خلف الظلال ج2

الفصل التاسع عشر عادت هاله الى منزل صديقتها تكاد لا تصدق اى مصيبه كانت على وشك الوقوع بها واى نهايه كانت تنتظرها كانت تسير بخطى متخبطه تحمد الله تاره وتدعوه تاره اخرى بأن يرحمها من عذاب الدنيا فالموت بات اهون كثيرا لها من هذا الشقاء والعذاب والالم النفسى وما ان دخلت حتى تهاوت بجسدها النحيل على الاريكه المجاوره للباب وشعرت بأن قواها قد خارت ولم يعد بأمكانها التحمل اكثر من ذلك فبكت .... بكت بغزاره ..... بكت وتصاعد أنينها.... بكت واهتز جسدها بتشنجات قويه .. بكت وصرخت عاليا ... فخرجت لها صديقتها مسرعه فأحتضنتها بقوه واخذت تردد ..لا اله الا الله ..اعوذ بالله من الشيطان الرجيم ...وحدى الله يا هاله ...وحدى الله ....هاله ....ردى عليا ...ردى عليا وهكذا غابت هاله عن الوعى فالمسافه التى سارتها كانت طويله وشاقه.. ورحله العوده الى المنزل كانت مضنيه وبعد مرور قليل من الوقت افاقت هاله من غيبوبتها القصيره لتجد صديقتها تبكى بصمت ناظره لها والقلق يعتريها واصابع يدها المرتجفه تلمس بشرتها حتى قالت فى ارتياح : الحمد لله ..الحمد لله خضيتينى عليكى ....قومى ...قومى على سريرك ردت هاله بصوت خافت : مش قادره اتحرك ..مافييش جهد قالت امانى : قومى هسندك ماتخافييش...قومى اطاعتها هاله واستندت بجسدها الذى يفوق جسد صديقتها طولا على كتفيها وتحملها وزن امانى واجلستها على السرير فور دخولها غرفتها ....وقالت لها : انا هروح اجيبلك كوبايه مايه بسكر وبعد قليل عادت امانى بالكوب تحمله بسرعه خوفا على صديقتها من اغماءه اخرى وتجرعته هاله تحت حث متواصل من امانى وبعدما انتهت ساعدتها امانى فى خلع ملابسها والبستها ثيابا مريحه وقالت لها : هروح اجيب الغدا واجيلك ... امسكتها هاله من ذراعها وقالت معترضه: ماليش نفس امانى : لاء ازاى ..انتى لازم تاكلى مش شايفه وشك مخطوف اد ايه ؟ هاله : انا محتاجه انام ..تعبانه اووى .سيبينى انام يا امانى ...واما اصحى هبقى آكل استسلمت امانى لرغبتها رغما عنها فقالت : خلاص براحتك ولو انى كان نفسى تاكلى عشان ابقى مطمنه عليكى ..نفسى اعرف ايه اللى بيجرالك بتخرجى الصبح زى الفل وتوكالك عليك يارب ترجعى بالمنظر ده ...ويوم عن يوم اسوء من اللى قبله ردت هاله بمراره وقالت : من اللى بشوفه ...من اللى بشوفه يا امانى ...نفسى ربنا ياخدنى ويريحنى من اللى انا فيه عشان تعبت ...خلاص تعبت ردت امانى بسرعه : بعد الشر ...اوعى تقولى كده ... هاله هامسه : ماعدتش فارقه يا امانى ..ماعدتش فارقه خلاص ... ثم اندست تحت البطانيه الثقيله واغمضت عيناها فنظرت لها امانى مشفقه وخرجت بهدوء وقلبها يتألم لحالها وبقيت هاله عده ايام قعيده الفراش ...لا رغبه لديها لا بالاكل ولا بالحديث ...وبالكاد تحتشى شرابا دافئا فى ذاك الجو الممطر الغائم اما هو فكان يذهب يوميا الى المعرض يتجه اولا الى غرفتها فلا يجدها فينصرف كان يشعر بالضيق ونفاذ صبر لم يختبره من قبل كان يود رؤيتها والاطمئنان عليها كان لايصدق انه اوشك على الكيد بها الى تلك الدرجه ....الى درجه ان ينهى حياتها للابد !!! كيف له ان يفعل ذلك ؟ ضرب نفسه مرارا وتكرارا بل دفع بجسده بالحائط عده مرات وبمنتهى القوه حتى اوشك على كسر ذراعه فى احدى المرات تمنى لو انه يمتلك الشجاعه ليذهب اليها ... تمنى لو ان لا تخونه الكلمات والعبارات فيسأل هند عنها وعن عنوان منزلها وبدلا من ذلك اندفع عقله ليدبر امرا اخر لينغمس فى مكيده اخرى تلهيه عن آلآمه وروحه التى تحتضر فى غيابها اتجه الى قصر المرشدى اثناء غياب الاخير عن البلاد ليلتقيها بمفردها وابصرها جالسه فى الشرفه وحيده تتصفح مجله بسأم واضح جدائل شعرها المموجه تنافس فى بريقها اشعه الشمس الذهبيه وقد حملتها رياح الشتاء البارده بعيداعن عنق من المرمر وجهها ينافس القمر الغائب ضياءا وعيناها اللتان تعكسان لون الفيروز وتألق جسدها بثوب صوفى نارى التصق بها وامتدت نيرانه لتنال من قلبه البارد وافترت حبتا الكرز اللامع عن ابتسامه باهته لدى رؤيته مد يده ورفع يداها وقبلهما بجرأه لم تعهدهما من قبل وجلس الى قبالها فابتسمت ساخره وقالت : وده من امتى ؟؟؟ رد سالم بصوت حميم : انتى عارفه انى جوايا اتمنى اكتر من كده ابتسمت منه ساخره : وماله اتمنى زى ما انت عاوز ...واحلم كمان زى ماتحب قال سالم بأيحاء: بس الحلم ممكن يبقى حقيقه ردت بصرامه : معايا انا يقلب بكابوس ضحك سالم بقوه : بس مش عليا ....وانتى عارفه كده كويس ..انا اتمنى واحلم واطلب ........ ثم سكت لبرهه ونظر لها بقوه وقال بصوت قاس :ويتحقق اعتدلت نانسى فى جلستها وقالت : افهم بقى ..انت جاى تهددنى .... سالم : لا عاش ولا كان يا برنسيس ...طول ما سالم موجود ماحدش يقدر يلمسك نانسى : امال انت عاوز ايه سالم : طالب العدل نانسى بتعجب: العدل !!!!! سالم : ايوا العدل .............واقترب منها وهمس ....يعنى رفيق احسن منى ؟؟؟؟؟؟؟؟؟ حملقت به نانسى وبهت وجهها وقامت وقالت بعنف : اخرس يا كلب ..هيا حصلت ..امشى اطلع بره ...والا ... عندها جذبها سالم بقوه من ذراعها وقال : والا ايه ؟؟هه ماتكملى ..هتقولى للمرشدى ؟؟؟؟ ههههههههههههه وتقوليلوا ليه وتتعبى روحك وانا فى ايدى افرجه سحبت نانسى ذراعها وساوت خصلات شعرها الهائج وقالت بصوت منخفض يرتجف : انت مش بتاخد اللى انت عاوزه من رفيق ؟ سالم : وهوا رفيق كان لوحده؟؟؟... هوا بيدفع تمن غلطته ...انتى بقى ....مش ناويه تسددى اللى عليكى اقتربت منه نانسى وقالت فى هدوء : عاوز كام وتدينى السيدهات كلها ؟ التصق بها سالم وقال بصوت حميم : عاوز ليله ارتسمت الصدمه على ملامح وجه الفاتنه ولم ترد..فقال سالم : قدامك اسبوع بالكتير قبل مايرجع المرشدى ...تحددى الزمان والمكان ثم انصرف وتركها حانقه ...تنظر له بكراهيه شديده وامسكت بالمزهريه المصنوعه من الكريستال الرقيق ودفعتها فى الهواء بعيدا لتسقط ارضا وتتهشم فى الحال فتناثرت قطع الكريستال الصغيره على الارض الرخاميه كما تناثرت حبات اللؤلؤ على وجهها وجلست لتنهار فى بكاء حار اما الاخر كان لايزال يبحث .........يبحث عن اى خيط عن اى دليل .............عن اى خبر الى ان وجده خبر وفاه رجل الاعمال عادل سعد الدين فى حادث سياره مروع فأنطلق الى ارض الاسماعيليه وبالتحديد الى قسم الشرطه المسئول عن التحقيق بتلك الواقعه ليلتقى الضابط المسئول الذى روى له ماحدث بالظبط وانه على غير ماتوقع ..... قضاء وقدر !!! الا ان ما قد استرعى اهتمام الاخير هو بروده اعصاب زوجته لدى تلقيها خبر وفاه زوجها والهلع الذى ارتسم على وجه الخادمه وترجمته حركاتها جيدا داخل المنزل لدى رؤيته واتجه الى فيلا عادل ليقابل الزوجه البارده برفقه الضابط المجتهد وقابلتهما منال بنفس التحفظ واخذ يسألها عما كان يفعله زوجها فى ذاك اليوم لتجيب مرواغه بأنه كان فى زياره لاحد الاقارب ... فسألها ان كان له اعداء ردت نافيه.... فسخر داخله ...كيف يا سيدتى وانا واحد منهم وهم كثر .....وطالبتهم الارمله الجاحده بالمغادره فلديها موعد هام وقبل انصرافه لاحظ الصغيران البائسان فقال لها : ربنا يخليلك ولادك ويعوضوكى عن المرحوم ردت منال بقسوه : دوول مش ولادى دول ولاده من مراته الاولانيه قال حاتم بتساؤل: طيب مارجعوش ليه لمامتهم ؟ فقالت منال بصوت عال ليسمعه الطفلين : اصلها فى السجن نظر لها حاتم وقد استرعت تلك المعلومه كامل اهتمامه : فى السجن !!!!.....ليه ؟ بتهمه ايه ؟ منال بشماته : اختلاس ...كانت حراميه فضاقت حدقتا عينه وقال بحذر: هيا اسمها ايه ؟ منال بسأم: هاله السيد عبد المتعال ...بس اظن قربت تطلع او طلعت اصلا ...وهيا ماجتش تسأل عنهم ..يومين كده وجدتهم لابوهم هتيجى تاخدهم صمت حاتم ولم يصدق اذنه ...ايعقل هذا؟؟؟ ...هاله!!! ..تلك السجينه السابقه كانت زوجه عادل !!!!وهى ام هذان الطفلان؟؟؟!!!!...... يالها من صدمه ...شعر بمدى تقصيره فى عمله ...فهاهو يريد القبض على تلك العصبه ولم يجمع كم المعلومات الكافى .... انصرف حاتم وبداخله تصميم على العوده مجددا ... فكان يثق ان تلك المرأه تحوى بجعبتها الكثير والكثير من الاخبار والمعلومات وفى اليوم التالى استيقظت هاله مبكرا وارتدت ملابسها استعدادا للذهاب للعمل ....فقد صممت على الرحيل وطلب الاستقاله والابتعاد التام عن درب رفيق ورفيقه...او بالاصح رفيقه خرجت من غرفتها والقت تحيه الصباح على والده صديقتها العجوز ...ورأتها امانى وانزعجت لمشهدها ..فقالت : انتى رايحه فين ؟ هاله ببؤس : هيكون على فين ...الشغل امانى : مش تريحيلك يوم كمان ؟ هاله : اطمنى انا بقيت كويسه وانا اصلا رايحه ااقدم استقالتى زفرت امانى بأرتياح وقالت : كده احسن ..وماتشيليش هم ...انا مرتبى يقضينا كلنا ...وممكن اسيب انا الشغل وتيجى انتى تشتغلى مكانى لو حبيتى هزت هاله رأسها رافضه : لاء طبعا ..ده شغلك انتى واكل عيشك امانى : انتى اللى جيبتهولى هاله : ربنا اللى بيبعت يا امانى ...انا ماجبتش حاجه من عندى ... امانى برجاء : طيب مش هتحكيلى ايه اللى حصل من ساعتها وانتى ساكته ولا بتنتطقى ..وسيباكى على راحتك ...عايزه اطمن عليكى هاله : اما ارجع يا امانى ....اما ارجع يالا انتى عشان ما تتأخريش على شغلك تذكرت امانى وقالت : انا صحيح جبت ورق معايا كده عايزاكى تبقى تبصى عليه هاله : ورق ...ورق ايه ؟ امانى : انتى نسيتى ...ورق من الشركه ..كنت قاعده اصوره على الماكنه اللى عندى والموظف سابنى وراح يعمل مكالمات كده فأخدت نسخه منغير ماحد ياخد باله هاله : طيب اما ارجع هبقى ابص عليهم ولو ان مابقتش فارقه ...كله محصل بعضه امسكت بها امانى من كتفيها وقالت : انا عايزاكى تفوقى ..اوعى تستسلمى ...ولا تخلى اليأس يسيطر عليكى ...فاكره فاكره يا هاله اما كنا فى السجن وكنت ساعات بقعد اعيط بالساعات وتيجى تقعدى جنبى ونتكلم سوا والاقى نفسى اتغير حالى 180 درجه ..طيب فاكره الوليه اللى اسمها انصاف ...الضخمه دى اللى كانت ولا درفه دولاب اما كانت عايزه تضربك ..وقفتى قصادها واتكبت على الارض ازاى ابتسمت هاله لذكريات السجن التعيسه وقالت : انتى مش عايزه تنسى ...ماشى يا امانى وصل المضمون ... ربتت امانى على كتفها وقالت : هترجعى هاله القويه بتاعه زمان هاله : ادعيلى ...انا همشى بقى ...اشوفك بعدين ان شاء الله قالت لها امانى : فى حفظ الله ...مع السلامه وصلت هاله المعرض متأخره قليلا عن ميعادها القديم واستقبلها الحارس الطيب " محمد" بسرور بالغ : حمدالله على السلامه يامريم ..ايه الغيبه الطويله دى كان وقع اسم مريم بات غريبا على أذنها فعبست قليلا ثم ابتسمت لمحمد وقالت بهدوء: الله يسلمك يا محمد محمد بلهفه: ايه ...غيبتى وماحدش هنا يعرف نمره تليفونك ...ولا انتى ساكنه فين ..كان نفسى اووى اطمن عليكى ردت هاله بامتنان : متشكره اووى يا محمد ...كنت تعبانه شويه وعامه انا خلاص ناويه اسيب الشغل هنا اظلم وجه محمد وقال : عايزه تسيبينا يا مريم !!! ارادت هاله ان تصرخ عاليا لتقول له ....لست بمريم ..ارجوك..كفى ....كف عن نظراتك تلك ..انا اسمى ..هاله . مطلقه وصاحبه سجل اجرامى ...ولدى طفلان لم ارهما منذ خمس سنوات ويزيد ....ابحث عن من تناسبك ولكنها عوضا عن ذلك سكتت وانصرفت قاضبه وجهها الى غرفه مكتبها وقطع مسار خطواتها ....جسد بوسى الغاضب ترآءى فى الافق الضيق نظرت لها تلك الحرباء وقالت بعصبيه وقحه: انتى فاكره نفسك بتشتغلى فين فى شركه اللى خلفوكى ...مش اما تغيبى يا بنى آدمه تتصلى تقولى لاتدرى لما فى تلك اللحظه تحديدا استحضرت مشهد معركتها الشهيره التى اهتزت لها جدران السجن مع السجينه "انصاف " فصرت على فكيها وقالت بنفاذ صبر ولم تعبأ بنبره صوتها التى علت فى ارجاء المكان : ابعدى عنى احسنلك يا بوسى ....انا ملاحظه ان بلاط المعرض عايز يتلمع وماعنديش مانع انى امسحه بيكى حملقت بها بوسى غير مصدقه وفرغ فاها ولم تنطق فتركتها هاله غير عابئه واتجهت الى غرفتها واغلقت الباب الزجاجى خلفها وجلست على الكرسى المقابل للمكتب ودفنت وجهها فى كفيها لبعض الوقت ثم اخرجت ورقه بيضاء من درج المكتب وخطت عبارت الاستقاله بقلم ثابت وكان هو يراقبها من الطابق العلوى بل كان يراقب المشهد كاملا بينها وبين بوسى وتوجه الى غرفتها ووقف لبرهه خارجها يخشى الدخول ...نعم هذا ما كان يشعر به حتى رفعت هاله ابصارها عن الورقه لتلتقى عيناها بعيناه المراقبتين باهتمام بالغ فنظرت له هاله نظره قاسيه وقامت وحملت الورقه وفتحت الباب واتجهت اليه بخطوات ثابته....واثقه ...على عكسه ودفعت بالورقه فى الهواء والصقتها بصدره بقوه وتركته وانصرفت الى الخارج فأمسك بالورقه ومرت عيناه على سطورها القليله لتترك الفراغ يطبع اثره على قلبه وترتطم روحه بالقاع فخرج مهرولا خلفها وعبر البوابه المعدنيه الضخمه ليجدها قد سارت مسافه مترين فجرى خلفها ليلحق بها وجذبها من كفها فالتفتت هاله وسحبت كفها بقوه ووقفت قباله ونظراتها تحرقه وثبات قامتها يعلن التحدى الصارخ فاخفض رأسه مخذولا ورفعها مجبرا تحت وطأه كلمتها الوحيده ....."نعم"...قالتها بصوت قاس وتابعت بخشونه: ايه فى حد تانى عايز تقت*له وتلزق التهمه فيا ....ولا فى حاجه فى الخزنه تانى ناقصاك صمت سالم وحاول ان يستجمع كلماته فخرجت الكلمات تائهه مستفسره : انتى ماشيه ؟؟؟ نظرت له هاله وقالت ساخره : وهيا الاستقاله دى ليها معنى تانى ظل يحملق بها لوهله ثم استجمع ذاته وقال بقوه : مش عايزه ولادك ؟؟؟ ردت هاله بكبرياء : عيزاهم طبعا ..بس مش عايزه حاجه من وشك بلع سالم ريقه وقال : طيب تعالى معايا نجيبهم وتكون دى آخر مره تشوفى فيها وشى ...لو تحبى نظرت لها هاله غير مصدقه وقبل ان تتخلى عن دفاعاتها قالت بشك : والتمن؟ ابتسم لها سالم ابتسامه صغيره صادقه : مش عاوز حاجه يا هاله ...صدقينى مش عاوز حاجه ... اغروقت عيناها بالدموع وارتجفت شفتها وقالت بصوت يخنقه العبرات : يعنى انت عارف مكانهم بالظبط ..هنروح نجيبهم دلوقتى؟؟؟ اومأ سالم برأسه وقال بهدوء : دلوقتى ...ولو تحبى تخليكى هنا واسافر انا اجيبهملك واجى ماعنديش مانع ...بس تقوليلى عنوانك فين نظرت له هاله غير مصدقه وقالت : هما بره مصر !!!!! رد سالم باقتضاب : فى الاسماعيليه ... رددت هاله بذهول بأحرف متقطعه : الا...سما..عيليه..؟؟؟ ياااااااااااه وانا اللى كل ده بدور عليهم هنا دا انا لفيت القاهره كعب داير اقترب منها خطوتين وقال : هاه قولتى ايه ...تجي معايا ..ولا ... ردت هاله قاطعه امرها : اجى معاك ...مافيهاش كلام ابتسم لها سالم : يعنى مش خايفه منى المرادى قالت هاله والشكوك تلتهما : انت بتكدب عليا ...قولى الحقيقه سالم : والله هما هناك ...انا بس كنت متخيل انك استحاله هتثقى فيا وهتكدبينى ردت هاله بقسوه : هوا المؤمن لا يلدغ من جحر مرتين ...بس الغريق بيتعلق بقشايه قال لها سالم خجلا : تعالى معايا نجيب العربيه ..يالا بينا سارت هاله الى جواره بخطى مسرعه لدرجه جعلت سالم يظن ان لو كان بأمكانها الجرى الى الاسماعيليه لفعلت ودخلو ارض المعرض سويا جنبا الى جنب وفتح لها سالم باب سيارته الفارهه لتركب هاله الى جواره تحت رقابه مستمره من عيون اربع باختلاف المشاعر تبعا فالاولى راقبتهم بحسره وكانت للحارس الطيب واما الثانيه راقبتهم بمكر وكانت ل.....وليد الداهيه وصوبت الثالثه نحوهم مدافع الكراهيه واشعل الحقد نيرانه فى قلب صاحبتهما ....بوسى اما الاخيره فراقبتهم بصدمه ....فكانت لرفيق ....الذى لم يكن ليظن يوما ان سالم قادر على ان يوقع هاله ...اومن يظنها مريم بشباكه فألاخيره كانت دائما وطيله الوقت على خلاف معه ....ام هذا كما يقولون ..مامحبه الا بعد عداوه الفصل العشرون التهمت سياره سالم علامات الارشاد بالطريق المؤدى الى الاسماعيليه فيما كانت هاله جالسه الى جواره متوتره لا تصدق انها على قرب قوسين او ادنى من لقاء ابنائها واخذت المخاوف تهاجم عقلها بضراوه شرسه ...لعلهم ليسوا هناك ....او الاسوء لعل سالم يحمل مخططا اخرا من مخططاته .. التفتت هاله ونظرت الى سالم الذى بدوره شعر بأنظارها المسلطه عليه فقال لها دون ان يلتفت: ايه ؟ مالك ؟ هاله بتوتر: ابدا ....بس ..انت متأكد انهم هناك؟ تنهد سالم وقال : ايوا ..آخر مره شفتهم كانو هناك هاله بصوت مختلج من الفرحه : انت شفتهم...هما كويسين ...عاملين ايه ؟ نظر سالم اليها ورأه اللهفه مرتسمه على ملامح وجهها فأبتسم وقال : الواد الصغير شكله مجرم عنيه كلها ذكاء...وشبهك الخالق الناطق ..الكبير شكله اعقل شويه منه وخواف حبتين ... ابتسمت هاله وتذكرت بقلب الام الحنون : ياسين طول عمره كان هادى ماتعبنيش ابدا ...وكان على طوول مطيع ..عمر بقى شقى شويه ...وعنيد اووى ....بس حبيبى كان على طوول يجى يترمى فى حضنى ويحكيلى... وتابعت هاله بخوف وقلق زائد :تفتكر عادل هيدهوملى كده ببساطه ... سالم بثقه: انا هتصرف ماتخافيش ..انا هنزلك تقعدى فى كافيه كده عبال ما اروح اجيبهم واجى هاله بتصميم: لاء انا رجلى على رجلك .... قال سالم عابسا : انتى مش واثقه فيا هاله : مش كده ..انا عايزه اشوف عادل عقد سالم حاجبيه وقال بخشونه: ليه ؟ وحشك ؟ ابتسمت هاله بسخريه وقالت : ااه ..اووى ...الموضوع مش كده ابدا ..انا بس فى كلام كنت عايزه ااقولهوله حتى عشان مصلحه الولاد سالم بصوت جاف : عادل مات اتسعت عينا هاله وقالت : مات ؟؟مات ازاى ؟ وامتى ؟ انت ...... قاطعها سالم وقال : مات فى حادثه عربيه ...وماليش يد فيها ..مات من اسبوع كده تقريبا ...وولادك مع مراته وهيا اكيد هترحب اووى انها تخلص منهم عقدت هاله حاجبيها وقالت بغضب : وانت ليه ماقولتليش من الاول ..ليه سايبنى على عمايا ؟ ليه ماقولتش ان عادل مات قال سالم بعصبيه زائده: والله انا كنت فاكر انا ولادك هما اللى يهموكى مش سى عادل ...انما لو عايزه نروح نزوره فى القرافه ونحط على قبره حزمه ورد ماعنديش مانع نظرت له هاله متحيره فتبدل حالته ارهق ذهنها فأحيانا تعهده رجلا طيبا واحيانا اخرى كثيره تعهده سالم الذى تعرفه ... ظلت هاله تبحث عن سبب مساعدته لها ..وهل سيصدق حقا ؟ ام انه سيعد لها مكيده قريبا ؟ وما المقابل ؟؟؟؟...نعم ظل هذا السؤال يتردد داخلها ...ما المقابل ؟ وكأنما شعر سالم بما يرواد هاله من خواطر ومخاوف فقال لها : انا....انا مقصدش على فكره ...المهم احنا محتاجين نرتب افكارنا ونتفق هنعمل ايه..انا شايف ان فى مصلحتك انك ماتجيش معايا الفيلا ...يعنى ممكن منال اما تشوفك تعند وتعملنا مشاكل احنا فى غنى عنها قالت هاله بدهشه : منال !!!!! انت قلت اسمها منال سالم متسائلا بتعجب: ااه منال ...انتى تعرفيها ؟ شعرت هاله كأنما ارتطم شىء عنيف برأسها فعقدت حاجبيها وقالت بتساؤل تتمنى ان تكون اجابته بلا : قصيره شويه وشعرها كيرلى كده وعندها حسنه كبيره فى رقبتها رد سالم بحيره : ااه هيا اخذت هاله نفسا طويلا وشعرت بنيران الغضب تتأجج داخلها ورغما عنها تساقطت دموعها ومر بخيالها سريعا شريط حياتها السابقه حياتها بالسجن ...وحياتها قبل السجن والاسوء حياتها بعدما تحررت من الاسر ... وصرخت بأسى على نفسها: يا ولاد ال**** ...... عرفتوا تلعبوها صح بس والله لكون مدفعاكو التمن ..واللى مات ده خلاص راح عند ربه ينتقملى منه ...لكن بنت ال**** ...انا وراها والزمن طويل ...وتاخد ولادى بتاع ايه ...حسبى الله ونعم الوكيل نظر سالم الى هاله مترأفا بحالها واوقف السياره جانبا وقال لها بهدوء : هاله ..اهدى ...كل ده مش هينفع بحاجه ....ركزى ...دلوقتى نجيب ولادك ...وبعدين حسابها معانا بعدين ...ورحمه ابويا لاجيبهالك راكعه تحت رجلك تتراجاكى ترحميها وبكره تشوفى مسحت هاله دموعها ونظرت الى سالم ورأت بعينيه اهتماما وقلقا شديدا فقالت بحيره : معانا ؟؟؟!!!!! قال لها سالم بثقه : من هنا ورايح انا معاكى فى كل خطوه ..اوعى تفتكرى انى هسيبك ..هرجعلك ولادك واجيبلك حقك ...وال5 سنين اللى اتسجنتيهم ظلم هتاخدى حقهم منها تالت ومتلت ردت هاله : وانت ايش عرفك انى مظلومه ..وان ليا حق سالم : عادل قبل مايموت كان حكالى ان هوا ومنال كانو متفقين انهم يزيحوكى من طريقهم وياخدو عموله من الراجل اللى اشترى الشركه انا بس ماكنتش اعرف انك تعرفيها ... هاله باحتقار : ياخدو عموله كمان !!!! دى كانت زميلتى فى الشركه وكانت عمله حبيبتى اووووى ..كانت بتدخل فى بيتى فى اى وقت ...كنت معتبرها زى اختى اللى امى ماجيبتهاليش ...كنت بحكيلها عن كل حاجه ..كنت بدورلها على عريس!!!! .اتاريها من الاول عينها على عادل !!!!...ياريته كان عاش شويه ودوقها المر اللى كان بيسقهولى .. قال سالم ساخرا : الاتنين يستاهلو بعض من الاول ...وهوا قالى بلسانه انه عرف قيمتك بعدها ... هاله متحسره : ويفيد بأيه ؟ ماخلاص سالم : لاء لسه ..نجيب ولادك الاول وبعدين لينا كلام تانى اصبح سالم على مشارف الاسماعيليه بعد مرور نصف ساعه فالتقط هاتفه وقام بمحادثه رجله المخلص هناك "موسى " وطلب منه موافته هو وبضعه رجال أخر عند بوابه مدينه فايد وبعد مرور نصف ساعه اخرى ترجل سالم سيارته واستقبله رجاله بالترحاب الشديد فأمر احدهم بالمكوث الى جوار سيارته حيث ستمكث هاله بها ثم التفت الى هاله وقال : زى ما اتفقنا خليكى هنا وانا هسيب واحد من الرجاله جنب العربيه واقف معاكى ...ساعه زمن بالكتير وتلاقينى راجعلك قالت هاله بخوف : طيب ولازمته ايه الراجل ده ماتاخده معاك شكله يخوف .... ضحك سالم وقال : ماهوه ده المطلوب ...ماتقلقيش ...سلام انطلق موسى بسيارته الرباعيه مع سالم الى فيلا عادل واقتحموها كما فعلو المره الاخيره واستقبلته منال بعصبيه شديده وقالت : ايه فى ايه ؟ جاى تانى عاوز ايه ؟ رد سالم بصوت آمر : فين الولاد ؟ منال بخوف : ولاد ايه ؟ سالم بقوه: ولاد عادل... انتى هتستهبلى ؟ منال صارخه: وانت عايز منهم ايه ان شاء الله ؟ امر سالم رجاله بأشاره من يده فانتشروا فى ارجاء الفيلا فى ثوان معدوده وما هى الا دقائق حتى عاد احدهم مصطحبا الطفلين فقالت منال بحنق : انت عايز ايه ماتفهمنى ..مالك انت ومال العيال دلوقتى سالم باستخفاف: لا والله ...يهموكى اووى .. منال بنفاذ صبر : جدتهم هتيجى تاخدهم النهارده ...تيجى تلاقينى ضيعتهم وتشرشحلى ؟ سالم بهدوء: ابقى قوليلها انهم عند امهم ...امهم جت اخدتهم .. منال متعجبه : امهم !!!! هاله !!! انت لاقيتها سالم بصوت خفيض : ااه واحسنلك تبعدى عن طريقى وطريقها من هنا ورايح ..فاهمه يا منال ؟ منال ساخره : فاهمه ياسيدى فاهمه ..ماهو اكيد الخزنه كانت قصاد العيال ...واطلع انا من المولد بلا حمص سالم وعيناه لمعت بتهديد واضح : مش احسن من انك ماتطلعيش اصلا ....وتندفنى فى المولد منال صارخه: خلصت تهديد ..بره ...ومش عايزه اشوف خلقتك تانى يا سالم كان الاطفال فى تلك الاثناء يتابعون الحديث بخوف خالطه الاشتياق لحضن امهم فجذب عمر ذراع سالم وقال له بصوته الطفولى : عمو هو انت هتاخدنا عنت ماما ؟؟؟ عبث سالم بشعر الطفل الغزير وقال له : ااه يا حبيبى ..يالا هات اخوك وتعالو معايا رد عمر بسرعه : طيب استنى لما الم لعبى وحاجتى ضحك سالم وقال : ياعم سيبهم ...هنجيبلك حاجات تانيه جديده ... ثم التفت الى منال التى كانت تراقب المشهد بحنق وقال بخبث : وممكن نرجع تانى ماهو انت واخوك الورثه والفيلا دى من نصيبكم مرات ابوكم مالهاش الا التمن اتسعت عينا منال وقالت بغيظ : لا يا حبيبى ...اعرف انى اديتهوملك منغير ماعمل مشاكل ..لكن ورحمه الغالى لاكون متصله بالبوليس ومبلغه انك خطفتهم التفت سالم ونظر لها نظره مخيفه وقال بصوت شيطانى جعل الدم يتجمد بعروقها : وماله ...وهيجوا عندى ومش هيلاقوهم بس ساعتها لو كنتى فين ....هلاقيكى وهجيبك ....وابقى اقفى تانى وهددينى يا منال ..ده لاعاشت ولا كانت اللى تهدد سالم ابو النجا خرج سالم بصحبه رجاله والاطفال الصغار تاركين منال تلك المره تحطم كل ما وقع تحت يديها بنفس اشتعلت غضبا وغيظا فيما كانت هاله جالسه فى السياره تنظر من الحين للاخر فى ساعتها ذات السوار الرفيع الى ان شعرت انها لن تحتمل اضاعه المزيد من الوقت فى الانتظار وقررت الترجل من السياره والذهاب الى احضار طفليها بنفسها وما ان ترجلت حتى اعترض طريقها الرجل الذى تركه سالم ليراعها فقال لها : على فين يا مدام؟ هاله : انا هروحلهم اتأخروا اووى هز الرجل رأسه نافيا وقال لها : لا يا فندم ...سالم بيه أمرنى انك تقعدى فى العربيه ماتتحركيش منها قالت هاله بعصبيه : يعنى ايه هوا حابسنى عدينى .. افسح لها الرجل الطريق باستسلام وسارت هاله بضعه خطوات ثم توقفت واستدارات وسألت الرجل بحيره : هوا العنوان فين ...واروح ازاى ؟ نظر لها الرجل ساخرا وقام بفتح باب السياره وقال لها : انا رأيى ان حضرتك تستنيهم هنا ...صدقينى كده اسلملك واسلملهم ..بدال مانقضوا نص النهار ندور عليهم والنص التانى عليكى انصاعت هاله لامره ..فقد كان محقا وما ان همت بالركوب مره اخرى حتى ترآئت لها السياره التى تحمل سالم ورجاله على بعد عشره امتار فتوقفت وزادت دقات قلبها وتعلقت انظارها بتلك السياره تحاول استبيان اذا ما كانو اطفالها بها ايضا ام لا ... وماهى الاثوان معدوده حتى ترجل سالم وتقدم منها بمفرده فقالت هاله بيأس وكادت ان تبكى : مالقتهومش مش كده ابتسم سالم على حين غره وقال : لما اقولك هجيبهوملك يبقى تعرفى انى اكيد هجيبهوم وبعد ثوان ترجل الصغير عمر من السياره وجرى اولا تجاه امه فخرت هاله على ركبتيها سريعا واحتضنته وانهمرت الادمع فرحا بلقاءه اخيرا واخذت فى تقبيل كل ما وقعت عليه يداها من اعلى رأسه الى اخمص قدمه وتقدم منها ياسين هو الاخر فضمته ضمه قويه الى جوار اخيه ليهدأ اخيرا قلبها الملتاع ويسكن انين دقاته وظلت هاله تردد : وحشتونى ...