قضية شرف ج2
بقلم فاطمة عيد
يوسف يحاول يبتسم : الجميل لسه زعلان ؟
( تودى وشها الناحيه التانيه ومتردش عليه .. يتنهد ويمسك دقنها ويلف وشها ويخليها تبصله )
يوسف : تمام اسف .. عارف انى بقالى كتير مكلمتكيش او قابلتك بس والله غصب عنى .. انتى شايفه الظروف عامله ازاى وكلنا مشغولين بسبب عبدالله
امل بعتاب : عبدالله لسه فى غيبوبه وانت قاعد فى المستشفى مش بتعمل حاجه وحتى لما بتروح البيت بتبقى فاضى ومش بتنزل المرسم اصلا .. مش مكالمه 5 دقايق هى اللى هتعطلك
يوسف : مش رايق .. ومش حابب اتكلم .. يعنى اكلمك وانكد عليكى وتتعصبى من سكوتى !
امل : على الاقل هتكلمنى مش انا اللى بتحايل عليك عشان ترد او تقابلنى حتى
يوسف : انتى عرفانى مش بعرف اكلم حد وانا مخنوق او مضايق ومبحبش اشيل حد ذنب حاجه مش بايده .. مش هتبسط لو ضايقتك بسببى وانتى ملكيش ذنب
امل بتريقه : يلهوى بجد ؟؟ .. عشان كده انا فرحانه اوى وهموت من الفرحه كمان اهو .. خف فرحه عليا عشان كده هتجيلى جلطه من السعاده
( يوسف يضحك من طريقتها وهى تتضايق منه اكتر وتبص بعيد )
يوسف بضحك : خلاص اسف تانى .. متزعليش بقي
( امل تبصله بهدوء )
امل : اوعدنى انك هتخصصلى وقت من يومك حتى لو دقايق
يوسف يبتسم : يومى كله بتاعك
تبصله بنص عين : متاخدنيش فى الكلام .. اوعدنى يلا
يوسف يضحك : اوك .. بوعدك
( تبتسم اخيرا )
امل : يلا روحنى بقي
يوسف : دلوقتى ؟
امل : عشان ترجع المستشفى تانى
( يوسف يعجبه تفهمها لظروفه .. يمسك ايدها بحب ويبوسها فى بطن ايدها من جوه )
يوسف بابتسامه : انهارده بتاعك يا قمر
( تبتسم بفرحه .. ويوسف يحرك العربيه ويخرجها طول اليوم .. فى المستشفى ادم وصل ودخل يشوف عبدالله ولاقاه زى ماهو .. مى كانت واقفه قدام الباب بالرغم من انها تعبانه بس مقدرتش تسيبه .. تصعب عليه نوعا ما وكمان خاف عليها لانها حامل .. هما مش حمل تعب حد تانى )
ادم : عاوزه تدخليله ؟
( مى تبصله وعينها لمعت )
مى : هينفع بجد ؟؟
ادم : ادخلى
( تتنهد بارتياح وتدخل وادم يقفل الباب وراها .. تقرب عليه وتقعد جنبه )
مى بحزن : طولت اوى بقي .. قوم ورخم عليا تانى .. انا حاسه انى ضعيفه اوى فى غيابك .. عاوزه اتقوى بيك تانى
( تنام على ايده وتعيط زى ما بتعمل كل مره تدخله فيها .. ماسكه ايده )
مى : تعرف انى حامل
( تمسك ايده وتحطها على بطنها وتحط ايدها على ايده )
