايقك او عملك
حاجه مش هقدر احميكى
عارفه يا هدى دى اخر مره اقول حاجه وما تتنفذش من غير مناقشه
والله لو كررتيها لهوريكى ايام ما يعلم بيها الا ربنا وما تفكريش انى
عاجز خلاص تعملى الانتى عايزاه؛
وحسك عينك اعرف انك خرجتى بره البيت هاطين عيشتك سامعه
ولا لا؟
فقلت :سامعه يا حسن بس اهدى الله يخليك؛
انا كل العايزاه انى اطمن عليك ومش هاخرج صدقنى الا لو استاذنت
منك قبلها.
فقال:لما اشوف يلا سلام.
فقلت:مع السلامه وقفلنا.
وفضلت اعيط لفتره طويله لغايه لما نمت.
.وفضلنا كام يوم كده لغايه ما اصر حسن انه يروح البيت
ورفض يكمل علاج هناك ورفض موضوع العمليات والعلاج الطبيعى؛
واحنا اتفاجئنا بده وحاول عمو يقنعه هو وطنط وماما بس رفض.
واصر على المرواح والدكتور طلب منه انه يفضل لبكره.
ولما رجعوا باليل وقالولى فرحت جدا انى خلاص هاشوفه
وصحيت الصبح بدرى ولاول مره ادخل المطبخ اطبخ؛
وقلت للشغاله على اسماء الاكلات الهو بيحبها وهيا كانت بتشرف
عليا؛
يعنى اقطع ازاى واحط ازاى واضيف ايه قبل ايه وكده لغايه لما خلصت.
وعمو خد ماما وطنط كالعاده وراحوا المستشفى عشان يجيبوا حسن.
وانا طلعت اوضته رتبتها وعطرتها وطلعت غيار ليه على السرير
