قضية شرف ج2

ليلى : هاتها

ادم بصوت متقطع : عاوزك فى موضوع

( ليلى تتكسف من نظراته ليها .. وتحاول تدارى جسمها اكتر فى الباب )

ليلى بصوت واطى : لما البس الاول طيب

( ادم ميحسش بنفسه غير وهو ماسك ايدها وبيشدها لبره بس هى تقاوم ومترضاش )

ليلى : ادم بطل .. هات الفوطه بقي

ادم : ولو مجبتهاش !

( تبتسم برقه وتبص فى عنيه )

ليلى : هتجيبها

( ادم لسه هيفتح الباب تجى قدامه صورتها وهى بتجرى تطمن على حازم .. ياخد نفس عميق ويخرجه على مراحل وكأنه عاوز يطفى النار اللى هتبدأ تولع جواه .. يفوق من حلمه الجميل وتخيلاته ليها للواقع المرير اللى بقي عايش فيه .. يرميلها الفوطه ويرجع يقعد على السرير وهى للحظه تستغرب كانت متخيله رد فعل تانى خالص .. تلف جسمها بالفوطه وتخرج )

ليلى : ممكن تخرج بره عشان البس هدومى

ادم ببرود : البسى وانا موجود

ليلى بتوتر : مينفعش .. ااا اصل …………..

يقاطعها ادم : مش طالبه كلام كتير .. اتفضلى البسي عادى

ليلى : مينفعش وانت قاعد

ادم : ليه ! .. هو انتى قاعده قدام حد غريب عنك ؟؟

ليلى : لا مش كده .. بس ……………

يقاطعها ادم : مبسش .. وبعدين مش من حلاوه جسمك يعنى خايفه انى اشوفه .. دى سيلفيا نفسها مكنتش بتعمل كده رغم فرق الجمال بينكو .. هتيجى انتى وتعمليلى مكسوفه

( ليلى تضايق من كلامه وانه شايفها مش جميله رغم ان نظراته كانت بتقول غير كده .. اما ادم فاستغرب هو ليه قالها كده اصلا .. هو بنفسه عارف انها احلى من سيلفيا بمراحل .. وان سيلفيا متجيش فى جمالها شىء .. ليه دايما بيبينلها عكس اللى جواه .. ليلى تبصله بغيظ )

ليلى : على فكره انت مبتفهمش فى الستات .. لما تقارن السلعوه اللى كنت متجوزها دى بيا يبقي سورى دماغك على قدك

( ادم كان هيضحك بس يمسك نفسه بالعافيه )

ادم ببرود : هى اللى سلعوه برضو ! .. فرق الجمال بينكو كبير ف غالبا انتى اللى شايفه نفسك على الفاضى

ليلى بثقه : اه طبعا الفرق كبير لانها متتقارنش بيا اصلا

( ادم حب ثقتها فى نفسها دى وانه مقدرش يهزها فحاول يستفزها بالكلام )

ادم : ولما انتى واثقه اوى كده فى جمالك خايفه تغيرى ليه ؟؟

ليلى : دا مش خوف تمام .. ومش هبررلك انا ليه عاوزاك تخرج المفروض انك تبقي فاهم لوحدك والله

ادم : لا مش فاهم .. وضحيلى

ليلى : مش مضطره اوضحلك .. ولو سمحت اخرج لانى ابتديت ابرد