وحشتونى رد عمر وقال : وانتى كمان .....انتى وحشتينى اووى يا ماما ....كنتى فين ..ليه سيبتينا وليه بابا قالنا انك موتى قال ياسين هو الاخر : انا الصراحه كنت زعلان منك اووى ...كنت فاكرك انك سيبتينا ومش عاوزه ترجعلنا لحد اما طنط منال قالت انك دخلتى السجن ..عشان ... صمت ياسين خجلا فقالت هاله بصوت متحشرج : بكره اما تكبروا وتفهموا هتعرفوا ان امكم بتحبكم اووى وعمرى مابعدت عنكم بكيفى والله ياولادى كان ظلم وغصب عنى ...لكن اوعدكم من هنا ورايح طول مافيا نفس ...عمرنا ماهنبعد عن بعض تانى ثم ضمتهم مره اخرى الى احضانها وظلو على تلك الحاله دقائق اخرى حتى تنحنح سالم وقال : مش يالا بينا .... ابتعدت هاله عن صغارها رغما عنها وقامت واقتربت من سالم ونظرت له وتفحصته كأنما تراه لاول مره وقالت : انا مهما عملت مش هعرف اوفى جميلك ده نظر لها سالم بعمق وقال لها بصوت خفيض : ماتقوليش كده ...مافيش بينا جمايل ...انتى من هنا ورايح تؤمرينى وانا انفذ على طول احمرت وجنتا هاله خجلا من نظرات سالم واقترب الصغير منها وجذب يدها بالحاح وقال بتساؤل : اهنا هنروح فين ؟ التفت هاله لطفلها وقالت : هنروح عند صاحبتى ...طنط امانى هنقعد معاها وهتفرح بيكم خالص قضب سالم جبهته وقال : مش الاحسن تسكنى فى شقه انتى وولادك يا هاله نظرت له هاله وقال ساخره : شقه مره واحده ... قال لها سالم : المتاح دلوقتى شقه عبال ما ادورلك على فيلا حلوه عشان خاطر الاولاد حملقت به هاله لبرهه : ايه اللى انت بتقوله ده ...ومنين كل ده ؟ ابتسم سالم : منين ؟ من ورث ابوهم هوا شويه ؟ هزت هاله رأسها وقالت : لا يا سالم انا عمرى ماهمد ايدى على الفلوس دى ولا هربى عيالى منها ...دى فلوس حرام نظر لها سالم متعجبا وقال لها : وانتى ايش عرفك انها حرام وبعدين خلاص ده ورث ولادك وحرام تحرميهم منه ....وسمعت شيخ باين مره فى التلفزيون بيقول الورث بيطهر المال قالت هاله بضيق : ممكن نكمل كلامنا بعدين لو سمحت ...انا دلوقتى هاخدهم واروح عند امانى وكده كده ناويه ادور على مكان تانى ماهو مش معقول هتقل عليها انا وولادى ... قال سالم بمكر : طيب كويس ....وطالما بقى ناويه على كده يبقى اكيد هتحتاجى لشغل عشان تعرفى تدفعى ايجار طالما مش ناويه تمدى ايدك على فلوس عادل نظرت له هاله بخجل وقالت بصوت متوتر : ااه فأخرج سالم طلب الاستقاله من جيب سترته وقال لها : ونقطع دى ؟ ابتسمت هاله رغما عنها وقالت : ده بعد اذنك اتسعت ابتسامه سالم وقال لها : طيب يالا نركب بأه عشان احنا موقفين الرجاله منغير لازمه ركبت هاله سياره سالم هى واطفالها وعادت برفقته الى القاهره واوصلها سالم كما اردت الى منزل صديقتها امانى وودع الصغار عمو سالم ...كما اعتادوا ان يلقبوه فى تلك السويعات الماضيه وصعدت هاله الدرج الحجرى المتشقق بحذر تلك المره خوفا على اطفالها فقال عمر : ماما البيت هنا شكله قديم ووحش اووى ردت هاله بحنان : معلش يا عمر بكره ان شاء الله ننزل ندور على بيت تانى ياسين : طيب مانرجع على الفيلا يا ماما وتقولى لطنط منال تمشى دى عندها فيلا تانيه نظرت له هاله ولم تعرف بما تجيب وقالت : خلاص يا ولاد فى ايه بقى ...معلش تعالو على نفسكو الليله دى وبعدين هوا بالمكان ولا بالناس اللى احنا قاعدين معاهم ...ولا ايه ؟ هز الصغار رأسهم بالموافقه وصعدوا الدرج بنشاط ودقت هاله الجرس ففتحت امانى الباب مسرعه واستقبلتها بفزع : انتى كل يوم تخضينى عليكى كده ..نازله من وش الصبح وما ...... توقفت امانى عن الحديث ونظرت للصغار الذين يقفون خلف والدتهم فصرخت وقالت : ولادك دوول يا هاله ؟ ضحكت هاله وتساقطت عبراتها وقالت : ايوا احتضنتهم امانى بقوه وقالت : يا حبايب امكم ..يا حبايب امكم ...الحمد لله ...الحمد لله ..احمدك واشكر فضلك يارب انك استجبت دعاءنا ..يا حبايبى يا حبايبى ...ادخلو ..ادخلو ..يا اهلا يا اهلا ابتسم عمرو وياسين بسعاده بالغه من جراء ترحاب امانى الدافىء الودود لهم ... قالت امانى : لاااا ..انا لازم انزل اجيب شربات وانزل اوزعه على اهل الحته والجيران كلهم ...انا الفرحه مش سيعانى اعترضت هاله وقالت : بلاش يا امانى ابوس ايدك ..انا بقول يا حيطه دارينى تمعنت امانى بالنظر الى وجوه الاطفال وقالت لهاله : تصدقى شبهك خالص يا هاله ... وامسكت امانى وجنتى عمر الصغير تداعبه واضافت :وخصوصا الواد المفعوص الصغير ده رد عمر غاضبا : انا مش مفعوص ضحكت هاله وامانى سويا وقالت امانى بأسف: حقك عليا يا سيدى ..انتى بقى مين عمر ولا ياسين ؟ ردت هاله : ده عمر والكبير ياسين امانى : بسم الله ماشاء الله ....ربنا يحفظكم لامكم يارب ....ادخلو بقى سلمو على الحاجه زمانها صحت تعالو ..عبال ما اطلعلكم لبس من بتوع ولاد اخويا عشان تغيروا وترتاحوا من السكه وبعد مضى ساعتين من الزمن كان قد غفل فيها الابناء على فراش امهم البسيط .وجلست هاله فى صاله المنزل تنتظر امانى ان تحضر اقداح الشاى لتخبرها بأحداث يومها المتلاحقه .. دق جرس الباب !!! فأوجست هاله خيفه وخرجت امانى منزعجه من المطبخ الضيق وقالت لها هاله بريبه : ياترى مين ؟مين اللى هيجلنا الساعادى ؟ قالت لها امانى مطمئنه : ماتقلقيش ....ادخلى انتى جوا وانا هافتح الباب فتحت امانى الباب فطالعها عامل توصيل من احدى كبرى محلات الالعاب ومستلزمات الاطفال اخبرها بوجود طرد على السيده هاله استلامه سمعت هاله الحديث وذهبت مسرعه الى الباب المفتوح على مصراعيه... وقد بدأ رجلين فى ادخال كم هائل من الحقائب البلاستيكيه والعلب الكرتونيه الضخمه فى ساحه الشقه الضيقه فقالت هاله باستغراب : ايه ده ؟ احنا ماشتريناش الحاجات دى ...اكيد حضرتك غلطت فى العنوان رد عامل التوصيل بثقه: حضرتك الحاجات دى جايه من طرف استاذ سالم ابو النجا وهو اللى ملانى العنوان ....مش حضرتك برضه مدام هاله ؟ فرغت هاله فمها لبرهه وحملقت فيه بدهشه وتضاربت بوجهها شتى الالوان ...تحت عيون امانى المتفحصه لها وللاشياء الكثيره التى قام سالم بشرائها لاولادها ....ثم استجمعت نفسها وقالت : ااه ..ااه قال العامل مبتسما : طيب من فضلك امضيلى هنا هزت هاله رأسها وقامت بالتوقيع على الاوراق بصمت وانصرف الرجال بعدما رفضوا تلقى اى اموال منها اغلقت امانى الباب بحذر ونظرت حولها الى كم الهدايا المستقره بعضها على الارض والبعض الاخر فوق المائده والكراسى ايضا وقالت لها امانى بحيره عظيمه : فهمينى بأه ...سالم !!!! مش ده سالم اياه !!!!!....ايه علاقته بأولادك ...وعرف منين انك عرفتى تجيبهم ...وبعدين ايه كل الهدايا والحاجات دى كلها ....بمناسبه ايه ان شاء الله ؟؟؟!!!..........وبعدين انتى نازله الصبح ناويه على الاستقاله ... وضربت امانى جبهتها واتبعت :انا دماغى اتبرجلت خلاص جلست هاله على طرف الكرسى المحشو بالاغراض التى بعث بها سالم وتنهدت وقالت : اقعدى وانا احكيلك استمعت امانى الى صديقتها بحذر وعندما انتهت هاله من الحديث ساد الصمت لفتره حتى قالت امانى : بصى يا هاله انا مش مستريحه ...الراجل ده انتى نفسك ماكونتيش بتتطمنيله ....ايه المقابل ..طيب ما انتى بقالك فتره بتدورى على ولادك وهوا عارف ...فجأه كده يعرض عليكى المساعده لاء وفى نفس اليوم يجيبهم ...الموضوع شكله فيه ان ....كمان انا لسه ما حكتلكيش عن اللى حصل فى الشركه والحاجات اللى عرفتها من رجاء قالت لها هاله بتوجس: عرفتى ايه ؟ تنهدت امانى وقالت : بصى يا ستى .....الشركه من ساعه ما اتباعت ورجاء نفسها شاكه ان نشاطها ماعدتش زى الاول ....يعنى فلوس كتير اووى ...وحاجات داخله وطالعه ونشاط الشركه رغم كل ده محدود اووى ...زائد الورق اللى وقع فى ايدى ...خدى شوفيه انا حطاه تحت شلته الكرسى ده عشان مايتوهش منى ابتسمت هاله على الرغم منها وقامت من على الكرسى وقامت بانزال الاغراض ارضا واخرجت الاوراق وتفحصتها هاله باهتمام حتى قالت بحيره : ايه ده ؟؟؟؟ازاى كده ؟؟؟ الرحلات ليه طريق سيرها متغير ...وكل رحله تحود على ايطاليا حتى لو مش فى خط سيرها ....يعنى رحله من لبنان لمصر ...ليه برضه تحود على ايطاليا ...وبعدين مافيش سيره عن نوعيه البضاعه المحمله وحتى اسامى الشركات مش مكتوبه !!!! امانى : الموضوع فيه ان مش كده ...ده اللى رجاء اكدتهولى ....كمان هيا لقت اوراق تانيه من قبل ما الشركه تتباع بتقولى ان الورق اللى معاها ده يثبت ان كان فيه تلاعب وقعتى انتى ضحيته ....بس هيا طبعا خايفه تقدمه للنيابه لان الناس اللى موجودين دلوقتى شكلهم مش سهل وممكن يودوها وره الشمس زى ماعملو فيكى عقدت هاله حاجبيها وقالت بغضب : انا دماغى دلوقتى سخنت يا امانى ومش عارفه افكر ...انا هاخد الورق ده وبعدين اشوف اعمل ايه ...كمان سالم قالى انه عادل ومراته كانو متفقين ياخدو عموله من الراجل اللى اشترى الشركه ويزحونى من طريقهم قالت لها امانى بتصميم : سالم تانى ....انتى لازم تشوفى هتعملى ايه معاه ...يعنى مايصحش برضه كم الهدايا دى كلها ....انتى ست مطلقه وليكى سمعتك يا هاله والناس مابترحمش لوت هاله شفتيها ساخره : لاء عان كان على السمعه فامش بس مطلقه لاء ورد سجون كمان ...اطمنى ... قالت لها امانى : بقولك ايه الحال من بعضه ياستى ..انا بس خايفه عليكى انتى نفسك كونتى بتخافى منه ...دلوقتى بيقتوا سمن على عسل يجيب العيال والهدايا دى كلها فى يوم واحد ....مش واسعه دى عضت هاله شفتيها وقالت بصوت خفيض : انا حاسه انه ....انه ... امانى مسرعه : انه ايه ؟ هاله بصوت جاف : بيحبنى قالت امانى بعد برهه : مش مهم هوا المهم انتى ...انتى بقى ؟؟؟ قالت هاله عابسه : مش عارفه ...مش عارفه ...وخايفه يا امانى ..بجد انا خايفه قالت امانى منتصره : يبقى تبعدى عنه والحاجات دى ترجعله كلها قالت لها هاله : ودى ارجعها ازاى دوول شلوها 3 رجاله ...والاكتر لما الولاد يصحوا الصبح اكيد هيبقوا عايزين يعرفوا ده ايه وبتاع ايه ...وهيزعلو اووى انى رجعتها ...ماتنسيش برضه انا رحت جيبتهم من فيلا واكيد ابوهم كان معيشهم فى مستوى تانى ...ربنا يقدرنى واعرف اعوضهم عنه بالحلال قالت امانى بصوت خفيض : معاكى حق هوا البيت مش قد المقام ..و .. قاطعتها هاله بقوه : انتى فهمتينى غلط خالص ...ده كتر خيرك اوووى انك فتحتيلى بيتك ...كان زمانى دلوقتى ...يا امانى انا بتكلم عن ولادى يا امانى ...افهمى ..انا بكره هروح لسالم وهديله تمن الحاجات دى وهطلب منه مايعملش كده تانى وهكلمه ناشف اووى ..خلاص امانى : خلاص ...يالا بقى ندخل ننام لحسن انا اللى خلاص هاله : انا بقى هروح اعمل كوبايه الشاى اللى اكلتيها عليا انصرفت امانى الى غرفتها ضاحكه واخلدت الى النوم فيما جلست هاله تتفحص الاغراض التى بعث بها سالم فوجدتها جميعا العابا وملابس لطفليها الى ان عثرت عن كارت صغير سطر سالم كلماته بخطه المبعثر الذى قد يجعل القارىء يظنه طفلا فى الخامسه من عمره !!!! " ماتفكريش انك ترجعى الحاجات دى ..زى مابيقولى النبى قبل الهديه ...انا مسافر كام يوم بره مصر اخلص شغل ولو احتاجتى اى حاجه اطلبى من وليد ...وبراحتك تروحى الشغل او ماتروحيش انا قايلهم انك فى اجازه مفتوحه لحد ما انتى ترجعى " رجعت هاله الى الخلف واسندت ظهرها الى ظهر الاريكه واغمضت عيناها وجلست تسترجع احداث يومها ونظراته لها وكلماته الاخيره تراودها نفسها بتقبل التغير الاخير بعلاقتها به ...ويرفض عقلها القبول ....وظلت على هذا الصراع لعده ايام متواليه الفصل الحادى والعشرون عادت هاله الى العمل بعدما امضت عده ايام بالمنزل هاربه من مواجهه سالم بعد موقفه الاخير ولكنها اجبرت نفسها ذلك اليوم على الذهاب ان كان عليها البحث عن شقه جديده وتحمل تكاليفه ايجارها بالاضافه الى نقل ابنائها لمدرسه اخرى على مقربه من مستوى مدرستهم السابقه بالاسماعيليه ذات اللائحه الامريكيه الدوليه.... فحتما عليها العمل ومنذ ان وطأت قدما هاله المعرض حتى شعرت هاله بتغير المزاج العام له حتى ظنت ان الهدوء قد قت*ل كل محاولات بوسى للتحرش بها دون رحمه وفعليا لم تكن بوسى بالجوار .....ويرجع سبب ذلك ان سالم قد اقالها من عملها واصبح وليد الموكل بكافه اعمال سالم ...واوكل رفيق لهاله مهام السكرتيره بدلا من بوسى دخلت هاله مكتب بوسى واستقرت به وبدأت بالعمل والرد على الاتصالات القادمه لمكتبه حتى اطل عليها رفيق مقضبا جبينه وحاولت هاله تفادى النظر له عله ينصرف الا انه لم يفعل وعوضا عن ذلك قال لها : ايه الغيبه الطويله دى يا مريم ؟ شعرت هاله بالسوء وقالت له بصراحه : اولا انا عايزه اعترف لحضرتك بحاجه يا استاذ رفيق رفيق متعجبا : تعترفى !!! تعترفى بأيه ؟ هاله بأسف : انا آسفه انى كدبت عليك طول المده اللى فاتت دى ....انا اسمى الحقيقى هاله مش مريم ..اسمى بالكامل هاله السيد عبد المتعال.... مطلقه وعندى ولدين ....مش آنسه فتح رفيق عيناه لبرهه ثم ابتسم فجأه وقال: يااااه كل واحد فى الدنيا دى فعلا مركب وش... ومتخفى وره قناع ....حتى انتى هههههههههه وانا اللى كنت خايف عليكى قالت له هاله متعجبه من رده فعله : خايف عليا من ايه ؟ تذكر رفيق كاميرات المراقبه التى ثبتها سالم فقال : فاكره لما كنا مع بعض فى المطعم فاكره قولتيلى ايه ...ايه رأيك تقابلينى النهارده الساعه 4 هناك ....هستناكى انصرف رفيق دون ان تتاح لهاله فرصه الرفض او حتى الاعتراض ورأى سالم رفيق عبر الجدار الزجاجى لحجره هاله وهو ينصرف فدخل منزعجا وقال لهاله : كان عايز ايه رفيق يا هاله ؟ قالت له هاله بشك : وانت عرفت منين انه كان هنا؟ رد سالم بهدوء : شفته عندك انتى نسيتى ان جدارن الاوضه كلها من الازاز ابتسمت هاله خجلا وقالت : ابدا كان بيسلم عليا وبيسألنى عن الغيبه الطويله دى قال سالم : كده بس ؟ هاله : المهم انت كنت عاوز حاجه ابتسم سالم وقال : منستغناش انتى عارفه احمرت وجنتا هاله وقالت فى محاوله لتغيير مسار الحديث : انا عايزه اسافر الاسماعيليه بكره او بعده ...معلش ممكن اخده اجازه عقد سالم حاجبيه وقال : تسافرى ؟ ليه ؟ هاله : ورق الولاد فى المدرسه اللى هناك كنت عايزه انقلهم بدال السنه ماتضيع عليهم ...الكام يوم اللى فاتو كنت بدورعلى شقه ايجار تكون فى مكان كويس... الايجارات كلها مرتفعه ..ولسه قاعدين عند امانى ...قلت بدال ما الولاد يطقوا من القاعده فى البيت ينزلو المدرسه ..رحت المديره هناك طلبت ملفهم قال سالم مطمئنا : خلاص ماتقلقيش اعتبريهم اتنقلوا انا عندى واحد معرفه فى وزاره التعليم .. وصمت سالم لبرهه ثم اخرج من جيبه مفتاحا لامعا واستطرد : اما بقى بالنسبه للشقه فياريت تقبلى المفتاح ده منى ...دى شقه على النيل هتعجبك انتى والولاد اووى احمر وجه هاله غضبا وقبل ان تدرى تفوهت بكلماتها سريعا وقالت بترفع: انا هاله يا سالم بيه ...مش هند امتقع وجه سالم وظل محملقا بها لبرهه وقال بصوت ابح : انا ما قصدتش ردت هاله غضبى وبعصبيه شديده : ولا تقصد ...عموما يا سالم بيه انا متشكره لحضرتك جدا انت وقفت جنبى وساعدتنى بما فيه الكفايه وجميلك هيفضل فوق راسى العمر كله.... ولولا الكارت اللى حضرتك كاتبه انا كنت محضره 5 الالاف جنيه تمن الهدايا اللى حضرتك بعتها اخرجت هاله المال من حقيبتها ومدتها لسالم بحركه سريعه فنظر لها سالم غاضبا وقال لها بخشونه : وفرى فلوسك ...مش سالم اللى يمد ايده وياخد تمن هدياه ومن واحده ست خرج سالم غاضبا لرفض هاله تقبل مساعدته لها .... بل ما اثار حنقه ذلك الترفع الذى عاملته به مما اعتبره رفضا كاملا لشخصه من جانبها ... شاعرا انه الملام الاول والوحيد فهو من وضع نفسه فى تلك المكانه المتدنيه من قبلها ويرجع ذلك لضعفه الشيديد امامها ولم يملك سوى الانصراف غاضبا ومسرعا مخلفا ورائه بابا زجاجيا متشققا بالاضافه الى هاله التى دخلت فى حاله مزاجيه متخبطه مثله هو ايضا مع اختلاف نوعيه المشاعر من قبل كلاهما بالطبع ومضى الوقت سريعا حتى دقت ساعه المكان معلنه الرابعه عصرا...وتذكرت هاله ميعادها الذى الزمها به رفيق فحملت حقيبتها وخرجت لتجد ان سالم قد استبقها بخطوات عده وركب سيارته بغرور متجاهلا اياها وانطلق بها مسرعا مخلفا عاصفه ترابيه خلفه وقف هاله لبرهه وتعلقت عيناها بسيارته الى ان اختفى اثرها بالافق المترامى امام ناظريها وابتسمت لنفسها بسخريه ورددت داخلها " الطبع فعلا غالب " وذهبت لملاقاه رفيق وهى تهمس لنفسها :اما نشوف عايز ايه ده راخر وصلت هاله متأخره بساعه كامله واستقبلها رفيق بفرحه بالغه : كنت فاكر انك مش هتيجى.... اتأخرتى اووى هاله : انا فعلا ماكنتش هاجى لانى المفروض اروح اقضى اليوم مع الولاد رفيق : هممممممم ولاد ؟ اساميهم ايه ؟ هاله : عمر وياسين ...عمر فى اولى ابتدائى وياسين فى تالته ... رفيق : بس انتى قولتيلى انك عايشه لوحدك قبل كده هاله : انا فعلا كنت عايشه لوحدى ابوهم منه لله كان خاطفهم منى ولسه راجعين لحضنى الاسبوع اللى فات رفيق : حمد الله على سلامتهم ...ورجعتيهم ازاى ؟ البوليس جابهم؟ ضحكت هاله وقالت : بوليس ...هههههههههه لا انا علاقتى بالبوليس مش تمام اووى للدرجه ...انا حياله واحده من عامه الشعب الغلبان... البوليس عمره مايرجع لامثالنا حقهم لكن ممكن يغتصب حقوق غلابه زيى ويديها للناس الكبار مش كده برضه .. رفيق : انا كمان علاقتى بالبوليس مش تمام ....هههههههههههه طيب امال رجعتيهم ازاى ؟ نظرت هاله لرفيق بتمعن وترددت كثيرا فى الافصاح عن الحقيقه الا انها اذعنت لنداء ضميرها وقالت بصدق : سالم جابهوملى لم يبد على رفيق الصدمه كثيرا وقال لهاله بهدوء: والمقابل ؟؟؟ تذكرت هاله الاوراق التى طلبها سالم وقالت بحيره : حقيقى مش عارفه ان كان وصله المقابل ولا لسه .... عقد رفيق حاجبيه واقترب من سطح المائده وامعن النظر فى هاله وقال لها بصوت خافت : مع سالم يا هاله ...ماينفعش حاجتين ..اولها انك تكونى مش عارفه ....والاهم ...انه لازم يكون فى مقابل ....اعرفى المقابل يا هاله واقطعى معاه ...دى نصيحتى ليكى ....عشان ماتبقيش زيي ..لحد النهارده بدفع مقابل ...ولحد ما اموت هفضل ادفعه وبيتى وولادى بيدفعوه معايا ....انا اد المقابل ده يا هاله لحد دلوقتى بالرغم انى خسران كتير لكن اللى انا واثق منه انك استحاله تكونى اده والا هتخسرى اكتر منى بكتير نظرت له هاله وسقطت عبره من عيناها البنيه ومسحتها هاله سريعا وقامت على حين غره وقالت : انا لازم امشى اتأخرت اووى غادرت هاله المطعم مسرعه وظل رفيق جالسا ينقر بأصبعه على سطح المائده الى ان استشعر تأخر الوقت وطلب الفاتوره وانصرف اما سالم فقد كان جالسا فى سيارته على مشارف هضبه عاليه بمنطقه المقطم ينفث سيكارا امريكا بشراهه حتى اخرجه رنين هاتفه المتواصل من حالته الذهنيه المشوشه نظر سالم الى شاشه الهاتف المضيئه لتخبره ان المتصل يحمل رقما خاصا ..."يتعذر على الشبكه الافصاح عنه " رد سالم متعجبا : الو اتاه صوت نانسى قائله : انت فين ؟ لمعت عينا سالم وقال بصوت متحشرج : انتى اللى فين ؟ نانسى بتقزز: انا فى منتجع ******* فيلا 3 أ فى الساحل .....الساعه 11 لو ماجتش... قاطعها سالم : 11 بالدقيقه هكون عندك ... نانسى : اعمل حسابك السيدهات كلها تكون معاك ...والا ....انت عارف سالم : تحت امرك يا برنسيس نانسى بعصبيه : مش فاهمه ايه برنسيس دى ....لازمتها ايه ؟ قال سالم ساخرا : ايه مش عجباكى ...رغم انك كنتى بتحبيها اووى زمان .....فاكره كنتى بتقوليلى ايه لما اندهلك كده ...كنتى بتقولى منغيرك يا برنس سالم مابقاش برنسيس ردت نانسى بجفاف : سيبك من زمان وايام زمان احنا ولاد النهارده يا سالم سالم بغموض : وانسى ازاى زمان وهو علامته محفوره فى وشى .... يابرنسيس اغلقت نانسى الهاتف ولم ترد على سؤاله وظل سالم ينظر فى الهاتف متألما .....ثم رفع نظره الى المرأه المعلقه بسيارته وعدل من وضعيتها ليتأمل جرحه القبيح .....وردد داخله بحسره : يظهر انى فى الاخر مش هيفضلى الا انت ...ومهما احاول انسى وجودك تبعتلى اللى يفكرنى بيك ...وتمحيلى اى اثر لاى امل جوايا انى اكمل حياتى منغيرك ... ثم امسك بهاتفه وبعث برساله نصيه الى وليد واتجه الى منزله بعدها وفى تلك الاثناء كان يقف امام المدخل الانيق للفيلا والذى ازدان بزهور الكاميليا والاقحوان البرى وطرق الباب مرات عده حتى ساوره الشك بعدم وجود اشخاص بالداخل فالتفت خلفه ليبحث عن الحارس فلم يجده ...الى ان دخلت سياره رياضيه حمراء ترجلتها امرأه تعرف عليها فى الحال فاقترب منها قائلا : مدام منال ؟ ردت منال بحيره : حضرتك مين؟ رد بقوه : انا المقدم حاتم كنت عند حضرتك من اسبوعين تقريبا بعد حادثه المرحوم تذكرته منال وقالت : ااه ااه ..خير ياحضره المقدم ؟فى حاجه ؟ حاتم : تسمحيلى ادخل اخد فنجان قهوه مع حضرتك فى موضوع كنت عاوز اتكلم فيه معاكى .. اوشكت منال على مقاطعته فاستطرد سريعا : واتطمنى الموضوع مش رسمى ومافيش حاجه هتتسجل ضدك مانتيش بحاجه لمحامى نظرت له منال بحيره وقالت : اذا كان كده اوكيه ...اتفضل فتحت منال الباب ودخلت وخلفها حاتم الذى لاحظ هدوء المنزل بشكل مريب حتى انه قد خلى من معظم قطع الاثاث رأت منال علامات التساؤل بوضوح على وجه فأجابته بابتسامه : زى ما حضرتك شايف انا بعزل من الفيلا ومافيش خدم حتى هنا وبالتالى انا اسفه مش هقدر احضرلك فنجان القهوه رد حاتم سريعا : والولاد الصغيرين مع مين دلوقتى؟ ردت منال بابتسامه فقد اوتيحت لها الفرصه لتوغل صدر الضابط تجاه هاله : امهم ....هاله السيد عبد المتعال ...اظنى كلمتك عنها قبل كده ..بعتت عارف مين عشان ياخد الولاد وبالقوه كمان ؟ حاتم : مين ؟ ردت منال بتشدق : سالم ابو النجا شخصيا ...ورجالته حملق بها حاتم مندهشا وقال : وهيا تعرفه منين ؟ منال : شوف انت بقى ..ايه اللى لم الشامى على المغربى ...عادل الله يرحمه يوم الحادثه اياها كان نازل القاهره يدى ورق مهم لسالم ..انا حذرته وقولتله بلاش يديله الورق كله خفت عليه لا سالم يق*تله ومافيش ساعات وجانى خبره ...المهم جه سالم شايط واتهجم عليا اضطريت اعترفله بمكان بقيه الورق حاتم : وكان فين ؟ منال : فى خزنه باسم هاله فى البنك ...انا آسفه يا حضره الظابط مش هقدر اتكلم اكتر من كده ...انا دلوقتى ست وحدانيه ومش قد سالم ابو النجا ...ده غير انه هددنى بالقت*ل ....ياريت المعلومات دى ماحدش يعرف انها منى ....انا كمان هسافر بره البلد ..خلاص ماليش قعاد هنا ...انا قلتلك كل الكلام ده بس عشان انت قلت ان مافيش حاجه هتتسجل ضدى رد حاتم متفهما : طبعا ..طبعا بس كنت اتمنى ماتسافريش لانى ممكن احتاجك تانى ؟ منال ساخره: مهما كانت قوتكم يا حضره المقدم انتو مش هتقدروا تحمونى من سالم ابو النجا حتى لو قبضتوا عليه... يبقى الاحسن لى السفر ..ياروح مابعدك روح زم حاتم شفتيه ضيقا وقال : اؤكدلك اننا قريب هنقبض عليه وهنقضى على عصابته بالكامل رد منال ساخره : ربنا معاك حاتم : طيب استأذن انا ...وده الكارت بتاعى فيه رقم تليفونى لو احتجتى حضرتك لاى حاجه انا تحت امرك مدت منال يدها وتناولت الكارت برشاقه قائله بابتسامه مشرقه : ميرسى انصرف حاتم ورأسه تحمل عشرات الاسئله عن علاقه سالم بهاله وكيف تعرفت عليه؟ وكيف لم تكشف التحريات التى قام بها عن وجود علاقه بينهما؟ لقد اكتشف علاقته بتلك المرأه المدعوه هند .....ثم لمعت عيناه نعم ..لقد تساءل داخله عده مرات ما ان رآئها من قبل .. هند تلك النزيله العابثه التى كانت زميله لهاله بالسجن .. استنتج حاتم ان تكون هند سببا فى تعرف سالم على هاله ... قد يكون سالم قد وجد ضالته في مطلقه عادل فأضحى على علاقه غراميه بها .... شعر حاتم بنيران الغيره تتأجج فى صدره ثم اخذ ينفى داخله ..ليس بالضروره ان تكون علاقه غراميه ..قد تكون علاقه عمل ..او مصلحه جمعتهما سويا عاد حاتم الى القاهره وهو ينوى توسيع نطاق تحرياته ليشمل هاله ايضا ...فقد يصل اليها اخيرا ...وقد تساعده فى القبض على سالم ؟ هذا ان لم تكن عشيقته ....ترددت تلك العباره داخله فشعر بالغيظ الشديد من تضارب الافكار فى رأسه ...وتابع طريقه بصمت وفيما كان حاتم على وشك الوصول للقاهره كان سالم قد قطع نصف الطريق الى المنتجع الذى يقع على احدى شواطىء الساحل الشمالى وبعد مرور ساعتين اخرتين كان سالم ينتظر فى السياره امام الفيلا حيث تنتظره نانسى تلك الشقراء التى كانت يوما من الايام عشيقته... بل اول امرأه احبها سالم واسترجع سالم لقاءه الاول بها ..كان عائدا من احدى رحلات عمله المشبوه فى تجاره المخدرات ليلا وكان يسير بسيارته فى طريق وعره بعيدا عن اعين الشرطه وجدها تقاوم ثلاثه ذئاب بشريه بضرواه ... فترجل من سيارته سريعا لينقذها من بين ايديهم وباغت الرجل الاول والثانى بضربات متتاليه اوقعتهما ارضا الا ان الثالث قد باغت سالم بضربه خاطفه بس*لاح حاد فى وجهه تركت له جرحه الغائرا بل وحاول ق*تله ولكن ذلك لم يمنع سالم من المقاومه فاستل س*لاحه واطلق الرصاص عليه فأرداه قتيلا فى الحال وفر الاثنان الاخريان ذعرا من سالم ......وبقيت هى شقراءه الوحيده .. غائبه عن الوعى وقد نزفت الكثير من الدماء التقطها بسهوله حاملا اياها على ذراعيه ووضعها بحرص داخل سيارته وانطلق بها الى احدى المستشفيات ليكتشف انها قد فقدت عذريتها بالفعل وعندما افاقت ادهشه رده فعلها فلم تصرخ ولم تنهار...