خلف الظلال ج2
بقلم يسرا مسعد
اما الان وقد انتهيت
انتهيت من زيف ادعائك بالوفاء
ما عاد لى من بقاء
وما بقى لك سوى رثاء
فارحل انت عن عالمى
نعم ارحل واقولها ..بكبرياء
خرجت منى من غرفتها وتوجهت الى غرفه الاستقبال وقابلته بعيون تحمل قسوه لم يراها رفيق من قبل بمقلتيها اللتان كانتا تشعان حبا وشوقا دوما
فقال لها رفيق على استحياء : ازيك يا منى ؟
رفعت منى احدى حاجبيها وقالت باستهزاء : الاكيد انى احسن منك ..وانت طبعا عارف
اخفض رفيق رأسه واقترب منها وقال بصوت متوسل : سامحينى يامنى ….انا قصرت فى حقك ..انا عارف ..بس ارجوكى تسامحينى
تراجعت منى للخلف خطوه وقالت بقسوه : اسامحك ؟؟ اسامحك ..على ايه ولا ايه ؟ على خيانتك ….اللى شوفتها بعينى …ولا على الجفا اللى كنت طول الوقت بتعاملنى بيه ..هيا دى بقى ست نانسى اللى كنت بتهمس باسمها وانت معايا
صعق رفيق ورفع عيناها وقال : ايه ؟
منى ببكاء : عارف كام مره سمعتك بودنى وانت بتهمس باسمها حتى وانت نايم ..كنت زى الهبله بكدب روحى ..واقول اكيد بيتهيألى ..وانا عارفه انه لاء ..بس كنت بكذب على نفسى ..واقول بيقول منى مش نانسى …لحد ما شفت بعينى …شفت ست نانسى اللى كنت معاها وفى ايدها الشمال دبله …فضلت عليا واحده خاينه ..بس انتو الاتنين تستاهلو بعض ..انت خاين وهيا خاينه ..انتى من توبها وهيا من توبك
شعر رفيق ان كلمات منى سكاكين حاده تمزق نياط قلبه…… .نعم كانت نانسى خائنه لم تخون زوجها فحسب بل خانته هو ايضا
اقترب منها رفيق ومد يدها ليمسك كتفيها ولكنها نهرته وابتعدت عنه قائله : ابعد عنى ماتلمسنيش …انت لازم تطلقنى ..
رفيق : عشان خاطر ولادنا يا منى فكرى تانى
منى بتصميم : عشان خاطر ولادنا انا هبعد عنك….ولو لزم الامرهسافر بيهم بعيد عنك
رفيق مصعوقا : ايه ..انتى اتجننتنى ..تسافرى بيهم…انتى متخيله انى هسمحلك تاخدى ولادى وتبعدى عنى
منى بصوت خافت بعض الشىء : احسنلهم يتربوا بعيد عنك وانت عارف كده كويس …اوعى يكون فكرك انى مش عارفه طبيعه شغلك مع سالم …لكن كنت دايما بقول لروحى طالما ماعنديكيش دليل يبقى بلاش تخربى على نفسك …وخدى الفلوس اللى تكفيكى انتى وولادك وبس …ما انتى مضطره ….هتعيشى منين …
ولم تتمالك منى نفسها اكثر من ذلك وقالت بصوت ينهار بكاءا : لكن خلاص انا كرهتك وكرهت عيشتك ..كلها حرام فى حرام ..يا اخى انضف بقى ..انضف ..ان ماكنش عشان نفسك يبقى على الاقل عشان ولادك ..عشان مايجوش يوم الناس تعايرهم بيك …وبدال ما يمشو وراسهم مرفوعه يمشوا ونفسهم مكسوره
