قضية شرف ج2

هاله بفرحه : انتى جيتى اخيرا

( تقرب عليها تاخدها فى حضنها وكل دا عين ليلى وادم متعلقه ببعض وعينه بتقول كلام كتير اوى .. تبص بعيد لانها مش قادره تواجهه .. مى تبص لادم )

مى بلهفه : هيخرج دلوقتى صح ؟؟

( كل الموجودين يستغربوا لهفتها وشوقها الغير مبررين تماما .. ادم الشك بيكبر جواه ومع كل لحظه بيتأكد ان فعلا فى بينهم حاجه )

ادم : شويه بس

ميار : طب ما تدخلنا ليه .. ماهو فاق اهو وبيبصلنا

ادم : فاق بس محتاج راحه تامه .. ممنوع كلام او حركه او اى اجهاد .. دا هيأثر سلبيا على صحته

فرحه : طب ما تدخلنا واحنا مش هنجهده وهنفضل هاديين

ادم : انتى بالذات مينفعش تدخلى .. كده الحاله هتدهور وش

( يضحكوا كلهم )

مى : طب ممكن انا ادخله ؟

( ادم كان لسه هيرد تقاطعه نشوى )

نشوى : ما تتأدبى يابت بقي فى ايه ؟؟ .. هو ايه اللى تخشيله ولا هيخرج امتى وبتاع .. انتى مالك اصلا !!

فرحه تدخل : لا معلش انتى اللى مالك !

كوثر بصرامه : فرحه اسكتى

( تبص لامها بضيق وتسكت وتروح تقعد على جنب )

كوثر تبص لنشوى : هى مضايقاكى فى ايه يا نشوى ؟!

نشوى بشك : اصلى مش مرتحالها .. شكلها مش مظبوط كده .. من ساعت ما تعب وهى وقفاله ال 24 ساعه على الباب ولا كأنه جوزها .. يختى انا مش فاهمه انتى ازاى سايباها كده ومطمنه

رحمه : ماما اهدى ومش وقته الكلام دا

نشوى : اخرسي يابت ومتدخليش فى كلام الكبار

( رحمه تتأفف بنرفزه وتروح تقعد جنب فرحه )

ماهر : وفيها ايه لما تقفله يعنى وتقلق عليه ؟؟ .. هو احنا هنشاركها كمان ونتحكم فى مشاعرها وقلقها !! .. دع الخلق للخالق

نشوى هتجنن منهم : دى خدامه ! .. انتوا بتتكلموا بانهى منطق ؟؟ .. بتقولوا كلام ميدخلش العقل حتى

محمد يبصلها بحده : هما عيله فى بعضهم ملناش دعوه بيهم سواء كويسين او لا .. خلصنا

نشوى : انا بس………

محمد يقاطعها بصرامه : خلصنا قولت

( نشوى تقف ساكته والغيظ ماليها منهم .. كمال يدخل )

كمال : ما بصراحه ام ادم يتتكلم صح .. هى مالها بعبدالله .. ومن امتى كانت بتخرج من الشقه اصلا عشان تيجيله هنا وتبات كمان !! .. الموضوع دا مش مطمن ابدا

كوثر : وفيها ايه لما تقف .. هنمنعها كمان

هاله تدخل : لا مش تمنعوها بس على الاقل تفهموا سبب تعلقها بيه دا

ماهر يجيب اخره منهم : سبب تعلقها انها مراته ومن حقها تقف وتخاف وتطمن عليه كمان .. وحقها فيه اكتر مننا كلنا .. فكده هديتوا وعرفتوا ؟