بل لم تذرف دمعه واحده واخذها الى منزله فقد اخبرته انها يتيمه الاب والام وعاشت معه طوال عام كامل الى ان اكتشف ادمانها للمخدرات التى يتاجر هو فيها عن طريق احد تابعيه فقت*له انتقاما منه واودعها مصحه للعلاج .. وبعد ثلاثه اشهر فرت هاربه من المصحه تاركه له خطابا تعلن فيه كراهيتها له وانهاء علاقتهما للابد ليعثر عليها بعد عام آخر فى احدى الحفلات التى كان مدعوا اليها وهى زوجه لاهم رجال الاعمال بمصر ... واهم رجل يعمل هو معه ...المرشدى يومها اعلن الحداد على حبه لها واقام على قلبه سورا حديديا لم يمكن اخرى من اختراقه حتى الان .... او بالاحرى حتى ظهرت هاله .....ولكن طالما قد اعلنت الاخيره على رفضها له..وترفعها عنه فما الذى يمنعه من الانتقام ؟؟؟ ترجل سالم من سيارته بعدما رش عطره المفضل بوفره على ملابسه وطرق باب الفيلا وبعد قليل فتحت له الشقراء مرتديه قميصا اسود اللون ...شفافا!!!! وسمحت له بالدخول فابتسم سالم ساخرا وقال : دا انتى بقالك كتير جاهزه لوت نانسى شفتيها وقالت : السيديهات فين ؟ اخرجها سالم من سترته فأخذتهم منه بخطفه سريعه وقالت بشك : فيه منها نسخ تانيه ؟ سالم متهكما : عيب يا برنسيس....لكن لو ناويه تسجلى النهارده ...يبقى ياريت تعملى حسابى فى نسخه احمروجه نانسى غضبا وقالت : انا مش بالسفاله دى يا سالم .... عندها اطلق سالم ضحكه عاليه وقال :ولما تخونى جوزك مع اتنين رجاله ...يبقى اسمه ايه ؟ عفه وطهاره .....ههههههههه نانسى ببرود : هوا كمان بيخونى يبقى خالصين مد سالم يده وداعب بشرتها العاريه مرورا بكتفيها الى اسفل ذراعيها وقال بصوت حميم : احنا هنقضيها كلام ولا ايه ؟ تجمدت الدماء بعروقها وتشنجت رغما عنها وقالت : هشرب كاس الاول سالم بصوت خفيض : خلاص اسبقينى على جوه وانا هحصلك بالكاس اطاعته نانسى بصمت ودخلت الى غرفه النوم واغلقت الباب واتجه سالم الى باب الفيلا ففتحه بعض الشىء واعد لهما المشروب واتجه الى الغرفه وبعد نصف ساعه قضى فيها سالم وقته الحميم قام ليغتسل تاركا نانسى تنتفض ببكاء مكتوم وفجأه ُفتح باب الغرفه فرفعت نانسى وجهها مذعوره لتواجه عيونا غاضبه لجسدا يفور بمشاعر عنيفه مابين كراهيه وغيره الفصل الثانى والعشرون كان يجلس وحيدا فى غرفه مكتبه لا يعرف لماذا شعر بالاشتياق اليها ....لقد مضى وقت طويل على فراقهما ولا يزال يفكر فيها نظر الى درج مكتبه مليا ....فيه ترقد الاسطوانه التى اخذها من سالم مؤخرا لم يكسرها كما فعل بالاولى قام من مجلسه واخرج الاسطوانه من الدرج ووضعها بالمشغل وهم بمشاهدتها وماهى الا ثوان معدوده مرت حتى رن هاتفه فجأه... فانتفض واوقف المشغل ...ظنا منه انها زوجته فهى لم تعد بعد من زيارتها الاسبوعيه لوالدتها ...فامسك بهاتفه واجاب : الو واتاه بالفعل صوت نسائى ولكنه لم يكن صوت زوجته بل كان صوتا نسائيا عابثا رقيعا قائلا بتشدق : حبيبه القلب هتقابل النهارده سالم صاحبك فى قريه ****** فيلا 3 أ... الساعه 11شوف انت واحد وواحده فى الساعادى وفى عز الشتا رايحين الساحل سوا يعملو ايه ....ثم اطلقت ضحكه صاخبه اتسعت عينا رفيق وشعر بجفاف حلقه ولم يصدق ماسمعه وقال بسرعه : انتى مين ؟ جبتى الكلام ده منين ....ولكنه لم يجد اجابه فأخذ يصرخ : الو ..الو ... شعر رفيق ان ارض الحجره تميد به ولم تقو قدماه على حمله فجلس لبرهه محدقا فى الفراغ امامه وتناول كوب الماء وتجرعه وحاول الاتصال مجددا بالرقم الذى خاطبه منذ قليل الا انه وجد ان الهاتف مغلق !!!! نظر رفيق فى ساعته الفاخره فوجدها الثامنه مساءا ...اذن ..عليه الرحيل ...عليه الذهاب ....عليه التأكد من صحه هذا الخبر المشؤم فحمل سلسه مفاتيحه وهاتفه وانطلق الى الخارج وهاهو الان يقف على باب الحجره وهى تنظر اليه باكيه تردد بتوسل : رفيق ..رفيق .ارجوك افهم نظر لها ولم يدر بما يجيبها ....انها كانت بالفعل فى احضان سالم منذ قليل ... فسيارته فى الخارج وملابسه ملقاه باهمال على احدى الكراسى الى جوار منضده صغيره وضعت عليها كؤؤس الخمر الفارغه ... نظر رفيق لها باحتقار شديد وهى تحاول ستر جسدها العارى لتقوم من على السرير ... التفت رفيق ليخرج من الغرفه صامتا ...مصدوما ...حزينا ... نعم فقد شعر ان قلبه قد هوى من ضلوعه وخطواته البطيئه اليائسه تسحقه سحقا خرج ليجد سالم بمواجهته وقد خرج من الحمام مرتديا مئزرا وقطرات الماء تتساقط من شعره الغزير نظر له رفيق بكراهيه شديده واندفع تجاهه وهم ان يضربه بقبضته فى وجهه ... الا ان سالم قد نجح فى الامساك بقبضته وعالجه بعده لكمات فى فكه وبطنه ودفعه ليسقط ارضا ليحطم اثناء سقوطه بعض التحف الزجاجيه الصغيره ... صرخت نانسى عندما رأت رفيق يقع ارضا وسيل من الدم يتساقط من انفه ...فدفعت سالم بيدها قائله له بحده: ابعد عنه واندفعت تجاه رفيق لتساعده على النهوض فدفع رفيق يدها بعيدا رافضا مساعدتها صارخا : اوعى ايدك .... ابتعدت نانسى للخلف خطوه وقام رفيق ومسح انفه بمنديل ورقى اخرجه من جيبه ثم نظر الى سالم وقال له بحنق : ليه ؟ هه ؟ ليه ؟ ليه كل حاجه ليا تاخدها منى ...ليه كل حاجه حلوه فى حياتى ولو حتى ذكرى تفسدها عليا ...عارف انت ايه ...انت خراب ...خراب بيعم على كل اللى حواليك .. رد سالم بأشمئزاز : انا ما اخدتهاش منك ... ثم توجه الى نانسى وجذبها من ذراعها ودفعها تجاهه تابع بقسوه : ماتقوليله ...ساكته ليه ؟ قوليله انها ماكنتش المره الاولى ...قوليله انك عيشتى فى حضنى سنه ..قوليلى انك كنتى ليا انا الاول قبليه وقبل البأف جوزك ... ثم دفعها بعيدا عنه واتجه الى الغرفه واغلق الباب خلفه بقوه ليرتدى ملابسه تاركا رفيق يحملق بنانسى التى انخرطت فى بكاء طويل وبصوت متحشرج خرجت كلماته : الكلام.. ده.. صحيح ؟ نظرت له نانسى وعيناها تحمل توسلا خالصا وقالت باكيه : كان زمان .. لم يمهلها رفيق ثانيه اخرى وخرج وركب سيارته وغادر القريه الساحليه عائدا الى القاهره بسرعه جنونيه وخرج بعدها سالم من الغرفه وظل ينظر بكراهيه شديده لنانسى التى كانت لاتزال منخرطه فى بكاءها المرير وشعرت نانسى بنظراته المسلطه عليها ورفعت ناظريها وقامت واندفعت تجاهه وصفعته على جرحه فأمسك سالم ذراعها وجذبها بقوه ونظر لها نظره جمدت الدم فى عروقها ثم قال لها بصوت غاضب:يوم من الايام كنت بتحطى ايدك عليه وتقوليلى بسببه انا سلمتك نفسى ... دلوقتى بتضربينى دلوقتى مش عاجبك ...هربتى وسيبتينى وروحتى للمرشدى ...عملك ايه اكتر من اللى انا عملتهولك... هه ولا حاجه.. وبعديها رفيق ...سابك عند اول خطر.. لكن انا ..سالم ...استحملت عشانك كتير اووى وشيلتك جوه عينيا والنتيجه كانت ايه ...صنف نمرود صحيح سحبت نانسى ذراعها وقالت بقوه : صح انتى عملتلى كتير اووى يمكن اكتر من المرشدى ...بس ماعملتيليش حتى عشر اللى عملهولى رفيق ...حسسنى انى بنى آدمه ...ليا قرارى ...ليا حياتى ...انت زيك زى المرشدى ويمكن ااقل كمان ... رد سالم مستنكرا : كمان !!! نانسى بحقد: انت كل اللى يهمك انك تمتلكنى وبس ....قطعه فنيه جمليه تزوق بيها ركن من اركان حياتك السودا وآخر الليل اهوه موجوده هروح فين ...حتى لما عالجتنى وحطتنى فى المصحه ماكنتش حتى بتيجى يوم تطل عليا ولا تزورنى ولا تشوف بيا ايه.. كل هامك انى اخف واطلع سليمه وارجع تانى ...عارف لوكنت رجعتلك مدمنه كنت هترمينى ...ولما روحت للمرشدى انا اللى رحت بمزاجى على الاقل المرادى انا اللى اخترته ... سالم بعصبيه شديده : ومارجعتيش ليه ..كان ناقصك ايه معايا نانسى : كفايه ان كل حاجه كانت بالغصب ...ما انا ماكنتش اقدر اتكلم ولا افتح بوقى معاك ...ازاى وشهامتك معايا ..قال معلمه على وشك اشار لها سالم بأصبعه قائلا : صح .انتى صح وانا اللى غلط ...انتى اللى من الاول ماكنتيش تستاهلى خرج سالم تاركا نانسى تنظر له بأعين فارغه وركب سيارته هو الاخر وعاد الى القاهره وفى منزل امانى كانت هاله جالسه فى صاله المنزل الصغيره تتابع لهو ابنائها مع ابناء اخ امانى الاصغر بعين شارده .. ثم جاءت امانى حامله صينيه معدنيه تحمل شطائر الجبن للاطفال واقداح الشاى الساخن لكلتاهما ووضعتهما على المنضده المنخفضه بجوار الاريكه وقالت بصوت مرتفع نسبيا : يالا يا ولاد ...كفايه كده تعالو اتعشوا يالا عشان تنامو بقى ...كفايكم لعب طول النهار كانت هاله لازالت شارده فلاحظتها امانى وقالت لها : هاله ...اييه ..فينك ... انتبهت هاله الى صديقتها وقالت : نعم ؟ امانى متعجبه : نعم الله عليكى ....اشربى الشاى واحكيلى ...عيالك بقوا فى حضنك ولساتك سرحانه وترجعيلى كل يوم بحال شكل تنهدت هاله بعمق وقالت : يظهر ان المشاكل حالفه ماتسبنيش فى حالى يا امانى امانى بقلق : مشاكل ايه ...كفالله الشر ؟ هاله بصوت منخفض: مش هينفع دلوقتى اما الولاد ينامو يا امانى ... ثم توجهت للاطفال بالحديث آمره :يالا يا ياسين يالا ياعمر وانت يا احمد ومحمد.. يالا ياولاد ... كفايه لعب وتعالو اتعشو تناول الاطفال طعام العشاء وتوجهوا الى النوم بشق الانفس وما ان هدأ المنزل حتى اتجهت امانى لصاله المنزل وجلست بانتظار صديقتها التى حضرت اخيرا وجلست الى جوارها وقالت دون مقدمات : سالم اشترالى شقه انا والولاد ... نظرت لها امانى بدهشه وقالت بعصبيه بصوت جاهدت كثيرا لتحتفظ به منخفضا حتى لا توقظ الاطفال: وده بأماره ايه ان شاء الله؟ ضربت هاله بكفيها وقالت : قال يعنى مساعده بس انا ماسكتلهوش ..اديته كلمتين فى عضامه ....بعدها اتقلب معايا 180 درجه امانى : جدعه ..وده المفروض اللى تعمليه من هنا ورايح هاله بأسى: ماهو مش هيبقى فى بعد كده رايح امانى متعجبه: ومالك بتقوليها بزعل كده ...انتى اصلا من كام يوم كنتى ناويه على الاستقاله ؟ هاله : وقتها كانو لسه الولاد مش معايا... انما دلوقتى المصروف كبر امانى مستنكره: اخس عليكى وانا رحت فين ...وبعدين ماتقلقيش ...اطلبى من الرزاق ...ابعدى عن الجدع ده يا هاله عشان خاطرى... من ساعه الهديا اللى بالكوم دى وانا مش مطمناله ..واهوه غرضه بان وان كان يعنى واضح من الاول ... هاله بحيره : انا بس يعنى ..توء ...مش عارفه... متلخبطه كده امانى : متلخبطه من ايه بس؟ هاله : يعنى وقف جنبى وعمل معايا حركه جدعنه وجابلى ولادى امانى : ياستى مقولناش حاجه ...كتر خيره انه جابلك ولاده ربنا يجازيه خير...لكن لا تأذينى ولا أذيك يا هاله ... انتى بشياكه كده اسحبى نفسك وابدأى من دلوقتى دورى على شغل تانى ولما تلاقى ان شاء الله ...اقدمى استقالتك ...وانا قولتهالك قبل كده انتى اولى منى بالوظيفه فى الشركه قامت هاله من مجلسها وقالت : احنا هنعيده تانى يا امانى ..يالا انا هدخل انام وانتى كمان ادخلى ارتاحى الولاد النهارده كانو عاملين مرستان ...انا والله صعبانه عليا الحاجه امانى مبتسمه: مالكيش دعوه دى فرحانه بدوشتهم بتقولى عملو للبيت حس ...تصبحى على خير يا جميل هاله : وانتى من اهل الخير وهكذا دخلت هاله لتنام بجوار ابناءها تشعر بالامان فى احضانهم الصغيره وعاد رفيق لمنزله بعد منتصف الليل بكثير وقد شعر بالعجب داخله فلم تكن زوجته فى استقباله كما اعتاد بل انها لم تخاطبه خلال الساعات الماضيه وتسأله عن مكانه فظن انها قد عادت من زياره والدتها متعبه وتوجهت للنوم فاتجه الى غرفه ابناءه ليطمئن عليهم فلم يجدهم ...بل وجد ان الدولايب مفتوحه على مصراعيها وخاويه فاتجه مسرعا الى غرفه نومه ليجدها على نفس الحال .. اخرج رفيق هاتفه النقال واتصل بزوجته وهو يشعر بالقلق ينهش عظامه ...لكن منى لم ترد على ايا من اتصالاته المتكرره فأمسك بسماعه الهاتف الارضى واتصل بمنزل حماته فردت الاخيره قائله : ايوه يا رفيق قال رفيق قلقا : منى عندك يا طنط ردت الام بصوت جاف : ايوا عندى قال رفيق بعجله : طيب مابتردش على التليفون ليه ...وبعدين لمه هدومها هيا والولاد ليه ...هيا ماقلتش انها هتبات قالت الام بجفاف : اللى بيبات يارفيق مش بيلم هدومه كلها ..منى سابت البيت وطالبه الطلاق ....ومش هتتنازل عنه قال رفيق متعجبا : طلاق !!!! ليه ...ماهى نازله الصبح كنا كويسين ..على آخر الليل تطلب الطلاق ..ايه الجنان ده ومش مفروض حضرتك تعقليها الام بصوت قاس : والله بعد اللى سمعته منها ...المفروض انت اللى تعقل .... رد فيق متعجبا : يعنى ايه ؟ الام بتقزز: والله روح كده واخطف رجليك لاوضه مكتبك وشغل الدى فى دى وانت تعرف شعر رفيق كأنما ماءا حارا صب فوق رأسه صبا فخلع سترته على رغم بروده الجو وحاول ان ينطق ان يستجمع كلماته الا ان حماته قد قاطعت محاولاته المستميته قائله : زى مادخلنا بالمعروف ...نخرج بالمعروف ...صدقنى ده احسن عشان خاطر الولاد ..مع السلامه يا رفيق سقطت السماعه من يد رفيق وخارت قواه وجلس ارضا محملقا امامه فى الفراغ ثم تذكر انه قبل خروجه ترك بالفعل الاسطوانه بالمشغل ...فأخذ يضرب بكفه على جبهته واخذ يردد بصوت غاضب : غبى ..غبى ..غبى ...كله منك يا سالم الخراب ...كله منك وفى صباح اليوم التالى اتجه حاتم الى مقر عمله وتوجه الى غرفه زميله بقسم الشرطه " امير" وما ان دخل غرفته حتى قال له بصوت قاطع : عملت ايه فى التحريات اللى طالبتها منك يا امير رد امير بتهكم : طيب يا اخى قول صباح الخير الاول حاتم : صباح الخير يا سيدى ...هاه خلصنى الموضوع ده مهم جدا... بجد انت مش متخيل هاله دى لما نوصلها هتفيدنا اد ايه امير بنبره منتصره : وصلتلها ياسيدى ..انا رحت العنوان اللى متسجل فى الفيش والتشبيه بتاعها مالقتهاش وماحدش يعرف عنها اى حاجه من ساعه ماخرجت من السجن ...لحد ما اهتديت لفكره انى ادور فى الكومبيوتر المركزى يمكن الاقى اى حاجه حاتم متلهفا : لقيت ايه ؟ اخرج امير ورقه مطويه من درج مكتبه وقال : محضر كانت عملاه ضد طليقها كان خاطف ولادها ومتسجل فيه عنوانها دلوقتى ...واهوه كنت ناوى اروح النهارده كمان ساعه كده اسأل عنها هناك خطف حاتم الورقه بحركه سريعه وقال له : انا رايح دلوقتى سلام خرج حاتم دون ان يتيج لامير فرصه للرد واتجه الى العنوان المدون بالورقه ....عنوان امانى انهت هاله ارتداء ملابسها واتجهت الى الخارج مسرعه بعدما ودعت ابنائها ووصلت متأخره قليلا فاتجهت الى غرفتها بالطابق العلوى ودخلت لتفاجىء بسالم جالسا قبالها فقالت متنحنحه : صباح الخير رد سالم غاضبا : اتأخرتى ليه ؟ هاله : انا آسفه ..بس قاطعها سالم بحده : خلاص ...انتى لسه هتبسبسى نظرت هاله له متعجبه من حدة نبراته فاستطرد سالم قائلا بصوت حاول ان يجعله لطيفا قدر المستطاع : انا كلمتك الراجل فى الوزاره وهوا قام باللازم... الاسبوع اللى جاى الولاد يرجعوا ينتظموا هنا فى مدرستهم القديمه لجمت المفاجئه لسانها وقالت بعد برهه : متشكره ..انا كنت ناويه اروح اخلص الورق سالم بحنق : واهو خلص ...مطلوب منى حاجه تانيه ابتسمت هاله رغما عنها وقالت : لاء كتر خيرك... وماكنش ليه لزوم تتعب روحك قام سالم واتجه اليها ونظر لها مليا كأنما يراها لاول مره ولاحظت هاله نفور عضلات رقبته وعروق جبهته فنظرت له مشفقه فقالت : مالك ؟ سالم بصوت ابح : تعبان هاله برقه : سلامتك نظر لها سالم غاضبا وقال : انتى يلزمك مرتب اد ايه فى الشهر ؟ قالت هاله متحيره : اللى باخده كفايه سالم : ما انتى احتمال ماتكمليش هنا ...ولو عايزه تكملى شغل هنا يبقى على شرط هاله عابسه: شرط !!!شرط ايه اقترب منها سالم خطوه وقال لها بتهديد واضح : ماتتكلميش معايا نص كلمه ..فاهمه ...ومش عايز اشوفك قدامى تانى ... الساعه اللى هاجيها تفضلى قاعده فى مكتبك ماتخرجيش منه ...كلامى واضح شعرت هاله بالصدمه ..بالدهشه ..بالانكسار... فأدمعت عيناها وقالت بكبرياء: وليه جاى على نفسك ...مش مستاهله ..انا ماشيه ...طلما انت مش طايق حتى تشوف وشى قال سالم بصوت هادر : لاء ...اللى قلته يتنفذ ...واظن دى ااقل حاجه ممكن تعمليهالى قصاد اللى عملتهولك هاله : وعليك من ده بأيه ..يهمك فى ايه امشى حتى ولا اروح فى ستين داهيه سالم وعيناه تلمع تحديا : انا كده ...واللى قلته يتنفذ ..وبالحرف ....لا ليكى دعوه بيا ولا انى ليا دعوه بيكى هاله بصوت مرتجف: خلاص ...يبقى امشى ... سالم بقسوه: وهتروحى فين ؟؟؟ هتشتغلى فين وتجيبى فلوس ؟ هاله بكبرياء: ارض الله واسعه سالم : يبقى تستنى لحاد اما الاقيلك شغل تانى يكون كويس وامان ...ساعتها يبقى امشى هاله متعجبه : امان !!!! قال سالم ساخرا : ااه امان ...انتى نسيتى انك طليقه عادل وولادك ورثته ...عارفه عادل كان عنده اعداء اد ايه ...عارفه اذى ناس اد ايه ...عارفه اتعامل مع ناس ومعاه كل اسرارهم والناس دى عامله ازاى ؟؟؟؟ هاله بحده: عادل مات سالم : لكن البلاوى اللى سابها مامتتش ...وانتى وولادك فى خطر ...والاحسن انك يا اما تستخدمى ثروته وتحمى نفسك بيها يأما تقولى يا حيطه دارينى ...وانا مش هفضل بقى دماغى تودى وتجيب عليكى انتى والولاد... ثم صرخ فيها قائلا : فاسمعى الكلام بقى وماتعانديش نظرت له هاله والدهشه تملؤ انفاسها ...لا تفهم كيف ينتقل حاله من البرد الى الحرور ... وكيف يحمل تيار الهواء كلماته اليها كنسمات عليله لتنقلب فجأه ودون سابق انذار لعواصف رعديه شديده ... وكيف يحمل داخله تلك الطيبه والنوايا الحسنه لتتبدل فى ثوان معدوده لخبائث شيطانيه ... لينقلب مره اخرى فيعود كطفل صغير فقد امه وضل طريقه واظلم ليله وتخلى عنه الامن والامان قال سالم مقاطعا افكارها بصوت هادىء :انا ماشى ..خدى بالك من نفسك ومن ولادك خرج سالم تاركا اياها غارقه فى بحور الحيره ....فهل من يد تمتد لها فتنقذها من حيرتها وتبلغها شواطىء الامان والاستقرار ؟؟؟؟؟؟؟؟ الفصل الثالث والعشرون اسدل الليل ستاره باحكام وتهادى شعاع القمر بدلال على السحب المتكافته تحمله حملا خشيه ان يسقط فيرتطم بسماء القاهره الساهره فيضل طريقه وسط الاضواء الساطعه ولا يجد له مرسى الا من عيون تعلقت به مسحوره بكماله المستوحى من طوره الذى اكتمل ليله الرابع عشر من الشهر الهجرى وتخلت عيونه لبرهه عن مراقبه القمر ليطالع الوقت الذى اعلنته ساعته الرقميه انها السابعه والنصف لابد انها عادت الى المنزل كما اخبره الصغير صباح اليوم فادار حاتم محرك سيارته واتجه الى الحى البسيط مره اخرى .... اما هاله فقد وصلت مبكرا الى منزلها فالملحمه العاطفيه التى مرت بها صباح اليوم قد القت بظلالها على يومها المشحون بالعمل جعلتها تشعر بالارهاق على غير العاده وهاهى الان ممده على السرير وقد اندست تحت الاغطيه متظاهره بالنوم تجاهد افكارها علها تصرعها بالنوم فتكف عن مضايقتها بسيل عارم من اسئله محكمه واجوبه مبعثره لعقل متعب وقلبه اجهده السهد والسهر ولكن هيهات ........ فقد ضاع مجهودها سدى.... وذهبت امنيتها ادراج الرياح.... اذ دخل ابنها الصغير وقفز الى جوارها وقد دنا منها حتى داعبت خصلات شعره الناعمه طرف انفها المدبب ورفع باصبعه الصغير جفن عينها لاعلى وهمهم بأنفاس ساخنه مطعمه بالحلوى : ماما انتى صاحيه ؟؟ ابتسمت هاله رغما عنها وفتحت عيناها ورفعت جسدها النحيل ونظرت له وخيبه رجاءها معلنه بوضوح على معالم وجهها المشرق : اعمل فيك ايه بقالى ساعه بحاول انام.. ضحك عمر خجلا وقال بصوته الطفولى : عاوز اروح العب مع احمد ومحمد قضبت هاله جبهتها وقالت : وماتلعبش مع اخوك ليه عمر: مش عاوز يلعب معايا لعبه الظابط والحرامى قالت هاله فى اندهاش : واشمعنا لعبه الظابط بالذات ماتلعب لعبه تانيه اندفع عمر ببراءه قائلا: عشان نفسى ابقى زى الظابط اللى جالنا النهارده الصبح هبت هاله من سريرها وجلست باعتدال واستقامه ظهرها تعلن عن قلقها المبالغ : ظابط جه النهارده ؟ كان عاوز ايه ؟ عمر : كان بيسأل عليكى وياسين قاله انك مش موجوده ..وانتى فى الشغل...سألنا هترجعى الساعه كام ...قلت له 7 حركت هاله اصابعها بعشوائيه بين خصلات شعرها الناعمه وقالت بتوتر : وانت ماقولتليش ليه اول ماجيت؟ عمر بصوت مذنب : نسيت هاله بصوت عال : ياسين ..ياسين دخل ياسين الحجره فقالت له هاله على عجله : ماقولتليش ليه على الظابط اللى كان هنا النهارده ياسين بعصبيه لم تعهدها منه : انا ماكنتش عايز ااقوله حاجه ...عمر اللى اتسحب من لسانه وقاله انك بتيجى الساعه 7 ...ماما هما ممكن ياخدوكى مننا تانى انتقلت موجات الخوف من عقل ياسين الى قلب الام فقالت هاله بحنان : ماتخفش ياحبيبى ...عمرى ماهسيبكم تانى ان شاء الله وفى محاوله منها للهدوء واهمال القلق الذى اخذ يصارع افكارها وخواطرها قامت هاله من الفراش واتجهت للخارج واتبعها اولادها واعدت لهما مشروب الكاكاو الساخن وجلست الى جوارهم تنتظر عوده امانى صديقتها المخلصه من زياره اخيها الاصغر دق جرس الباب ....فشعرت هاله بالقلق ...فأمانى بحوزتها مفتاحا ...فلم عساها ان تطرق الباب ؟ امرت هاله صغارها بالتوجه الى غرفتهم بالداخل وارتدت حجابها وفتحت الباب لتجده امامها فنظرت له بدهشه مردده : انت ؟؟؟ ابتسم حاتم وقال : ازيك يا هاله ؟ رد هاله ساخره : الحمد لله ...نعم ..عاوز ايه ..انت اللى جيت الصبح ؟ قال حاتم فى هدوء : عمر قالك ....ايوا انا كنت هنا الصبح ...ياترى ممكن ادخل ... هاله بقوه: لاء مش ممكن عبس حاتم وقال بحزم : هاله .....الموضوع اللى انا جايلك فيه مهم جدا ...يا اما تدخلينى نتكلم ...او ابعتلك بكره امر من النيابه بسرعه الحضور ...هاه ايه رأيك زمت هاله شفتيها غضبا واتجهت الى الداخل تاركه المجال له ليدخل دخل حاتم وتأمل اركان الشقه ليجدها غايه فى البساطه وقال متوددا : تعرفى انتى غلبتينى عبال ماعرفت عنوانك ...رحتلك عنوانك القديم مالقتكيش هاله بلا مبالاه: وعرفت هنا ازاى ؟ حاتم : لقيتك مسجله محضر ضد طليقك بقالك فتره وفيه العنوان ده ضحكت هاله متهكمه : ههههههههه طيب دا الشعب طلع مفيد اهوه للشرطه ...نجيلكم نعمل محضر...يتركن على جنب لكن عن طريقه تستغلو المعلومات فى حاجات تانيه تفيدكم نظر لها حاتم مستاءا وقال : ماهو انا جاى النهارده عشان اوريكى ان الشرطه ممكن تكون مفيده برضه للشعب هاله : ازاى ؟ حاتم : لما تقبض على قاتلين القت*لا وتجار المخ*دارت ...تبقى مفيده ولا لاء ؟ هاله : وتورينى ليه ؟ وانا مالى حاتم : مالك ازاى وانتى دلوقتى عايشه وسطيهم اندهشت هاله وقالت : ايه ؟عايشه وسطيهم ؟ ده بيت ... قاطعها حاتم بنفاذ صبر وقال لها : مش قصدى امانى ... هاله : امال قصدك مين ؟ رد حاتم بصرامه : سالم ابو النجا شعرت هاله بالارض تميد تحت اقدامها والالم يعتصر قلبها فقالت بصوت متحشرج : سالم !!! حاتم بقوه : سالم تاجر مخدرات يا هاله ..ومش كده وبس وبيتاجر فى الس*لاح هوا وشريكه رفيق ...وخدى بقى فى النص عمليات غسيل اموال ...وق*تل ونصب هاله مستنكره : انت جيبت الكلام ده منين ..رفيق كمان ...انت اكيد بتخرف ... حاتم : لاء يا هاله مش بخرف هاله غاضبه : ولما هما الاتنين كده ...ماقبضتوش عليهم لحد دلوقتى ليه ان شاء الله ؟ حاتم بأسف وخيبه رجاء : عشان ماعندناش دليل مادى يثبت التهمه عليهم ودايما اى قض*يه ضد سالم بالذات بنلاقى واحد من رجالته يطلع من تحت الارض يشيل الليله ويتحكم عليه بداله قالت هاله متهكمه : يا سلام ...يتحاكم بداله ....ليه ؟ حاتم : عشان هيستفيد ياهاله ...حتى لو اتحكم عليه بالاعدام ...سالم بيغرق عيلته بالفلوس تكفيهم العمر كله هاله بتوتر وعصبيه : انا مش مصداق ...واتفضل اطلع بره ..انا مش فاهمه انت جايلى ليه ؟ زم حاتم شفتيه واقترب منها ونظر فى عيناها بعمق وقال بصوت هادىء عازم : طيب خلينى فى اول نقطه ....مش مصدقانى ...انا بس عايزك تغمضى عينك دقيقه واحده بس واسترجعى تصرفات سالم من اول ماعرفتيه ...هل هوا انسان صالح وكويس وبنى آدم نضيف وشغله حلال ميه الميه ؟؟؟ هه ...اذا ما كنش عندك شك ولا واحد فى الميه انا هخرج ومش هتشوفى وشى تانى ..بس عايز ااقولك حاجه ...انتى عندك شكوك كتيييير اووى مش واحد فى الميه لاء مليون فى الميه ان سالم فيه حاجه غلط ..وان المعلومات اللى عرفتيها منى لحد دلوقتى متطابقه تماما مع شكوك ...وحاجات تانيه انتى ماتعرفيهاش ...ماخفى كان اعظم شعرت هاله كأنما الاحرف والكلمات قد امتزجت مزجا بشكوك عقلها واتحدتا سويا ...امام قلبها الارعن الذى لم يتخلى عن رعونته وامرها بفتح الباب لحاتم ...وطرده وهكذا فعلت قائله : اتفضل اطلع بره ...انا مش عايزه اشوف وشك تانى نظر لها حاتم غاضبا وقال : بلاش تغمى عينيكى يا هاله عن حقيقه سالم قالت هاله بعصبيه ساخره : حقيقه سالم ...الحقيقه اللى غايبه عن حضرتك ياحضره الظابط العظيم جدا انى بقالى شهور وايام كنت بدور على ولادى ....لفيت البلد حته حته ...لحد اما كعوب رجلى دابت ورحتلكو ..عملت محضر ..اخرته ايه المحضر اترمى واتركن على جنب ولا جبتولى لا حق ولا باطل ثم اتبعت بحرقه ادمت قلبها لتجدد الذكرى : زى قبل كده بالظبط ..لما دخلت السجن 5 سنين ظلم ودفعت تمنهم غاااالى اووى ...دفعت تمنهم من عمرى وعمر ولادى وعمر امى اللى ماتت قبل ما اخرج ....جاى دلوقتى تقولى سالم كيت وكيت ..سالم اللى مش عاجبك ده جميله هيفضل فى رقبتى العمر كله ..سالم جابلى ولادى لحد عندى وواقف جنبى لحد آخر لحظه ...يمكن زى ما انت بتقول ...ويمكن اكتر انك تكون ظالمه زى ماظلمتونى.... ......لكن الاكيد ..انك استحاله تلاقى منى اى استجابه ....او اى محاوله منى انى اساعدك ... ثم جذبت الباب بقوه وفتحته على مصراعيه وقالت بصرامه : مع السلامه يا حاتم باشا ...شرفت نظر لها حاتم مصدوما ...مستاءا وخرج دون ان ينطق بأى كلمه اخرى ...