قضية شرف ج2
بقلم فاطمة عيد
عمر : روحتى فين كده ؟
( فرحه تفتح عينها وتبصله كأنها بتفوق من سرحانها .. تستغرب انه بعد وكانت عاوزه تسأله بس هتسأله تقوله ايه ! .. عمر فاهم كويس هى بتفكر فى ايه وقاعد متابعها بصمت .. فرحه تستغبى نفسها .. هى ازاى سمحتله يقرب منها بالشكل دا !! .. هى مش الشخصيه الضعيفه اللى ممكن حد يأثر عليها .. بس ليه ضعفت قدامه هو بس !! ليه قلبها بيدق بعنف كده وكان مستعد انه يسلم .. تبصله وتحاول تتحكم فى انفعالاتها ومشاعرها اللى اكتشفتها بين ايده )
فرحه : فى ايه !
عمر : انك تبقي معايا
فرحه : مش عارفه
( عمر يضحك ويبصلها )
عمر : بجد مش عارفه !
( فرحه تتحرج من مشاعرها اللى فضحتها فجاءه .. عمر يمسك ايدها ويشبكها فى ايده ويبصلها )
عمر بضحك : مدام عمر بعون الله
( يتحرك بالعربيه وهى تسحب ايدها منه ومضايقه من نفسها جدا ومن اللى حصل عموما ولعبه بمشاعرها وحست للحظه انها عايزه تعيط )
فرحه : عمر معلش نزلنى هنا
عمر : ليه ؟
فرحه : كده مش هرجع المستشفى .. هروح البيت الاول وبعدين هاجى على بليل
عمر : اوك هوصلك للبيت
فرحه : لا انا عاوزه اجيب حاجات الاول
عمر : تمام انزلى هاتيها وهستناكى
فرحه : ما تمشي انت وتفكك منى
عمر : بطلى تهربى اوك .. ( يبصلها بغرور ) .. وبعدين ليكى حق انا متقاومش بصراحه
( فرحه تضربه على كتفه براحه )
فرحه : بطل عشان مش طايقاك
عمر يغمز : اه كان واضح من شويه
( تضربه تانى وتبص بعيد وهى افكارها هتموتها وبتسأل نفسها مليون سؤال ولحد دلوقتى مش عارفه هو بعد عنها ليه ! .. هى مضايقه انه بعد ولا مضايقه انه استغلها ؟! .. قاعده جنبه وهى مش فاهمه اى حاجه وبصتله ولاول مره تحس بغموض شخصيته .. عمر يحرك العربيه ويوصلها البيت .. عند رحمه قاعده هى وكريم فى مطعم وابتدوا ياخدوا على بعض اكتر )
كريم : انتى فاضيه يوم الجمعه ؟
رحمه : اشمعنا !
كريم بضحك : انتى بتردى بسؤال ؟
رحمه تبتسم : فاضيه
كريم : حلو .. اعملى حسابك انك معايا اليوم كله
رحمه : مش هينفع عشان عبدالله و………………
يقاطعها كريم : لسه اسبوع على الجمعه دا اولا .. ثانيا عبدالله اتحسن وهيخرج فى اقل من يومين كمان .. بطلى حجج اوك ؟
رحمه : تمام
كريم يبتسم : كملى اكلك بقي
رحمه : لا انا شبعت جدا الحمدلله
كريم : شبعتى ايه .. اكلك زى ماهو
