خلف الظلال ج2
بقلم يسرا مسعد
ابتسمت هاله وتذكرت بقلب الام الحنون : ياسين طول عمره كان هادى ماتعبنيش ابدا …وكان على طوول مطيع ..عمر بقى شقى شويه …وعنيد اووى ….بس حبيبى كان على طوول يجى يترمى فى حضنى ويحكيلى…
وتابعت هاله بخوف وقلق زائد :تفتكر عادل هيدهوملى كده ببساطه …
سالم بثقه: انا هتصرف ماتخافيش ..انا هنزلك تقعدى فى كافيه كده عبال ما اروح اجيبهم واجى
هاله بتصميم: لاء انا رجلى على رجلك ….
قال سالم عابسا : انتى مش واثقه فيا
هاله : مش كده ..انا عايزه اشوف عادل
عقد سالم حاجبيه وقال بخشونه: ليه ؟ وحشك ؟
ابتسمت هاله بسخريه وقالت : ااه ..اووى …الموضوع مش كده ابدا ..انا بس فى كلام كنت عايزه ااقولهوله حتى عشان مصلحه الولاد
سالم بصوت جاف : عادل مات
اتسعت عينا هاله وقالت : مات ؟؟مات ازاى ؟ وامتى ؟ انت ……
قاطعها سالم وقال : مات فى حادثه عربيه …وماليش يد فيها ..مات من اسبوع كده تقريبا …وولادك مع مراته وهيا اكيد هترحب اووى انها تخلص منهم
عقدت هاله حاجبيها وقالت بغضب : وانت ليه ماقولتليش من الاول ..ليه سايبنى على عمايا ؟ ليه ماقولتش ان عادل مات
قال سالم بعصبيه زائده: والله انا كنت فاكر انا ولادك هما اللى يهموكى مش سى عادل …انما لو عايزه نروح نزوره فى القرافه ونحط على قبره حزمه ورد ماعنديش مانع
نظرت له هاله متحيره فتبدل حالته ارهق ذهنها فأحيانا تعهده رجلا طيبا واحيانا اخرى كثيره تعهده سالم الذى تعرفه …
ظلت هاله تبحث عن سبب مساعدته لها ..وهل سيصدق حقا ؟ ام انه سيعد لها مكيده قريبا ؟ وما المقابل ؟؟؟؟…نعم ظل هذا السؤال يتردد داخلها …ما المقابل ؟
وكأنما شعر سالم بما يرواد هاله من خواطر ومخاوف فقال لها : انا….انا مقصدش على فكره …المهم احنا محتاجين نرتب افكارنا ونتفق هنعمل ايه..انا شايف ان فى مصلحتك انك ماتجيش معايا الفيلا …يعنى ممكن منال اما تشوفك تعند وتعملنا مشاكل احنا فى غنى عنها
قالت هاله بدهشه : منال !!!!! انت قلت اسمها منال
سالم متسائلا بتعجب: ااه منال …انتى تعرفيها ؟
شعرت هاله كأنما ارتطم شىء عنيف برأسها فعقدت حاجبيها وقالت بتساؤل تتمنى ان تكون اجابته بلا : قصيره شويه وشعرها كيرلى كده وعندها حسنه كبيره فى رقبتها
رد سالم بحيره : ااه هيا
اخذت هاله نفسا طويلا وشعرت بنيران الغضب تتأجج داخلها ورغما عنها تساقطت دموعها ومر بخيالها سريعا شريط حياتها السابقه حياتها بالسجن …وحياتها قبل السجن والاسوء حياتها بعدما تحررت من الاسر …