فقط تلاقت اعينهما لبرهه واستشعرت هى احساسه انه كان مخذولا .. ولم يكن بمفرده من شعر بالخذلان .... كان عقلها هو الاخر يشاركه هذا الخذلان ... ولم تتحمل قدماها وطأته فاتجهت الى الاريكه وجلست عليها وجسدها ينتفض بانفعال وحاولت منع عيناها من البكاء ولكن دون جدوى وبعد ثوان معدوده وصلت امانى لتجد الباب مفتوحا على مصراعيه وصديقتها جالسه وحيده تبكى فى صمت فدخلت واغلقت الباب بهدوء واتجهت اليها متوجسه خيفه قائله : المأمور كان عايز ايه يا هاله ؟ شفته نازل وواخد فى وشه رفعت هاله اعينها الباكيه وقالت بصوت خافت : سالم تاجر مخدرات يا امانى خبطت امانى على صدرها بقوه وفرغ فاها وقالت : ياخبر ..مخدرات !!! هزت هاله رأسها يمينا ويسارا : انا مش عارفه اعمل ايه ؟ امانى : وهوا كان جاى يحذرك منه يعنى ولا ايه ؟ التفتت لها هاله وقالت ساخره : يحذرنى ..انتى فاكره انى مهمه اووى للدرجه ..بسلامته كان عايزنى اساعده يقبض عليه امانى : طيب ازاى ؟ هاله بعصبيه : ازاى ايه ...لهو انتى فكرانى انى هساعده ..لاء طبعا ...مش انا اللى اعض الايد اللى اتمدتلى امانى : بس ده تاجر مخدرات يا هاله هاله : وانا ايش عرفنى ..مش يمكن بيتبلو عليه ...زى ما اتبلو عليه امانى مستنكره : ايه الكلام اللى انتى بتقوليه ده ....يعنى هما غاويين لنفسهم وجع القلب ...هيتعب روحه ليه يدور وراه ...انتى فاكراه واحد بيسرق الغسيل من فوق السطوح ..بيقولك تاجر مخدرات يعنى اكيد تحت ايده جيش وبلطجيه ...ابعدى عنه يا هاله ابوس ايدك ..بلاش ياستى تساعديهم بس ابعدى عنهم ....خافى على نفسك وعلى ولادك يا هاله ...انتى مش لوحدك نظرت لها هاله متألمه ولم يتحمل قلبها وطأه الحقيقه الساطعه امامها كشمس الظهيره وقامت هاله واتجهت الى غرفتها وما ان دخلت حتى اندفع ياسين تجاهها واحتضنها بقوه وكذلك فعل عمر... وقال ياسين : الحمد لله ..كنت خايف اووى لياخدوكى يا ماما جلست هاله على الفراش وجذبتهم لاحضانها وقالت له مطمئنه : ماتخفش يا حبيبى انا هنا عمر ببراءه : هوه ده الظابط اللى جه الصبح يا ماما ..انا شفته من البلكونه نظرت له هاله معاتبه : احنا قولنا ايه ..مش قلت ماحدش يطلبع البلكونه السور متكسر وممكن يقع لاقدر الله ياسين بعقلانيه : ماتخافيش احنا كنا بعيد عن السور تنهدت هاله وقالت : بعيد ...قريب... من فضلكم ماحدش يطلع البلكونه.... كمان الجو لسه ساقعه قال عمر : طيب ممكن بقى نطلع نتفرج على التلفزيون انا زهقت من القاعده هنا ابتسمت هاله وقالت له : روح يا سيدى اما حاتم فكان فى طريقه الى المخفر وما ان وصل حتى توجه الى غرفخه مكتبه المظلمه وجلس فيها واضاء المصباح الصغير المستقرعلى سطح مكتبه ثم رفع سماعه الهاتف واتصل بأمير زميله ورد الاخير بصوت كسول ....الووو فقال له حاتم : انت نمت قال امير متململا : لسه نايم مبقاليش نص ساعه ..حرام عليك انا عندى نبطشيه الليله قال حاتم غير مباليا : طيب معلش يا سيدى ...انا عايزك تعين كام مخبر يراقبو هاله بس من بعيد لبعيد ...فاهمنى... مش عايزها تحس بحاجه خاالص كمان عشان سالم مايخدش باله ...وانا عرفت انها بتنزل الشغل الساعه 10 وبترجع الساعه 7 ...9 بالدقيقه المخبرين يكونوا تحت بيتها مفهوم يا امير ؟ امير وقد استرعى انتباهه اوامر حاتم فقال بصوت صحو : اوامرك يا حاتم باشا ..بس افهم من كده انها عصلجت حاتم مستاءا: سالم اصله عمل حركه جدعنه معاها رجعلها ولادها فى الوقت اللى الجهاز ماعرفش يرجعهم ليها امير متهكما : وده المتوقع من سالم ابو النجا حركات الجدعنه اللى بيعملها وبتخلى الكل خاتم فى صباعه حاتم : مسيره يقع ..قصاد كل حركه جدعنه فى بلاوى متلتله كانت تقف قبال النافذه وقد تعلقت عيناها بالبدر المضىء وقد نافست لمعه دموعها ضياءه .... وافلتتها جفونها من محبسها لدى رؤياه وهو يترجل من سيارته ...حتما جاء ليسترجعها هى والاولاد الا يعلم انى ..... حتما قد نويت الرحيلا فما عاد للرجوع سبيلا سأرحل عنك يا حب العمر ولن التفت لتوسلات قلبى بالبقاء فما بقى لنفسى سوى الكبرياء ألملم بقايا حطامى بعد ان انهارت قلعه الحب تحت سماء اللوعه والاشتياق يا حبيبا سطرت فى كتاب الزمان لاجله قصائد مطعمه بالحب والوفاء ومن اثر الغدر جفت اقلامى المغمسه بالدماء دماء كانت تنبض بها عروقى تسرى بوجدان اجهده الجفاء ورغم ذلك كنت لى الهواء والماء كنت لى املى الغائب بل وامان الحاضر اما الان وقد علمت اما الان وقد انتهيت انتهيت من زيف ادعائك بالوفاء ما عاد لى من بقاء وما بقى لك سوى رثاء فارحل انت عن عالمى نعم ارحل واقولها ..بكبرياء خرجت منى من غرفتها وتوجهت الى غرفه الاستقبال وقابلته بعيون تحمل قسوه لم يراها رفيق من قبل بمقلتيها اللتان كانتا تشعان حبا وشوقا دوما فقال لها رفيق على استحياء : ازيك يا منى ؟ رفعت منى احدى حاجبيها وقالت باستهزاء : الاكيد انى احسن منك ..وانت طبعا عارف اخفض رفيق رأسه واقترب منها وقال بصوت متوسل : سامحينى يامنى ....انا قصرت فى حقك ..انا عارف ..بس ارجوكى تسامحينى تراجعت منى للخلف خطوه وقالت بقسوه : اسامحك ؟؟ اسامحك ..على ايه ولا ايه ؟ على خيانتك ....اللى شوفتها بعينى ...ولا على الجفا اللى كنت طول الوقت بتعاملنى بيه ..هيا دى بقى ست نانسى اللى كنت بتهمس باسمها وانت معايا صعق رفيق ورفع عيناها وقال : ايه ؟ منى ببكاء : عارف كام مره سمعتك بودنى وانت بتهمس باسمها حتى وانت نايم ..كنت زى الهبله بكدب روحى ..واقول اكيد بيتهيألى ..وانا عارفه انه لاء ..بس كنت بكذب على نفسى ..واقول بيقول منى مش نانسى ...لحد ما شفت بعينى ...شفت ست نانسى اللى كنت معاها وفى ايدها الشمال دبله ...فضلت عليا واحده خاينه ..بس انتو الاتنين تستاهلو بعض ..انت خاين وهيا خاينه ..انتى من توبها وهيا من توبك شعر رفيق ان كلمات منى سكاكين حاده تمزق نياط قلبه...... .نعم كانت نانسى خائنه لم تخون زوجها فحسب بل خانته هو ايضا اقترب منها رفيق ومد يدها ليمسك كتفيها ولكنها نهرته وابتعدت عنه قائله : ابعد عنى ماتلمسنيش ...انت لازم تطلقنى .. رفيق : عشان خاطر ولادنا يا منى فكرى تانى منى بتصميم : عشان خاطر ولادنا انا هبعد عنك....ولو لزم الامرهسافر بيهم بعيد عنك رفيق مصعوقا : ايه ..انتى اتجننتنى ..تسافرى بيهم...انتى متخيله انى هسمحلك تاخدى ولادى وتبعدى عنى منى بصوت خافت بعض الشىء : احسنلهم يتربوا بعيد عنك وانت عارف كده كويس ...اوعى يكون فكرك انى مش عارفه طبيعه شغلك مع سالم ...لكن كنت دايما بقول لروحى طالما ماعنديكيش دليل يبقى بلاش تخربى على نفسك ...وخدى الفلوس اللى تكفيكى انتى وولادك وبس ...ما انتى مضطره ....هتعيشى منين ... ولم تتمالك منى نفسها اكثر من ذلك وقالت بصوت ينهار بكاءا : لكن خلاص انا كرهتك وكرهت عيشتك ..كلها حرام فى حرام ..يا اخى انضف بقى ..انضف ..ان ماكنش عشان نفسك يبقى على الاقل عشان ولادك ..عشان مايجوش يوم الناس تعايرهم بيك ...وبدال ما يمشو وراسهم مرفوعه يمشوا ونفسهم مكسوره رفيق بضعف : انا بعمل كل ده عشانكم ..عشان تعيشوا مبسوطين ..مش ناقصكم حاجه منى مستنكره : احنا ناقصنا مليون حاجه ..ناقصنا البركه ..ناقصنا القرش الحلال ..ناقصنا انت ...انت فين ..تقدر تقولى انت فين ..تعرف ايه عننا انا وولادك ..بلاش... تعرف ولادك فى انهى مدرسه ..تعرف حتى هما سنه كام ..تعرف بيروحوا النادى بيتدربوا على انهى رياضه ...انت موجود ااه ..بس ولا ليك اى لازمه ..غير انك بنك فلوس ...ويارتيها فلوس حلال ..الا حرام ..انا خلاص مش عايزه ولادى يتربوا بالفلوس دى ...ولا يتربوا فى الجو ده رفيق بعصبيه : وهتربيهم منين هه ..هتعيشيهم ازاى فهمينى ..مش كل فلوسى حرام ياست الشيخه لم تلتفت منى لسخريته المبطنه وقالت باصرار : انا هبيع كل حاجه انت اديتهانى كل هدياك ..شبكتى ..وهعيش بيها ومش عايزه منك قرش واحد ...تطلقنى وتسيبنى فى حالى ..كفايه بقى ...خربتلى حياتى من يوم ما اتجوزتك غصب ..وغصبت على روحى احبك ...وحبيتك فعلا ...بس فى الاخر طلعت ماتستاهلش ...انا كنت فاكراك احسن من سالم ..طلع سالم احسن منك الف مره ..على الاقل مش مركب وش زيك ... شعر رفيق انه قد كفاه ماسمع فتركها واتجه الى غرفه ابناءه ودخلها ولم يبال بنظره حماته المستنكرهالتى قابلته بها واقترب من ابناءه النيام وأخذ يقبلهم بشغف واتبعته منى ووقفت تراقبه بصمت ثم غادرت امها الغرفه وتركتهم سويا وبعد ذلك قام رفيق من على الفراش الصغير واتجه الى زوجته وقال هامسا : اللى انتى عاوزاه انا هعملهولك ...بس ارجوكى بلاش تسافرى ...بلاش تحرمينى من ولادى ويتربوا يتمى وابوهم عايش ..وانا اوعدك انى هاصلح كل حاجه ..وهخليهم يمشوا وسط الناس رافعين راسهم غادر رفيق منزل حماته وهو يحمل تصميما على تنفيذ عهده الذى قطعه على نفسه منذ قليل مهما كان ثمنه ومهما كلفه الامر وفيما كان هو جالسا ينقر سطح مكتبه وغاب عقله مفكرا فيما آلت اليه الامور دخل العسكرى البسيط وادى التحيه واخبره بوجود زائرا يصر على لقائه ..... لم يتحمل الزائر كلفه الانتظار من دقائق معدوده ودخل ليعلن عن نفسه بصوته الأجش :ازيك يا حضره المقدم نظر له حاتم بأعين اتسعت دهشه ولسان لجمته المفاجأه فقد كان بالاخص آخر شخص على ظهر الخليقه يتوقع حاتم رؤيته وبالتحديد فى تلك الساعه المتأخره من الليل الفصل الرابع والعشرون قام حاتم من مجلسه ليرحب بقلق بزائره الغير متوقع قائلا بصوت متردد : استاذ رفيق ابو العز ...يا اهلا يا اهلا ..اى ريح طيبه القت بك هنا ؟ ابتسم رفيق ساخرا وقال : متأكد انها طيبه حاتم بابتسامه صفراء: اتمنى رفيق : يا ترى ممكن ااقعد حاتم : طبعا يا فندم ..المكتب كله تحت امرك .. ثم ارتفع صوته مناديا :يا عسكرى .... دخل العسكرى وتوجه حاتم الى رفيق بالسؤال : تشرب ايه ؟ رفيق : قهوه مظبوط حاتم آمرا: اتنين قهوه مظبوط جلس حاتم ينظر لرفيق متمعنا وقال : اومرك رفيق : بدون مقدمات ...انا جايلك بخصوص سالم ....هساعدك فى القبض عليه حملق به حاتم لبرهه ثم قال باهتمام : كلى آذان صاغيه رفيق : بس على شرط ...واظنك عارفه حاتم: اطمن ....ومستعد بكره الصبح ادخل مكتب الوزير شخصيا واضمنلك عقوبه مخففه رفيق : يبقى لحد ما تكلم الوزير بتاعك ...اكون انا رتبت اوراقى حك حاتم ذقنه وقال عابسا: طيب مش تفهمنى قبلا ايه نوعيه المعلومات اللى عندك رفيق بحزم: صفقه مخدرات ب 20 مليون جنيه ....مبدئيا انا عارف المكان اللى سالم شايل فيه البضاعه ...مش ناقص الا انه يتحرك بيها ساعتها تكون انت موجود انت ورجالتك وتقبضوا عليه متلبس لمعت عينا حاتم : وانت متأكد من المكان رفيق بثقه : زى ما انا متأكد انك انت اللى قدامى ..انا همشى دلوقتى حاتم : استنى ...مش نتفق هنتقابل ازاى تانى وامتى ؟ رفيق : انا هلاقيك ...طبعا دى آخر مره اجيلك القسم تانى ....مش عايز سالم يشك فى اى حاجه حاتم : ماهو عشان كده خد على الاقل نمره تليفونى رفيق مبتسما : معايا حاتم بدهشه: دا انت عندك مصدر معلومات اهوه رفيق ساخرا : امال انا عرفت منين انك انت اللى سهران الليله غادر رفيق المخفر عازما على التخلص من سالم وتخليص من حوله من شروره فقد دمر بعبثه حياه الكثير من حوله ...منى ..نانسى ..رفيق ...ومن المحتمل ان تنضم هاله للقائمه ...هوا نفسه سالم ..لم يسلم من اذيته لنفسه اما هاله فلم يغمض لها جفن تلك الليله وظلت قابعه فى الفراش الى جوار ابناءها تلتهمها الافكار والمخاوف حتى شعرت بالسأم وخرجت من الغرفه بهدوء وتوجهت الى صاله المنزل فوجدت صديقتها امانى جالسه فى الظلام وحيده فقالت هاله متعجبه : امانى ..ايه اللى مصحيكى لحد دلوقتى ؟ رفعت امانى انظارها وقالت بمغزى : الحال من بعضه ..ولا انتى رأيك ايه جلست هاله الى جوار صديقتها وقالت حزينه : تعبت يا امانى ...تعبت بجد الفكر عمال يجيبنى ويودينى امانى بقلق : انا كمان ....انتى بجد مش متخيله انا خايفه عليكم اد ايه ...وبصبر نفسى وبقول على الاقل انتى قدامى ومعايا ..انما التانيه اللى غطسانه على طوول .تقوليش بنتى ...خايفه عليها اووى عبست هاله وقالت : قصدك على هند ؟؟ امانى بتوتر: امال هيكون مين ...اهى متجوزاه وماتعرفش انه تاجر مخدرات ...يعنى لو جابت منه حته عيل يبقى الوضع هيكون ازاى ؟ هاله مستاءه: ماتخافيش هيا مش هبله تحمل نظرت لها امانى متعجبه وقالت : ومالك بتقوليها بثقه كده ...واحنا اصلا كل فين وفين لما بنشوفها هربت هاله بأنظارها بعيدا فقالت امانى متوجسه : هاله ...انتى عارفه حاجه ومخبيه عليا صح تنهدت هاله وقالت : صح ....بس هيا موصيانى ما اجبلكيش سيره امانى متعجبه : انا ...دى جزاتى بعد اما ...يالا اعمل الخير وارميه ..خايفانى لاحسدها بقى ولا ايه ضحكت هاله ضحكه ساخره وقالت : والله يا امانى انتى طيبه اووى ...تحسديها على ايه بس ...دا انت لو عرفتى الحقيقه ..مش هتعرفى ان كان تصعب عليكى ولا تقرفى تبصى فى وشها من اصله امانى بعصبيه : الله ..لا اله الا الله ...ماتقولى بأه يا هاله ...ماتوجعيش قلبى نظرت لها هاله بضيق وقالت بعد برهه بصوت خافت: هند مش متجوازه يا امانى ... امانى بحيره: مش متجوزاه ...مش متجوزاه ازاى وهوا عملها بيوتى سنتى وجايبلها شقه ...ومغرقها فلوس...قصدك عشان ماهو عرفى يعنى ؟ نظرت لها هاله نظره ذات مغزى وقالت : وهوا الراجل لما يعمل كل ده لواحده يبقى لازم يكون متجوزها حتى عرفى وضعت امانى يدها على فمها الفاغر وقالت غاضبه : عايشه معاه كده ...منغير اى حاجه ...وانتى ساكته من ساعتها يا هاله ....مافهمتيهاش ان ده زنا والعياذ بالله ...كده يا هاله ..اخص عليكى ..ده حق المسلم على اخوه المسلم ..دى النصيحه ..ده الامر بالمعروف قامت هاله من مجلسها حانقه وقالت : انتى هتقلبى عليا ولا ايه امانى ..انا ياما كلمتها وهيا مصممه على اللى الطريق اللى هيا ماشياه ....ومش عيزانى احكيلك عشان عارفه انك استحاله هتوافقى على اللى هيا بتعمله ...هيا عاجبها كده ومش عايزه تتغير ولا ترجع عن اللى فى دماغها نظرت امانى لها بحده وقالت : وانتى يا هاله ..هترجعى عن اللى فى دماغك ....ولا اللى اسمه سالم ده عاملكم سحر مربوط على رجل معزه ....هيا عايشه معاه وانتى بتحبيه ومش عايزه تساعدى الظابط انه يقبض عليه ... تلعثمت هاله قائله : انا ... .بحبه ..ايه الكلام ده... تؤ.. ثم ادارت ظهرها واستجمعت كلماتها و اخذت نفسا عميقا وقالت بتوتر: مين قالك انى بحبه لاء طبعا ...كل ماهنالك انى زى ماقلتلك عمل معايا جميله ومش انا اللى قليله الاصل يا امانى امانى بتصميم : لاء يا هاله ..اكذبى عليا انا ماشى ..انما تكذبى على روحك ..ماينفعش ...انتى اتعلقتى بيه ...واوهمتى روحك انك بتحبيه حاولت هاله مقاطعتها ولكن يد امانى ارتفعت امام فمها فتوقف هاله عن الحديث قامت امانى وربتت على كتف صديقتها ثم تابعت بصوت حنون : وحقك ياستى ..حقك ...اذا كنت انا اتعلقت بابن عمى اما كنت مسجونه على الرغم انه متجوز ومخلف .. وقتها ماكنش عندى حد ...كنت وحيده والدنيا مديانى ضهرها ..والست مننا مابتستحملش الوحده ومحتاجه راجل فى ضهرها ...معاكى حق انك تميلله وخصوصا انه وقف جنبك وقت ماكنش ليك ضهر ...وعيشتى سنين منغير راجل ...يمكن من قبل ماتتجوزى كمان ... ظلت هاله عابسه ثم ادارت وجهها بعيدا حتى لاتتمكن صديقتها من رؤيه الدموع التى ترقرقت بعيناها امانى بصوت هادىء: ااقعدى مع نفسك كده وافهمى طبيعه مشاعرك كويس ..ان كان ميل ناحيته ..ولا فعلا حب ...وفى الحالتين انتى لازم تبعدى عنه ..بس يمكن تكون طريقه البعاد مختلفه ...بس بالله عليكى اوعى تكلميه انك عرفتى حقيقته ولا ان ظابط جالك انا خايفه عليكى ..يأذيكى وانتى مش اد شره نظرت لها هاله بدهشه وقالت : شره امانى : ايوا شره ..تفتكرى انه هيصدق انك ماقولتيش للبوليس كلمه ؟ هيقولك ايش ضمنى وهوا عارف الايد اللى بتوجعك ...وزى ماجابلك ولادك لحد عندك ممكن الله لا يقدر يخطفهم منك ... هاله : لا يا امانى ..لاء دماغك راحت لبعيد اووى سالم مايعملش كده... ان كان عايز يحمينى انا وولادى من اعداء عادل منه لله .. امانى عابسه : اعداء عادل ؟؟ مين دوول ؟ هاله : ناس كان بيتعامل معاهم عادل فى شغل مش مظبوط وقالى انهم ممكن يؤذونى انا وولادى لان عادل كان ماسك عليهم ذلل ياما وبلاوى كتير تنهدت امانى وقالت بقنوط: ياربى هنلاقيها من سالم ولا من عادل هاله بتصميم : انا لازم اكلمه لازم احكيله عن اللى عرفته واساعده يرجع عن اللى هوا فيه ...انا محتاجاه وهوا محتاجنى ..فهمتينى يا امانى امانى : يبقى حبتيه يا هاله اضطرت هاله ان تعترف وقالت بخفوت : ايوا حبييته ..ماعرفش ازاى لكن حصل وحبيته .. امانى بشك: ولو صمم على اللى هوا فيه ؟ هاله حزينه : يبقى هبعد عنه ...لكن استحاله أذيه امانى : بس ده بيأذى ناس كتير يا هاله هاله باكيه: حرام عليكى تحملينى هم الناس ...كفايه عليا ساعتها هم قلبى اللى هيتقطع من جوايا امانى : ربنا يصلح حالك ..ويبرد نارك ..ويكتبلك اللى فيه الخير ويبعد عنك كل شر مسحت هاله دموعها وردد بصوت مكتوم: امين يارب فى اليوم التالى اتجهت هاله الى المعرض وكلها عزم على ان تواجه سالم عازمه على رمى تحذيره لها عرض الحائط ولكن اتت الرياح بما لا تشتهى السفن ولم يحضر سالم ولم يكن هذ اليوم فحسب الذى شهد غيابه عن ارض المعرض بل اربعه ايام متتاليه الى ان فاض بها الكيل وعزمت على الحصول على رقم هاتفه ولكن كيف ... هل تسأل وليد عنه ....نظرت له ولكن ملامح الخبث المرتسمه على وجهه طيله الوقت كانت تقف عقبه فى طريقها ... ام تطلبه من رفيق ...الذى كان شاردا مهموما وحزينا تلك الايام الماضيه ... قررت الاتصال بهند وسؤالها عنه ولكنها عليها التفكيير فى حجه مقنعه لهند كى لا يساورها الشكوك تجاهها ثم توقفت لبرهه واخذت تفكر ...ماذا تفعل !!!!!..... تردد اسمها فى مخيلتها ... هند .. نعم هند ...صديقتها ...تلك التى على علاقه بسالم ... كيف لها ان تعشق شخصا على علاقه بصديقتها .. وليس اى نوع من العلاقات بل ذاك النوع الذى لا يقع بين رجل وامرأه الا بعقد شرعى ومع ذلك خالف كلاهما النصوص الشرعيه والتعاليم الربانيه وخاضوا فى تلك العلاقه الاثمه بالاضافه الى عمله المشبوه وتجارته المحرمه ومصدر رزقه الملعون شعرت هاله بالحنق.......... بل بالغضب الشديد من نفسها كيف لها ان تزل اقدامها فى تلك الخيالات الموحله وكيف لها ان تقع فريسه لهوى اعمى قلبها عن رؤيه حقيقه محبوبها .. نعم كما قال لها حاتم ...كيف لها ان لا تراه على حقيقته عليها الكف عن الاهتمام به وعليها قت*ل حبه وهو لا يزال فى مهده داخل قلبها عليها ان تفيق نعم عليها ان تعود الى سبيل الرشد والرشاد قامت هاله واتجهت الى مكتب رفيق وطرقته ودخلت بهدوء ... طالعها رفيق بحيره وقال : فى حاجه يا مريم ...اقصد يا هاله تنهدت هاله وقالت : الصراحه انا ...انا كنت عايزه ااقول لحضرتك ... حاولت هاله استجماع كلماتها والحؤول دون تساقط عبراتها فقال رفيق عابسا : خير يا هاله ..مالك ماتتكلمى هاله بصوت قاطع منخفض : انا عايزه استقيل ارتسمت معالم الدهشه على وجهه ومالبث ان اومأ برأسه وقال : كده احسن ...ده الصح على فكره ..وعامه كده كده المعرض قريب هيتقفل ان ماكنش بمزاجى فغصب عنى عبست هاله وقالت : هتقفلو المعرض ؟ عض رفيق على شفته السفلى واردف : ما تجيبيش سيره لحد ..ياعالم بكره فيه ايه هاله بصوت ابح : فعلا ..ياعالم بكره فيه ايه ؟ نظر لها رفيق بحده : الاستقاله دى بسبب سالم ؟ تفاجات هاله بسؤاله فأخفضت رأسها وقالت متردده : بسبب حاجات كتير هز رفيق رأسه وقال : طيب انا مش ضغط عليكى ......ثم اخرج من جيبه رزمه من المال واعطاها له عبست هاله غاضبه وقالت : ايه ده ؟ قال رفيق محرجا : ده على سبيل السلف ياستى هاله بضيق : متشكره يا رفيق بيه ..مستوره الحمد لله وضع رفيق النقود على سطح المكتب وقال : كان نفسى ااقولك لو احتجتى حاجه ابقى اتصلى ...لانى انا مش عارف ظروفى الايام اللى جايه هتكون ازاى ...ربنا معاكى نظرت له هاله بحيره وقالت : ربنا معانا كلنا ..عن أذنك ..انا همشى دلوقتى رفيق : استنى انا هخلى حد يوصلك هاله : مالوش لزوم انصرفت هاله عائده الى منزل صديقتها واعدت طعام الغداء لاطفالها وجلست برفقه ام صديقتها .." الحاجه " كما اعتادت ان تلقبها حتى نامت العجوز بسلام وبعدها اشرفت على واجبات اطفالها المدرسيه حتى تململ الصغير وقال لها : كفايه يا ماما تعبت وعايز انام طالعت هاله الوقت بالهاتف المحمول وقالت له : الساعه لسه سبعه ونص ...شويه كده كمان .. حل كام مسأله رياضه اللى فاضلين دوول وادخل نام تمانيه ..اتفقنا هز الصغير رأسه وزفر باستسلام: امرى لله شعرت هاله بالتوتر فصديقتها لم تعد حتى الان وحاولت الاتصال بها مرارا الا ان هاتفها كان خارج نطاق الخدمه ومضت ساعتين حتى عادت صديقتها واستقبلتها هاله غاضبه : كده يا امانى كل ده تأخير وماتتصليش تطمنينى عليكى ابتسمت امانى وقالت : عشان تعرفى كنتى بتعملى فيا ايه لما كنت بتتأخرى وانا اقعد على نار هاله حانقه : بتدوقينى يعنى من نفس الكاس امانى ضاحكه : ياعبيطه ..انا عندى ليكى خبر بمليون جنيه ..هههههه ااقصد ب 75 الف جنيه نظرت لها هاله متعجبه : تقصدى ايه اخرجت امانى رزمه من الاوراق كانت فى حقيبتها وقالت : بصى لقيت ايه وانا بدعبس فى ملفات الشركه عندنا ...عشان تعرفى ..ربك مابيضيعش حق حد ابدا هاله بقلق : لقيتى ايه ؟؟ امانى بفرح: ملفات الحسابات الاصليه اللى ماتلعبش فيها ....اللى لو كانت ظهرت كنتى استحاله تدخلى السجن... وكانت ساعاتها اللى هتدخل السجن واحده اسمها منال السيد ..سبحان الله انتى اسمك هاله السيد ...ودى اسمها منال السيد اتسعت عينا هاله دهشه : دى مرات عادل ..دى صاحبتى اللى كانت معايا فى الشغل ....يعنى هيا اللى كانت مدبرالى المصيبه السودا دى ..عشان انا ادخل السجن وهيا تتجوز عادل ... امانى : ربنا ينتقم منها ...الملفات اهيه بقت فى ايدك يا هاله وتقدرى تثبتى براءتك قصاد العالم كله هاله بأسى : بعد ايه يا امانى بعد اما اتسجنت 5 سنين ظلم ؟ امانى : خلى عندك ثقه ان ربنا هيعوضك عنهم ..وخلاص يا هاله ماتبصيش لوره بصى قدامك وشوفى عيالك وارفعى راسك هاله متهكمه : والمفروض دلوقتى اعمل ايه امانى بحزم: تعملى ايه ..تروحى القسم طبعا ومعاكى الملفات دى تثبتى براءتك فيها ....والشركه اللى راحت من الراجل الغلبان ده واخدتها الست نانسى وجوزها بالتلاعب وبرخص التراب ترجعله او على الاقل ياخد تعويض هاله ساخره : فكرك ؟ هوا البوليس فى الزمن ده هيرجع حق حد امانى بلهجه تحمل لوما وعتابا : طيب ماهو جالك لحد عندك وقالك نحط ايدينا فى ايد بعض وانتى اللى رفضتى ..احنا اللى بنقف سلبيين ونرمى تخاذلنا على اخطاء غيرنا والدنيا بتخرب صمتت هاله لبرهه : ماهو ممكن لما اروحله يساومنى ..اما اساعده عشان يساعدنى واما مايعملش حاجه امانى مستنكره: ويمكن تروحيله ويطلع اجدع منك ..ولو ان نفسى ترجعى لعقلك قاطعتها هاله قائله : انا استقلت النهارده امانى بحذر : طيب عال وكويس اووى ..ماقلكيش حاجه هاله بأسى : ماشوفتوش ...بقالى اربع ايام ماشوفتوش امانى حانقه : وزعلانه انك مش هتشوفيه هاله باستسلام: كده الصح ولازم اعود روحى ...والافضل انى ابعد عنه عشان ارتاح امانى راجيه: احسن برضه ...بس ده مايمنعش انك تروحى للظابط وتقوليله على الورق اللى معاكى هاله بغلظه : هيقولى وانا مالى هوا مكافحه مخدرات.. مش اموال عامه ..ولو رحت الاموال العامه مش بعيد يركنوا الملفات على جنب... بعدها تعمل شوشره وتتأذى انتى وتسيبى الشغل امانى بحيره : طيب وبعدين هاله باستسلام : ولا قبلين يا امانى .... اركنيهم على جنب ..ياعالم بكره هيحصل ايه اتجهت هاله الى غرفتها لتنام الى جوار ابناءها .....وبللت دموعها وسادتها بغزاره وبعد مرور ساعه شعرت بانقباض قلبها داخل ضلوعها فالتفتت تتلمس جبهه ابنها الاصغر ثم الاكبر .. واطمأنت على حرارتهم وحركه تنفسهم الا ان انقباض قلبها لم يزول فقامت واحتست قليلا من الماء واتجهت الى الشرفه وفتحتها بهدوء وخرجت لتستنشق نسيم الفجر البارد واخذت تسبح بعيناها فى السماء الصافيه وتعلقت عيناها بضوء القمر الذى اسدل ثوبه الفضى على اسطح المنازل المجاوره لها وتمنت ان تنعم نفسها بالسكينه كسكينه تلك الليله المضيئه وان يحملها النسيم العليل لتنعم فى دنيا من الامن والامان وعلى بعد عشرات الالاف من الكيلومترات من منزلها شق سكون الليل صوتا لطلقات ناريه متتابعه وصرخه لامرأه فى آوخر العقد الثالث من عمرها كانت تقف فى شرفتها تودع زائرها فى تلك الساعه المتأخره من الليل .. انها هند ..... التى كانت تصرخ بهيستريا عندما رأته يسقط ارضا ملطخه دمائه الطريق الخالى :سالم ..سالم ...رد عليا يا سالم الفصل الخامس والعشرون حملته عربه الاسعاف الى اقرب مشفى يصارع الموت ....ودقات قلبه تعلن النهايه ولكن الفريق الطبى المحنك قد رفض الانسحاب او الاستسلام وقامو بنقله سريعا لغرفه العمليات وظلت هى بالخارج تبكى وتنتحب حتى قالت لها احدى الممرضات : يا مدام وحدى الله مش كده ...ان شاء الله هيقوم ويبقى كويس ظلت هند تردد : يارب ..يارب ..ربنا ينتقم من اللى عملو فيه كده وبعد مرور ساعات خرج الطبيب يحمل على وجهه بسمه مضطربه وقال لها بصوت هادىء : الحمد لله ...بقى كويس ..الرصاصه كانت قريبه اووى من قلبه ربنا كتبله عمر جديد ودون ان تشعر احتضنت الطبيب مردده : بجد يا دكتور ..بتتكلم جد دفعها الطبيب بعيدا وقال بخجل احمر له وجهه الممتلىء : ايوا حضرتك تقربيله تلعثمت هند وقالت : ااا....انا خطيبته ابتسم الطبيب وقال : طيب احنا على العموم بلغنا البوليس وهما هيبقوا ياخدوا اقوالك ردت هند فزعه : ليه انا ماعملتش حاجه .. الطبيب : مفهوم ..