قضية شرف ج2

رحمه بتوتر : مانا فكه اهو .. بس……..

يقاطعها كريم : فكه ولا صحيح ههههههههههههه

( يضحك كتير وهى تبصله وبتحاول تستوعب الالشه وهو عمال يضحك متواصل )

رحمه بصوت واطى جدا اشبه بالهمس : داانت غتت

كريم يبصلها ويبتسم : سمعتك على فكره

( تتحرج جدا منه ووشها يحمر جامد )

كريم بضحك : هو انتى كل ما تتكسفى هتحمرى كده .. لا بقولك ايه شكلك بيبقي حلو وانا ممكن اتهور

( رحمه تتكسف اكتر وتبص بعيد )

كريم يضحك جامد : ايه يا بنتى دا !! .. ( يمد ايده ويلمس خدها ويشلها بسرعه ) .. لا مطلعش سخن

( رحمه تحس بكهربا اول ما ايده لمست خدها وصوت تنهيداتها ونفسها بقى عالى .. كريم يبصلها ويستغرب .. معقوله فى بنت فى الوقت دا بتتكسف كده !! .. يسكت شويه لحد ما تهدى خالص وتبدأ ترجع لطبيعتها )

كريم : يلا ؟

رحمه : على فين !

كريم : لا انتى هتتعبينى كده .. تعالى وهشرحلك فى الطريق

رحمه تبتسم بخجل : اوكى

( تقوم معاه وياخدها كريم ويخرجوا .. فى اوضه عبدالله .. الكل لسه متجمع وادم وليلى بيحاولوا على قد ما يقدروا ميخطلتوش ببعض .. كل ما عينه تيجى في عنيها يهربوا الاتنين ويبصوا بعيد .. عبدالله قاعد على السرير ومى واقفه جنبه وبصاله .. يبص لعينها وعينه كانت مليانه كلام كتير بيتمنى يكونوا لوحدهم عشان يقدر يقولوا .. وهى كمان بصاله ومبتسمه بس .. تكح نشوى وهى بصالهم وتقلب وشها .. الاتنين ياخدوا بالهم ويبصوا بعيد عن بعض .. وهى تبصلهم بقرف وتتنهد بنرفزه .. ميار تستأذنهم عشان تنزل تجيب حاجات من الكافتريا .. سليم يستغل الفرصه وينزل وراها .. يركبوا الاسانصير سوا )

سليم : ازيك

ميار بتوتر : الحمدلله

( ميار كانت متوتره جدا لان الاسانصير كان صغير اوى وهما الاتنين لوحدهم )

سليم يبتسم : شكلك حلو انهارده

ميار تبادله الابتسامه : مرسيي

( يفضلوا ساكتين لحد ما ينزل الاسانصير ويقف فى الدور الارضي .. ميار كانت خارجه الاول وسليم وراها .. رباط الكوتش بتاعها كان مفكوك وسليم مخدش باله وداس عليه وهو خارج كانت هتقع بس يلحقها ويمسكها من وسطها مره واحده ويسندها .. وبعدين يعدلها ويسيبها بسرعه )

سليم باحراج : اسف والله مخدتش بالى

ميار هى كمان اتحرجت : عادى ولا يهمك

سليم : طب اربطى الرباط عشان محدش يدوسلك عليه تانى وتقعى

ميار بضحكه متوتره : لما اطلع