قضية شرف ج2
بقلم فاطمة عيد
( يكملوا فطارهم وعبدالله مش مرتاح من جواه ومش مطمن ابدا .. يفرد على السرير وبيمسك على السجاير يلاحظ تحتها ورقه .. يمسك الورقه ويفتحها يلاقى مكتوب فيها
” انا عارفه انك انجبرت على اوضاع كتير بسببى بس للاسف مش هقدر اخليك متكتف كده .. للاسف مش هقدر اتعايش مع نظراتك ليا او انك تعاملنى لمجرد الرغبه ! .. معلش يا سياده المقدم بلاش تضيع عمرك على خدامه زيي .. بتمنالك التوفيق فى حياتك ”
عبدالله باصص للورقه بصدمه وللحظه حس بغصه فى قلبه .. مى مشيت !! .. باصص للورقه كتير وبيقرأ وحس للحظه انه خسر .. بيحاول يقنع نفسه ان دا راحه ليه وانه كسب بفراقها بس للاسف مش عارف .. يرمى الورقه على السرير ويلبس هدومه بسرعه ويخرج .. كلهم يستغربوا خروجه والسرعه اللى نازل بيها )
ماهر : عبدالله استنى انت لسه تعبان
( يتجاهل ابوه تماما وينزل يركب عربيته ويدور عليها .. عند ادم صحى من النوم بتعب وحس ان دماغه تقيله جدا .. قام بهدوء وقعد على الكرسي وولع سيجاره .. شويه ويحس بهدوء فى البيت يقوم يشوف ليلى ميلاقهاش ويلاقى الاوضه فاضيه .. يدور عليها فى كل الشقه ميلاقهاش برضو .. يقلق عليها .. يتصل بفرحه )
ادم : الو .. مش طالبه خفه اهلك على الصبح .. ليلى عندكوا ؟ .. لا مش عارف .. طيب سلام
( يدوب قفل مع فرحه يلاقى الباب اتفتح وليلى دخلت )
ادم : كنتى فين !
ليلى : فى الجامعه
( لسه هتسيبه وتمشي يوقفها )
ادم بزعيق : ومقولتيش ليه انك متنيله نازله
ليلى بهدوء : صحيتك وقولتلك قبل ما انزل
ادم : اه قولتيلى فى الحلم صح !
ليلى : انا تعبت منك بجد .. انت بقيت لا تطاق
( تسيبه وتدخل اوضتها يدخل وراها )
ادم : لما اكلمك تقفى وتسمعينى
( ليلى كانت تعبانه ومش حمل انها تتناقش معاه )
ليلى : حاضر .. اسفه ممكن تسيبنى بقي
ادم : غيرى هدومك وتعالى عايزك
ليلى بتعب : طب ممكن لما اصحى .. انا حقيقي مش فايقه
( ادم يبصلها وفعلا يلاحظ انها تعبانه .. يسيبها ويخرج وهى اخيرا تاخد نفسها وتقفل الباب عليها وتغير وتنام .. عند يوسف قاعد هو وامل فى العربيه )
يوسف : يابنتى افردى ام وشك على الصبح
( متردش عليه وباصه بعيد )
يوسف : هنفضل كده كتير ؟؟
امل : روحنى
يوسف يتنرفز : هو انا منزلك عشان اروحك ! .. ما تخلصينى عندى شغل
( امل تسكت ومتردش عليه وتبص من الشباك .. يمسك ايدها تسحبها منه وتتجاهله )