مفهوم ...ماتخافيش ده اجراء روتينى يعنى عشان يقبضوا على اللى ضرب عليه رصاص ادمعت عينا هند من جديد ورددت منتحبه: اللهى ينشك البعيد.....ربنا على المفترى ... اللهى لا يوعى الطبيب باستعجال : طيب اتفضلى حضرتك معايا على اللاستقبال الظابط هنلاقيه هناك غالبا هند بتردد: طيب ادخل اتطمن عليه الطبيب : ماينفعش ..هوا لسه هيطلع من اوضه العمليات يقعد فى العنايه المركزه اربعه وعشرين ساعه وبعديها نسمح بالزياره هند : طيب ابص عليه بس الطبيب : روحى دلوقتى للظابط ..واما يطلع هخليكى تبصى عليه من بعيد ...ماشى .. اذعنت هند لامر الطبيب واتجهت الى حيث الضابط الذى شرع فى سؤالها عن صلتها به فأجابته كاذبه هو الاخر انها مخطوبه له..... فسألها الضابط عما رأته فقالت هند بتوتر : ابدا كان عندى بيتعشى وكده ونزل يروح وطلعت البلكونه ابص عليه وهوا بيركب العربيه جت عربيه بسرعه وضربو عليه نار وهربوا الضابط : العربيه لونها ايه .ماركه ايه ..عرفتى تاخدى نمرتها ؟ هند : حضرتك انا فى الدور الخامس ...نمره ايه اللى اشوفها والدنيا كانت ضلمه ...تقريبا لونها اسود .بس كانت عربيه عاليه من اللى هما فور باى فور الضابط : طيب ما وقفوش ولا نزلو من العربيه ..ماشفتيش عددهم ؟ هند : لاء ..ماشفتش حد ..شفت سالم وهو بيقع بس تنهد الضابط وقال : يبقى كده ماقدمناش الا اننا نستنى سالم نفسه يقوم بالسلامه ونستجوبه قال الطبيب باصرار : مش قبل 24 ساعه وتحت اشراف طبى هز الضابط رأسه وقال باستسلام : طيب هأبقى اجى بكره ان شاء الله انصرف الضابط فقال الطبيب لهند : طيب حضرتك الاحسن انك تروحى ترتاحى ..الساعه بقت 7 الصبح وانتى هنا من 3 ساعات هند متوسله : طيب ابص عليه زى ما انتى قولتلى اشار الطبيب لاحدى الممرضات وقال لها بصرامه : خدى الانسه خليها تبص عليه فى العنايه المركزه بس هيا 30 ثانيه بالعدد انتى فاهمه اومأت الممرضه برأسها وابتسمت لهند ابتسامه رقيقه وقالت لها : اتفضلى معايا دخلت هند الغرفه الواسعه وابصرته ممددا تحت الشراشف البيضاء كوجهه الذى غابت عنه الدماء وتأملت هند شفتيه الزرقوتان بحسره ومدت يدها لتتلمس عضلات ذراعه المفتوله برقه وتساقطت عبراتها من جديد فنهرتها المرضه بلطف : وبعدين ...الدكتور قالك انكتبله عمر جديد ..بلاش عياط ارجوكى فمسحت هند عبراتها المتساقطه وودعته بقبله على جبهته قبل ان تخرج وعندما دقت السابعه فى منزل امانى كان الصغار قد استيقظوا منذ نصف ساعه مضت قبل امهم واخذ عمر يهز كتف امه وهو يقول : ماما ..ماما اصحى ..يالا عشان ننزل المدرسه فتحت هاله عيناها بصعوبه وقامت واعتدلت فى جلستها وقالت بصوت متحشرج : هيا الساعه كام دلوقتى ؟ عمر : مش عارف ..طنط امانى قالتلى اصحيكى عشان هنتأخر اومأت هاله برأسها وقالت متعبه: طيب هروح اشطف وشى بس ..عدينى قامت هاله واتجهت الى الحمام واغتسلت ونفضت عنها كسل الصباح وخرجت بعد قليل لتجد امانى قد اعدت لاطفالها الفطور وقالت لهاله بأسف : معلش يا هاله لو اعرف مدرستهم فين كنت اخدتهم اوديهم هاله بابتسامه مشرقه : ياستى كتر خيرك عملتلهم السندوتشات ..انا اصلى قلقت امبارح وعشان كده اتأخرت فى النوم ..هيا الساعه بقت كام امانى : سبعه هاله : امال ياسين فين ؟ امانى : قالى هينزل المكتبه اللى فى الوش يجيب حاجه نقصاه ثم اقتربت امانى منها وقالت متردده بصوت خفيض :بقولك كنت عيزاكى فى موضوع كده هاله عابسه: خير يا امانى ؟ امانى برجاء : كنت عيزاكى تكلمى هند نظرت لها هاله معاتبه وزمت شفتيها ضيقا وقالت : تانى يا امانى ..طيب اراهنك بأيه مش هيفرق عندها حاجه ؟ امانى باصرار : معلش نبقى برضه عملنا اللى علينا وساعتها ماتلومش الا روحها ..مهما كان ده عيش وملح ياهاله ..واللى شفناه سوا ماكنش شويه اخذت هاله نفسا طويلا واومأت برأسها وتنهدت وقالت : حاضر ..بس هروح النهارده اشترى شويه حاجات كده واما ابقى اروق هبقى اكلمها امانى : طيب امشى انا عشان الحق الشغل ...خدى بالك من نفسك ومن ولادك ...لا اله الا الله هاله : محمد رسول الله ...مع السلامه انصرفت امانى تاركه هاله يضج برأسها العديد والعديد من الافكار والخواطر ثم افاقت من غفلتها على صوت الصغير يتعجلها وبعد ان اوصلت هاله الاطفال الى مدرستهم انطلقت من جديد فى رحله للبحث عن عمل حتى حلت الساعه الواحده سريعا فذهبت للمنزل لاستقبال اطفالها بعد عودتهم من المدرسه برفقه احدهن...و التى تتلقى مصروفا شهريا بسيطا من هاله لقاء الحفاظ على سلامتهم فى طريق العوده وبعد ان تناول الاطفال طعام الغداء تركتهم هاله تلك المره فى رعايه امانى وتحججت بشراء بعض المشتروات الضروريه لتبحث عن عمل من جديد وفى تلك الاثناء كانت هند تجلس الى جوار سالم الذى استفاق اخيرا شاعرا بجفاف حلقه فطلب قليلا من الماء اعطته هند كوب الماء وتتساقط من عيناها دموع الفرحه فعبس سالم وقال لها بصوت ضعيف : بتعيطى ليه ؟ هند بفرح : حمدالله على سلامتك ....الف سلامه عليك ..ان امرها سالم بضعف: شششششش....صوتك عالى اووى يا هند مش قادر استحمله هند هامسه : معلش حقك عليا ...من فرحتى يا اخويا سالم : انتى قاعده تعملى ايه هنا ؟ماروحتيش من ساعتها ؟ هند : لاء روحت وجيت سالم : البوليس جه ؟ هند : ااه سالم: قولتيله ايه ؟ هند: ولا حاجه... انا ماشوفتش حاجه اصلا سالم : احسن برضه هند : هوا قال هيجى تانى يسألك عقد سالم حاجبيه وقال بصوت صارم : ماشى ...دلوقتى انا عايزك تسمعينى كويس هند خائفه: خير سالم بهدوء: عايزك تروحى شقه تانيه وماتعرفيش حد انك نقلتى ...وتقفلى السنتر الكام يوم اللى جايين دوول... وتخفى تماما انتى فاهمه هند متحيره: ليه كل ده ؟ واقفل السنتر كمان سالم بغلظه:اسمعى اللى بقولك عليه وماتجادليش ..ودلوقتى قومى روحى وماتجيش هنا تانى هند برجاء: طيب مش اتطمن عليك سالم : اطمنى ...انا بقيت كويس يالا امشى هند مستنكره : امشى دلوقتى سالم بضيق: ايوا دلوقتى وحالا ...وانا اما اخرج هبقى ادور عليكى هند متحسره: يعنى معقول تقعد فى المستشفى كده لوحدك سالم بنفاذ صبر: ومين قالك انى هقعد ....بكره بالكتير هكون طلعت هند : بس انا سامعه الدكتور بيقول مش ااقل.. قاطعها سالم بخشونه : وبعدين معاكى وفى الصداع اللى انتى عملاه ...امشى يالا ونفذى اللى قولتلك عليه نظرت له هند نظره اخيره وايقنت انه الوداع ..وقالت له : خد بالك من نفسك نظر لها سالم وربت على خدها بحنان : عمر الشقى بقى ..ماتخافيش ..لسه معادى مجاش انصرفت هند بعد ان قبلت يده وخرجت مسرعه وما ان خطت بقدامها خارج المشفى حتى اخرجها رنين هاتفها المتصاعد من شرودها فردت بقلق : الوو ..مين معايا جاءها صوت هاله اثناء بحثها عن عمل لها قائله : انتى مسحتى نمرتى من عندك ولا ايه يا هند ؟ هند بارتياح: هاله ...لا والله ..اا اصلى الموبايل غيرته والرقم بتاعك الظاهر ماكنش على الشريحه هند : مبروك ياستى الموبايل ..انتى عامله ايه ؟ هند بضيق : زفت يا هاله ...سالم ضربوا عليه نار امبارح كاد الهاتف ان يسقط من يد هاله من هول صدمتها وقالت بصوت مرتجف : ايه ؟.... وحصله حاجه ؟ هند : الحمد لله لسه فايق من ساعه كده وحالته استقرت بس حاجزينه فى المستشفى طبعا هاله بصوت متلهف : مستشفى ايه ؟ هند : مستشفى ******...لسه طالع من العنايه المركزه من شويه هاله بقلق : وهوا عامل ايه ؟ هند : شكله تعبان اووى وكرشنى من المستشفى وقالى اروح وما اجيش تانى ..اكيد خايف عليا من اللى عملو فيه كده هاله: والبوليس معرفش مين اللى ضرب عليه النار هند : لاء ..لسه هيجوا يستجوبوا سالم ويعرفوا اوصاف اللى ضربوا عليه ...منهم لله منعت هاله دموعها ان تسقط وتحشرج صوتها وقالت : طيب خدى بالك نتى من نفسك وابقى طمنينا عليكى ..امانى مشغوله عليكى اووى هند : هظبط امورى وابقى احود عليكم ..متشكره على سؤالك يا حبيبتى ...مع السلامه هاله شارده : مع السلامه وقفت هاله الى جوار احدى ماكينات صرف الاموال لاحدى البنوك واسندت ظهرها لها فى محاوله منها للتماسك واستجماع شتاتها التى بعثرتها الاخبار المؤسفه التى حملتها لها تلك المحادثه التليفونيه وتعاظمت امام عيناها رؤيا لسالم وهو ملقى فى سرير بأحدى المستشفيات ........جريحا ...مصابا ....وحيدا عندها قطعت امرها واشارت لاحدى سيارات الاجره فحملتها للمشفى حيث يرقد حبيبها وان اجبرت قلبها على كراهيته مرت نصف ساعه على هاله بالطريق المزدحم والقلق ينهش جسدها ويلقى بظلال من الخوف والهلع على قلبها وفى تلك الاثناء ....كان هو يجلس وحيدا فى فراشه المريح يسترجع ماحدث له فى الساعات القليله الماضيه .. لقد اوشك على الموت ... اخبره الطبيب ان الرصاصه كانت على بعد سنتيمترات قليله من قلبه ....لو اصاب قاتله لكان فى عداد الموتى قطع تسلسل افكاره البائسه طرق قوى على الباب ...وبعد قليل دخل ضابطا فى الثلاثون من عمره فنظر له سالم بسخريه قال له الضابط : حمدالله على سلامتك يا سالم ..اتفضل يا حضره المقدم رفع سالم رأسه بعض الشىء ليرى المقدم الذى دعاه الضابط للدخول حتى رأه فاتسعت ابتسامته الساخره وقال له : يا اهلا يا اهلا ....جاى عشان تجيبلى حقى يا حضره المقدم ..والله سلامات ابتسم حاتم ابتسامه مقتضبه وقال له : حمدالله على سلامتك انت يا ...سالم ...اسم على مسمى صحيح التقط حاتم كرسيا من احدى الجوانب وقربه من الفراش الذى يرقد عليه سالم ثم توجه الى الضابط الذى يرافقه وقال له : طيب هستأذنك يا سيادته النقيب ممكن تسيبنى مع سالم خمسه كده ؟ هز الضابط رأسه بالموافقه وخرج قائلا : انت تؤمر يا حاتم باشا خرج الضابط واغلق الباب خلفه واخرج حاتم علبه السجائر خاصته واخرج منه لفافه وقدمها لسالم الذى استقبلها بكثير من الامتنان اشعل حاتم قداحته الفضيه وقربها من سالم فأشعل الاخير السيجاره واخذ نفسا عميقا ونظر له سالم بعدها متهكما وقال له : ده ايه الرضى السامى ده يا حاتم باشا ؟ لوى حاتم شفتيه وقال باستخفاف: واحنا عندنا كام سالم ابو النجا ...هاه يا سالم ..مين اللى ضرب عليك نار؟ ضحك سالم ضحكه صغيره وقال : وانا اعرف منين ؟ حاتم : يعنى واحد زيك ..لازم يكونله اعداء ..هاه بتتهم مين ؟ تظاهر سالم بالحزن: الله يسامحك يا حاتم باشا ..واحد زيي؟ ضاقت عينا حاتم وقال بنفاذ صبر: جره ايه يا سالم احنا هنعملهم على بعض ...رسينى على بر ..عشان نقفل المحضر نظر له سالم ونفث سيجارته ونظر له بطرف عينيه وقال بصوت خافت : قيده ضد مجهول يا باشا عبس حاتم وقال : كده ..طيب ...ماشفتش حد يعنى.... سالم باستهتار : شويه عيال ..ماديكش فيهم اماره ..ماتتعبش روحك ..الحمد لله انها جت على اد كده حاتم بتهديد : لحد دلوقتى ...ما انتش ضامن المره الجايه ممكن يحصل ايه ؟ نظر له سالم بعمق وقال بهدوء : لا اطمن ....ساعتها هبقى محرس وهاخد بالى حاتم وقد لمعت عيناه وقال : هتعمل ايه بأه ؟ سالم متهكما وبابتسامه واسعه اجاب : هلبس قميص واقى من بتوعكم يا باشا رد حاتم مغتاظا : بقى كده ..ماشى يا سالم قام حام واتجه الى الباب وفتحه وقال للضابط الذى ينتظره بالخارج : يالا بينا يا سياده النقيب .. ثم التفت لسالم ونظر له بتمعن واردف :يظهر ان الحادث هيتقيد ضد مجهول اتجه حاتم برفقه الضابط ليستقل المصعد وما ان توقف وفتح الباب حتى كادت ان تصطدم به نظر لها حانقا ...عاقدا شفتيه .....غاضبا ...ثائرا تلقت هاله نظراته الناريه وسيطر الخوف على قلبها ودخل حاتم المصعد ولم يخفض عيناه عنها حتى شكل الباب المعدنى اللامع عائقا فى طريقه لتختفى من امامه فى ثوان معدوده وظلت هاله واقفه لبرهه فى الردهه الطويله محاوله السيطره على الرعشه التى اجتاحت جسدها بفعل نظراته اللى اخترقتها بقوه ثم تحركت هاله بعد قليل تبحث بعيناها فى اللوحات المعلقه على ابواب الغرف حتى عثرت على الغرفه خاصته ووقفت لبعض الوقت وقلبها يصارع التردد الذى القاه عقلها اليه كشظايا تمزقه ... ثم ابتلعت ريقها وطرقت الباب بخفه ودخلت كان ملتفتا للجانب الاخر ينظر من النافذه يراقب السماء المظلمه وعندما سمع صوت طرق على الباب زم شفتيه استياءا واستعد لاستقبال زائره القادم وهاهى تقف امامه ....تنظر له بأعين مرتجفه واهدابا الطويله تعبث مع خديها عبثها المجونى وقد امسكت راحه كفها بطرف الباب تمنعها من التقدم .... تأمرها بالعوده ادراجها .... ولكن دون ان تشعر ساقتها اقدامها الى حيث فراشه ... وقفت امامه وقد اغروقت عيناها بالدموع وتداعب وجهها بسمه مشعه ....فقد ابصرته حيا ينظر هو اليها والشوق يختلج ضلوعه....و مد يده وقبض على كفها المتصلب الى جوارها وقال بصوت اجش : آخر حاجه كنت اتخيلها انى اشوفك دلوقتى هنا سقطت عبراتها الساخنه وضحكت ضحكه بلهاء وقالت : انا مش عارفه كمان ايه اللى جابنى هنا جذبها سالم لتجلس الى المقعد الخاوى جواره ..وافلتت هاله يدها خجلا من قبضته قال سالم بصوت مضطرب : عرفتى منين ؟ شعرت هاله انها ترتطم من جديد بأرض الواقع بعد ان حلقت بعيدا فى سماء الحب الغير مشروط فأجابت بصوت جاف : هند اخفض سالم رأسه خجلا وقال بصوت مذنب : انا مشيتها هزت هاله رأسها وقالت بصوت خفيض : انت ماعكش حد هنا خالص ؟ ابتسم سالم وقال ساخرا : حد ..حد مين ..انتى فكرانى مخاوى ...هههههههه ابتسمت هاله هازئه منه ولوحت بيدها : حتى وانت كده ...انت زى ما انت ..مش هتتغير نظر لها سالم بتمعن وتعلقت عيناه بعيناها وحبس انفاسه وسألها السؤال الذى يخشاه قدر خشيته الاجابه... وقال لها بصوت متحشرج : عوزانى اتغير يا هاله ؟ ارتسمت ملامح الحزن على وجهها وقالت باستسلام لعقلها :ايوا ...لازم تتغير قال سالم ببؤس : ماعدش ينفع ....يمكن كان ينفع زمان اتغير ..لكن دلوقتى خلاص ...عشان كده قولتلك تبعدى عنى ... هاله برجاء: ليه لاء ...حاول ..ربنا مديكى العمر اهوه... ايه المانع انك تحاول قال سالم هازئا : انتى اصلك ماتعرفيش حاجه ..ربنا ..هه ..انا ماسبتش ذنب ماعملتوش ردت هاله باصرار نافيه : لاء عارفه نظر لها سالم وقد لمعت عيناه : عارفه ايه ؟ هاله بصوت متهدج : عارفه كل حاجه ....عارفه انك بتاجر فى المخدارات فاظلم وجهه ....وارتسم الضيق جليا علي ملامحه .... ثم ادار وجهه بعيدا عنها.... فأردفت هاله : صدقنى لو عزمت انك تتغير من جواك ربنا.... قاطعها سالم بصرامه و بخشونه نطق وهو يحك بيده جرحه القبيح : اطلعى بره نظرت له هاله وقد اتسعت عيناها دهشه وقالت بتردد : سالم ..انا ... التفت اليها سالم ونظر لها غاضبا وقال : روحى يا هاله ....روحى لولادك..... سقطت دموع هاله بغزاره وقالت بصوت مرتجف : مش عاوزنى معاك ؟ نظر لها سالم بعين فارغه وقال بصوت جاف : ماينفعش تكونى معايا ...انتى مكانك مع ولادك لم تتحمل هاله الرفض القاطع الذى القاه بوجهها وقامت واتجهت بخطوات واسعه الى الباب واستدارت لتلقى عليه نظره اخيره فوجدته كما رأته لاول وهله منصرفا عنها ينظر الى النافذه ..وقد حلقت عيناه بالسماء المظلمه وانصرفت حزينه بائسه وهى لا تعلم ان قد اصطحبت قلبه معها ..وتركت له دمعه حبيسه بعيناه .... زفر سالم بقوه عند انصرافها ونفض عنه الغطاء والتقط هاتفه وخاطب احد رجاله وامره بسرعه الحضور لاصطحابه واستقلت هاله المصعد وهى تحاول السيطره على دموعها المنهمره دون جدوى حتى وصلت لمدخل المشفى الرخامى ونزلت الدرج الواسع بخطوات سريعه ..هاربه وسارت مسافه ليست بالقصيره حتى سمعت زمور سياره يتعالى يخترق أذناها فأفسحت هاله الطريق متذمره مردده بعصبيه : اتفضل ما الشارع واسع رفعت هاله انظارها الغاضبه للسائق وقابلت عيناه الناريه بشىء من الصدمه فأمرها بصوت صارم : اركبى رواية خلف الظلال. بقلم يسرا مسعد. الفصل السادس والعشرون وقفت هاله لبرهه تحدق فى وجه حاتم الغاضب ولوهله خيل اليها ان تسير وتتجاهل حقيقه وجوده الا ان العزم الصارخ بوجهه اجبارها على ركوب سيارته بعدها انطلق حاتم بسرعه جنونيه فى الطريق الخاوى ...حتى قالت له هاله بتوتر شديد : انت مركبنى معاك عشان تقت*لنى فى حادثه ..هدى السرعه شويه القى حاتم عليها نظره غاضبه وابطأ سرعته قليلا حتى توقفت السياره عن الحركه على احدى جانبى الطريق ... وظل الصمت هو سيد الموقف الاعظم .... الا ان صوت تنفس حاتم المرتفع.. قد افقده وقاره... التفت هاله اليه وقالت فى ضيق : نعم ...افندم ياحضرة الظابط ؟ حاتم بضيق بالغ : ازى حبيب القلب ؟ حملقت به هاله غاضبه وصكت اسنانها ثم قالت بحنق شديد : الزم حدودك لو سمحت قال حاتم بخشونه : كنتى عنده بتعملى ايه يا هاله ؟ رفعت هاله احد حاجبيها والقت عليه نظره جاده وقالت ببرود : مش شغلك شعر حاتم انه قد اجتمعت الشياطين امامه ونفثت لهبيها الحار فى عروقه ....فقال بنفاذ صبر : هاله ماتنططيش العفاريت فى وشى ...ردى عليا كنتى عنده بتعملى ايه ...ايه العلاقه اللى تجمعك بواحد تاجر مخدرات وقتال قت/له هاله حانقه: ماتقولش عليه كده اخذ حاتم نفسا طويلا وحاول الهدوء ثم قال بصوت ثابت : يعنى ايه ما اقولش عليه كده ..انتى فكرانى بتبلى عليه ...يا هاله فوقى ..فوقى وبطلى جنان ومقاوحه ...سالم مش الحمل الوديع اللى انتى فكراه ..ده كتله شر متحركه تنهدت هاله وارتجفت شفتاها واوشكت دموعها على الانهيار ولكنها مع ذلك قالت بصوت مخنوق : عارفه ...خلاص ارتحت ..عارفه حاتم غير مصدقا : ولما انتى عارفه ..روحتيله المستشفى ليه ؟ هاله قانطه: كنت فاكراه ممكن يتغير حاتم حانقا متهكما : هه يتغير ...عشم ابليس فى الجنه ... هاله بنبره حملت اتهاما مريرا : انت بتكرهه حاتم مؤكدا : ايوا طبعا بكرهه ..مافيهاش ذره شك واحده ...ازاى عايزانى مكرهش واحد بيدمر شباب البلد ..ولاد وبنات وبيدخل س*لاح للمجرمين يق*تلو بيه الناس ...وبيسرق وبينهب ويمص دم غيره عشان هوه يعيش ..ومش اى عيشه ... اشاحت هاله برأسها بعيدا عنه خجلا واستياءا فأردف حاتم : انتى صحيح ساعدك وجابلك عيالك لحد عندك ....بس اقسملك بالله لو حد من عيالك وقف فى مصلحه ليه ...ليمحيه من على وش الارض عشان مصلحته ...ياهاله فكرى بعقلك وماتقوليش جميل عليا والكلام الفارغ ده ..سالم مابيعملش حاجه الا اذا كان قصادها مقابل ...وان مطلبوش دلوقتى منك هيطلبه بعدين ولازم هيدفعك تمنه ..انا عارفه كويس بقالى 4 سنين معاه فى لعبه القط والفار دى ...بس خلاص نهايته قربت واللى حواليه هما اللى هيخلصو منه نظر حاتم اليها وقال : ساكته يعنى مابترديش ؟ طيب خلينى اسألك سؤال ...ممكن ؟ هاله بصوت ابح : اسأل حاتم : تعملى ايه لو فى يوم اكتشفتى ان لاقدر الله ولادك ادمنو مخدرات..وشوفتيهم وهما بيضيعوا قدام عينك ؟ شعرت هاله بالفزع الشديد وحملقت به بعقل خاوى من اثر السؤال الصادم ... فاردف حاتم قائلا : ساعتها ماكنتيش هتتمنى لو يرجع الزمن بيكى وتساعدينى فى القبض على سالم ؟ ظلت هاله تحملق فى الفراغ امامها وفجأه انقشعت الظلمه التى غلفت قلبها وعقلها... ورأت اضواء الحقيقه ساطعه لا ظلالها .... لقد حرمت من اطفالها من قبل....ومن اجلهم قد تفعل اى شىء ... فكيف تتهاون فى الدفاع عنهم ... فى مقابل زيف مشاعر ..مرت بها كعدوى صيفيه حمقاء قالت بصوت جاف : بس انا دلوقتى سيبت المعرض وقدمت استقالتى لرفيق ..وكنت النهارده نازله ادور على شغل حاتم باصرار : مش مهم ...احكيلى عن كل حاجه حصلت معاكى مع سالم من ساعه مادخلتى المعرض لحد ماسيبتيه نظرت له هاله واخذت نفسا عميقا وقالت : طيب ممكن نأجل الكلام لبكره ...انا اتأخرت اووى ..كمان من الصبح وانا بلف على رجلى محتاجه ارجع انام وارتاح نظر لها حاتم مشفقا وقال لها : خلاص نتكلم بكره ...نتقابل فى اى مكان تحبيه ... هاله : ماشى ... خلينا على تليفون حاتم متشككا: دلوقتى انا هوصلك بس ياريت بكره ماتغيريش رأيك ؟ هزت هاله رأسها نافيه وقالت : مش انا اللى ارجع فى كلمتى ... ادار حاتم محرك السياره مره اخرى واوصل هاله لمنزل صديقتها وقبل ان تترجل هاله من سيارته اعطاها هاتفه وقال لها آمرا: سجلى نمره موبايلك نفذت هاله امره واعطته الهاتف مره اخرى فاتصل بها وعندما رن هاتفها قال لها : احفظى النمره عندك ...بكره على عشره هبقى اكلمك اتفقنا ؟ ردت هاله بهدوء : اتفقنا ..مع السلامه ترجلت هاله من السياره وسارت فى الشارع الضيق وظل حاتم يراقبها وهو ينقر بأصبعه على المقود حتى اختفت داخل مدخل العماره السكنيه المتهالكه صعدت هاله لتجد امانى قد اخلدت الى النوم باكرا فدخلت غرفتها لتجد ان ابناءها قد فعلو المثل ...اخذت تنظر اليهم مليا وبالخاصه الى ابنها الصغير "عمرو" كان يحمل فى يده دميه بلاستيكه على هيئه جندى !!! ..ابتسمت هاله ابتسامه صغيره واقتربت منه وحملت لعبته بعيدا وداعبت شعره وقبلت جبهته هو واخيه . ثم خلعت ملابسها وحاولت النوم الا انها لم تستطع ... فصورته رقيد الفراش فى المشفى لم تفارق خيالها ... اخذت هاله تتساءل داخلها ان كانت احبته بالفعل .... شعرت انها قد تكون بالفعل قد وقعت اسيره هواه .... الا ان احتياج الانثى داخلها لرجل جوارها كان صاحب الفضل الاعظم فى تلك المشاعر المتأججه داخلها ... فقد مر زمن طويل منذ ان اعارها احدهم اهتماما صادقا مثله ... نعم احبت اهتمامه .. نظراته المتفحصه.... بل وانها اعترفت داخلها انها احبت تحرشه بها فى المطعم ذاك اليوم ... كانت لمساته جريئه ..اشعرتها بأنها انثى ...وليست اى انثى بل انثى لاتزال مرغوبه ..على الرغم من سنوات سجنها القحاف .. لقد اشعل داخلها تلك الاحاسيس التى قد تناستها بحكم العاده ...ولكنها كانت محبوسه داخلها ..وداخل اسوار السجن المرتفعه وفى صباح اليوم التالى استيقظت هاله مبكرا واوصلت اطفالها الى مدرستهم وما ان اطمأنت عليهم حتى اخرجت هاتفها وقامت بمحادثه حاتم الذى رد بصوت نشيط:الو ...صباح الخير فقالت له هاله : كنت فكراك هتكون نايم حاتم نافيا : لاء نايم ايه... انا على المكتب من ساعه... هاه اخبارك ايه ؟ هاله بصوت خافت: الحمد لله حاتم : نمتى كويس هاله : مش اووى .. حاتم : بتفكرى طبعا هاله بصدق: افتكرت كلمه قالهالى سالم حاتم بقلق : كلمه ايه ؟ هاله : الامان...قالى ان هيدورلى على مكان تانى اشتغل فيه يكون امان ..لان فى ناس ممكن تأذينى بسبب عادل ... حاتم مطمئنا: من الناحيه دى اطمنى خالص ...مش بس من ناحيه عادل ومن ناحيته هوا كمان ...المهم اما نتقابل ابقى احكى معاكى بالتفصيل هاله : طيب هنتقابل فين ؟ حاتم : فاكره الجنينه اللى كانت وره السجن هاله ممتعضه : ياساتر اطلق حاتم ضحكه عاليه وقال : يعنى مكان هادى وامان هاله متهكمه : هوا ده الامان بتاعك تجاهل حاتم التهكم المبطن فى نبرتها وقال بصوت قاطع: قابلينى هناك كمان ساعه اغلقت هاله الهاتف ولوت شفتيها تعجبا وسارت قليلا حتى استقلت الحافله التى اقلتها لارض موعدها وبعد مضى ساعه زمنيه كانت هاله تجلس على اريكه خشبيه تنظر الى السماء التى سطعت بأشعه الشمس الذهبيه حتى ترآى لها خياله على الارض القاحله امامها فاستدارت لتواجه بسمته التى احتلت اركان وجهه وفرضت سيطرتها حتى على مشيته قال لها حاتم بصوت عميق: صباح الخير لم تدر هاله لم ضلت كلماتها الطريق وتولت عيناها مهمه الارشاد فأشاحت بوجهها بعيدا حتى تمالكت انفاسها وقالت بصوت متردد : صباح النور ثم عبست قليلا وقالت بصوت يحمل الاتهام ضيفا : اتأخرت جلس حاتم الى جوارها وقال : معلش السكه كانت زحمه ..جيتى بسهوله هاله : ركبت اتوبيس حاتم متوددا: طيب فطرتى ولا نروح نشترى فول من العربيه اللى هناك دى نظرت لها هاله بتقزز وقالت :بتاكل من عربيه فول؟ حاتم مداعبا : ومالك بتبصيلها بأرف كده ؟ هاله بتأفف: دى كارثه متحركه حاتم بتعجب: امال كنتى بتاكلى اكل السجن ازاى ؟ هاله : عشان ماكنش فيه غيره.. الله لا يعدها ايام حاتم مخلصا : امين يارب..طيب انا جعان دلوقتى ..اجيبلك نص معايا طيب نظرت له هاله ممتعضه : نص!!! ....لاء ......شكرا ضحك حاتم وقال لها : براحتك غاب حاتم لبعض الوقت حتى عاد محملا بطعامه وشرع فى التهامه بتلذذ وراقبته هاله بتعجب حتى تعالت ضحكاتها وقالت له : بجد انت انسان متناقض راكب عربيه سبور وظابط وبتاكل من عربيه فول نظر لها حاتم نظره جانبيه وقال : ماتخليش المظاهر تخدعك ...احنا فى الاخر بشر ..كل واحد فينا ليه نقطه ضعف انتى نقطه ضعفك على سبيل المثال ولادك ...انا نقطه ضعفى قاطعته هاله متهكمه : عربيه الفول قال لها حاتم بصوت رصين : الظلم ....بكره الظلم ياهاله ..وحاسس انك اتظلمتى كتير ...وعاوز اساعدك هاله : وتساعدنى ازاى حاتم : احكيلى كل حاجه ...من اول ما طلعتى من السجن لحد النهارده ولا اقولك ..من قبل ما تدخلى السجن حتى وانا هسمعك قالت هاله متشككه : وهتصدقنى ؟ ترك حاتم طعامه ونفض يده وقال مؤكدا : وهصدقك ظلت هاله تسرد لحاتم ما مرت به من احداث منذ اكثر من ست سنوات منصرمه لثلاث ساعات متتاليه ولم يدع حاتم ملحوظه الا وقد توقف عندها وطلب منها الشرح واعاده ماقالته مرارا وتكرارا ..حتى انتهت هاله من رواياتها زم حاتم شفتيه وقال مغتاظا : بقى هددك بمس/دس عليه بصماتك ...يحط حوالين رقبتك حبل المشنقه ..وحبتيه ..انا مش فاهم الستات بتفكر ازاى..ناقصات عقل ودين فعلا !!!! نظرت له هاله معاتبه : خلاص بقى ..احنا هنعيده اخذ حاتم نفسا طويلا وقال : خلاص ..خلاص مش هنعيده ..الحمد لله رجعتى لعقلك ..المهم ..انا عايز اشوف الورق اللى امانى جابتهولك من شركتك القديمه والاهم بقى ...الخزنه اللى عادل كان عاملها باسمك ..معاكى مفتاحها ... هاله مؤكده: ااه سالم يومها نسى ياخده منى ....ومن يومها وهوا معايا فى سلسله المفاتيح ..