روايه احببتك يا صغيرتى
ما يعمل اى حركه تانى سمعنا اقامت الصلاه وهو جرى على
المسجد وانا كمان جريت على اوضتى اتوضيت وصليت ونمت.
وقررت انه مش هاروح اذاكر تانى فى اوضته ويعمل اليعمله؟
ولما صحيت نزلت فطرت ولما قمت لقيته بيذاكر فقلت وانا واقفه
على الباب :الشده يا حسن.
فرفع عنيه من على الكتاب وقال:على الله يا هدهد مش هتيجى
تذاكرى ولا ايه؟
فابتسمت بمكر وقلت:طبعا طبعا دقيقتين وهابدا ان شاء الله.عن
اذنك دلوقت.
وخرجت وقعدت اذاكر فى اوضتى.
فجه بعد شويه وبصلى باستغراب وقال:ايه ده انتى بتعملى ايه؟
فضحكت وقلت:بذاكر يعنى باعمل ايه؟
فقال:طيب ليه ما جيتيش تذاكرى على مكتبك؟
فقلت:لا خلاص انا نويت من النهارده مش هذاكر عليه تانى وهذاكر
على سريرى.
فدخل من عند الباب وقال:وده من ايه ان شاء الله؟
فميلت على المخده الورايا وبصيت على الكتاب المعايا وقلت:تقدر
تقول مزاج ماشى؛تعتبر حاله نفسيه ممكن؛مش مهم المهم والاكيد
انه قرار مش هارجع فيه.
فعقد دراعه قدام صدره وقال:طيب ممكن اعرف سبب القرار ده ايه؟
وانا ما قدرتش امنع نفسى من الابتسامه على شكله المدايق منى
وسكت وماردتش.
فقال:على فكره انا مستنى رد حضرتك.
فشاورتله بايدى بالامبلاه وقلت:اى سبب وخلاص يا حسن واسكت
بقا عشان اذاكر.
فبصلى شويه ومشى.
وعرفت انه زعل؟فابتسمت وخرجت وراه عشان اصالحه.
وفضلت اتكلم معاه وهو مطنش واحايل فيه ولا سائل.
لغايه لما ادايقت فعلا وعنيا ابتدت تدمع وسبته وكنت همشى؛بس
شدنى ليه وشبك ايديه حواليا زى الدايره وانا فى النص وبصلى
وسكت.
وانا فضلت بصاله وعرفت انه عايزنى اقوله سبب انى ما جتش اذاكر
معاه.فبصيت للارض وقلت:يا حسن ما انت بتقعد تكسف فيا
وتخوفنى منك وتقولى الشيطان مش عارفه ماله ولما نمت
بتصحينى وتقولى يا هدى فى واحده تنام فى اوضه خطيبها.
طيب اعمل ايه انا بقا؟
وبصتله ؛فبصلى وقال:وانا مش بضحك معاكى؟
فقلت:بس انا باتكسف من كلامك ده.
فبصلى بنص عين وهو ساكت.
فقلت:اهو شفت ابتديت تانى اهو.
فضحك وقال:خلاص يا هدهوتى روحى هاتى كتبك وتعالى ذاكرى
هنا.
فقلت وانا بشاور بصباعى قدام عنيه:بس تبطل تكسفنى وتغلس
وعليا ماشى.
فعض صباعى وقال:لا هتيجى تذاكرى وانا وقت ما احب هاغلس
براحتى عليكى.
فبصتله بغيظ.
فقال:تروحى بالطيب ولا تروحى بطريقه تانيه؟
وكان هيقوم فجريت وقلت:لا الطيب احسن.
