روايه احببتك يا صغيرتى

كانت ايام صعبه عليا وعلى ماما.

وماما تعبت جدا وخالتوا كانت مش بتسيبها خالص .

وانا كنت مش باخرج من اوضتى كنت بحس انى لو خرجت منها

هاضيع واتوه وكنت اكتر الوقت بعيط فيها وحسن من ايام العزا ما

سابنيش خالص؛ كان دايما معايا.

كنت ببقى بعيط بهدوء ودموعى مغرقه وشى من غير ما احس

وبحس انى وحيده بس لما بيجى حسن بحس انه لسه ليا باب

يتقفل عليا وانا لسه مش ضايعه فى الدنيا.

واول مره اخدنى فى حضنه انهرت وفضلت اعيط لغايه لما تعبت

ونمت فى حضنه ولما افوق الاقيه جنبى.

بمجرد ما اشوفه انهار وهو يضمنى ليه لغايه ما اهدى

وانام وكانت حالتى بتسوء اكتر وهو دايما يكلمنى ويصبرنى .

انا ما كنتش معترضه . بس احساس الوحده والضياع واليتم احساس

وحش قوى وهو جاب سرير تانى فى اوضتى وبقا بيفضل معايا. لانى

اخدت فتره تعبت نفسيا وكان بيجيلى كوابيس بالليل وكنت بقعد

اصرخ لغايه لما حد يصحينى فكان يصحينى وياخدنى فى حضنه

ويهدينى ويقرا عليا قران لغايه لما انام تانى.

وما انساش لما قالى : اوعى تحسى انك لوحدك انا طول ما فيا نفس

وقلبى بيدق ؛ ان شاء الله هافضل جنبك سندك وحمايتك وضهرك

وعكازك. اوعى تخافى من الدنيا ولا تضعفى .

وكل التحتاجيه اطلبيه منى زى الاول وانا مسئول عنك بس شاورى

وامرى وانا تحت امرك .

وخليكى دايما فاكره انى انا ومالى وصحتى وكل ما املك ملكك

لوحدك وتحت امرك ورهن اشارك فهمانى عايز الكلام ده ماتخلنيش

افكرك بيه ابدا عايزك دايما فاهماه وعارفاه ومتاكده منه .وحاسبينى

عليه لو قصرت عليكى وماتسامحنيش بسهوله لو قصرت فى حقك يا
هدى .

وعدت الايام وخلصت الثانوى بالمجموع الانا عايزاه ودخلت الكليه

الكان نفسى فيها لانه دايما كان نفسى ابقى مترجمه فوريه.

وكانت خالتو ملازمه ماما الحالتها فى النازل من بعد وفات بابا.

وعمو كانت حالته مش اقل سوء مننا هو فقد اخوه الوحيد وصاحبه

وشريكه وكل حاجه ليه فى لحظه

وكان لازم يفوق من الصدمه قبلنا لان الشركه دلوقت مسئوله منه

هو وبس.

من فتره فى اسلئه جوايا محيرانى ونفسى اسالها لحسن وكل ما

اكبر بحس ان الاسئله دى بتكبر معايا.بس ما عنديش الجرائه انى

اسئل حسن عليها.ولما افكر فيه هو انسان محترم وسيم متدين

معتدل فى تدينه وبيغير عليا جدا.

بس احيانا كنت بستغرب انه ممكن يهزر معايا بايده او يحط ايده على