اهوه حاتم بفرح : طيب جميل اووى نطلع دلوقتى على البنك نشوف الخزنه فاضل فيها ايه .. ثم اضاف بحنق :لكن انتى ماشوفتيش الورق اللى اديته لسالم ده كان محتواه ايه بالظبط ؟ هاله بخبث: لاء ماشوفتش ..بس ... حاتم متلهفا :بس ايه ؟ ابتسمت هاله وقالت : عادل كان مصور منه 3 نسخ وشابكهم فيه ..انا طبعا اخدتله الاصل وسيبت الصور فتح حاتم ذراعيه بحركه لا تلقائيه وقال بفرح طفولى : مش عارف احضنك ولا اعمل فيكى ايه ؟ حملقت به هاله دهشه وقالت مستنكره : ودينى البنك وانا افتحلك الخزنه ...وياريت بعدها توصلنى لاقرب مكان عشان ارجع البيت قبل الاولاد يبقى كتر خيرك استقلت هاله السياره برفقه حاتم وذهبوا سويا لمقر البنك وما ان وصل حاتم حتى قالت له هاله : تخليك هنا احسن ولا تيجى معايا ؟ حاتم : لاء طبعا هاجى معاكى يالا بينا وفى الغرفه المغلقه الهادئه ذات اللون الرمادى الفاتح ...كانت هاله تقف الى جوار حاتم ريثما ينتهى الموظف من الاجراءات الروتينيه الخاصه بعمله حتى قال اخيرا : الخزنه تحت امركم يافندم اى خدمه تانيه شكره حاتم وقال : متشكرين جدا 10... دقايق ونخلص ان شاء الله انصرف الموظف بهدوء وفتحت هاله الخزنه بالمفتاح واخرجت لحاتم جميع الاوراق التى بداخلها حتى لمح حاتم شيئا يلمع بداخلها فقال مستفسرا : ايه ده ؟ ردت هاله بلامبالاه : سبايك دهب فغر حاتم فمه ونظر لها ببلاهه وقال : وبتقوليها عادى كده نظرت له هاله بتعجب وقالت : والمفروض اعمل بيها ايه يعنى ؟ ضحك حاتم ضحكه متوتره وقال لها : تعملى بيها ايه ...يعنى ايه تعملى بيها ايه ..هيا الناس بتعمل ايه بالدهب والفلوس ؟ قالت له هاله ساخره : ايه قصدك انى ابيعهم يعنى؟ اقترب حاتم من الخزنه وبدأ فى تحريك القطع الذهبيه الثقيله وقال لها فى ذهول : دوول 7 سبايك.. الواحده كيلو ..يعنى 7 كيلو دهب ..انتى عارفه الجرام الواحد وصل كام النهارده ؟ قالت هاله بتهكم : لا والله ...اخر تعاملى مع تجار الدهب يوم مارحت ابيع شبكتى عشان البيه كان عاوز فلوس يدخل مشروع مع واحد حاتم متشككا : يعنى انتى هتفضلى سيباهم كده فى البنك وتفضلى عايشه مع امانى فى الحاره وتدورى على شغل تاكلى منه عيش انتى وولادك ؟ هاله بحنق : انت عايزنى اعمل ايه بيهم يعنى ..انت نفسك عارف ان عادل كانت فلوسه حرام فى حرام ..عايزنى اربى ولادى بالسحت ؟؟ نظر لها حاتم متمعنا ثم قال خجلا : صح انتى صح ... ثم اغلق الخزنه بحركه قويه وقال لها : بس ممكن تتبرعى بيهم لاى جمعيه او مستشفى تعملى بيهم عمل خير اهو على الاقل الناس الغلابه ... تستفيد بيهم هاله : انا مافكرتش فى حاجه يومها ..اخدت الورق ونسيت الخزنه باللى فيها ...بس انت كلامك صح ..فعلا بدال ماهم مركونين كده اهو الغلابه يستفيدوا بيها ...يمكن ..يشفعله عند ربنا ...ويحفظ ولادى من كل شر نظر لها حاتم وقال : انا عارف ان نظرتى ماتخيبش ..ومن اول ماشوفتك حسيت انك انسانه جواكى نضيف اووى احمر وجه هاله وقالت بخشونه : طيب يالا بينا العشر دقايق خلصو وزمان الموظف هيجى عشان يقفل الخزنه خرجت هاله برفقه حاتم واوصلها الى منزل صديقتها امانى وقال لها : هستناكى هنا تطلع تجيبلى الورق اللى امانى جابته وانا اوعدك هسهر النهارده على كل الورق واول ما اوصل لحاجه هكلمك هزت هاله رأسها بلامبالاه وقالت : ولا ماتوصلش ..عادى يعنى نظر لها حاتم موبخا : ليه نبره اليأس دى ..حقك هيرجعلك قالت له هاله : حقى ..اللى هوا ايه ..الخمس سنين اللى اتسجنتهم ظلم هترجعهملى ؟ زفر حاتم بضيق : سجلك هيرجع نضيف ...وفلوس الكفاله والغرامه ..اما سنين السجن فاحتسبيهم عند ربنا يا هاله .وانتى عارفه ان ربنا مابيضيعش اجر حد ...ويكفى انك بتساعدينى فى كشف المجرمين دوول على الاقل تحمى ناس ابرياء من دخول السجن بسببهم حاولت هاله رسم بسمه على شفتيها وقالت : هطلع اجيب الورق استنى هنا انصرفت هاله وبعد قليل عادت حامله الاوراق واعطتهم لحاتم وقالت له : هستنى منك تليفون لو وصلت لحاجه نظر لها حاتم بعمق وقال بصوت اجش : استنى منى تليفون الليله وكل ليله نظرت له هاله وسارت النشوه بجسدها ولم ترد لما فاستدارت عائده الى منزل صديقتها وراقبها حاتم حتى اختفت عن ناظريه وانطلق بسيارته عائدا على مقر عمله وفى غياب رقابه حاتم لمنزل امانى ظل هناك مراقبا اخرا فى ركن بعيد التقط هاتفه وبحركه سريعه من اصبعه اتاه صوت الطرف الاخر ...فقال بتشدق : ايوا يا سالم باشا لسه نازله حالا من عربيه الظابط ....متأكد يا باشا عيب ...شوفتهم بعينى الاتنين لمعت عينا سالم بقسوه وتسارعت انفاسه حامله نبض قلبه الى جرحه الغائر واخذ يجول بأنظاره الى خارج النافذه حيث الاراضى الخضراء الشاسعه التى تزين المدخل الخلفى لقصر المرشدى ...ودارت الاسئله برأسه وتربعت خيبه الامل على عرش قلبه وافاق من شروده على صوت المرشدى قائلا : خير يا سالم ...مالك التفت سالم اليه وقال بقسوه : العمليه لازم تننتفذ بكره او بعده بالكتير المرشدى بشك : انت متأكد ..انا بقول نأجلها ...الهجوم اللى كان عليك اخر مره ده مش مطمنى قاطعه سالم بشراسه : انت على طول مش مطمن كده ....بالعكس نخلص بقى عشان نفوق للى جاى .. المرشدى بانزعاج : وهوا ايه اللى جاى ؟ سالم بحذر: الواد بتاع الداخليه اياه ..شكله بينخرب ورانا المرشدى بهلع : ايه ؟ وعرفت منين ؟ سالم ممتعضا: مش مهم عرفت منين ...المهم انا هجهز كل حاجه واديك الاوكيه .. المرشدى بتوتر : وبعدين ...بعد ماتخلص ..انا رأيي نبعد انا وانت .. سالم مؤكدا : هيحصل ...بس الاول اخلص اللى فى دماغى ... المرشدى : انت لسه ماعرفتش مين اللى ضرب عليك نار سالم : عيل من عيال حمدان ..وده لسه حسابه معايا ...دبور وزن على خراب عشه التفت سالم الى المرشدى وقال بحذر : انما المدام فين ؟..مش باينه .... المرشدى بلامبالاه : قالتلى اعصابها تعبانه ومحتاجه تغير جو ....سافرت لندن امبارح ...احتمال كبير احصلها قال سالم متهكما : سلامه اعصابها ...المهم انا رايح المعرض دلوقتى اتمم على البضاعه ...لو فيه حاجه كلمنى المرشدى : انت ضامن المشترى المره دى سالم : اطمن ...المره دى مش قلقان منه ...عزيز ..لو فاكره ..كنا بنتعامل معاه زمان المرشدى : ااه ..ااه ..مش ده الجدع الليبى باين سالم : ايوا هوا ...يومين بالكتير واكون اتفقت معاه على المكان والزمان ...انا ماشى ..سلام المرشدى : خد بالك من نفسك ..انا مش عارف بتجيب الطاقه دى منين مين يقول انك كنت امبارح راقد فى المستشفى بين الحيا والموت والنهارده بتخلص فى صفقه المخدرات ابتسم سالم ابتسامته العبثيه وقال : عمر الشقى بقى انصرف سالم الى الخارج وما ان استقل سيارته واقلع بها سائقه حتى اخرج سالم هاتفه وقام بمحادثه وليد وامره بانتظاره بالمعرض والا يغادر ... ثم اخذ نفسا عميقا وتراءت له صوره هاله بالافق وردد بداخله ..."حتى انتى طلعتى بتعضى الايد اللى اتمدتلك ...كلكم صنف واحد .زيك زى نانسى ...واكيد هند هتطلع زيكم " الفصل السابع والعشرون كانت هاله تجلس بمواجهه التلفاز برفقه صديقتها والتى كانت تتابع احدى المسلسلات الدراميه بشغف حتى افاقت من استغراقها التام بالاحداث على مقطع من الاعلانات التجاريه فالتفت الى هاله وقالت متحسره : كتنا نيله فى حظنا الهباب ...شايفه مهند بيحب نور ازاى ؟ نظرت لها هاله وضحكت وقالت :والله انا مش عارفه جرالك ايه من امتى كونتى بتاعه مسلسلات ... وتركى ...دا انتى ماكنتيش بتطيقى العربى قالت امانى بنفس النبره المتحسره :ااه.. العربى خنقه ماعدتش زى زمان ..انما بصى الاتراك وعيشتهم ...اوعدنا يارب ...تفتكرى البلد دى امتى هتنضف هاله بحبور: هتنضف يا امانى ان شاء الله نظرت لها امانى متعجبه : مين ؟ هاله ؟ هاله اللى بتقول كده ...لاء انا مش مصدقه ودانى هاله مستنكره: ليه يعنى ؟ نظرت لها امانى متفحصه وقالت بعد برهه : لاء كده انا مش هيهمنى الاعلانات اللى بتقعد بالتلت ساعه... انا ممكن كمان اقفل التلفزيون ..ايه اللى اتغير يا هاله ..انا بقالى كذا يوم سيباكى ومش بحكى معاكى وقلت اخليكى على راحتك ..انما الطريقه اللى انتى بتتكلمى بيها دى مختلفه تنهدت هاله وقالت لها : عادى ...الكام يوم اللى فاتو اتغيرت جويا حاجات كتير اووى.... بس ما اعرفش صاحيه الصبح وحاسه كأن اللى فات ده كله صفحه مطويه ...وعايزه ابتدى من جديد ...اعتبر نفسى لا قابلت سالم ولا اشتغلت فى المعرض بتاعه ولا اتلطمت عبال مالقيت ولادى ..اقولك ولا حتى اتسجنت ...وارجع هاله بتاعه زمان ...زمان اووى قبل حتى ما اتجوز عادل اقرت امانى بصدق: والله يابختك... ياريتنى ابقى زيك وامحى اللى فات كله باستيكه هاله بواقعيه: عمره ما هيتمحى يا امانى ..لانك برضه اتعلمتى منه حاجات كتير امانى باهتمام : وقررتى هتعملى ايه فى اللى جاى ؟ ابتسمت هاله وقال : النهارده كنت مع حاتم ..اديته كل الورق اللى كان فى خزنه البنك وحكيتله عن كل اللى حصلى مع سالم قبل كده... كمان اديته الاوراق اللى جبتيها من الشركه ..وقررت مافكرش فى اللى جاى وحقى عند ربنا مش هيروح تهلل وجه امانى : عين العقل يا هاله ..ايوا كده فرحينى بالاخبار الحلوه دى ...واكيد حاتم هيثبت براءتك ويرجعلك حقك هاله بلامبالاه: تصدقى بجد مابقيتش فارقه معايا ...زى ماتقولى النار اللى جوايا بردت امانى بصوت خافت شكاك: يعنى اللى اسمه سالم ده ماعودتيش تفكرى فيه ؟ هاله بنبره حزينه: مش هكدب عليكى يا امانى واقولك انى خلاص نسيته ...بس زى ماتقولى وصلت لطريقه بيها مافكرش فيه تانى امانى : طريقه ايه ؟ هاله : ابص لولادى واتخيلهم بعد 20 سنه وهما شباب واحس ان لسه قدامى كتير اووى عشانهم ...بنسى كل حاجه ساعتها وافتكر مستقبلهم وبس امانى : ربنا يحفظهملك يارب وفى محاوله منها لانهاء النقاش قالت هاله : يارب ..يالا على الصوت المسلسل بتاعك اشتغل... وانا هدخل انام بقى عشان اعرف اصحى للولاد الصبح امانى : طيب تصبحى على خير قامت هاله واتجهت للطاوله تتفحص هاتفها النقال .ولكنه كان على نفس الحال الذى تركته عليه منذ ساعه تقريبا فنظرت هاله فى الساعه فوجدتها الحاديه عشر فعبست غاضبه .. لاحظت امانى تغير معالم وجه صديقتها فقالت لها : انتى مستنيه مكالمه ولا حاجه دى رابع مره تبصى فى موبايلك التفت هاله وحمره الخجل تعلو وجهها وقالت : لاء ابدا ..اصل حاتم قالى انه هيتصل يقولى وصل لايه رفعت امانى احد حاجبيها ونظرت لهاله نظره ثاقبه ....فقالت لها هاله بأحراج : مالك بتبوصيلى كده ليه ؟ امانى ساخره: الله يسهلو ياعم ...نطلع من سالم ندخل على حاتم ..انا عارفه الرجاله بترمى تحت رجيلكى على ايه ...عشان يعنى ما انتى حلوه شويتين ابتسمت هاله خجلا وقالت : ايه الكلام الفاضى اللى بتقوليه ده ..لاء طبعا الموضوع مش كده خالص ..وبعدين عايزه واحد ظابط واعزب يبص لواحده مطلقه ومعاها عيلين ورد سجون ..طيب وسالم عشان عارف نفسه والبلاوى اللى فيه امانى متهكمه: مين قالك انه اعزب ...ده ارمل ياماما بس ماعندوش عيال جلست هاله مره اخرى الى جوار امانى وقالت باهتمام : وانتى عرفتى منين ؟ ضحكت امانى وقالت : وانتى مالك اتخضيتى كده ليه ..هيا الصناره غمزت ههههههههههه حملقت بها هاله غاضبه وقالت : تصدقى انك غلسه وهمت هاله بالمغادره فجذبتها امانى من ذراعها وقالت : طييب طيب ماتتحمقيش اووى كده ...انتى نسيتى انى انا والبت هند فضلنا قاعدين فى السجن بعدك ..هند بقى الله يهديها ما جبتهاش لبر وفضلت تتطقس على اخباره ...اهوه كنا بنتسلى ...بس الصراحه كان موقف سجن النسا كله على رجل ...انا اعتقد انهم نقلوه لانه ماكنش ينفع واحد زيه يقعد وسط الستات المحرومه دى كلها هههههههههههههههههه ضحكت هاله ونظرت الى صديقتها متعجبه وقالت : وبتقولى عليا انا اللى متغيره ..لاء انتى فيكى حاجه مش طبيعيه ...الكلام ده مش بتاعك خالص ولاده اسلوبك ردت امانى حالمه : مهند ونور فتحوا نفسى على الحياه ....ياسلاااام ..ياسلام يا هاله لو الاقى الراجل اللى يحبنى كده ده انا اشيله جوا عنيا هاله : انا بقول افكرك بحلقه الدرس بتاعه الجمعه اللى فاتت ....استنى زوج من رجال الجنه احسن دفعتها امانى وقالت بغيظ فقد اخرجتها من خضم المشاعر التى اجتاحت نفسها المحرومه: كده ..طيب ادخلى نامى احسن ..ويارب حاتم مايتصل ..وهاتى الموبايل خليه معايا هاله بلامبالاه : لا على ايه ..وادى الموبايل ..هه ..قفلته وطظ فى حاتم على سالم ..على كل صنف الرجاله ..انا من هنا ورايح هعيش لولادى وبس ..تصبحى على خير امانى بغيظ: مالكيش دعوه بكل صنف الرجاله ..خليكى فى عيالك ...سيبى الشعب يعيش .. انصرفت هاله ضاحكه ضاربه كف بالاخر وهى لاتصدق التحول الذى اصاب صديقتها جراء تلك المسلسلات الرومانسيه ودخلت غرفتها ووضعت الهاتف على الطاوله وبعند قررت ان تبقيه مغلقا ...ماذا يظن نفسه ليبقيها ساهره الليل فى انتظاره ...الم يعدها بالاتصال بها ...شعرت بالحنق الشديد منه ..ثم غلبها شعور بالشفقه وبالاسف عليه ...انه ارمل ..واخذت الاسئله تجتاح رأسها...ترى كيف كانت زوجته الراحله ...هل كان يحبها ...هل لازال يحبها ...لما لم ينجب اطفالا ؟؟؟ الا يحب الاطفال ؟؟؟؟........ وبقيت على تلك الحاله حتى طرقت امانى باب غرفتها ودخلت وقالت بمكر : حاتم على التليفون ابتسمت هاله رغما عنها وعندما لاحظت نظرات امانى الماكره فقضبت جبهتها وقالت عابسه: وعايز ايه ..ماقولتيلوش انى نايمه؟ قالت امانى مستنكره : انتى لسه صاحيه اهوه بعدين قالى انه بيتصل بيكى لاقى تليفونك مغلق هاله متعجبه: وهوا جاب نمره الارضى منين ؟ امانى : ماعرفش... بس فكرك فى حاجه تغيب عنهم ..يالا قومى بقى بلاش مكلعه المسلسل هيفوتنى قامت وهاله واتجهت الى الصاله الخارجيه وامسكت بسماعه الهاتف واجابت بضيق : الو جاءها صوت حاتم متلهفا : ايه انتى قافله موبايلك ليه؟ ....مش اتفقنا هكلمك بالليل هاله ببرود : اصلى دخلت انام وقلت انك خلاص نسيت او وراك حاجه شغلتك حاتم مستنكرا : انسى ازاى ...انا بس كنت فى اجتماع مع سيادته اللواء والتحقيقات كشفتلنا عن معلومات مهمه جدا وتقريبا عملنا خطه عشان نقبض بيها على سالم والمرشدى كمان هاله بتمهل: المرشدى ..مش فاكره سمعت الاسم ده قبل كده حاتم مقاطعا : ده ياستى الراجل اللى اشترى شركه الملاحه قالت هاله بهدوء: ااه ااه ..جوز نانسى حاتم متعجبا : نانسى وانتى تعرفيها منين ؟ هاله : هه؟ ..أ أ ..أ ......... احتارت هاله ان كانت تجيبه ام لا ..فقد وعدت رفيق بستره وعدم افشاء سره حاتم : ايه يا هاله بتهتهى كده ليه ؟ احنا مش اتفقنا ولا ايه قالت هاله غاضبه : دى حاجه خاصه برفيق حاتم بضيق: رفيق... سالم ...الاتنين فى مركب واحده اجابت هاله على مضض : رفيق ونانسى على علاقه بعض حاتم : علاقه ..علاقه ازاى ؟ هاله حانقه : هوا ايه علاقه ازاى ..علاقه بين اى اتنين حاتم : طيب وانتى عرفتى منين هاله باختصار: شفتهم حاتم ببلاهه: شفتيهم ..ازاى يعنى مش فاهم ؟ هاله وقد علا صوتها بحنق : والله دى بقى ماعرفش افهمهالك ازاى ..افهمها انت لوحدك ضحك حاتم وقال : ااااااااااااه ....طيب طيب ...فهمت ..طب رفيق عمل معاكى ايه؟ .. هاله بلامبالاه: ماعملش حاجه ونانسى عشان ما افضحهاش عند جوزها ..جابتلى شغل فى شركه الملاحه ...وقالتلى ان جوزها كاتبها باسمها انا طلبت منها ان امانى تشتغل مطرحى ...وافقت حاتم وقد اتسعت عيناه دهشه من المعلومات التى اقرت بها هاله : يابنت ال ايه ..دا انتى اهوه طلعتى بتعرفى تلعبى لحسابك هاله ساخره: وفى الاخر وصلت لايه حاتم مستنكرا : وصلتى لايه ..دا انتى وصلتينى لاكبر اكتشاف ....عارفه شركه الملاحه دى المرشدى كان بيحرب ليه عشان يستولى عليها هاله باهتمام : ليه ؟ حاتم : لان عن طريقها بيدخل ممنوعات للبلد ...س*لاح ...مخ*درات وبيهرب عن طريقها فلوس وآثار ..الورق اللى امانى جابته عن خطوط سير السفن الفعليه مع تحقيقات الانتربول فادنا كتير جدا هاله غير مصدقه : ياخبر ..معقول اللى بتقوله ده ؟ حاتم : يوضع سره فى اضعف خلقه... دا انتى وامانى حقكم نعملكم تمثال... بالورق اللى اخدناه ده ..هيثبت عليهم التهمه رسمى ابتسمت هاله وترقرقرت الدموع فى عيناها وقالت بصوت مرتجف : الحمد لله ..انا كنت واثقه ان ربنا هيظهر الحق حاتم : ونعم بالله ..انا اليومين الجايين هكون مشغول لان التحقيقات دلوقتى اتنقلت لمستوى اعلى ..ان شاء الله تسمعى اخبار كويسه قريب ... هاله بصدق: ربنا معاك حاتم بصوت حنون: خدى بالك من نفسك هاله بصوت مرتجف: ماتخفش ..مع السلامه حاتم مسرعا : هاله ... انتبهت هاله قبل ان تضع السماعه فقالت : نعم ؟ حاتم بهدوء: لا اله الا الله ابتسمت هاله وقالت بصوت خافت : محمد رسول الله وضعت هاله السماعه والتفت خلفها لتجد عينا امانى مسمره عليها وما ان واجهتها حتى قامت امانى بعزف بأصابعها فى الهواء وقالت بصوت موسيقى : تيرا ااا...راا...رااا...ارااارااارااااا.... ثم قلدت صوت هاله بصوت رقيق : ماتخفش ..مع السلامه ...محمد رسول الله عصكت هاله حاجبيها وقالت بصوت حاد : ياسلام انا كنت بعمل كده ؟ ضحكت امانى بشده وقالت : طمنينى وصل لايه هزت هاله رأسها وقالت : انا هعمل شاى ..واجى احكيلك الموضوع طلع كبير اووى صباح اليوم التالى اوصلت هاله اطفالها للمدرسه وذهبت من جديد فى رحله البحث عن عمل ... حتى عثرت على عمل بأحدى مكاتب التصوير بأجر زهيد فقبلته هاله على مضض ثم انصرفت لاصطحاب ابناءها من المدرسه وصلت هاله الى حيث المدرسه ووقفت وانتظرت اطفالها حتى يخرجوا ...حتى طال انتظارها و لم تعثر عليهم .. فشعرت هاله بالقلق الشديد واتجهت للحارس تسأله عن اطفالها .... فأخبرها انه لم يعد هناك تلاميذ بالداخل ..فطلبت منه التأكد واخبرته انها تنتظر خروج اطفالها منذ وقت طويل فذهب الحارس ليستطلع الاجواء بالداخل عله يعثر على الاطفال وقفت هاله تنتظر خروج الحارس وهى تطرق الارض بكعب حذائها المرتفع بقلق والخوف ينهش قلبها بضراوه حتى رن هاتفها فوجدت هاله رقما غريبا يتصل بها ...فردت بقلق : الو .... جاءها صوت رجل قائله بهدوء : الحارس مش هيلاقيهم جوه لانهم معايا شعرت هاله بقلبها يهوى من بين اضلاعها وقالت بصوت مرتجف: انت مين ؟ رد الرجل بصوت قاطع: مش مهم انا مين ..المهم لو عايزه تشوفى ولادك تانى تروحى تركبى العربيه ال بى ام دبليو السودا اللى واقفه على الرصيف التانى من سكات ..حالا ودلوقتى استدرات هاله لتبحث بعيناها عن السياره فلمحتها بالفعل وقام السائق بأعطائها اشاره ضوئيه لتأكيد ظنها فاتجهت هاله الى السياره مسرعه وجسدها يرتجف هلعا ... وما ان وصلت حتى ترجل منها رجل يرتدى بزه سوداء وفتح لها الباب وقال لها بابتسامه عريضه : اتفضلى يا مدام هاله استقلت هاله السياره وهى تشعر بالخوف وجلس جوارها نفس ذات الرجل ومد لها يده وقال بأدب : الموبايل بعد أذنك يا مدام هاله بتوتر شديد : انت مين ؟ مين اللى باعتك ..وفين ولادى ..عايزين منى ايه ؟ قال الرجل بنفس الابتسامه الصفراء : هتعرفى كل حاجه بس ادينى الموبايل الاول ..واطمنى انا عندى اوامر مشدده انى ما المسش شعره من راسك ..فمافيش داعى للقلق وياريت تسمعى الكلام عشان تشوفى ولادك تانى اعطته هاله الهاتف بعين دامعه واقلعت السياره بسرعه فائقه واخذت هاله تراقب الطريق فوجدت ان السياره قد اتخذت طريقها الى خارج القاهره فالتفتت الى الرجل جوارها وقالت بخوف : احنا رايحين فين ؟ الرجل باختصار: لولادك هاله برجاء : مين باعتك ؟ قال الرجل بنفاذ صبر : بعدين بقى ...اما توصلى هتعرفى ... قالت هاله بهيستريا : انا عايزه اعرف دلوقتى ..حرام عليك ...انتو عايزين منى ايه .... تنهد الرجل وهز رأسه اسفا واخرج من جيبه " سرنجه رفيعه" وحقنها بدقه فى عنق هاله التى لم تتوقع هجومه عليها بالمحقن... وماهى الا ثوان معدوده حتى تنرنحت هاله فى جلستها وشعرت بالظلام يقتحم عالمها وتراخت جفونها ومال رأسها باتجاه النافذه فردد الرجل بلامبالاه : انتى اللى اضطريتينى لكده اجابه السائق غاضبا بصوت غليظ: الباشا مش هيعجبه عملتك دى.. قالك ماتلمسش شعره منها رد الرجل حانقا: وانا كان فى ايدى ايه... كانت هتفضل لحد ما نوصل للسخنه تصرخ وتعيط ...كده اريحلها واريحلنا .سوق انتى وخلى بالك من الطريق ..مش عايزين لجنه توقفنا لنروح فى داهيه وعلى الجانب الاخر ...غادر رفيق المعرض بخطوات مسرعه واستقل سيارته الى خارج حدود القاهره واخرج هاتفهه وقام بمحادثه حاتم فرد الاخير منزعجا : كنت بقالى كتير مستنى تليفون منك رفيق بحسم: اسمعنى كويس ...سالم خلاص بيجهز للعمليه الجايه حاتم بشك : وانت ايش عرفك ؟ رفيق بغلظه: مش مهم عرفت ازاى ...المهم تسمع اللى هقولهولك قاطعه حاتم وقال: الاول ..انت متأكد انك مش متراقب ؟ رفيق : اطمن انا راكب عربيه مأجرها النهارده.. ومعايا شريحه جديده هرميها بعد ما اخلص.. اطمئن حاتم وقال : طيب كويس ..هاه كنت هتقول ايه ؟ رفيق : سالم شايل البضاعه فى المعرض بقاله اكتر من شهر حاتم : ايه ..انت متأكد رفيق بنفاذ صبر : ايوا ..اسمعنى وماتقاطعنيش... شايلها فى..3 عربيات وهيتحرك بيهم للمشترى بكره ..انا طبعا ما اعرفش لسه هيتحرك بيهم لفين وامتى لكن اول ما اعرف هكلمك تانى ...بس هوا احتمال كبير اووى يكون بالليل متأخر حاتم : خلاص انا هجهز قوه ونيجى نحاصر المعرض رفيق معترضا : لاء طبعا... قمه الغباء ....لان اولا المعرض حواليه اراضى فاضيه ... واى حركه هتبقى ملحوظه ..ثانيا انت المفروض تقبض عليه متلبس لان فى الغالب رجالته هما اللى هيتحركوا بالبضاعه ومش هيكون موجود معاهم حاتم بقلق: ااه ..طيب ما ده برضه مش مضمون ...ممكن يتحركوا فى اى وقت ومانعرفش انهم اتحركوا ..فهمنى انت بتعرف ازاى؟ اقر رفيق على مضض: مركب كاميرات مراقبه فى المعرض حاتم مستبشرا: طيب جميل ننقل بقى المراقبه لمكتبنا هنا فى الداخليه رفيق : مش هينفع ..سالم كمان مركب كاميرات مراقبه..يعنى هيشوفنا زفر حاتم بضيق : طيب وبعدين رفيق ببرود: ولا قابلين تستنى اشاره منى ...اكتر حاجه ممكن تعملها تخلى رجلين اتنين بس يراقبوا المعرض من كشك السجاير اللى على اول الطريق ...لكن قوه ..لاء ..العدد الكبير هيبقى ملحوظ وهيفضحنا اذعن حاتم لامره وقال :خلاص تمام كده انا هبعت اتنين مخبرين من عندى حالا وخليك على اتصال بيا دايما ... اغلق حاتم هاتفهه واتجه الى مكتب مرؤسيه يخبرهم بالمعلومات الجديده التى وصل اليها وبعد مضى ساعه ونصف وصلت السياره التى تحمل هاله الغائبه عن الوعى الى احدى الشاليهات التى تقع على مشارف" العين السخنه" وترجل السائق من السياره وفتح الباب المجاور لهاله وحملها بخفه وسار تجاه سيده الذى ما ان رأى هاله فاقده الوعى حتى قال غاضبا :مين فيكم اللى عملها كده ؟ رد السائق : عبده يا باشا مش انا فالتفت الى المدعو "عبده "ولطمه لطمه قويه اوقعته ارضا ....ثم دخل السائق مهرولا حاملا هاله الى الداخل ووضعها برفق على الاريكه المريحه وانصرف مسرعا الفصل الثامن والعشرون تخلى المخدر عن فرض سيطرته الكامله على عقلها وجسدها وانسحب رويدا رويدا تاركا المجال لرؤيا ضبابيه طالعتها عينيها مع شعور قوى بالوهن والتعب وفتحت عيناها بصعوبه بالغه تكاد لا تذكر الاحداث الماضيه ... واول سؤال طرق رأسها بقوه اين انا ؟.... ثم تذكرت فجأه ... اولادى ..اين هم؟ وبأنفاس متلاحقه قامت من فراشها والتفت حولها بقلق شديد وتطلعت لباب الحجره المغلق بكثير من الخوف وتوجهت اليه لتفتحه .. فاستجاب لها بكل يسر وسهوله .. وحملتها قدماها المرتجفتان الى خارج الحجره وسارت فى الردهه الطويله حتى وجدت امامها درجا رخاميا يقودها للاسفل فاستطلعت المكان بخوف فوجدته خاويا فنزلت السلم بحرص شديد حتى سمعت صرخات متعاليه لابنها الصغير عمرو وهو يصيح فتسابقت خطواتها على الدرج حتى وصلت للاسفل وتلفتت يمينا ويسارا حتى ابصرته من الشرفه ..هو واخيه يلعبان الكره سويا ويمرحان بلهو طفولى وما ان همت بفتح المزلاج والخروج اليهما من الشرفه... حتى قاطعها صوت سالم قائلا : حمد الله على السلامه التفتت هاله خلفها ورأته واقفا يبعد عنها بعده خطوات مبتسما لها ببرود فنظرت له غاضبه وتقدمت نحوه وقالت بصوت مرتجف : انت!!!...انت ازاى تعمل كده ؟ انت عاوز ايه ؟ قال لها سالم بهدوء ومد يده ليجذب يدها : تعالى نقعد ونتكلم نفضت هاله يده بعيدا عنها وقالت له بعنف: نتكلم فى ايه بالظبط ؟ انت بأى حق تخطف ولادى وتبعتلى رجالتك يخطفونى انا كمان ؟ رمقها سالم بنظره حاده وقال لها بصوت يحمل وعيدا : بعدين معاكى ..قولتلك تعالى نقعد قالت هاله بصوت حاد : مش هقعد ..ومش هتكلم وهاخد ولادى ..وهنزل على مصر حالا اطلق سالم ضحكه شرسه وقال لها ساخرا : لهو انا عملت كل ده عشان تاخديهم ببساطه كده ..وتنزلى على مصر تانى ؟ نظرت له هاله خائفه وقالت له : انت عايز ايه ياسالم ؟ اشار لها بلهجه آمره لتسير : قدامى ... اتبعت هاله اشارته بعيناها فوجدته يشير الى باب مغلق قبالها فطاوعته متردده تلتفت من الحين للاخر لتنظر الى اولادها اللذان يبدو عليهما التمتع بوقتهما فى لعبتهما المفضله فتحت هاله الباب ودخلت الى الغرفه الواسعه امامها والتفت خلفها لتجد ان سالم قد اوصد الباب كرت سؤالها مره اخرى بقلق يتصاعد داخلها: انت عايز منى ايه يا سالم ؟ اقترب منها سالم وطالعها بنظره غاضبه وقال لها بقسوه: كنتى بتعملى ايه مع الظابط اليومين اللى فاتو يا هاله ؟ ارتسمت امارات الهلع على وجهها وقالت له بخوف : وانت عرفت منين ؟ رد سالم بهدوء وقد اقترب منها اكثر واكثر : انا اعرف كل حاجه ..كنتى بتعملى معاه ايه ؟ ترددت هاله كثيرا فى الافصاح عما كانت تفعله فحاولت التملص من الاجابه : وانت بقى جايبنى هنا عشان تعرف ..؟