كيف اعيش معك ج٣

لمار بسرعه : لا حقن لا بلاش

سامى : ايه يادكتوره هتخافى من الحقن اومال لو مكنتيش صيدلانيه

تكلم عمر اخيرا : خلاص يا دكتور اكتب زى ما قولت وان شاء الله هتاخده

لمار : معلش اكتبلى اى حاجه تانيه فى ادويه تانيه كتير

سامى بتصميم : انتى عارفه ان فى حالتك دى لازم حقن

اخرج سامى روشته من جيبه وكتب لها على الادويه المطلوبه ثم اعطى الروشته لعمر

سامى : اتفضل دى الادويه المطلوبه ثم التفت الى لمار : والف سلامه عليكى ومش محتاج اكد ممنوع تقربى من الفراوله المره دى جت سليمه وعرفتوا تتصرفوا

متعرفيش المره الجايه هتبقى ايه هتاخدى الدوا والاسبوع الجاى ان شاء الله هشوفك فى المستشفى

عمر: شكرا يا دكتور تعبناك

سامى بابتسامه : ولا تعب ولا حاجه ان شاء الله ميبقاش فيه تعب تانى بعد اذنكوا عشان عندى مستشفى

عمر : اه طبعا اتفضل

خرجوا من الغرفه ووجدوا ممدوح وزوجته وأمجد ينتظرون امام الباب

الداده : خير يابنى ؟

سامى : اطمنوا هى بس عندها حساسيه من الفراوله وشربت عصير ياريت بس تنبهوا عليها متقربش منها وانا كتبتلها ع ادويه وان شاء الله تبقى تمام

تممت الداده بالحمد وشكر ممدوح سامى

أمجد : حمد الله على سلامتها ياجماعه

ممدوح : معلش تعبتكوا

سامى : لا ازاى يادكتور احنا كلنا اخوات معلش مضطر استأذن عندى شغل فى المستشفى وشكلك هتطردنى لو اتأخرت اكتر من كده

ضحك ممدوح قائلا : لا سماح المره دى عشان خاطرها بس

أمجد : طيب بعد اذنكوا وان شاء الله هطمن على الدكتوره فى المستشفى

رمقه عمر نظره متفحصه بعد هذه الجمله لاحظ ممدوح ذلك فقال بسرعه : لا استنوا انا هوصلكوا وبالمره اجيب الدوا يلا بينا

وبعد خروجهم

عمر : داده معلش لمار لازم تغير ملايه السرير وهدومها عشان هيجلها برد كده هى فين سلمى تساعدك

الداده : لا سيب سلمى ما صدقت تتلم على اعصابها ومشغوله مع أسر دلوقتى انا هعمل كل حاجه

عمر : هتقدرى لوحدك ؟ اساعدك ؟

الداده بابتسامه : هتساعدنى ازاى يابنى ؟

عمر باحراج : اقصد يعنى .. طب خلاص انا هطلع اغير هدومى وانزلكوا

الداده : ماشى وانا داخله اهو

صعد عمر الى غرفته ودخلت الداده

وجدت لمار مستلقيه فى فراشها ابتسمت لها عند دخولها .. اقتربت منه الداده وقبلتها بحنان قائله
: الف سلامه عليكى يا حبيبتى

لمار بتعب : الله يسلمك يا داده