قضية شرف ج2

حازم : الحمدلله ان الشركه فاضيه .. عشان الجر..يمه متتثبتش عليا

كمال بخوف : حازم فوق انت هتعمل ايه .. انا والله ما كان قصدى وقتها .. انا كنت مغيب تماما .. افهمنى ارجوك

( حازم يضحك بهستريا لدرجه خوفت كمال )

حازم : معلش .. اعتبرنى انا كمان مغيب ومش قصدى اقتلك

( يعمر المسد..س وكمال بيترجاه وحازم خلاص هيضرب الرصاص .. يتفتح الباب ويدخل ادم وعبدالله .. عبدالله يمسك حازم من ضهره ويشد المسد..س ويكتفه جامد بايده ويشل حركته .. وادم كان عاوز يروح يطمن على كمال اللى ماسك قلبه بس مقدرش بعد اللى سمعه )

حازم بعصبيه وزعيق : هقتله .. والله لاقتله زى ما قتلها وحرمنى منها هقتله

( عبدالله يضربه بحركه تخليه يغمى عليه ويتصل بكارم .. وبعدين يقرب يطمن على كمال اللى بدأ يهدى يجى كارم وياخد حازم ويروح بيه على القسم ويرميه فى الحجز .. عبدالله ياخد كمال ويروحه من غير ما حد فيهم يتكلم ويطلب من ادم انه كمان ميتكلمش وكأن محصلش حاجه عشان ميأثرش فى العيله لان الموضوع مش سهل .. يعدى اليوم تانى يوم الصبح يقوم عبدالله من النوم وينزل عشان يجيب البدله هو وادم بس ادم كان سبقه على المول .. وهو نازل يسمع صوت مش غريب عليه ابدا خارج من شقه هاجر .. قلبه يدق بعنف ويقرب على الباب والصوت بيوضح اكتر .. يخبط على الباب وبعدين صوتها يسكت .. تفتح هاجر )

هاجر بتوتر : ايه يا سي عبدالله فى حاجه ؟

( ميردش عليها ويزق الباب يلاقى الصاله فاضيه يدخل الاوض ويلاقيها .. يقف قدامها مصدوم وحاسس ان الدنيا بتلف بيه .. هى قدامه فعلا !! معقول كل دا كانت فى نفس المكان اللى هو فيه ومحسش .. قلب عليها الدنيا ومتخيلش انها جنبه كده .. يقرب منها بهدوء ومى تتخض جامد وتخاف .. عبدالله يقرب )

عبدالله : مى !!!

( متردش عليه وهتموت من الرعب .. يشدها عبدالله لحضنه جامد .. مى تستغرب )

عبدالله وهو دافن وشه فى رقبتها : ليه سيبتينى .. انا هموت من غيرك .. انا مش عاوز غيرك خلاص .. انا اسف .. اسف على كل حاجه .. سامحينى

( مى تبص لهاجر وتضحك بفرحه وتضمه ليها جامد .. الاتنين حاضنين بعض بنفس الشوق واللهفه وبيحضنها كأنه عاوز يدخلها جواه )

هاجر : بالراحه على البت ياخويا .. البت حامل

( عبدالله يسيبها ويبصلها باستنكار وهى بتحرك راسها بمعنى اه ومبتسمه من بين دموعها .. يضحك ويشيلها ليه بالراحه وياخدها ويخرج بيها )