ولما تعرف هتعمل فيا ايه ..هتقت*لنى ؟ لمعت عينا سالم وقال بصوت خفيض : ردى عليا منغير ملاوعه ..قلتى ايه للظابط يا هاله ؟ تراجعت هاله خطوه للخلف وقالت له : وانا اضمن منين انك لما تعرف مش هتأذينى ؟ اقترب منها سالم وامسكها من ذراعيها وقال لها : انا لو كنت عايز اذيكى ما كنتش تعبت روحى اجيبك انتى وولادك هنا ...انا لوكنت عايز ااذيكى كان كفايه اووى اخد ولادك بعيد عنك وانتى عارفه كده كويس دفعت هاله يداه بعيدا: امال عايز منى ايه ؟ سالم بتصميم: اعرف قولتى ايه للظابط لم تجد هاله مفرا من اجابته بصدق : فتحتله الخزنه اللى فى البنك سالم بشك : وهيا الخزنه كان فيها ورق تانى ؟ هاله : ايوا كان فيها ورق وفلوس ودهب كمان نظر لها سالم غاضبا وقال: وانتى ماقولتليش ليه على بقيه الورق هاله حانقه: انت طلبت الورق اللى يخصك جبتهولك ...بقيته مايخصكش فى حاجه رد سالم غاضبا وبصوت مرتفع : انتى غبيه ..ازاى تعملى حاجه زى كده ..حتى لو ميخصنيش ..انا قبل كده منبه عليكى ان عادل ليه اعداء ياما ..تقومى تروحى انتى بكل بساطه تدى الورق للظابط تراجعت هاله خطوه للخلف ثم قالت مستنكره: انت بتزعق فيا ليه ... سالم حانقا: وانت عيزانى بعد عملتك السودا دى اطبطب عليكى ..تقدرى تقوليلى استفتدى ايه ..اخدتى ايه بالمقابل ؟ هاله بعناد : بالمقابل البلد هتنضف والحق هيرجع لصاحبه حملق بها سالم بوجه احمر وانفاس اشتاطت غضبا وقال لها : حق ايه ..هه؟ حق مين ؟ انتى مالك انتى ؟اللى ليه حق يروح هوا يدور عليه ..انتى خليكى فى حالك وربى ولادك بعيد عن كل ده ردت هاله بنفاذ صبر وهى متجهه الى باب الحجره وحاولت فتح الباب : متشكره يا سيدى على النصيحه ....سيبنى بقى امشى واخد ولادى عشان اربيهم اندفع سالم تجاهها وجذبها من ذراعها وقال بخشونه: لهو انتى فاكره انى هسيبك بعد ماعرفت بعملتك دى تخطى خطوه بعيد عن عينى... ده بعدك دفعت هاله يده بعيدا وقالت غاضبه : وانت مالك بيا..ماتخليك فى حالك ؟ جذبها سالم بقوه ولفحت انفاسه وجهها بشده : انتى حالى ..ومش هتمشى من هنا ...ومن هنا ورايح هتفضلى تحت عينى لحد ما نمشى من البلد هاله متعجبه : نمشى من البلد !!!!!.نمشى نروح فين ..ان كنت انت عايز تمشى امشى ..وامشى من دلوقتى كمان ياريت ..لكن انا مش هسيب بلدى لمعت عينا سالم وتركها ونظر لها بعمق وقال بتأن : امشى من دلوقتى ؟؟؟؟...ليه ؟ . ظلت هاله تحملق به صامته ..خائفه .مرتجفه ...فقال لها حانقا : ليه ؟ ردى عليا ... فرت دمعه من عين هاله وقالت بصوت ابح : حاتم عنده ادله ضدك ..وهيقبض عليك ..انت والمرشدى ابيضت معالم سالم ولمع جرحه القبيح وقال لها بوعيد : يعنى الورق اللى اخده كان فيه حاجات تخص المرشدى صح ؟ قالت هاله غاضبه : المرشدى بتاعك ده ..كان سبب انى اتسجنت 5 سنين ظلم ...خايف عليه اووى ...انا مش هيكفنى انى اشوف حبل المشنقه ملفوف على رقبته ... اخذ سالم نفسا عميقا وابتعد عنها واتجه الى النافذه وقال لها بعد برهه : انا مش عارف اعمل معاكى ايه ؟ بجد مش عارف ... ثم التفت اليها وقال لها بصوت متوتر : وانتى فكرك انه حتى لو معاه ورق هيقبض عليه ببساطه كده ..اولا ده عضو مجلس شعب يعنى معاه حصانه ..ثانيا ..المرشدى لو وقع مش هيقع لوحده ..ده حواليه الف يسندوه .. ثم اقترب منها وقال لها بصوت منخفض : كل اللى انتى عملتيه انك جبتى الاذى لنفسك ...وهوا جاب الاذيه ليه ويوم ولا اتنين وهيجيلك خبره ظلت هاله تحملق به وقالت له بصوت مرتجف : هتق*تله ؟ قال لها سالم بقسوه : ايه؟؟ ...عجبك ..معلش ..ياخساره ..مافيش نصيب ..لكن ياروح مابعدك روح ... هاله : وفيها ايه لما تسلم نفسك وتعترف على المرشدى ...ممكن حتى يدوك حكم مخفف سالم حانقا : انتى اتخبلتى فى عقلك ولا اتجننتى ..عايزانى اسلم نفسى ....انتى اصلك عبيطه ومش فاهمه حاجه ..ومش عارفه البلد دى ماشيه ازاى هاله : يبقى خلاص سيبنى اخد عيالى وامشى لمعت عينا سالم وقال بخشونه : لاء يعنى لاء ..مش هتتحركى خطوه من هنا ..وانتى حره ياهاله لو حاولتى تهربى ولا تكسرى كلامى انا لحد النهارده وبتعامل معاكى بالحسنى ..ماتخلنيش اغضب عليكى ..صدقينى هتخسرى يامه واولهم ولادك .... هاله : انت بتهددنى يا سالم سالم بصوت خفيض مرتجف من شده انفعاله: احمدى ربنا انى لحد دلوقتى بهدد بس ..ماتوصلنيش لمرحله الفعل ..انا مابعرفش ابويا ساعه الجد ..اتفضلى دلوقتى روحى اوضتك ولا اطلعى اقعدى مع عيالك ..هما فاهمين انكم جايين تقضوا ويك اند ويغيروا جو ... خرجت هاله مسرعه باتجاه الشرفه ومنها الى الحديقه الخلفيه وما ان لمحتها اعين اطفالها حتى تسابقت اقدامهم باتجاهها ..وارتمى ياسين اولا فى احضانها ويليه عمرو الذى قال لها فرحا : المكان هنا حلو اووى يا ماما ياريت نفضل قاعدين هنا على طوول ارتسم الالم على محيا هاله التى قالت لهما : انتو عاملين ايه ؟.كويسين هز الاطفال رأسهما بالايجاب فقالت هاله بقلق : انتو جيتوا هنا مع مين وازاى طلعتو من المدرسه عمرو ببراءه: مش انتى بعتى صاحبتك طنط هند تاخدنا من المدرسه ؟ ارتسمت الدهشه على معالم هاله فقالت : هند!!!!... ثم تمالكت هاله انفاسها المتسارعه وقالت بهدوء : وانتو برضه يصح تمشوا مع اى حد كده ..وبعدين انا وقفت استنتيكم تطلعوا ياسين: ماهى جاتلنا فى الحصه اللى قبل الاخيره واستأذنت ميس الالعاب اننا نخرج معاها وقالتلنا انها جت عشان نروحلك انتى وعمو سالم نقضى الويك اند فأحنا قلنا للميس اننا نعرفها ردت هاله بصوت حاولت ان تجعله طبيعيا قدر الامكان : تانى مره ماتعملوش تانى كده ابدا ...يا انا اللى اخدكم من الفصل يا ماتروحوش مع حد انتو فاهميين ؟؟ عمرو متساءلا بحيره: ليه يا ماما ..هوا انتى مش خليتى عمو سالم يجيبنا هنا ؟ اقرت هاله بصوت مذنب: يظهر يابنى اننى انا فعلا خليتو يجبكم هنا ....حقكم عليا ..ربنا يعديها على خير تبادل ياسين وعمرو نظرات عدم الفهم فقالت لهم هاله بصوت اجتهدت لتجعله فرحا : يالا روحوا العبو وانا قاعده هنا .روحوا كان سالم واقفا على بعد امتار يراقب مشهد هاله مع اطفالها ثم امسك بهاتفهه وقام بمحادثه وليد واخبره ان يعد الرجال لنقل البضاعه الى حيث هو وان يتصل بالمشترى ليخبره بمكان التسليم ووقته الذى حدده فى تمام الواحده بعد منتصف هذه الليله ثم اقترب من ياسين وقطع عليه الطريق واختطف منه الكره وظل يحاوره ويلاعبه ... الى ان استطاع عمرو الصغير القبض على الكره من جديد عندها اعلن استسلامه ضاحكا بسرور وترك الملعب للصغار واتجه الى هاله التى تراقبهم بعيون دامعه وقال لها بصوت خفيض :اضحكى ..اضحكى عشان الولاد مايحسوش بحاجه ... التفتت هاله اليه وقالت غاضبه : انت ناوى على ايه .؟ ظل سالم محدقا فى الفضاء امامه ثم التفت اليها وحدق فيها لبرهه وقال لها بصوت صارم : نتجوز ونسافر شعرت هاله بالارض تدور من حولها وظلت تحدق فيه لبرهه حتى قالت بانفاس متقطعه : نتجوز!!!!!..ليه ؟ رمقها سالم بنظره ناريه وقال لها غاضبا : ليه ايه ؟ وجيتيلى المستشفى ليه اومال ؟ فهمينى انتى كنتى بتعلبى بيا ولا ايه حكايتك ؟ احمر وجه هاله بشده وقالت له بتردد : انا ماكنتش بلعب بيك... بس فيه حاجات اتغيرت شعر سالم برفضها له يشطره نصفين فقال بقسوه: وهوا ايه اللى اتغير ...3 ايام يغيروا كل حاجه كده !!! ردى عليا .. هاله بصوت مخنوق: سالم ..احنا مانفعش لبعض ..طريقتى غير طريقتك ..عيشتى غير عيشتك ..وانت عارف كده كويس قال سالم بخشونه : عيشتى زى عيشه عادل ..وكنتى عايشه مع عادل لحد هوا ماطلقك هاله بقوه: ولو ماكنش طلقنى كنت استحاله ارجع لعيشته نظر لها سالم غاضبا حانقا ورمقها بنظره مفعمه بالكراهيه حتى انه شعر بنبض جرحه الغائر..... فقالت هاله بتوسل : سالم ..ارجوك قاطعها سالم بخشونه رافعا يده بوجهها قاطعا سيل التوسلات التى ارسلتها عيناها قائلا بصوت متوعد: لا تترجى ولا تتوسلى ...لسه وقتهم ماجاش .. قام سالم وانصرف غاضبا تاركا هاله الحيرى فى امرها تتخبط بين الاستجابه لعرضه والرفض التام لمعيشته وبعد قليل تعب الاطفال من اللعب وجاءو للجلوس بجوار والدتهم وشعرت هاله بالوحده الشديده فى ارجاء الحديقه الشاسعه والجوع يشق طريقه الى معدتها الخاويه والتفت الصغير "عمرو " اليها مترجما شعورها لكلمات : ماما انا جعان ... نظرت له هاله مشفقه ...لم تدرى ما تفعله فهى حبيسه هى واطفالها تحت رحمه سالم ... ومنذ لحظات قليله ماضيه رفضت عرضه للزواج بها ...ترى ماقد يفعله بها وبأطفالها ؟ واتخذت الشكوك من عقلها مأوى لها ..وجعلت المخاوف من قلبها فراشها الوثير الى ان حضر رجلا ضخما وقال بصوت غليظ : اتفضلى يا مدام جواعشان تتغدوا ... انصرف الرجل باتجاه الفيلا واتبعه عمرو الصغير راكضا وسار ياسين الى جوار امه بخطوات سريعه الى الداخل دخلت هاله الفيلا وسارت خلف ابنها الصغير الى ان وصلت لسفره عامره باشهى اصناف المؤكلات والمشروبات ..فنظرت لها بخوف شديد .. هل تحمل حقا طعاما شهيا..... ام سما قاتلا لها ولاولادها ؟؟؟ طردت هاله الفكره الاخيره من رأسها ...فأن كان سالم ينوى قت*لها لكان فعل بأحدى اسلحته ولن يلجأ الى حيله رخيصه كتلك وجلست هاله الى جوار طفليها وقاومت بشده روائح الاكل المغريه واكتفت باطعام اولادها بعزه نفس بالغه ... وفى القاهره حيث منزل امانى دق الجرس بالحاح فاتجهت امانى الباب بسرعه فلعلها هاله .. فقد تأخرت هى واولادها بالخارج ...وقد حاولت الاتصال مرارا بها لكن هاتفها كان مغلقا .... الا ان امانى قد تفاجئت عندما رأت طارق باب منزلها.... فقد كانت "هند" ارتسمت معالم الدهشه والقلق على معالم امانى فقد كانت هيئتها مزريه وعيناها حمراوتان من أثر البكاء فقالت امانى بدهشه : هند ..ايه اللى عمل فيكى كده ..مالك ؟!!! ردت هند باكيه : سالم خطف عيال هاله يا امانى ...وانا اللى ساعدته ضربت امانى بقوه على صدرها وقالت لها : ايه ؟؟!!!!...انتى بتقولى ايه ؟؟...ادخلى ..ادخلى فهمينى ايه اللى حصل دخلت هند وجلست وهى ترتجف من اثر البكاء والخوف : خلانى اروح مدرسه ولادها واخدوهم واديهم لرجالته ...هددنى يق*تلنى ويق*تل امى واخواتى ...ماقدرتش اقوله لاء ردت امانى مقهوره : حرام عليكى .حرام عليكى ...تعملى فيها كده ليه ..انا بتصل بيها من الصبح مابتردش موبايلها مقفول ...تلاقيها ياحبه عينى دايخه عليهم فى الشوارع ...ماتعرفيش اخدهم راح بيهم فين ؟ هند بانهيار:ماعرفش .والله العظيم ما اعرف ... امانى بصوت مرتجف: طيب وبعدين ..هنتصرف ازاى دلوقتى ...انا حتى مش عارفه هيا فين ... ثم لمعت بداخل رأسها فكره وقالت خائفه : ليكون خطفها هيا كمان !!!..عشان كده موبيليها مغلق ...يكون عرف انها اتفقت مع البوليس عليه مسحت هند عيناها وقالت : انتى بتقولى ايه ..هاله اتفقت مع البوليس .يبقى اكيد عشان كده امانى بتوتر شديد: لاء ماهوا انا مش هقعد اضرب اخماس فى اسداس كده ..انا هكلم البوليس ...هكلم حاتم ..استنى.. نمرته كانت متسجله على التليفون الارضى هنا بحثت امانى عن الرقم حتى عثرت عليه وقامت بالاتصال به حتى رن الجرس واجابها احدهم فقالت له : ممكن اكلم النقيب حاتم لو سمحت رد الرجل :النقيب حاتم مين ؟ قالت امانى بنفاذ صبر : النقيب حاتم ..فى مكافحه المخدرات .. قال الرجل مصححا لها : قصدك المقدم حاتم ..طيب ثانيه واحده اتاها صوت حاتم بعد قليل قائلا : الو .. امانى : المقدم حاتم ..انا امانى ...صاحبه هاله انتفض حاتم وقال : ااه ..امانى ..خير ؟؟؟ امانى بصوت جزع: مش خير ابدا ...سالم خطف ولاد هاله ..وبتصل بيها من بدرى تليفونها مغلق ..انا خايفه يكون عمل فيها حاجه رد حاتم مفزوعا : ايه؟؟....امتى الكلام ده ..وعرفتى منين ؟ وازاى ؟ امانى : هند عندى ...قالتلى ان سالم اجبرها تساعده على خطف ولادها ..انا قلقانه اووى على هاله ليكون سالم عرف انها بتساعدك ويأذيها ويأذى ولادها اعتصر حاتم جبهه رأسه بيده وقال لها : طيب طيب ...هند ماتعرفش اخدهم راح بيهم فين ؟ امانى بقنوط: لاء ماتعرفش ردد حاتم بصوت قاطع : طيب اقفلى انتى دلوقتى انا هتصرف .. قام حاتم بالاتصال بمخبريه اللذان تركهم بأرض المعرض وسألهم عن اى حركه مريبه قد حدثت فى الاونه الاخيره الا انهما قد اجابه بالنفى التام فاتصل حاتم ب "رفيق" الذى لم يرد على اتصاله وبعد قليل رن هاتفه فرجح حاتم ان يكون رفيق صاحب هذا الاتصال... فرد بقلق : الو اجابه رفيق : خير يا حاتم باشا ..مش احنا متفقين انا اللى اتصل بيك حاتم بصوت غاضب : حصلت مصيبه ...سالم خطف ولاد هاله ويمكن هاله كمان ....تليفونها مغلق ولحد دلوقتى مارجعتش البيت رفيق متوجسا : وانت ايه علاقتك بهاله اعترف حاتم : هاله كانت بتساعدنى ...معاها ادله واوراق مهمه جدا بتاعه طلقيها عادل ...كان محامى عند المرشدى رفيق بدهشه: معقول !!!..هاله كانت مرات عادل !!!!..الدنيا صغيره بشكل حاتم : وانا بكلمك دلوقتى عشان تفلسف ..دبرنى هنعمل ايه ؟ صمت رفيق لبرهه ثم قال باستسلام : مقدمناش الا اننا نستنى رجاله سالم يتحركوا بالمخدرات ساعتها هنوصل لسالم ونقدر نوصل لهاله حاتم رافضا: وانا لسه هستنى... افرض ق*تلها رفيق بثقه : لاااا ..ما اظنش ...سالم استحاله يأذى هاله ..انا واثق من كده شعر حاتم بالغيره تشتعل بداخله وقال غاضبا : ومنين جاتلك الثقه دى ...؟؟ رفيق بلامبالاه: هاله عجباه ..واستحاله يأذيها ..المهم ..انت تركز عشان العمليه الكبيره ماتبوظش ...اهدى كده عشان نقدر نشتغل صح ..انا رايح دلوقتى المعرض ...يعنى اعمل نفسى بطل عليهم كده واشوف التسجيلات فيها ايه ... حاتم : طيب..خد بالك هه ..واى حركه تحسها مش تمام كلمنى فورا انهى حاتم اتصاله وفرك رأسه بقوه وشعر بالقلق والخوف الشديد على هاله واولادها ..ترى ما الذى قد يفعله سالم بها ..ان كان لم ينوى الحاق أذى بها فلم اختطفها؟؟؟؟ .. حاول حاتم الاتصال بهاتفها من جديد الا ان الرساله الصوتيه اخبرته بأن الهاتف مغلقا ... وصل رفيق الى ارض المعرض فى غضون نصف ساعه وما ان هم بالدخول حتى اعترضه احد رجال سالم فقال له رفيق بابتسامه عريضه : اندهلى وليد نظر له الرجل نظره مستاءه وانصرف الى الداخل ... وبعد قليل خرج وليد ليقابل رفيق... فقال متملقا : اهلا ..اهلا رفيق باشا قال له رفيق ساخرا : باشا ايه بقى.. ماخلاص ..البيت بيت ابونا والغرب يطردونا وليد ببرود : العفو يا باشا انت صاحب مكان ...لكن انت عارف سالم بيه واوامره رفيق صارما: اومره تمشى عليك مش عليا ..وعموما انا مش عايز مشاكل ....فى ورق وحاجات ليا فى المكتب فوق عايز اخدهم عشان مسافر .. وليد بابتسامه باهته: طيب ماترتاح انت يا باشا وانا اجيبهم لحد عندك اخرج رفيق رزمه ماليه وقال له : وماله ....دول يا سيدى حق التوصيل ...تسمح تعدينى بأه قبض وليد على المال بسرعه وقال له بجشع : اتفضل ياباشا تحت امرك دخل رفيق المعرض بخطى واثقه ودارت عيناه فى المكان ولمح رجال سالم وهم يعدون السيارات للتحرك فالتفت الى وليد الذى كان يتبعه كظله حتى وصلا الى غرفه مكتبه ...وقال له رفيق متساءلا : خلاص هتبيعوا العربيات دى ؟ رد وليد : المشترى بتاعهم جاهز ..مبروك ياباشا رفيق متهكما : مبروك ليه ؟؟ وانا ليا فيه.... دا حتى البيعه اللى فاتت طلعت من المولد بلا حمص قال وليد مستنكرابصوت منخفض: والله والله يارفيق باشا ولا ليك عليا يمين ..انا كلمت سالم باشا رفع رفيق يده وقاطعه وقال دون اكتراث : خلاص خلاص ياوليد ...كله راح لحاله سيبنى بقى افضى مكتبى وامشى ربت وليد على جيبه المحمل باموال رفيق و قال له بابتسامه صفراء : هتوحشنا ايامك يارفيق باشا والله انصرف وليد واغلق رفيق باب الحجره باحكام واتجه الى المسجل واخرج منه الاسطوانه التى عليها تسجيلا باحداث الساعات الماضيه وحمل معه بعض الاوراق للتمويه وانصرف بعدما اغلق غرفته باحكام وما ان خرج رفيق حتى قال له وليد : خير يا باشا انت لحقت رفيق ببرود : ااه مش قولتلك شويه ورق ..بس احتمال ارجع تانى بكره او بعده ...سلام وليد دون اكتراث: مع الف سلامه ياباشا نورت ما ان خرج رفيق من المعرض حتى استقل سيارته وقاد بسرعه فائقه الى ان ابتعد عن ارض المعرض بأكثر من عشره اميال حتى اوقف السياره وخرج منها وقام بالاتصال بحاتم الذى اجابه فورا فقال له رفيق : معايا السى دى اللى عليها اللى حصل النهارده ..ماعرفتش اتفرج عليها فى المعرض طبعا ... اخدتها ومشيت انت فين عشان نعرف نتفرج عليها حاتم متوترا: انا فى مكتبى... اسمع تعالالى البيت رفيق بصوت حازم : لاء طبعا مش هينفع تعالى انت قابلنى فى العنوان ده *************** ..دى شقه انا قافلها من زمان.. وهات معاك لاب محترم دون حاتم العنوان وقال له : ساعه واكون عندك ..سلام وبعد مرور ساعه زمنيه كان حاتم يجلس فى بجوار رفيق يتابعان احداث اليوم فى المعرض حتى سمعا كلاهما وليد وهو يجيب اتصالا هاتفيا من سالم " قبل ما المشترى يجى ...الساعه 12 بالدقيقه هنكون عند ساعدتك فى العين ... " اوقف حاتم المشغل والتفت الى رفيق الذى كان يدخن سيجارته بتوتر وقال متعجبا : العين !!! نفث رفيق دخان سيجارته وقال بهدوء: العين السخنه ..سالم عنده فيلا هناك... اكيد هيا حاتم مندفعا : وانت تعرف فين بالظبط ؟ اومأ رفيق برأسه وقال : روحتها مره او اتنين باين ...لكن لو روحت تانى افتكر حاتم متساءلا: طيب وبعدين ... قطع رفيق امره وقام من مجلسه واتجه الى النافذه واستطلع الطريق امامه ثم قال : ولا قابلين هاجى معاك والاحسن انك تجهز رجالتك نتحرك دلوقتى ....بس بهدوء مش عايزين حد ينتبه لينا ..المكان هناك بيبقى فاضى فى الوقت ده من السنه حاتم متوجسا : انا مش مطمن افرض مش هيتحركوا الليله رفيق : لاء... اكيد هيتحركوا الليله انا شفتهم فى المعرض وشكلهم كانو بيجهزوا ....وبعدين انت تفضل حاطط مخبرينك عند المعرض وهما هيلاحظوا اما يتحركوا ويبقوا يبلغونا ..واحنا هنكون مستنينهم هناك ونقبض على سالم متلبس ... حاتم مذعنا : هيا خطه ماتخرش الميه بسانا كنت بفكر . نروح دلوقتى ونقبض عليه ...على الاقل ننقذ هاله نظر له رفيق حانقا وقال له باستنكار شديد : ياسلام ...ننقذ هاله!!!! ..ده اللى انت بتفكر فيه ..بقى انا معرض حياتى للخطر ..وموافق على السجن والبهدله وحضرتك كل اللى بتفكر فيه اننا ننقذ هاله ...ده المهم بالنسبالك ..وتقبض على سالم بحجه ايه ؟؟؟ خطف هاله !!! ..فعلا ..قضيه ماتخرش الميه رد حاتم مدافعا عن نفسه : انا كنت بقول نروح بدرى شويه قبل ما سالم يعمل فيها حاجه تقدم رفيق نحوه بعده خطوات واشار له بيده بعصبيه شديده : احنا مش هنعمل اى خطوه الا لما المشترى يوصل ونقبض على سالم متلبس ...وان كان على هاله هيا اللى جابته لنفسها انا حذرتها قبل كده تبعد عنه...انما حضرتك لو رحت دلوقتى مش بعيد هاله نفسها تطلعه براءه وتقول انه ماكنش خاطفها كان واخدها يفسحها هيا وولادها ...انت اصلك ماتعرفش سالم ..ده ممكن يكون عملها غسيل مخ من زمان تصارعت الشكوك داخل حاتم ان تكون هاله بالفعل قد رضخت لسالم او انها قد ذهبت بأرادتها اليه فقال مستجمعا رباطه جأشه : انا هاخد السى دى وافرجها لسيادته اللواء عشان يتأكد وهكلمك عشان نتحرك الليله . سحق رفيق سيجارته فى المنفضه وقال بتوتر : خلاص وهو كذلك ...بس يكون فى معلومك انا مش هسلم نفسى ولا اعترف بحاجه ولا حتى حروح معاك النهارده ... الا لما اضمن حمايه كامله لولادى ومراتى وغير كده حكم مخفف طبعا ..مفهوم حاتم مؤكدا : اطمن انا كلمت سيادته اللوا وهوا وعدنى وتقدر تخلى المحامى بتاعك ياخد من النيابه تعهد بكده النهارده قبل ما تيجى معانا ... اومأ رفيق برأسه وقال له : خلاص ..هكلمه يجيلك المكتب كمان ساعتين كده تكون جهزت الاوراق انصرف حاتم ولا يحمل بداخله سوى صوره طبعها فؤاده الغيور لهاله باحضان السالم نفضها عنه عقله الذى كان على ثقه تامه بها بل وجسد له معاناتها هي واطفالها تحت يد سالم ....فشعر بالخوف عليها يتصاعد داخله والقى احساسه بالذنب على كاهله عبئا مضاعفا فهو اولا واخيرا من ورطها فى هذا المأزق ولم يوفر لها الحمايه الكامله ضد بطش سالم ورجاله الفصل التاسع والعشرون صعدت هاله بعدما انتهت من اطعام اولادها الى غرفتها بالطابق العلوى ولم تقابل سالم مره اخرى دخلت الغرفه واتبعها الصغار واخذت تتفحص محتوياتها ففتحت الخزانه لتجدها عامره بالملابس الانيقه ووضعت على المنضده افخر انواع العطور وادوات الزينه ولكنها على الرغم من ذلك شعرت بالاستياء والحنق الشديد من سالم .. فقد اعد العده لخطفها وابقائها معه دون ارادتها .. ايظن انه يستطيع شرائها ببضعه ملابس وعطور؟؟!!! لم تدرى هاله لما هى تعانى التخبط فى مشاعرها تجاهه ؟؟ فتاره تشعر بالحب نحوه .......عندما تكون الى جواره وتاره اخرى تشعر بالنفور منه........ عندما تبتعد عنه..... وتعلل لنفسها ان رغبتها فى البقاء الى جواره هو احتياج الانثى وليس اكثر جلست هاله على الفراش تتأمل الجدران الناصعه البياض بشىء من السخريه ....فى حين ان واقعها يطغى عليه اللونين الاسود والرمادى ولا وجود للون الأبيض فيه سوى من ركن صغير لونته ايادى الصغار بشتى الوان الطيف ... تنهدت هاله والتفت الى جوارها فوجدت طفليها قد استسلما لسحر النوم على ذاك الفراش الناعم الوثير وغطوا فى نوم عميق فدثرتهم هاله بالاغطيه جيدا وخرجت الى الشرفه لتستنشق بعض نسمات الهواء البارده وجالت بعيناها فى حديقه الفيلا لتجد رجلين يجلسان فيها وقد حملو الاسلحه.... فشعرت بالرهبه داخلها فتراجعت خطوه للخلف ودخلت الغرفه مره اخرى بعد ان اوصدت باب الشرفه باحكام واتجهت الى باب الغرفه وفتحته ونظرت يمنه ويسارا ولكنها لم تر شيئا فخرجت وسارت بخطوات بطيئه لتستطلع باقى الغرف المجاوره وارهفت السمع علها تسمع اى صوت ...اى كلمه تطمئنها على وجود سالم من عدمه .. ولكن الصمت كان له الوقع الاعظم فى ارجاء الفيلا فاتجهت الى الاسفل الى غرفه المكتب التى اقتادها لها سالم منذ قليل وطرقت الباب بخفه ولكنها لم تجد اجابه فدخلتها بسرعه واغلقت الباب وبحثت عن هاتف لتقوم بالاتصال بامانى ...فلابد انها احترقت قلقا عليها حتى عثرت على هاتفا نقالا بالفعل فاتصلت بامانى و اتاها صوتها قلقا : الو ردت هاله بفرح : الو ..امانى صرخت امانى : هاله ..الحمد لله ..طمنينى عليكى وعلى الاولاد ..هند قالتلى ...انتى فين شعرت هاله بالمفاجئه فلم تتوقع هذا التصرف من هند بعد خستها معها فقالت بهدوء : ماعرفش انا فين بس انا كويسه انا والولاد..اطمنى امانى متعجبه: يعنى ايه ماتعرفيش انتى فين ؟ تنهدت هاله وقالت قانطه: زى مابقولك انا فى مكان بره القاهره... فين ماعرفش . عندها دخل سالم الغرفه ونظر لها نظره جمدت الدم فى عروقها فتمنت هاله ان تنشق الارض وتبتلعها فاقترب منها بخطوه سريعه واختطف الهاتف منها ووضعه على اذنه فسمع امانى تقول :على العموم اطمنى ..انا كلمت المقدم حاتم وهوا عرف وقالى انه هيتصرف ..الو ..الو ..هاله ...الو اغلق سالم الهاتف وقبض على ذراع هاله وقال لها : انا قولتلك ايه قبل كده ...قولتلك انا بتعامل معاكى بالحسنى ..ليه تضطرينى انى أذيكى ..مين دى ؟ كنتى بتكلميها ليه ..انطقى تساقطت العبرات من عينيها بغزاره وقالت بصوت مرتجف : دى امانى اللى قاعده معاها... والله ما قولتلها حاجه هيا طلعت عارفه ..انا كنت بطمنها عليا بس خفف سالم من قبضته ولكنه اتبع بصوت صارم : وهيا عرفت منين ؟ نظرت له هاله خائفه ان تجيب فقالت بعصبيه : عرفت وخلاص صرخ سالم بوجهها وقال لها : ماتنططيش العفاريت الزرق قدامى يا هاله ..عرفت منين ؟؟ اجفلت هاله واستسلمت سريعا : من هند ..هند قالتلها ترك سالم ذراعها ونظر لها مليا ولمح عبراتها المتساقطه فشعر بالضعف امامها فقال بصوت مضطرب : خلاص .خلاص بقى ماتعيطيش .. ثم استجمع شتاته وقال بعزم : بس هيا لو ماكنتش عارفه كنتى هتقوليلها مش كده ؟ ردت هاله نافيه : انا كنت هطمنها عليا مش اكتر...لكن والله ماكنتش هجيبلها سيره ...يعنى هيا فى ايديها ايه تعمله ..عشان اقلقها على الفاضى قال بعند : وماقولتليش ليه ؟ هاله : خفت ترفض ...ثم اقتربت منه وقالت بتوسل : سالم ..ارجوك سيبنى امشى .. لمعت عيناه بغضب وقال لها : تمشى ....عشان ترجعى للظابط ..يقوم يدبسك فى قضيه ولا تشهدى معاه ..هوا يترقى وياخدله 30 ...40 اهيف ..وانتى يجرالك حاجه انت وولادك ... هاله برجاء: هوا قالى انه هيثبت براءتى ويرجعلى فلوس الكفاله اللى المحكمه اخدتها فى قضيتى سالم هازئا : وكانو كام ان شاء الله هاله بعند: مش مهم كام ..المهم انهم حلال .. سالم ببرود: انتى تشيلى الموضوع ده من دماغك خالص ....فلوس الدنيا مش هتعوضك عن واحد من عيالك لو جراله حاجه هاله قانطه: طيب انا هفضل قاعده هنا اعمل ايه بالظبط سالم بعصبيه: مالكيش فيه ...انا هتصرف هاله بهدوء: تتصرف ازاى ؟ ماتفهمنى طيب سالم بصوت صارم: قولتلك هتصرف ومش عايز كلام كتير فى الموضوع ده ومشيان مش هتمشى.... واتفضلى دلوقتى اطلعى اوضتك ماشوفش وشك براها... ولو عوزتى حاجه اندهى اى حد يعملهالك هاله متهكمه : حد من اللى شايلين سل*اح فى الجنينه نظر لها سالم بقسوه وقال : لاء مش دوول ....دول شغلتهم الحمايه اقرت هاله : انا ساعات ببقى خايفه منك اووى ... اقترب منها سالم وقال لها مستنكرا : وانتى شايفه فى ايدى س/لاح رافعه فى وشك يا هاله ؟ هاله مؤكده: لكن معاك س*لاح دلوقتى صح ولا غلط زم سالم شفتيه وقال : الامر مايسلمش ...وانا عمرى مامشيت منغير س*لاح هاله : وعندك استعداد تق*تل اى حد بيه سالم : اللى يحاول يأذينى ...ولا اسيب نفسى لده ولده ينهشوا فى لحمى ... هاله بعند: يابخت من بات مظلوم ولا بات ظالم سالم متململا: المثل ده للضعاف ...وانا مش ضعيف ...وبعدين كفايه بقى كلام فى الموضوع ده ..فكرك انا ماحاولتش اتغير ..حاولت ..وكتير كمان ...لكن دايما كانت بتطلع حاجه ترجعنى للى فات ..ده قدرى وانا راضى بيه ...ومرتاح كده ..الدور والباقى عليكى انتى ..مش عارفه انتى عايزه ايه ...مش عايزه فلوس عادل لكن كنتى عايشه معاه ..طلعتى من السجن والمفروض تقولى ياحيطه دارينى بتجرى وره المشاكل ...عايزه تساعدى الظابط ...ونسيتى حمايه ولادك ... ثم اقترب منها وحدق فى عيناها وقال بصوت حميم منخفض:وبتحبينى ...ومش عاوزه تتجوزينى ...وانا بحبك وعايزك ..وعايز نسافر ونبعد عن كل القرف ده ونبتدى صفحه جديده ...قولتى ايه ؟ شعرت هاله بأنها منومه مغنطيسيا بفعل كلماته الساحره ونظراته التى اخترقت حتى عظامها... وسرحت بعيدا فى عالم وردى يملئه الامل والتمنى ...فقالت بانفاس متهدجه: موافقه ابتسم لها سالم ابتسامه سحرتها ودججت خديها بحمره الخجل واقترب منها حتى التصق بها وهم ان يقبلها وكادت ان تستسلم له لولا رنين الهاتف قد تصاعد فحثها للقفز خطوه للوراء فنظر لها سالم نظره ماكره وقام بالرد على الهاتف بغيظ : الو عندها اتاه صوت حاتم قائلا بتحفز : كويس ان انت اللى رديت عقد سالم حاجبيه ونظر لهاله فأمرها باشاره من يده ان تخرج من الغرفه ...فعبست هاله فرمقها سالم بنظره حاده فتراجعت للخلف واطاعته وخرجت واوصدت الباب خلفها فقال سالم بمكر: مين معايا؟ حاتم بخشونه: انا المقدم حاتم ياسالم ..فاكرنى طبعا سالم متهكما: اظن حاتم مغتاظا : انا بحذرك يا سالم لو لمست شعره من هاله اوعدك هيكون اخر يوم فى عمرك اتبع سالم بنفس طريقته الساخره :ويااااترى بعد ما نجيب المأذون انا وهيا ..هتفضل عند وعدك شعر حاتم بالصدمه قد رجت عالمه وحاول استجماع كلماته وقبل ان يفعل كان سالم قد انهى المحادثه واغلق الهاتف ..فحاول حاتم الاتصال مجددا بالهاتف فوجده مغلقا جلس حاتم الى مقعده واخذ يفرك رأسه بترتر تام ...وبعد قليل اتصل به احد المخبرين القائمين باعمال المراقبه امام المعرض واخبره بدخول سياره رباعيه الى داخل المعرض فسأله حاتم : جوه المعرض نفسه ولا فى الارض اللى حواليه ؟ رد المخبر قائلا : لا يا حاتم باشا ..دخلت المعرض نفسه شعر حاتم بالحيره واجاب : طيب المهم تركز لو لقيت حركه جماعيه ....مفهوم قال المخبر مذعنا : مفهوم يا حاتم باشا عقد حاتم حاجبيه ...واخذ يفكر فى الاخبار التى حملها له سالم ..وطمئن نفسه انه قد يكون كاذبا ...فمن المستحيل ان تكون هاله قد قبلت عرضه بالزواج فى ظل تلك الظروف وحتى ان وافقت فلابد انها فعلت تحت ضغط منه ... وماهى الا ساعات معدوده تفصله عن القبض عليه حيا كان او ميتا ....عندها سيحرر هاله من قبضته وفى تمام العاشره مساءا كان حاتم برفقه رفيق وفرقه من افراد الشرطه على مقربه من بوابه القاهره فى طريقهم للعين السخنه..متخفين جميعهم فى هيئه مدنيه وورد الى حاتم اتصالا من احد مخبريه اخبره فيها بتحرك السيارات الاربع فأمرهم بأن يتبعوا السيارات دون ان يشعر احد بهما الا ان وصلت السيارات الاربع الى بوابه القاهره فأتبعهم حاتم ورجاله طيله ساعتين وفى الفيلا كانت هاله فى غرفتها برفقه ابناءها يشاهدون قناتهم المفضله وظلت هاله تذرع الغرفه ذهابا وايابا ... وقد تصارعت الافكار والخواطر داخلها حتى ظنت انها واقعه تحت سحر من سالم .. ايعقل ما يفعله بها هذا الرجل ؟؟؟ كيف استسلمت له بهذه البساطه ..كيف رضخت له تحت قوه نظراته ودفء همساته !!!.. كيف تهاوت جدران صرح المنطق واعمدته.... تحت اغراء من كلمات بوعود لمستقبل قريب كان او بعيد.. حاضرا كان ام غائبا ..حقيقه كان او محض خيال .. تنهدت هاله وظنت انها على حافه الجنون فخرجت الى الشرفه لتستنشق هواء الليل علها تهدأ وتفكر جيدا ... ولكن مجهودها ضاع هباءا ...وذهبت احلامها بالتفكيير المنطقى العقلانى ادراج الرياح عندما رأته يذرع الحديقه ايابا وذهابا .... وتساءلت داخلها هل يشعر بالقلق هو الاخر ..هل يفكر فيها كما تفكر فيه ؟ وماهى الا لحظات حتى اتاها الجواب بالنفى القاطع ...هازئا منها وبقوه فقد كان يتجول بالحديقه انتظارا لاحدهم ...ويبدو انه حضر فقد هم بالترحيب به بحراره بالغه سار معه الضيف الى الداخل واتبعه حفنه من الرجال ولم تتمكن هاله من رؤيته جيدا الا انه كان يرتدى زيا قوميا لاحدى الدول العربيه الشقيقه .. واتجهت هاله الى باب الغرفه وفتحته قليلا وسمعت عبارات الترحيب من سالم قائلا : اهلا ..اهلا ..نورت مصر ياعزيز ... رد المدعو عزيز بلكنه شاميه :مصر منوره بأهليها دخلت هاله الغرفه واغلقتها وقد ساورها شعور بالخوف والقلق مما يجرى بردهه الفيلا بالاسفل وطلبت من اطفالها الخلود للنوم فقد تأخر الوقت ..فرد الصغير عمرو : هوا احنا عندنا مدرسه بكره يا ماما ماتسيبينا نسهر شويه قالت هاله بهدوء: مافيش مدرسه صحيح بس لازم نحافظ على نظامنا ...عشان ماتغلبنيش فى الصحيان بدرى بعد كده اطاعها الصغيران واخلدا للنوم فى غضون ساعه وخرجت هاله للشرفه ريثما اخلدا طفليها للنوم وظلت فيها لبعض الوقت حتى لمحت حارس الفيلا وهو يهرع الى البوابه ويقوم بفتحها ودخلت 4 سيارات ارض الحديقه واصطفت داخلها وبعد قليل رأت "وليد" وهو يترجل من احدى السيارت وقد اشار بيده لاحدى الرجال وتبينته هاله ...انه نفس الرجل ذو البزه السوداء الذى حملها على ركوب السياره صباح ذلك اليوم .... دخل وليد الفيلا ورأت هاله ذاك الرجل وقد خرج من البوابه واتجه الى سياره متوقفه على بعد 3 امتار خارج اسوار الفيلا وقد استقلها وظل بداخلها دون حراك شعرت هاله بأن هناك شىء ما يجرى بالاسفل .... ايعقل ان يكون سالم يتمم احدى صفقاته المشبوهه ؟؟ لابد ان ذلك مايحدث بالفعل ...فوجود "وليد" اكد لها ظنونها ... شعرت هاله بالاستياء والحنق الشديد فقد كان مسلسل خداع سالم لها مستمرا ... كيف يحدثها عن فتح صفحه جديده لحياته ظهرا وما تمضى سوى ساعات قلائل حتى يقوم ليلا بالاتجار فى المخدرات ورددت داخلها : ابو بالين كداب قررت هاله استغلال فرصه مايحدث بالاسفل ومغادره الفيلا على حين غفله من سالم ولكن كيف فقد يلمحها احد الرجال وهم كثر فعددهم يفوق العشرون رجلا ... فقد جاء الزائر وحده بعشره على الاقل معه !!! فتحت هاله الخزانه واخرجت خفا مرنا يساعدها على الحركه بسرعه ودون احداث صوت وارتدته .... ونظرت الى ابنائها النيام وعبست ...هل توقظهم ام تنتظر لتستطلع الاجواء بالاسفل اولا ؟ فقررت استكشاف المكان بالاسفل اولا ..فلعله لا يكون آمنا خرجت هاله من الغرفه وسارت ببطء وحذر ولمحت احد الرجال وهو يخرج من غرفه الصالون فتراجعت سريعا للخلف وبعدها خرجوا جميعهم بما فيهم سالم وعزيز الى الحديقه الاماميه واضحى المكان هادئا خاويا فاتجهت هاله الى الغرفه بسرعه فائقه واوقظت ابنائها وطلبت منهم ارتداء احذيتهم بسرعه وعدم احداث اى صوت مطلقا وشددت على عمرو بالصمت التام وخرجت هاله برفقه الصغار واتجهت للاسفل بسرعه وحذر وانفاس محبوسه للاسفل وقررت التوجه للحديقه الخلفيه والقفز من على السياج والهروب بعيدا اما سالم فقد كان يقف منتظرا ان ينتهى رجال عزيز من اختبار بضاعته المحظوره بشىء من السأم الذى تحول الى شعور بالحيره عندما عبس الرجل غاضبا وقدم حفنه من البضاعه الى عزيز وهو يقول : مغشوشه تحفز سالم ورجاله ...وقال سالم غاضبا : نعم ؟؟يعنى ايه ..ايه ياعزيز ..انت جايبه منين ده... عقد عزيز حاجبيه وقام بشم الحفنه بحذر وتذوقها بطرف لسانه حتى قال لسالم غاضبا : ايش هاد ...دقيق وسكر ...عم تمزح معى يا سالم ....تبغينى اشترى دقيق وسكر بعشرين مليون ..ترى انتا اتجنيت صح ؟ عبس سالم واقترب منه وقبض على الحفنه بنفاذ صبر... حتى وجدها بالفعل مسحوقا من الدقيق والسكر فانطلقت عيناه بشرارت من نيران باحثه عن وليد الا انه لم يجده .... فقد اختفى كأنه لم يكن فأخرج سالم س*لاحه وامر رجاله بالبحث عنه واخرج رجال عزيز اسلحتهم ظنا منهم ان سالم يقوم بخدعه للاستيلاء على المال وتأهبوا لاطلاق النيران واثناء تلك الاحداث المتعاقبه كانت هاله قد وصلت للحديقه الخلفيه ولكنها وجدت ان حافه الجدار محميه بقطع من الزجاج الحاده ولم تتمكن من تسلقه فسارت الى جوار الجدار حتى وصلت للحديقه الاماميه على امل منها ان يكون الرجال قد غادروها للداخل مره اخرى ولكنها تفاجئت بسالم ورجاله وزائريه وفى حوزتهم الاسلحه وقد صوبوها تجاه بعضهم البعض فأنطلقت داخلها صرخه مكتومه وقبضت على اطفالها بقوه الى حضنها وتراجعت للخلف وقطع سكون الليل اصوات سيارات الشرطه.... فقد وصل حاتم ورجاله الى الفيلا وماهى الا دقائق حتى اقتحمت الشرطه الفناء الخارجى وقال حاتم بصوت آمر : ارمو الس*لاح ..الفيلا محاصره بالكامل... فانطلقت اسلحه عزيز ورجاله تزأر بغضب من الخديعه الماكره التى وقعوا فيها تجاه سالم ورجاله وللشرطه ايضا وردت اسلحه سالم ورجاله فى محاوله للدفاع عن نفسهم فصرخت هاله وطفليها ...وجريت باتجاه الفيلا لتحتمى هى واطفالها من سيل الرصاص المنهمر حتى قبضت يد عزيز على عمر الصغير ليتخذه درعا بشريا ضد اسلحه الجميع فصرخت هاله بقوه : عمر ...ابنى فخطى سالم بقفزه واسعه باتجاه عزيز الذى حاول الفرار بعمرو وقطع عليه الطريق .. فأطلق احد رجال عزيز الرصاص عليه فسقط على الفور واستطاع حاتم القبض على عزيز من الخلف وصوب مس*دسه الى رأسه فاستسلم الاخير ورفع يده لاعلى وترك عمر يفلت من يده وتمكن رجال الشرطه من السيطره الكامله على ارض المعركه والقبض على جميع الرجال ومصادره اسلحتهم وجرى عمر باتجاه امه التى سقطت فى احدى الاركان تبكى والى جوارها ياسين يرتعد ذعرا .. فاحتضنته هاله بقوه واخذت تقبله بجسد يرتجف ذعرا عليه وعلى اخيه ولمحت هاله سالم يحاول جاهدا رفع رأسه لاطمئنان عليها... وتقابلت نظراتهما ..فابتسم لها بصعوبه بالغه..... وحال بينها وبينه ...حاتم الذى ارتسم القلق جليا على وجهه فقامت هاله وتجازوته دون اكتراث واتجهت الى سالم الملقى ارضا وقد سالت دمائه على الارض الرخاميه فى حركه جزريه لا منتهيه وامسكت بيده وغرقت دموعها قميصه الملطخ بالدماء وصرخت هاله باكيه : سالم ....رد عليا ..سالم ....... وما من اجابه ..... فرفعت ابصارها الى حاتم وتوسلت اليه بصمت ان يفعل شيئا .... فأخرج حاتم هاتفه وطلب سياره الاسعاف .... وبعد مرور ثلاثه ايام اتجه حاتم الى مكتب مرؤسيه فقابله اللواء عماد الذى كان غاضبا للغايه وما ان جلس حاتم حتى قال له بصوت حاد: اللى حصل ده قمه الفشل ..بقى حضرتك تجمع قوه وتروح تقبض على افراد عصابه يطلع معاهم دقيق وسكر ...كان ناقصهم الزيت عشان كنا نجيبلهم مباحث التموين .... رد حاتم مدافعا عن نفسه : يافندم انا المعلومات اللى كانت عندى ان سالم كان بيجهز لصفقه مخدرات ورصدنا فعلا العناصر وتحركاتها... ودخلنا الفيلا لحظه التسليم والتسلم وقبضنا على المشترى كمان رد اللواء حانقا : واديه خرج ...خرج النهارده الصبح بكفاله...كل اللى قدرنا نعمله ..محضر حيازه س*لاح بدون ترخيص ومقاومه عناصر الشرطه حاتم : اكيد فى حاجه حصلت ..ماهو مش معقول واحد كان معاه عشرين مليون جاى يشترى كام كيلو دقيق وسكر ...اكيد سالم كان بيعمل لعبه ممكن فكر انه يخم الراجل ويبعله الدقيق على انه مخدرات اشاح اللواء بيده وقال : كل الكلام ده لا يقدم ولا يأخر ...فى الاخر محضر المضبوطات كان دقيق وسكر ياسياده المقدم ....والقضيه كلها ولا ليها لازمه ...حاجه تكسف بجد ..وللاسف هتكون اخر حاجه تختم بيها سجلك الوظيفى معانا هنا فى المباحث.. لان الاحسن ترجع لسجن النسا ... نظر له حاتم غاضبا وقال : يافندم ارجوك ادينى فرصه تانيه ... رد اللواء بحزم :لا تانيه ولا تالته... حتى رفيق ....سحب كلمته معاك وقال انه اضطر يتعاون تحت الضغط وبالتالى مافيش قضيه ضده ودلوقتى ماعندناش غير قضيه رجل الاعمال المرشدى صالح ...ودى اللى بس قدرنا نتخذ فيها خطوات بس بعد فوات الاوان لانه هرب بره مصر.. حاتم : برضه يافندم انا هفضل وراهم ..وهخلى رفيق تحت المراقبه ...وماتنساش حضرتك ان معانا سى دى عليها مكالمه اللى اسمه وليد مع سالم بتأكد..... رد اللواء قاطعا : بتأكد ايه ..هه؟ ولا حاجه ...مافيش ولا حتى كلمه واحده عن المخدرات كل اللى عرفناه ان ميعاد التسليم الساعه 12 حتى التصوير ماكنش باين فيه اي حاجه .......خلاص ياسياده المقدم ..قرار نقلك طلع النهارده الصبح ومضيته وزمانه عند سياده الوزير بيتمضى... ياريت تسلم عهدتك قررحاتم بكبرياء: لا يافندم انا مش هسلمك عهدتى ..انا هسلمك استقالتى ... اومأ اللواء برأسه وقال بصوت هادىء : عين العقل ياحاتم انت زي ابنى ...الشغلانه دى ماتنفعكش فعلا..احسنلك ترجع تشتغل مع السيد الوالد فى واحده من شركاته ...ده المجال اللى تنفع فيه قام حاتم وادى التحيه العسكريه على مضض وانصرف وهو يشعر بالضيق فرغم مابذله طوال السنون الماضيه للابتعاد عن تجاره ابيه وعمله الا ان الان لم يعد بامكانه سوى العوده لحيث ما كان ...والبدء من الصفر فى احدى شركات والده ركب سيارته الفارهه وهو يتخيل كيف سيستقبل ابيه هذا الخبر بكثير من الفرح وربما ايضا بكثير من الشماته وفى تلك الاثناء كانت هاله المتشحه بالسواد برفقه طفليها فى احدى سيارات الاجره تنظر الى الطريق بحزن فقال لها عمر : احنا رايحين على فين يا ماما ؟ التفتت له هاله ومنعت دموعها من الفرار وقالت بصوت مكتوم : رايحين المقابر يا عمر الفصل الاخير..... انتهت مراسم الدفن وانصرف الجميع بعد اداء صلاه الجنازه على والده امانى ...تلك العجوز الطيبه رحمه الله عليها وامسكت هاله بكتف امانى وقالت لها مواسيه : شدى حيلك يا امانى... البقاء لله فرت دمعه من عينا امانى رغما عنها وقالت : البقاء لدين محمد ..على قد ما انا حزينه لفراقها على قد مابقول ارتاحت كفايه عليها كده تعبت اووى ..بس انا بجد زعلانه منك جدا ..كده تجيبى الولاد المدافن يا هاله ردت هاله بجفاف : انا جيبتهم عشان يتعلمو ..امال هيكبروا ويبقوا رجاله ازاى ..خلاص ماعدليش غيرهم اتسند عليهم لما اكبر ...وكده ولا كده بقالى كتير انا كمان مازورتش امى ..فرصه يعرفوا قبر جدتهم فين ... امانى بحزن: طيب يالا بينا... انا هاجى ازورها معاكى اتجهت هاله برفقه صديقتها واطفالها الى حيث قبر والدتها وقامت بتلاوه ايات سوره الفاتحه وطلبت من ابناءها ان يفعلو المثل ثم طلبت من ابنها الاكبر ياسين تلاوه سوره يس...والدعاء لجدته بصوت مرتفع وقطع صوت تلاوته العذب صوتا لما تتوقع هاله سماعه بالمره قائلا : السلام عليكم التفتت هاله وارتسمت امارات الدهشه والفرحه على وجهها ... وغلبتها دموعها رغما عنها فرحا بلقاءه ورغم ذلك تجمدت مكانها ولم تستطيع الحراك فيما قفز ياسين تجاه صاحب الصوت ووقف عمر يحتمى بظل امه .. نظرت لها امانى متعجبه وقالت لها بصوت خافت :مين ده يا هاله ؟ ردت هاله بصوت ابح مرتجف : ده اخويا .....هادى وقفت هاله تنظر الى اخيها وبعثت له بنظره لوم طويله وسقطت دموعها غزيره فاقترب منها هادى وامسك بكتفها واحتضنها بقوه مفرطه كادت ان تهشم اضلاعها... وبكيا الاثنان واخذ هادى يردد : سامحنى يا اختى ..سامحينى انى قسيت عليكى ... ردت هاله بصوت باك: مسمحاك ..مسمحاك يا اخويا مرت الذكريات امامه كشريط سينمائى سريع ذكرى امه وهى تهجره... تاركه المنزل للابد ....كم صرخ لاجلها ....لاجل ان يستبقيها ولا فائده فلم تكلف حتى نفسها بأزاحه عيناها عن الطريق لوهله والنظر اليه ...ورحلت ...ببساطه وذكرى اخرى له وهو طفل صغير ذو الاعوام السبع يعمل فى ورشه ابيه لاصلاح السيارات كم صرخ فى وجهه ..كم ضربه وتعمد ايذاءه ...فقد كان يشبه امه للغايه .. حتى صار مراهقا ذو السبعه عشر عاما ولم يعد بامكانه تحمل ويلات حربه الضروس مع ابيه فظ القلب ..غليظ اللسان ... يومها سرق سياره احد الزبائن وهرب..باعها وقبض ثمنها ... وظلت تلك مهنته التى امتهنا وارتضاها لنفسه سرقه السيارت وبيعها على اجزاء حتى اتجه الى تجاره المخدرات ... وصار اللامعقول ...مقبول وصار المستحيل.. واقعا وصار ق*تل الانفس وزهق الارواح ..ضريبه يدفعها شهريا حتى التقى نانسى وصارت حياته ملونه بالوان الطيف السبع الى ان رحلت كما فعلت امه ..ببساطه وتعاقبت الايام وتشابهت الاشهر والعام تلو العام حتى قابلها ...هاله امرأه جديده صنفا لم يعهده من قبل ... وفتح عينيه ...وبعد قليل سمع احدهن تقول بصوت مستبشر " دكتور ...المريض فاق " ظل حاتم مركزا انظاره على طريقه الذى قطع اكثر من ثلثيه وكاد ان يصل ان مكتب ابيه حتى تلقى مكالمه هاتفيه فأجاب بضيق: الو .. اتاه صوت احد مخبريه وهو يقول له : الو ...حاتم باشا ...الراجل فاق وصحى ظل حاتم لبرهه لايتكلم وكاد ان ينطق بأحد الاوامر ثم تذكر انه قدم استقالته .. الا ان شيئا ما منعه عن افصاح تلك المعلومه للمخبر وقال له بصوت نافذ : طيب انا جيلك اوعى حد يشم خبر ولا تخليه يخرج رد المخبر طائعا : تحت امرك يا باشا اوقف حاتم السياره فجأه واستدار عائدا الى المستشفى التى كان بها سالم قابعا طيله الايام الثلاث الماضيه اثر اصابته بطلق نارى جعله يغيب عن الوعى كل تلك المده الماضيه وماهى الا نصف ساعه زمنتيه حتى كان حاتم يقطع الردهه الطويله بسرعه الى ان وصل للغرفه التى احتجز فيها سالم وقف المخبر وادى التحيه العسكريه لحاتم فدخل حاتم بعد ان اطمئن ان الخبر لم يصل لمرؤوسيه بالداخليه وقف حاتم وهو يرمقه بنظره مليئه بالكراهيه قابلها سالم بقمه البرود فقال حاتم متهكما : حمدالله على السلامه يا سالم ..ايه راجل قلقتنا عليك ...انا قلت دى تانى اصابه فى اقل من اسبوع ..كنت خايف لتروح فطيس ابتسم سالم ساخرا وقال : عمر الشقى بقى ...ياحاتم باشا ...الا ممكن اعرف انت موقف مخبر ليه على باب الاوضه وبأى حق تمنعونى من الخروج تظاهر حاتم بالبلاهه وقال : احنا نمنعك ..لا ابدا مش احنا دى اوامر الدكتور سالم : ااه اوامر الدكتور... والمخبر ده ..برضه اوامر دكتور حاتم بغلظه: جره ايه يا سالم انت فاكر عشان مانقلتك على المستشفى ..يبقى خلاص... انت ناسى انا كنت جايلك ليه انا والقوه اللى كانت معايا سالم ببرود: والله انا معرفش انت كنت جاى ليه يا حاتم باشا ..الا صحيح انت كنت جاى ليه ؟ عقد حاتم حاجبيه غاضبا وقال بنفاذ صبر : المخدرات فين يا سالم ؟ تظاهر سالم بالبراءه : مخدرات !!!حاشا لله ...الله يسامحك يا حاتم باشا رد حاتم بغلظه : انت هتعملهم عليا ياسالم ...مين اللى بدل المخدرات بالدقيق والسكر قال سالم ساخرا : تانى ...ونبدلهم ليه دول كانو فعلا دقيق وسكر ....اصلنا كنا ناويين نعمل كيكه ...يعنى كنا عاملين حفله على الديق كده حاتم : وهيا الحفله برضه بيبقى فيها طلق نار ؟ سالم : عزيز الله يجازيه بدال الصورايخ قلبها رصاص ..الله يهديه لوى حاتم شفتيه وشعر بالقنوط وهز رأسه وهم ان يرحل فلا فائده مما يفعله ثم استدار على حين غره وقال لسالم : والس*لاح بتاعك يا سالم مترخص ؟ قال سالم : اه ا حاتم باشا مترخص ...يومين كده واخرج وابعت لسيادتك صوره الترخيص ولو انكم اكيد صادرتوه يعنى واتأكدتوا بنفسكم ..ما انا عارف السل*اح لما بيقع فى ايديكم بتعملو بيه ايه حاتم : كويس انك عارف ...بنعمل بيه مطابقه لكل جرايم الق*تل اللى انت مشكوك فيها.. يمكن تكون وقعت فى شر اعمالك ونسيت واستخدمت س*لاح مرتين ابتسم سالم ابتسامه بارده وقال بهدوء : ربنا يبعد عنا الغلط يا باشا خرج حاتم مستاءا ..حانقا ...غير انه تلك المره لم يكن يائسا فقد علم وتأكد ان قرار استقالته كان قرارا قدر ما كان صائبا... غير انه قد اتخذه فى توقيت بالغ السوء فلم يعهد نفسه منسحبا قط خاصه وان لازال امامه هدفا لم يتحقق بعد ...رؤيه سالم خلف القضبان او ربما معلقا حول رقبته حبل المشنقه وما ان خرج حاتم حتى بحث سالم مطولا عن هاتفه ولكنه لم يجده وبعد قليل دخلت ممرضه فى اوائل العشرينيات وسارت بحذر مشوب بالاعجاب نحوه واعطته دوءا رفض سالم ان يبتلعه وقال لها بنفاذ صبر : اكتبى اسمه وانا ابعت اجيبه من الصيدليه انا مش باخد دوا فرط كده ردت الممرضه متعجبه : انا معرفش اسمه ..الدكتور بيكتب العلاج وبروح بيه صيدله المستشفى وهما بيدهونى اشاح سالم بيده وقال غير مباليا : طيب سيبيه دلوقتى وماتخافيش مش هجيب سيره لحد ..المهم انا فين حاجتى ؟ اشارت له الممرضه : متعلقه فى الدولاب ابتسم لها سالم ابتسامه ساحره وقال لها : طيب وحياتك بوصيلى على التلفيون ..يارب تلاقيه اتجهت الممرضه بخجل الى الخزانه الخشبيه وفتحتها واخرجت منها هاتفه واعطته اياه وانصرفت سريعا وما ان خرجت حتى اتصل سالم ب"موسى " رجله الامين وطلب منه ان يقله من المشفى فى غضون ساعه اما حاتم فقد اتجه الى سيارته وظل قابعا فيها ..كان على ثقه بأن سالم سيغادر المستشفى فى اقرب فرصه سانحه واثناء انتظاره دق هاتفه فوجده "امير " ذاك الضابط الذى كان يعمل تحت امرته ...رد حاتم بصوت هادىء : الو ...ازيك يا امير رد امير مضطربا : ازيك ايه يا حضرة الظابط ...بقى تستقيل يا حاتم ..معقوله دى ؟ رد حاتم مستاءا : امير سيبنا من اللى فات ..دلوقتى انا عايز منك خدمه ممكن ؟ امير : انت تؤمرنى يا حاتم حاتم : عايزك تساعدنى فى القبض على سالم بس طبعا بشكل غير رسمى ..انا شويه وهكلم مؤمن هاه انت معانا ولا ايه ؟ امير باندفاع : طبعا معاك بس فهمنى ..غير رسمى ليه ؟ حاتم بعند : لان الداخليه والرؤسا مش هامهم القبض على سالم ...لكن احنا بقى هنقبض عليه ونسلمه للمحكمه ..انا طبعا استقلت لكن انت ومؤمن لسه موجودين ..هتاخد جزى على فكره ..عشان ما نفذتش الاوامر ..هاه قلت ايه ؟ امير بحماس: مش مهم الجزى ..المهم نقبض عليه حاتم : انا قاعد تحت المستشفى مستنيه يخرج.. وهفضل مراقبه من بعيد وهبقى اكلمك نتفق هنعمل ايه امير : طيب ..وانا مستنى تليفونك وبعد ساعه زمنيه كان سالم قد غادر المستشفى برفقه "موسى" وبضعا من رجاله وسار حاتم خلفه بسيارته يتبعه كظله الحميم وصلت سياره موسى لاحدى المنازل التى تقع على اطراف مدينه "6 اكتوبر" وترجل سالم من السياره وظل حاتم يراقبه متخفيا حتى حل المساء وحضر مؤمن ليقوم بنصيبه فى ساعات المراقبه... وعاد حاتم الى منزله لينال قسطا من الراحه اما سالم فكان يذرع احد الغرف فى توتر ملحوظ حتى اتاه اتصالا تاقت له نفسه وبشده .. انه اتصالا من موسى يخبره فيها انه قد عثر على "وليد" و "عبده" وانه قد علم من احد مصادره ان الاثنان يستعدان لبيع المخدرات فجر هذا اليوم .. فلمعت عيناه ببريق الانتقام وأمره سالم بأعداد الرجال وتسليحهم ...فاليوم يقتص ممن خانوه ... ممن بدلو بضاعته الثمينه بالدقيق والسكر ...ووشوا به الى الشرطه ليضمنوا الخلاص منه !!!! انطلقت سيارات موسى ورجاله تحت امره سالم الى مدينه الاسكندريه يتبعه مؤمن الذى اوقظ حاتم من سباته واخبره عن طريق الهاتف بحركه سالم فى تلك الساعه المبكره من اليوم ... فاتصل حاتم بدوره ب "أمير" ليخبره بتحركات سالم الاخيره ... عندها قرر امير اللجوء لمرؤوسيه علهم يستجيبوا لطلبه فيبعثوا معه فرقه من افراد الشرطه لضبط سالم متلبسا فقرر اللواء عماد ان يبعث بفرقه صغيره مكونه من خمسه افراد فقط فى حال عدم وجود اى صفقه ..وفشل المهمه اشرقت شمس الصباح واعدت هاله نفسها للرحيل والعوده لمنزل امها بعد اصرار من اخيها على ان تبقى بمنزلها هى واطفالها .. تناولت هاله الافطار مع امانى التى كانت تحاول التظاهر بالفرح والبهجه واقتربت منها هاله واحتضنتها بقوه وقالت لها : انا مش قليله الاصل عشان اسيبك لوحدك وانتى عارفه كده كويس.. بس هادى فاضله اسبوع ويرجع السعوديه تانى ..لكن اوعدك اول ما يسافر هتيجى انتى بقى تقعدى معايا ... رفضت امانى عرضها وقالت : لااا ...انا لا يمكن اسيب هنا ..هنا بيتى واخواتى عايشين حواليا ...ربنا يخليلك اخوكى ولا يقطع الود مابينكم ..الا صحيح هوا عروسته هتسافر معاه قالت هاله بحزن : لاء ده قالى انه فسخ الخطوبه وراجع تانى ..والله زعلنى كان نفسى اطمن عليه امانى : معلش ..بكره ربنا يرزقه ببنت الحلال سمعت هاله زمور سياره اخيها وهو يدوى بالاسفل فقالت : ده هادى جه ..جه بدرى ..حبيبى تلاقيه مانمش ...يالا يا عمرو ..ياسين تعالو سلموا على خالتكم ... قفز عمر اولا الى حضن امانى واخذ يقبلها قبلات عده فضحكت امانى وقالت له : كفايه ...هههههههههه ..انت ايه يا ولا ..عايش فى بئر الحرمان ثم احتضنت ياسين وقبلته من رأسه وقالت : ربنا يبارك فيك يا ياسين ويهديك ياعمر ....اسمعوا كلام ماما ياولاد تدافع عمر وياسين الى الباب ليستبقوا والدتهم واحتضنت هاله امانى مطولا وقالت لها : انا مش عارفه اقولك ايه ...عمرى ما هقدر اوفيكى جميلك يا امانى مسحت امانى دموعها وقالت : ماتقوليش كده... انتى اختى يا هاله ...خدى بالك من نفسك ومن ولادك ...وهنبقى نتكلم كل يوم .. هاله باكيه هى الاخرى : كل يوم وكل ساعه ...خدى بالك من نفسك امانى : لا اله الا الله هاله : محمدا رسول الله ..استودعك الله الذى لاتضيع ودائعه ارتفع الزمور مره اخرى مؤذنا بقرب الرحيل فابتسمت لها هاله ابتسامه اخيره وقالت : هتلاقيه المجرم عمر ..ماصدق انه راجع بيت جدته امانى ضاحكه: حقه ...مش ده البيت اللى اتربى فيه ...يالا بقى عشان ماتزعليهومش منك احتضنتها هاله مره اخيره وقالت بصدق : هتوحشينى اووى وانصرفت هاله برفقه ابناءها واخيها عائدين الى منزل جدتهم ..بفرح وسرور بالغ ...